Een kans om in bewustzijn te groeien
We vroegen Van Zyverden hoe hij bijvoorbeeld omgaat met twee boze partners die ruzi�n over hun bezittingen. �Om te beginnen moet ik het idee laten varen dat ik het antwoord heb. Meestal is het mij duidelijk dat de pijn tussen hen meer te maken heeft met de relatie dan met de zaken waarover ze ruzie maken, maar meestal kun je dat niet gewoon tegen mensen zeggen. Als ze boos zijn, dringt dat gewoon niet tot hen door. Ik begin met hun dingen te laten ervaren. We bespreken wat ze willen, waardoor ze overstuur zijn, enzovoort, maar ik neem niet zomaar genoegen met hun antwoord op mijn vragen, ik ga dieper. �Hoe ziet het eruit? Wat voor kleur heeft het? Voelt het als grint of als water?� Merkwaardig genoeg blijken deze vragen heel relevant, daar mensen het probleem beginnen te ervaren. Als je iets niet kunt benoemen, heb je er ook geen oplossing voor. Ik probeer hun antwoorden niet te analyseren, want het intellect is niet de enige manier om iets te begrijpen.�
Vasquez voegt daaraan toe: �Als een cli�nt binnenkomt, wil dat zeggen dat er iets in zijn leven niet goed loopt en ik wil naar hem kijken als een heel mens in plaats van alleen maar papierwerk af te handelen. Het leven van de betrokkene is ontwricht en hij wil weer rust. Meestal weerhoudt zijn eigen woede hem van die rust. Ik praat ook over de pijn en de kosten van deze weg en dat hij waarschijnlijk niet de volledige genoegdoening zal krijgen die hij verwacht. Ik weet dat sommige mensen moeten leren voor zichzelf op te komen en in die gevallen kan een rechtsgeding het juiste antwoord zijn.�
De visie vasthouden
Is het gemakkelijk een holistisch advocaat te zijn? Bill antwoordt: �Veel van onze leden voelden zich erg tot het woord �holistisch� aangetrokken, maar we hebben onderling heel wat meningsverschil gehad of we misschien niet een ander woord zoals �co�peratief� moesten gebruiken om de boodschap te verzachten. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we ons niet druk konden maken over wat anderen van onze naam of onze methoden zouden denken.
Velen van ons vinden het moeilijk niet in de concurrentie te gaan als we tegenover een advocaat komen te staan die een totaal andere benadering heeft,� zegt Vasquez. �Als ik advocaten spreek die worstelen met het idee van een holistische werkwijze, vertel ik hun dat ze het essay dat ze schreven toen ze met hun rechtenstudie begonnen maar eens op moeten duiken. Meer dan vijftig procent van die essays toont aan dat ze om humanitaire redenen rechten zijn gaan studeren. Ergens onderweg zijn velen van ons dat kwijtgeraakt. We worden ons opnieuw bewust van de reden dat we dit beroep hebben gekozen.�
Maria Vasquez begon advocaten in haar omgeving die waren ge�nteresseerd in een holistische werkwijze te bellen. Ze zei: �Ik kon mijn spirituele weg niet in overeenstemming brengen met mijn werk als advocaat. Acht van ons woonden op rij-afstand van elkaar en waren allemaal toevallig in aanraking gekomen met de landelijke organisatie. We voelden ons allemaal aangetrokken door het woord holistisch, maar we hadden zo onze vraagtekens bij wat dat voor ons vak betekende en kwamen maandelijks bij elkaar om een en ander te bespreken. Voor mij gaat het om twee grondgedachten: heel en heilig. In de geneeskunde ontdekken we dat het lichaam als een geheel werkzaam is en ik denk dat dat voor alle andere beroepen geldt.�
Op een holistische manier werken aan een betere maatschappij is meer dan altru�sme. Al doende worden wijzelf getransformeerd en we ontdekken zelfs meer zegeningen voor onszelf dan voor de mensen die we de helpende hand hebben gerekt. Van Zyverden zegt: �Ik besef dat ik ervoor heb gekozen advocaat te worden zodat ik bepaalde dingen kan leren die ik in geen enkel ander beroep had kunnen leren. Daarom voelde ik mij ertoe aangetrokken. De advocatuur trok me aan zodat ik me daarin dienstbaar kon maken� Er is niet een cli�nt mijn kantoor binnengekomen die me niet een soortgelijk probleem of soortgelijke kwestie in mezelf heeft laten zien.� In Bill van Zyverden en Maria Vasquez treffen we het soort werelddienaren aan die vanuit een verlangen naar meer persoonlijke voldoening ertoe werden aangezet mensen bij elkaar te brengen die hun visie deelden. Het werk geschiedt door de wet van aantrekking, meer dan door reclame te maken.
