| Lene Marlin (Pedersen Is geboren op 17 augustus 1980 in Troms�, een stad in het noorden van Noorwegen. Ze is geboren met een passie voor muziek. Haar ouders zeiden dat toen ze 2 was, ze moest huilen, omdat ze een gitaar in een muziekwinkel moest verlaten. Toen ze 15 was, kreeg ze de gitaar met kerstmis. (een takamine, model EF-2SBL). Toen begon ze met spelen. In diezelfde tijd, toen het erg koud was in Noorwegen, ging ze op haar kamer haar eigen liedjes schrijven. Ze zong ze voor haar broer Rune (5 jaar ouder dan Lene), en voor haar vrienden. Ze nam haar liedjes ook op op een casettebandje. Haar vrienden zagen haar talent, en gaven haar een cadeau in de zomer van 1997, wanneer ze in contact kwamen met een NRK journalist. Ze mocht 2 demo�s opnemen in de radiostudio. Het was meer een spel voor haar, want ze verwachtte er niet veel van! Maar de man zei dat hij haar talent had ontdekt, en dat hij een vriend wist in Virgin, die hij naar de tape wilde laten luisteren. Alles ging goed, en ze zong 15 zelfgeschreven liedjes in 2 en een half uur. Lene�s grote passie werd haar werk, haar droom. Toen ze 18 was, nam ze haar liedjes op in de studio in Oslo, en tegelijkertijd haalde ze haar diploma van school. Ze moest elke dag met het vliegtuig naar Oslo, om naar school te gaan zoals een normaal meisje van haar leeftijd. Ze verliet school met een 6 op haar examen. De unforgivable sinner single kwam uit in Noorwegen in 1998, en was en groot succes. Het stond voor 8 weken op nummer 1, en was de best verkochte single in Noorwegen ooit. Sitting down here was de volgende, en had dezelfde resultaten. |
||||||||||||
![]() |
||||||||||||
![]() |
||||||||||||
| Playing my game verkocht 50.000 cd�s in de eerste 3 dagen! Ze werd steeds bekender, en haar cd kwam uit in Japan en Europa. Vooral in Italie was ze een groot succes. De cd stond een heel jaar in de top! In 2000 werd ze bekend in Engeland, met sitting down here. In Italie verscheen ze op het sanremo festival, en daarna stond ze een tijdje niet in de spotlights. Ze had voor een lange tijd rust. Ze durft zichzelf niet goed te laten zien en is heel erg verlegen tijdens de intervieuws, en ze is verbaasd om de interesse die mensen hebben in haar.Lene is anders dan een simpele meid, ze hoeft geen �diva� te hebben en dat is een reden waarom mensen haar leuk vinden.Ze is heel verzot op haar familie en vrienden, die heel belangrijk voor haar zijn; ze houd ervan om plezier met hun te hebben en te feesten. Ze gaat uit met Stian Barsnes Simonsen, een Noorse acteur, van de TV series �Hotel Caesar�, maar Lene houd haar leven weg van de �spotlights�, duswe weten niet zoveel van haar priv� leven. Ze heeft de betekenis van haar liedjes niet onthuld, ze zegt dat niemand, zelfs haar beste vrienden niet weten wat ze betekenen. De betekenis van haar inspiratie komt van haar eigen ervaringen, vrienden, of iets dat in de wereld is gebeurd. Meer passie van Lene: Playstation, McDonalds, pizza, sport: Toen ze jonger was, deed ze veel aan sport, vooral Tai Kwan Do (Ik ben jong en ik moet mezelf kunnen verdedigen), voetbal, volleyball en tafeltennis. Haar favoriete film is Face off. Ze houd ervan om te luisteren naar muziek, zoals Alanis Morrisette, Radiohead, Verve, U2� Haar favoriete liedje van haar album Playing my Game is Playing my Game (Maar ze wil niet zeggen waarom) |
||||||||||||
| <Ga naar de vorige pagina> | ||||||||||||
| <Ga terug naar de index> | ||||||||||||