|
วิธีการรักษาสะอึดมาราธอน |
|
อาการสะอึกอาจจะเกิดได้จากสาเหตุหลากหลาย
บางครั้งเป็นสาหตุจากการกระทำที่ไม่ระมัดระวังของเรา
เช่น กลืนลมเข้าไปมาก
กินอาหารเผ็ด ๆ
กินอาหารอย่างเร่งรีบ
กลืนอาหารชิ้นใหญ่เกินไป
บางครั้งเป็นอาหารแสดงของโรคบางอย่างซึ่งอาจจะเป็นโรคที่ไปทำให้กระบังลมระคายโดยตรง
เช่น เยื่อหุ้มปอดอักเสบ
หรืออาจจะเป็นโรคที่ส่งผลต่อการทำงานของสมองที่ควบคุมกล้ามเนื้อกะบังลม
มีผู้สงสัยว่าอาการสะอึกมีประโยชน์ต่อร่างกายคนเราหรือไม่
ฝ่ายหนึ่งบอกว่าไม่เห็นประโยชน์อะไรเลย
อีกฝ่ายหนึ่งบอกว่า
น่าจะมีประโยชน์ในการที่จะขับบางสิ่งบางอย่างออกจากกระเพาะอาหาร
กลับผ่านหลอดอาหาร
เช่นกรณีที่กลืนลมเข้าไปมาก
ๆ
ฉะนั้นวันนี้จึงขอแนะนำวิธีการรักษามากมายที่จะระงับอาการสะอึก
ดังนี้ |
|
1.การรักษาโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือ
กดลึก ๆ
ที่ด้านหลังของหัวไหล่จนรู้สึกเจ็บ
กลั้นหายใจให้นานที่สุด
กระตุ้นให้ไอหรือจาม
ทำตัวให้ผ่อนคลายและหายใจด้วยกะบังลม
(ให้หน้าอกเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด)
บอกกับตัวเองว่า "ฉันจะไม่สะอึกอีกแล้ว"
ตีลังกาเอาศีรษะยืนต่างเท้า
เอานิ้วหัวแม่มืดและนิ้วชี้ดึงลิ้นออกมาให้สุด
หายใจออกให้สุด กลั้นไว้
พยายามขับลมต่ออีก 3 ครั้ง
แล้วหายใจเข้าให้สุด
กลั้นไว้พยายามสูดลมเข้าอีก
3 ครั้ง
นวดบริเวณใต้ชายโครงที้งสองข้าง
นอนห้อยหัวลง ข้างเตียง
หายใจช้า ๆ ลึก ๆ
ขยี้ใบหูแรง ๆ ให้เจ็บ |
|
2.
การรักษาที่ต้องอาศัยผู้ช่วย
ตั้งคำถามที่ก่อให้เกิดอาการมึนงงหลาย
ๆ คำถามต่อเนื่องกัน
ทำให้ตกใจ ให้คนรักจูบเบา
ๆ รอบต้นคอ |
|
3.
การรักษาที่ต้องอาศัยเครื่องมือ
เอาด้ามช้อนแหย่กดที่โคนลิ้นหรือให้แตะลิ้นไก่เพื่อกระตุ้นให้เกิดอาการขย้อน
หายใจในถุงที่ครอบศีรษะ
ใช้ไม้พันสำลีนวดเพดานช่องปากทางด้านใน
อาบน้ำร้อน ๆ
เคี้ยวหมากฝรั่ง |
|
4.
การรักษาโดยการดื่มน้ำ
กลั้วคอด้วยน้ำเย็นจัด
ดื่มน้ำในขณะที่ให้เพื่อนกดหูทั้งสองข้าง
กดจมูกในขณะที่ดื่มน้ำ
กลืนน้ำ 15-20
ครั้งในขณะที่กลั้นหายใจและอุดจมูก
เอาไม้จิ้มฟันใส่ในแก้วน้ำ
เพ่งมองดูไม้จิ้มฟันตลอดเวลาที่ดื่มน้ำ |
 |
|
|
5.
การรักษาด้วยการกิน กินน้ำตามหนึ่งช้อนชา
หรืออมน้ำตาลไว้ใต้ลิ้น
กลืนน้ำแข็งป่น
ดื่มน้ำขิงผสมน้ำผึ้ง
กินมะนาวที่ฝานเป็นชิ้นเล็ก
ๆ |
|
6.
การทำให้โกรธ หรือโมโห แต่ไม่ขอรับประกันความปลอดภัยของผู้ยั่วโมโห
อย่างเช่นมีเรื่องเล่าว่า
|
|
"ผมไปสะอึกรอหมออยู่ที่โรงพยาบาล
2 ชั่วโมง
ตั้งแต่สี่ทุ่มถึงเที่ยงคืน
หมอก็ไม่เรียกเข้าไปตรวจ
ตอนแรก ๆ ไปถามเจ้าหน้าที่
เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าบัตรยังไม่มา
รอจนคนไข้คนอื่นตรวจไปจนหมดแล้ว
หมอก็ออกจากห้องตรวจไปแล้ว
ก็ยังไม่ถูกเรียก
เจ้าหน้าที่ก็นั่งถักไหมพรมอย่างสบายอารมณ์
พอไปถามอีกที
เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าไม่เห็นมีบัตร
แล้วก็หันไปดูรอบ ๆ
ปรากฎว่าบัตรตรวจหล่นอยู่ที่พื้นตรงนั้นเอง
ผมโมโหจัด
จึงตัดสินใจกลับบ้านทันที
ไม่อยู่รอหมออีกแล้ว
และไม่รู้ว่าอาการสะอึกหายไปตอนไหน" |
|
|
|
|