/i This sample text provides examples of the markup codes used /i to create critical edition output. /i The command /i mean ignore the rest of the line. /i Some of the lines are followed by comments describing the use of the codes. /i This file can be run by selecting the Process button on the /i Imprimatur Main Menu to see the output. /i This sample file is has been adapted by the programmer. /1[/4II. -- Ad quaestionem/1]/c/w1 /i /1=Default Text Font, /4=Small Caps, --=emdash, /c=Center This Line, /w1=Add 1 Linefeed /e[2]/n20 Ideo arguitur: quod non sequitur `ipsum /i /e=Wadding Number, /n20=Paragraph 20, < >=Variant pick up lemma, `=left single quote contingit opinari duo <*duo contraria] c. d. AM> /i <* >=Variant with lemma supplied by editor contraria simul inesse; opiniones contrariorum /i < >=Normal Variant sunt repugnantes; opiniones contrariae sunt reales in /i just text anima; ergo non possunt ibi esse in intellectu'. /i < > one variant - with om. or pos. the ] is ommitted Ideo arguitur: `contrarias opiniones esse in /i < > two variants mente', hoc est impossibile, licet /i < > two variants contrariae species possunt esse simul /i < > two variants in mente, non opiniones. /i < >=Normal Variant, /# /#=Superscript on/off superscripts 2* Opinio est habitus quidam /i < > normal variant, /#= with superscripted 2* realis et habens esse reale in anima. /i < > normal variant Scientia et /i < >=Normal Variants, /#=Superscript on/off, /u=Underline on/off virtus et tales habitus non habent esse rationis in anima, immo realiter /i normal text sunt ibi et non alibi. Ergo si duo habitus /i < > normal variant reales /i < > normal variant, /# superscripted 1* contrarii in /i < > normal variant anima, contraria realia essent in anima; species autem non /i normal text only habet esse reale. Unde sicut impossibile /i < > normal variant est quod ignorantia dispositionis, quae est /i < > normal variant quidam <*quidam habitus] h. q. AM> habitus, sit in anima simul cum /i <* > variant where editor supplies lemma construct scientia, sic nec opiniones. Nec enim sunt /i < > two normal variants intellectiones repraesentantes, /i < > two normal variants, /5 select Greek Font, /1 select Normal Text font sed species. /r/w1 /i < > normal variant, /r=End Of Paragraph, /w1=Add 1 Linefeed /n21 /s[Instantiae contra hanc declarationem]/s -- /i/n21=Paragraph 21, /s=Small Caps Flag on/off, -- emdash Contra istam declarationem: eadem est /i < >=Normal Variants scientia contrariorum; scientia habitus <*habitus est] e. h. FH> /i <* >=Variant with lemma construct supplied by editor est; ergo oppositorum idem /i < >=Normal Variants habitus est. /r/w1 /i < >=Normal Variant, /r=End Of Paragraph, /w1 Add 1 Linefeed /n22 Item, opiniones contrariorum sunt <*sunt contrariae] c. s. B> /i /n22=Paragraph 22, <* >=Variant with lemma supplied contrariae, non ergo contradictoriorum sunt /i < >=Normal Variant contrariae. Antecedens patet secundum /,Philosophum,/, II /i /, Emphasized Word Switch on/off /2Perihermenias/1, cap. ultimo#, ubi dicit: "secundum <*secundum quod] q. s. DF> /i /2=Italics Font, /1=Default Text Font, #=Insert Citation Number {/4Aristot./1, /2De interpr./1 c. 14 (c. 14, 23/2a/1 33-34).} /i { }=Citation. The citation entry is usually written on the line /i after the # (Citation Number) quod opposita, sunt opiniones"./r/w1 /i /r End Of Paragraph, /w1 Add 1 Linefeed /n23 Item, videtur petitio, quia non /i /n23=Paragraph 23, < >=Normal Variant magis <*magis videtur] v. m. E> videtur inconveniens, /i <* > variant with lemma construct unum /i < > normal variant, #2_ special construct which superscripts and underlines 2 scilicet inconveniens ad quod deducit, et illud /i < > three normal variants ex quo sequitur./r/w1 /i /r End Of paragraph, /w1 adds one linefeed /e[4]/n24 /s[Responsio ad instantias]/s Ad primum#: circa /i /e Wadding Number, /s Small Caps, # Insert Citation Number {Cf. supra, n. 21.