Vandaag hebben de kittens hun eerste ontworming gehad. Jaja, dat was even wat anders dan een lekker kattensnoepje. Maar met trots moet ik zeggen dat 'mijn' kinders de procedure goed doorstaan hebben, en zonder protest hun portie pasta hebben ingenomen. Gelukkig bleek dat dus voor herhaling vatbaar te zijn, want ja, ze moeten nog 2 keer...
Wat zijn die hummels toch aan het veranderen. Ze worden nu al heuse huiskatjes, zoals de meesten een katje kennen. Ze gaan enorm veel kattenkwaad uithalen, maar ze worden nu ook erg aanhankelijk. Het liefst kruipen ze allemaal op schoot, en willen ze over hun buikjes geaaid worden. Dan gaan de spinmotortjes aan, en kom jij de eerst komende 2 uur niet meer weg.
Spelen doen ze ook steeds meer. Alles wordt opeens interessant. Een balletje, een muisje, maar ook een haarspeldje worden uitgebreid benut. Maar het leukste speelgoed blijf zonder meer de waterbak! Want die kun je toch zo leuk omgooien, zodat het vrouwtje weer kan gaan dweilen. Ja, water, daar zijn ze gek op. Na een aantal dagen intensief dweilen heb ik vandaag helaas een punt achter die pret moeten zetten. De waterbak heb ik in een pot van keramiek gezet, die veel te zwaar is om omgegooid te worden, maar laag genoeg zodat de kittens bij het water kunnen. Nouja, ik denk niet dat ze er lang om gaan rouwen, maar snel genoeg iets nieuws verzinnen. Ik ben benieuwd...
Ook is de Shagrathmysterie opgelost. Shagrath is definitief een katertje. Aanvankelijk was dat niet helemaal duidelijk, dus liet ik zijn geslacht even onder voorbehoud. Maar nu is het echt overduidelijk dat dit dondersteentje een katertje is. Hij is samen met Duncan (Sabra) ook de grootste en de dikste van de 6, dus het kon ook haast niet anders. |
