|
Bakýrcýlar çarþýsýnda çýrak olarak çalýþmaya baþlayýp, tüm yaþamýný çekiciyle bakýrý döverek geçiren, evini bu sanatý ile geçindiren pek çok usta var. Biz bunlardan hiç deðilse birini anlatmak istiyoruz;
Ýsmail Türkmen (Mýngýç Usta)... Ünye'de 1932 yýlýnda Hamidiye Mahallesi'nde doðan usta, Anafarta Ýlkokulu'nu tamamladýktan sonra çýraklýkla baþladýðý bu mesleði askerlik zamanýna kadar sürdürdü ve 1949 yýlýnda kendi dükkânýný açtý. Kendi sanatýnda gerçekten haklý bir þöhrete sahip olan usta imal ettiði ürünlere ismini yazmayacak kadar güveniyor kendine ve "beni çekicimden, vuruþumdan tanýsýnlar" diyor.
Mýngýç Usta'nýn lâkabý epeyce eskilere dayanýyor. Eskiden iyi ustalara Mýkýrdiç Ustasý denirmiþ. Mahallenin büyüklerinden biri bir gün "Ben mýkýrdiç diyemiyorum, bundan sonra seni 'mýngýç' diye çaðýralým" demiþ. O günden beri de lâkabý mýngýç olmuþ.
Oðullarý Ahmet ve Hüseyin, baba mesleðini "Bizim Bakýrcý" adý altýnda bir yandan züccaciye satarak bir yandan da bakýr kap imal ederek sürdürüyorlar. Kendi hayal güçleri ile bakýra yeni þekiller kazandýrýrken, ustalýkta babalarýný aratmýyorlar. Büyük oðul, geçmiþten bugüne yapýlan iþi deðerlendirirken "babamýn ustalýðý, benim aklým" diyor.
|
