PYGMALION lLE GALATEIA

Kypros'lu heykelci olan Pygmalion, kadinlardan nefret ederdi. And i�misti; �mr� boyunca evlenmeyecekti. Sanati yetiyordu kendisine.

G�nlerden birinde, bir kadin heykeli yapmaya karar verdi. Artik bilin�altinin itmesiyle mi verdi bu karari, yoksa insanlara kusursuz bir kadinin nasil olmasi gerektigini mi g�stermek istedi, orasi bilinmiyor. Ugrasti, didindi, o zamana kadar yapilmis en g�zel kadin heykelini yapti. Yaptigiyla yetinmedi, kerelerce d�zeltti heykelini, usta parmaklariyla yeniden bi�imlendirdi. Sonunda da o fildisi par�asina tutuluverdi. Hani insanda da o heykeli ilk g�r�ste canli bir kadin sanirdi; Hem �yle bir kadin ki, g�zellikte esi benzeri yok...

Bir s�re, �ocuklar oyuncaklariyla nasil oynarsa, Pygmalion da heykeliyle �yle oynadi. Ona �esit �esit elbiseler giydirdi, k���k kuslar piril piril �i�ekler armagan etti. Gece olunca yatagina yatirdi onu, �pt� kokladi. D�slerinde hep onun canlandigini g�rd�. Ama sonunda  cansiz bir seyi sevdigini, o aci ger�egi anlayiverdi.

Ask tanricasi b�t�n bunlari g�r�yor, bu yepyeni ask �esidiyle yakindan ilgileniyordu. Mutsuz delikanliya yardim etmeye karar verdi.

Venus bayrami gelmisti. Halk, Ask tanri�asi i�in kurbanlar kesiyor, her yerde senlikler yapiyordu. Pygmalion da Ask tanri�asinin tapinagina  giderek yakardi ona; karsisina, yaptigi heykele benzeyen bir kiz �ikarmasini diledi. Sonra evine d�n�p fildisi sevgilisinin karsisina ge�ti. Uzun uzun bakti heykele, egilip o cansiz dudaklarindan �pt� onu.

Ansizin irkilerek geri �ekildi Pygmalion. �pt�g� dudaklar her zamanki gibi soguk degildi, ilikti. Bir daha �pt�; o ilik dudaklarin gittik�e isindigini, yumusadigini duydu. B�y�k bir sevin�le sarildi heykele; Venus, bu b�y�k aski karsiliksiz birakmamis, sevgilsini canlandirmisti.