|
Düşlerle Utanmak
Bu işin ne başı vardı ne sonu
Tükenmiş uykuları tutup ayırdık
Balıkların oynaşması büyümesi otların
Sıla türkülerinin söylenmesi hep akşam akşam
Sabaha karşı yıkılması duvarların
Neden bu kat kat evler bu tramvaylar
Bir şeyi sevmek unutmamak demekti
Biz sevmeyi değil unutmayı öğrendik
Yalanların en korkuncu en namussuzu
Can buldu dudaklarımızda
Ya yarım bir suratta
Ya da boş bir evrende sattık
Düşlerimizi
Düşlerimiz mutlu halinden
Tuhaf değil mi?
Özdemir İnce (1954)
|