Balkon

Sana geldiğim yağmurlu günleri hatırlar mısın?

Pencerene açılan yol dönemecini.
Aralar mısın hatırama öyle her akşam
Ilık gülüşlerinin gölgesiyle yüklü perdelerini.
Bulutlar terkederdi Şehri daima
Akşamlarıgemiler terkederdi.
Bir balkonun kalırdı sanırım
Kaybolan gölgelere aşina.
Vapur iskelesinde buluştuğumuz bir akşam
O akşam erkenden ayrıldık ve sonra
Hala hafızamda devam ediyordu
Unutulmuş hayatı maviliklerin
Hala hatıramdadır odama son gelişin
Ve gitmeden önce, saçlarını tarayışın hala aynada
Benim küçük öksüzüm, genç dulum
Ben tenhalaşan arka sokaklarda
Bütün servetin gibi ellerini
Avuçlarıma bıraktığın gecelerde sana küçük bir evden söz etmeliydim

Uzun bir aşktan sonra tekrar
Bütün beni sevenleri hatırlıyorum
O şehirde bütün tanıdıklarım ve sen
Sen beni severdin
Sen iyiydin, güzeldin!

Gene vapur iskelesinde buluştuğumuz akşamlar olacak
Rüzgar savururken saçlarını, eteklerini
Ellerimde hafif teri, ağırlığı küçük ellerinin
Teninin kokusu kaplayacak Şehri
Gene yanyana seyredeceğiz
Uzaklaşan bulutlarla gemileri

Necati Cumalı (1940)

Hosted by www.Geocities.ws

1