UTOPIAS COULD BE REALIZED SOMETIMES

In exhibition, within the images, the aestetic synthesis that İbrahim Göğer has textured is bright: The phantastic masks adorned by intuitions from Antiquity; than the perfect bodies that look likes androids with their masked identities and their challenged instincts; The masks in a certain primitif simplicity than the ironical figures that have began to communication by negation of the difference between the reality’s plains and the fiction’s ones and hanging down from their frames; the ambiguë beings that have used their abstract masks instead of their real identities; the photograms formed only by masks that have cristalized the consept of dilemma, in primitif or modernist geometric vision...

These creatures of Göğer are transformed by mythological metaphores to the heroes of complicated intrigues, and are full of fantasies like the one of Hekate in the ambiguity of double masks or Dionisiac in soft folds of fauna and flora or the one of Minotaurus in a hidden geometry... The masks exist in every period of culture of Humanity.

The masks are the signs of human being’s power of aestetization. The masks partecipe to mystical and metaphisical transformations of reality than to the formation of alternative transcendental dimentions. For example, the african sorcere puts on his mask during the religions ritual. In the Dionizos’ ceremonies, mask is the indispensable detail of ritual. In Carnaval of Venice, the masks indicate funny fantasies. The mask is a synbol of happy times and its preserved vision that belongs to the era of pre-separation, pre-institution and pre-cliché of mystical, metaphisical and aestetic values.

During the construction of Avangard, in the first three decades of XX. century, many artists were identified with the purity of primitif creativity. That we know, Picasso, Vlaminck, Kirschner, Matisse, Braque have collected the African statues and masks (1).

When the modern Societies were running to the World Wars in the yoke of Thanatos, The Fauvists, Surrealists, Expressionists and the other Avangard Artists have accomplished the creation of a vision, following Eros, The Avangard, the Top of Modern Aestetic, to be cristalized has profit from archetypes. And, sometime coordinates that have a great difference of thousands years are unified; This is a classical science-fiction’s situation.

Nowaday, we are waiting III. Millenium. In one side, there are the archaic souvenirs of Modernism, in the other one the caotic experience of postmodernism and our futuristic fantasies. Some artists of nowadays are celebrating this 'waiting' with an energic manner by their science-fiction works that have used narrative clichés like futuristic décurs, pseudo-scientific speculatiors, kitsch humanism, utopia of globalisation, the metaphorical critic of present time in the future tense, standart antagonism, the prove of eternity of the culture of Antiquity by Theory of Relativity in endless time. Pessimistic hypotesis of escatology, the chalenge of optimism that’s realized in common strategies of family of man, the melodramatical adaptations of critical manner of Frankfurt School, the determination of the concepts like distance, renovation by classical archetypes as though never consumed, never alienated... are some strong effects that we are filling in this period.

Also, İbrahim Göğer is one of these artists who are celebrating this waiting. He developes fantastic lifes in the clear platform of perfectionist tecniques of photography. He is carrying his time to the Future by his photos. That means he is a science-fiction’s hero! And, the photography also, as a powerfull industry, a perpetually renovated technology, a medium that creates the illusions and simulations continously for the life and an artistic language, was an utopic design that was narrated in a science-fiction novel like many modern innovations.

That novel is Giphantie of Tiphaigne de la Roche (First edition: 1760)2. In the story, the people of an imaginary wonderland could fix perfectly I like the photos- the reflected images on the surface of water or on the mirror.

come to 'By Default' exhibition! Many exiting emotions are waiting for you, in the name of realized utopias!

Simber Atay

November - 1997

1 Robert L.Delevoy, Dimensionss du XX. siecle 1900-1945, Skira, Geneve, 1965, page 85 2 Marie-loup Sougez, Historia de la Fotografia, Cuadernos Arte Catedra, Madrid, 1991, page 13

ÜTOPYALAR BAZEN GERÇEKLEŞİR

Sergi' de, fotoğraflar boyunca, Göğer' in farklı espriler ile dokuduğu estetik sentez, göz kamaştırıcı: Antik çarışımlarla bezeli fantastik maskeler, dolayısıyla kimliklerin gizlendiği, içgüdülerin meydan okuduğu android kusursuzluğunda bedenler; Primitif yalınlıkta maskeler, dolayısıyla gerçeklik alanları ile fiction alanlar arasındaki farklılıgı hiçe sayarak çerçevelerden sarkıp iletişime geçen ironik figürler; soyut maskelerini somut kimliklerinin yerine kabul etmiş ambigü varlıklar; ikilem kavramının, primitif ya da modernist geometrik espri içinde kristalize hale geldigi salt mask konulu fotogramlar...

