Mavi Gözlü Dev

O mavi gözlü bir devdi
Minnacık bir kadın sevdi
Kadının hayali minnacık bir evdi
                   bahçesinde ebruli 
                              hanımeli 
                                    açan bir ev. 
Bir dev gibi seviyordu dev,
Ve elleri öyle büyük işler için
 hazırlanmıştı ki devin
            yapamazdı yapısını 
                çalamazdı kapısını 
                    bahçesindeki ebruli 
                               hanımeli 
                                      açan evin. 
O mavi gözlü bir devdi
Minnacık bir kadın sevdi
Mini minnacıktı kadın
Rahata açıktı kadın
Yoruldu devin büyük kolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin koluna
                     bahçesinde ebruli 
                                     hanımeli
                                          açan eve.

Simdi anlıyor ki mavi gözlü dev
Dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
                    bahçesinde ebruli 
                                    hanımeli
                                         açan ev...

Nazım Hikmet