} /i { } Citation for the previous line intellectum <*intellectum simplicem] s. i. D> simplicem non est /i <* > variant with lemma construct supplied, < > normal variant assensus vel dissensus, quia si assentiret, tunc componeret vel /i < > one normal variant divideret. Istorum incomplexorum /i two normal variants /i The following is an Addito structure /i The $$ marks the insertion point in the text /i The $a starts the actual additio est eadem scientia, id est species,$$ $a /2Sequitur adnotatio cancellata/1: Hoc <* Hoc -- alibi-1 om. ACDEFHM/5ru/1 /2sign./1 Vacat B/#2/#> tamen falsum est nisi sicut principii et conclusiones, quia hoc cognoscitur ex hoc, ut habet dici alibi.a$ /iAdditio ends with a$ /i This ends the commented section /i ----------------------------------------------------------------------------- /i quia <*quia non] non enim J> non ponerem habitum illorum <*illorum -- habitum-1om. E> nisi speciem; non enim ponerem habitum nisi ubi est dissensus vel assensus. Unde visus non assentit, sed intuitive fertur in obiectum. Unde scientia accipitur <*accipitur ibi] i. a. AM> ibi pro specie. Et aliter conceditur quod omnium, scilicet contrariorum complexorum, est eadem scientia, quia scio hoc esse verum et aliud esse falsum. Non idem habitus quo adhaeretur et assentitur huic et illi, sed <*sed -- et-1 om. J> quo assentitur huic et dissentitur alii. /r /n25 Ad aliud#: concedo argumentum. {Cf. supra, n. 22.} Unde non accipio hic `contrariae' proprie, sed potest esse idem quod `repugnantes', et hoc sufficit ad opinionis probationem. /r /n26 Ad aliud#: infertur {Cf. supra, n. 23.} simpliciter magis impossibile, quia probatur hoc principium esse firmissimum, quia <*quia -- sequitur-1 om. E> non contingit dubitare. Quia da oppositum. Tunc sequitur quod sit falsum : `maius <*maius notum] modo notius ABDFM magis notum J minus notius EL minus vero eius G> notum est impossibile quod sit falsum quam contingere dubitare de primo <*primo principio] principio p. ABDM> principio'. Quia multi dubitant utrum sit firmissimum, qui tamen non credunt falsum. Sed in aliis principiis, etiam communibus conceptionibus, ex hoc quod contingit circa <*circa ipsa om. E> ipsa dubitare, non sequitur ipsa esse falsa./r /1[/4III. -- Ad argumenta principalia/1]/c/w1 /n27 Ad primum principale#: consequentia est bona, {Cf. supra, n. 1.} antecedens falsum. Ad probationem: regula tenet in praedicatione essentiali. Sed hoc non valet, quia /,Philosophus/, <*Philosophus] L/u/#2/#/u om. CEH> ponit exemplum ubi sunt denominationes. Aliter `quidquid denominatur' etc., denominatur a specie vel a speciebus, et hoc vel simpliciter vel secundum quid. Sic est scutum non simpliciter, sed secundum <*secundum quid] ant. non AM> quid album etc. <*etc. om. B>/r /n28 Ad aliud#: consequentiae sunt bonae et sunt {Cf. supra, n. 2.} consequentiae /,Aristotelis/, in /2Praedicamentis/1#, ubi probat quod {/4Aristot./1, /2Praedic./1 c. 6 (c. 6, 5/2b/1 34-38).} `magnum' et `parvum' non sunt contraria, quia dicuntur de eodem, ut <*ut -- parvus-1 om. H> <*ut -- eodem-1] L#2_> mons est magnus et parvus in respectu ad diversa. Quando accipitur `relativa dicuntur de eodem, ergo relative opposita', non valet. Quia non omnia relativa sunt opposita relative, ut iste est et pater et filius, sed non sunt relative opposita nisi ubi dicuntur de eodem ut inter se referuntur, vel respectu eiusdem tertii. Prima responsio melior. Et si infers aliter, erit fallacia elenchi ignorantia. /r /e[5]/n29 Ad aliud# : eo modo {Cf. supra, n. 3. THIS PARAGRAPH IS UNBELIEVABLY SUBTLE??? CF. `UNIVERSALIS' VS. `UNIFORMIS' INFRA???