Göğer' in yarattıkları, mitolojik metaformlar nedeniyle sert/geometrik gizlenmelerde Minotaurusvari, flora ya da faunaya ait yumuşak kıvrımlarda dionizyak, ikili maskelerin seçenek belirsizliğinde Hekate misali fantazilerle zengin oyunların kahramanları haline gelmekte...

Masklar, insanlık kültürünün her gelişim evresinde mevcuttur. İnsanoğlunun yaşamı estetize etme kudretinin bir göstergesidir. Yaşam gerçekliğinin mistik, metafizik estetik nitelikli dönüşümlerine, böylece alternatif aşkınlık boyutlarının biçimlenmesine katkıda bulunur. Afrikalı büyücü, dini seramoni sırasında maskını takar, Dianizos ayinlerinde mask, ritüelin ayrılmaz parçasıdır. Venedik Karnavalı' nda masklar, eğlenceli fantazileri işaret eder. Masklar, mistik, metafizik, estetik esprilerin, toplumsal yapılanmalar dolayısıyla ayrışması, kurumsallaşıp klişeleşmesinden önceki mutlu zamanların ya da hala bu zamanlarda kalmış anlayışın bir simgesidir.

xx. yüzyılın ilk çeyreğinde, sanatçılar Avangard Sanat' ı inşa ederken, önemli ölçüde, primitif estetik yaratıcılıgın saflıgı ile özdeşleşmişlerdi. Picasso' nun, Vlaminck' in, Kircner' in, Matisse' in, Brague' in, Afrika heykelleri ve masklarının koleksiyonunu yaptıkları malumdur (1).

Modern toplumlar, Thanatos' un boyunduruğunda, hızla dünya savaşlarına koşarken Fauvistler Sürrealistler, Ekspresyonistler, ve diğer Avangard sanatçılar, Eros' u izleyerek bir vizyon yaratmayı başarmışlardır. Modern Estetik' in zirvesi olan Avangard, kristalize hale gelebilmek için primitif arketiplerden yararlanmışlardır. Böylece aralarında binlerce yıllık fark olan zaman koordinatları çakışmıştır. Bu, bir science-fiction durumudur.

Şimdilerde xxx. binyılın gelişini bekliyoruz. Bir yanımızda arkaik Modernizm hatıraları, diğer yanımızda kaotik Postmodernizm tecrübesi, gelecek fantazilerine sahibiz. Sanatçılar, fütürist dekorlar, pseudo-bilimsel spekülasyonlar, kitsch hümanizm, globalleşme ütopyası, şimdiki zamanın, gelecek zaman kipinde ifade edilen metaforik eleştirisi, standartlaşmış antogoniz, İzafiyet Teorisi' nin Antik çağ kültürü' nün ölümsüzlüğünü sonsuz kere kanıtlama işlevselliği gibi anlatım klişelerini kullanan science-fiction nitelikli eserleriyle enerjik bir şekilde söz konusu""bekleyişi""kutlamaktalar. Pessimist eskotolojik varsayımlar, insanlık ailesinin ortak stratejileri şeklinde ifadesini bulan optimist iddia, Frankfurt Okulu' na özgü eleştiri tavrının melodram versiyonları, uzaklık, yenilik, yabancılık kavramlarının hiç tüketilmemişcesine, hiç yabancılaşılmamışcasına-klasik arketiplerle tanımlanması, bu süreçte hissedilen güçlü efektlerden bazıları.

İbrahim Göğer' de bekleyişi kutlayan sanatçılar arasında yerini alıyor. Mükemmel bir fotoğraf tekniğinin net platformunda fantastik yaşantılar geliştiriyor. Zamanını, tek başına,fotoraflarİyla geleceğe taşıyor. Bu, bir science-fiction kahramanlığıdır.

Yanısıra, güçlü bir endüstri, sürekli yenilenen bir teknoloji, yaşam için durmadan illüzyonlar ve simülasyonlar yaratan bir kitle iletişim aracı ve nihayet sanatsal bir dil yetisi olan fotoğraf, bir çok modern espri gibi bir zamanlar science-fiction bir romanda anlatılmış ütopik bir tasarımdır.

Tiphaigne de la Roche' un Giphantie (ilk baskı: 1760) adlı eserinde (11), muhayyel bir harikalar diyarının sakinleri, retina tabakasında, su yüzünde ya da aynada yansıyan görüntüleri mükemmelen-tıpkı fotoğraf gibi-tespit edebilmektedir.

"Gıyabında" sergisine gelin, müstesna heyecanlar sizi bekliyor, gerçekleşmiş ütopyalar adına!

Simber Atay

Kasım-1997 İzmir/İstanbul

(1) Robert L. Delevoy, Dimensionss du xx. siecle 1900-1945, Skira, Geneve, 1965, s. 85 (2) Marie-loup Sougez, Historia de la Fotografia, CCuadernos Arte Catedra, Madrid, 1991, s. 13.