Vasquez vertelde ons een heel tekenende gebeurtenis tijdens een reis die ze onlangs naar het Midden-Oosten maakte, waar ze een glimp opving van hoe men in die cultuur ongeluk en tragedie benadert. De reisleider riep de hulp in van Vasquez om te bemiddelen voor een zeer jonge, doodsbange Italiaanse toerist. Een meisje van drie was voor zijn auto gesprongen en lag in het ziekenhuis, terwijl hij door de plaatselijke politie ondervraagd zou worden. �Ik wist dat het een of andere samenloop van omstandigheden was,� zei ze, �dus probeerde ik zo goed en zo kwaad als het ging met een beetje Spaans en Engels met de politie en de Italiaan te praten. Het was duidelijk dat de jongen er niets aan kon doen en nadat ik de politie zijn kant van de zaak zo goed mogelijk had uitgelegd, vroeg ik hun mij te vertellen wat er verder met de jongen zou gaan gebeuren. Ze vertelden mij dat volgens de wet de ouders of een vertegenwoordiger van de familie van het meisje naar het politiebureau moet komen en moet besluiten of ze een aanklacht indienen, of hem vergeven . Dat woord gebruikten ze, vergeven. Als ze hem vergaven was daarmee de kous af. Terwijl ik dat aan de jongen uitlegde, kwam er een oude man, duidelijk de grootvader van het kleine meisje, binnen. Na slechts een kort gesprek met de oude man, hieven de politiemannen hun handen ten hemel. Ik vroeg hun wat er gaande was. Ze zeiden dat de grootvader, zonder dat hij zelfs de feiten had gehoord, zei dat hij de toerist vergaf! De jongen was duidelijk verschrikkelijk opgelucht. Dit verhaal bereikte voor mij zijn hoogtepunt toen de reisleider aan onze groep uitlegde dat men in hun cultuur beseft dat we in ons leven bepaalde ervaringen en lessen aantrekken. Voor de grootvader was het duidelijk dat het een diepere oorzaak had waarom het meisje dit drama in haar leven had geschapen. Hij was zich heel erg bewust van de beperkte rol die de toerist in het drama had gespeeld. Allah zou over het lot van het kind beslissen en de familie wilde de werkzame krachten niet veranderen en een ander scenario scheppen. Ik was heel erg onder de indruk van deze filosofie. Daardoor ontstaat een heel ander idee van slachtofferschap.�
Een holistische werkwijze gaat verder dan wat de wet in ethisch opzicht toestaat. Het is gehoor geven aan een hogere roeping, iets anders dat ons vertelt wat juist lijkt en wat onjuist lijkt. Vasquez zegt: �Iedereen bekritiseert advocaten graag. Maar we hebben dit soort advocaten omdat we met ons allen het huidige rechtssysteem hebben geschapen uit onze eigen behoefte iets van anderen te krijgen, ongeacht wat het kost. Welke verantwoordelijkheid is ieder van ons bereid te nemen voor de manier waarop het recht wordt uitgeoefend?