วัดพระธรรมจักร ตั้งอยู่ในหุบเขาชมพู่ บนยอดเขาลิบๆ ทีเห็นไกลออกไปนั้น เป็นสถานที่ บุรพาจารย์กรรมฐานทั้งหลายมาบำเพ็ญเพียรภาวนา เนื่องด้วยเป็นสถานที่สัปปายะ เหมาะแก่การบำเพ็ญภาวนาเป็นอย่างยิ่ง บรรดาบุรพาจารย์ทั้งหลาย กลับจากทีนี่แล้วก็ได้บอกกล่าวกันต่อ ๆไป

พระอาจารย์พระครูประกาศพุทธพากย์ ซึ่งกำลังเที่ยวภาวนาอยู่ตามป่าเขาต่างๆ ได้ทราบ ก็อยากจะมาภาวนาบ้างจึงได้ชักชวนเพือนสหธรรมมิกพร้อมเหล่าศิษยานุศิษย์ ออกเดินทางมาที่นี่ เพื่อจะไปภาวนาบนยอดเขาแห่งนี้นั่นเอง

ก่อนจะปีนขึ้นไปพวกเราส่วนมากก็จะพาพักเอาแรงกับหลวงตาที่อยู่ปากทางขึ้น ที่เรียกว่าสำนักสงฆ์เขาชมพู่ก่อน ซึ่งตั้งอยู่กัีบธารน้ำตกแล้วค่อยออกเดินทางปีนป่ายขึ้นไปสู่ยอดเขา หลายปีผ่านไป เพื่อต้องการให้เป็นที่อำนวยความสะดวกอย่างแท้จริง

ท่านพระอาจารย์จึีงดำริ จะขออนุญาตจัดตั้งเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมให้ถูกต้องตามกฏหมาย จึงได้ทำหนังสือเสนอต่อทางราชการ ในสมัย ร.ส.ช. เป็นรัฐบาลอยู่ซึ่งให้ความเคารพนับถือต่อพระอาจารย์อยู่ แต่ภายหล้งได้รับคำตอบว่า ไม่สามารถจะอนุญาตให้จัดตั้งถุกต้องตามกฏหมายได้ แต่ถ้าจะมาบำเพ็ญภาวนา ก็แล้วแต่อัธยาศัยไม่หวงห้ามแต่ประการใด จึงได้เลิกล้มความตั้งใจไป

ภายหลังต่อมาได้มีผู้มีจิตศรัทธาถวายพื้นที่เชิงเขาเพื่อให้สร้างเป็นวัด พระอาจารย์ก็รับไว้ ต่อมาจึงได้ดำเนินก่อสร้างเป็นสถานปฏิบัติธรรม ดังทีเราเห็นในปัจจุบัน แม้กระนั้น ก็ยัีงมีภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ผู้ใคร่ในการปฏิบัติ ได้ขึ้นไปปฏิบัิติธรรมบนยอดเขาประจำเสมอมา โดย อาศัยวัดข้างล่างเป็นกำลังสนับสนุน ซึ่งก็สะดวกสบายกว่า

ในตอนทีพระอาจารย์ มาภาวนาตรั้งแรก ซึ่งจะต้องให้ทุกคน แบกน้ำดื่มใส่หลังขึ้นไป พร้อมกับสะเบียงต่างๆ ให้อุบาสก อุบาสิกาหรือสามเณรจัดทำถวาย เพราะไม่สามารถจะลงมาบิณฑบาตได้ เนืองจากความสูงนั้นเอง

หากท่านผู้ใด ประสงค์จะขึ้นไปปฏิบัติธรรมยนยอดเขา ดังที่เคยมีมานั้นก็แจ้งให้พระอาจารย์ทราบ จะได้ทำการสนับสนุันช่วยเหลือต่อไป

สมลักษณ์ วันโย
๓ สิงหาคม ๒๕๕๑