Rıhtımda
          
     Bir beyaz gemiydi ayıran onları
     Kadın güvertedeydi, adam rıhtımda
     Şimdi unuttum yüzünü kadının
     Adamın gözleri aklımda
     
     Kana bulanmış bıçaklar gibi
     Uzun kirpikleri ıslaktı
     Adam dertli, adam darmadağın
     Dokunsalar ağlayacaktı
     
     Adam bitkindi, adam seviyordu
     Kalan kederdi, giden gemiyse
     Taş oldugu icindir dedim
     Rıhtım taşları erimediyse
     
     Derken bir düdük öttü ansızın
     Bembeyaz gemi gitgide ufaldı
     Korkunç yalnızlığıyla başbaşa
     Rıhtımda bir adam kaldı



Ümit Yaşar Oğuzcan