de hersens getraind op het hoe en waarom
wanhopig op zoek naar dat wat gaat komen
het geluk is meer dan een optelsom
Carri�regericht, resultaten die tellen
uit angst gaan bezitten, het meer en het meer
cijfers die voorspoed en rijkdom voorspellen
geen aandacht en tijd voor die ene keer�
dat er heel diep van binnen
een stem fluistert
over hoe het ooit was en hoe het begon
maar het denken heeft langzaam alles verduisterd
vergeten is die zeldzame bron
want
HANDEN die werken en dragen papieren
dossiers kil en naakt in stapels omhoog
woorden die stromen als snelle rivieren
zij vullen de ruimte in het betoog
Zij wikken en wegen, geleid door de hand
ontstaat effici�nt het juiste verhaal
feilloos regeert het nuchter verstand
opnieuw geen gehoor voor een andere taal�
een taal die nieuwe woorden fluistert
over hoe het ooit was en hoe het begon
niet door het doen en het denken verduisterd
opent zich die zeldzame bron
want
De taal waar alle woorden leven
waar iedereen een mens mag zijn
ons wezen niet in het nauw gedreven
verlost van alle schone schijn
die taal woont in ons eigen HART
is de bron van al het weten
geen zuiverheid wordt hier getart
en liefde mag er heten
alle kennis krijgt hier glans
en alle handen geven
het hart klopt krachtig, grijpt die kans
hier komt de mens tot leven�
Manja Siebrecht