} quo <*quo] quod G> prima consequentia est bona, et alia. Ad probationem `de contingenti' etc., dici potest quod /,Philosophus/, non propter aliud negat mixtionem de necessario et de contingenti respectu necessarii nisi quia non potest inferri aliqua propositio determinata de necessario, sed una quae est consequens ad omnia de necessario. Modo non valet `si consequens sequitur ad consequens, antecedens ad antecedens'. Similiter ex illo syllogismo, conversio uniformis de contingenti non sequitur aliqua opposita determinata de necessario -- affirmativa vel negativa --, sed <*sed -- sequitur-1] rep. B#2_> una opposita praecise sequitur, quae est consequens ad omnes de necessario, scilicet `non contingit omne /2b/1 esse /2a/1'. Unde non negat /,Aristoteles#/, conclusionem necessariam sequi, {Cf. /4Aristot./1, /2Anal. Priora/1 I c. 22 (/5A/1 c. 22, 40/2a/1 12 +-/2b/1 15).} sed determinatam necessariam./r /n30 Ad aliud#: {Cf. supra, n. 3 THIS PARAGRAPH IS ALSO A MESS???} non est formalis consequentia, nec prima nec secunda# {WHICH IS PRIMA, WHICH SECUNDA???} consequentia, quia reducitur in syllogismum, sicut quodlibet enthymema. Et debet sumi talis minor ad hoc quod sequatur formaliter, scilicet <*scilicet quod] q. s. H> quod `lapis habet oculos' ; tamen de <*de se] pos. est J> se non est manifesta, ideo non valet. Unde illa regula in sophismatibus: `Quidquid sequitur ex antecedente et consequente, sequitur ex antecedente per <*per se om. G> se'# {Cf. /4Gualterus Burleigh/1, /2De puritate artis logicae tractatus longior/1 (ed. Boehner in /2Franciscan Institute Publications, Text Series/1, IX, p. 62, 22-23).} non valet. Unde dicit /,Boethius#:/, subticetur {/4Boethius/1, /2De syllogismo hypothetico/1 (PL 64 844D)???} propositio de se manifesta./r /n31 Ad aliud#: similiter <*similiter non] n. s. J> non valet {Cf. supra, n. 3.} `omnis homo quem tu nescis currit, ergo tu curris', quia illud ad quod descendit, non continetur sub distributo. Similiter secunda consequentia non valet: `ex opposito' etc./r /n32 Ad principale de firmissimo#: dico quod illud {Cf. supra, n. 4.} principium <*principium est] e. p. BL> est affirmativum formaliter; sicut haec `non impossibile est hominem currere' valet istam `possibile est hominem currere'. Similiter istud principium `impossibile est idem <*idem simul] s. i. AM> simul esse et non esse' valet <*valet -- esse-2] L#2_ om. DE> hanc `necesse est idem non simul <*simul esse] e. s. M> esse et non esse'. Unde dictum negatur, non modus./r /e[6]/n33 Ad aliud#: multi <*multi syllogismi] s. m. B> {Cf. supra, n. 5.} syllogismi docentur ex hypothesi, quia tali modo contingit arguere, non <*non quia] q. n. B> quia per illos modos contingit aliquid probare. Probatio istius : docet ibi de syllogismo ex falsis, et per illum numquam probabitur. Similiter de circulari syllogismo per quem non contingit probare. Immo eo ipso quod est circularis, non probat. Unde dico quod est notius `impossibile aliquid <*aliquid simul] s. idem G> simul esse et non esse', quam negatio eiusdem de se#. {Cf. /4Antonius Andreae/1, /2Metaph./1 lib. IV q. 4 (f. 20/2vb/1): "Unde licet forsan aliquis negaret quod idem sit ipsum, tamen numquam concederet quod idem sit ipsum et non ipsum. Unde notius est in falsitate quod idem sit ipsum et non ipsum quam quod idem non sit ipsum".} Unde <*Unde -- ipsummet-1] B#2_> licet negaret quod idem sit ipsum, tamen numquam diceret quod idem sit ipsummet et non sit ipsummet. /r /n34 Ad aliud#: omnis deceptio {Cf. supra, n. 6.