23.07.1990 - 21:20
Gözlerimi kapatıp dünyaya
Kurulu aletler gibi dolaşırken; tekdüze!
Kulaklarım sağır, ellerim kabuk
Taşır ayaklarım yalnızca
Yorgun bedenimi -gerektiği kadar-
Eve, işe, kahveye..
Günler geçiyordur herhalde!
24.07.1990 - 08:55
Bu seyr-ü seferi bozan
Bir kaza idi rastlaşmamız!
Nasıl da dalmışım..
Kara gözlerinin gök pırıltısı
Carptı ya yüzüme; şraak!
Ve tebessümünden yangın çıktı;
Beden mülküm cayır cayır
Sevda hengâmesinin ortasında
Kalakalmışım!..
25.07.1990 - 11:40
Yürüdü sevda zehiri damarlarıma
Esrüklendi parmak uçlarım
Bir tuhaf lezzet; karmakarışık!
En acı zamanında bile câzibe,
En şakrak vaktinde hüzün
Yeşerdi gövde, serpildi
Sarıldı hayata; doymayasıya!
Kara duvarları ördü sarmaşı
Birbiri ardına üç fakülte terk
Nice yazsam kimse rağbet etmiyor
Galiba bir mektep bitirmek gerek
Ve bir gün..
Hep böyle mi biter bu hikayeler?
O bir gün var mıydı? zamanı nedir?
Belki öncelerde yıkım zamanı,
Yahut yıllar yılı sonralardadır
Kimbilir belki de şu an, şu saat
Örümcek ağları örülmektedir
Durur esintiler, tek dal oynamaz
Çöl ikindisinin tembelliğinde
Kavurur boşvermişliğin!
27.07.1990 - 15:35
Bazen ümidimin âkibeti;
Eline doladığın sert bir kasırgadır
Silkeler hoyratça!
Kırılayazdı mâzinin semeresi
Gözlerim faltaşı; çakılır kuzeye!
Kurur, şakaklarımın üstünde yürüyen ter
Katılaşır..
Uzak yıldızların ayazı gibi
Üşütmeden titretir ya ihmâlin!
Yer bulamaz ellerim;
Aptallaşır..
Ve bir tebessüm serâbına
Tutunmaya çalışır.
Oynar buzlu camlarda ışıklar!
Yüzünü dönsen, ağlar çürür
Görünse ilgilendiğin, kımıldayıversen!
Esintiler sıvazlar gözlerimi
Ümid; uzak yıldızlaı? toplayıp,
Sarar; hatıra sayfalarına
Kara gözlerinin gök pırıltısında muştular;
Siler serapları..
Ve avuçlayıp yüreğimi ellerim,
Her sabah yeniden
Kuzeye yürür