Denklem

Kapadılar dünyaya perdeleri
Ne karanlık ne soğuk ne rüzgar
Örtündüler masmavi geceleri
Seviştiler gün doğuncaya kadar
1+1=1 oldular.
Eridi zaman içinde düşünceleri
Ölümsüzlüğün çağırdığını duydular
Silindi ak duvardan kara gölgeleri
Çöktü yorgun gözlerine uykular
1-1=1 oldular.



Ümit Yaşar Oğuzcan