} quae potest fieri extra per sensum non falsificabit primum principium. Unde numquam aliquis sensus quoad hoc dicit quod hoc sensibile sit hoc et non sit hoc in eodem instanti. /r /n35 Ad aliud#: verum est. Et est causa, quia non {Cf. supra, n. 7.} pertractatur minor cum maiori. Unde vult /,Philosophus/, quod maiorem solum <*solum contingit] c. s. G> contingit prius <*prius scire] s. p. AHM> scire tempore quam minorem et conclusionem ; tamen eodem tempore scitur maior, et conclusio et <*et minor pos. maior DF> minor, si applicentur.$$ $a /2Sequitur adnotatio interpolata/1: Nota quod alicui posset probatum quod non sit istud principium primum simpliciter in complexis `impossibile est idem simul esse et non esse'. Tum quia est propositio negativa, quod patet ex suis oppositis quae sunt affirmativae: `contingit idem simul esse et non esse' et `necesse est idem simul esse et non esse'. Nulla autem propositio negativa est simpliciter prima, in fine II /2Perihermenias/1#. Sed omnis {/4Aristot./1, /2De interp./1 II ???} talis reducitur ad affirmativam priorem. Tum quia ista propositio potest concludi ex prioribus propositionibus syllogistice, sic: `ens est ens, et non-ens est non-ens, ergo non est idem ens et non-ens', vel impossibile est idem simul esse et non esse. Tum quia est propositio hypothetica de praedicato coniuncto, et per consequens resolubilis in categoricas simpliciores. Tum quia non est notissima in veritate quia de ipsa contingit dubitare et contrarium opinari. I /2Physicorum/1# dicit {/4Aristot./1, /2Physic./1 I ???} /,Philosophus/, quod ponentes omnia esse unum ens ponunt contradictoria simul. Et ita videtur quod non veniat naturaliter ad habentem sicut primum principium quod sicut ianua in domo. Tum quia non est primo apud intellectum divinum, sicut nec termini eius sunt primo intellecti, sed potius Deitas est primo intellecta et ratio intelligendi omnia. Non autem ens in communi de quo etiam bene est dubium apud intellectum nostrum, quare etc. Tum quia opposita eius non est falsissima, scilicet ista `aliquid est et non est vel potest simul esse et non esse'. Notior enim videtur ista in falsitate `ens non est ens vel nullum ens est ens' quia ad istam sequuntur plures falsitates et plura impossibilia, et falsa continet cum sit universalis quam prima quae est particularis. Tum quia /,Philosophus/, in IV /2Metaphysicae/1 et /,Commentator#/, probant {/4Aristot./1, /2Metaph./1 IV ??? et /4Averroes/1, ibid. ???} eam arguendo contra negantes. Aut igitur notioribus veris vel falsis sua opposita deducendo, et sic non est notissima nec primum principium. Aut non ex notioribus, et sic probatio ipsa non valet vel nihil valet. Sed ista ratio non est multum ponderanda. Confirmatur: quia termini sunt multiplices, quia ens multipliciter dicitur, I /2Physicorum/1#. Et ita {/4Aristot./1, /2Physic./1 I ???} non est simplex nec prima nec notissima.a$ Unde ad formam: quando dicit `contingit ignorare in particulari et scire in universali', verum est propter <*propter hoc om. E> hoc <*hoc quod] q. h. J> quod nescitur istud particulare contineri sub universali. Si tamen scirem <*scirem et applicarem] scire et applicare L> et applicarem, tunc non. Consequentia non valet. Non enim opinor contradictorium nisi opinarer hanc mulam esse contentam sub `mula', et hoc non facio per positum. Nec sequitur `dubito hanc, ergo aliquam', sed est fallacia consequentis. Certus enim sum hanc esse falsam `aliqua mula non est sterilis', sed non oportet simul scire quod haec est fallacia `hoc# etc.', quia {WHAT DOES THIS `HOC' REFER TO???} sicut antecedens verum ad veritatem consequentis, sic falsitas consequentis ad falsitatem antecedentis./p//r