HAKKIMDA

MERHABALAR

Bu siteyi soyayı,soyanın Türkiye macerasını ve benim soya maceramı anlatmak için yazdım. Açlığı dengeli beslenmeye,fakirliği zenginliğe,işsizliği en onurlu emeksel üretime ve hastalıkları da sağlığa çevirmeyi becerebilen bu bitki hakkında "asrın bitkisi","tarlaların altını","kemiksiz et","stratejik bitki" gibi birçok ismi takan bilim adamlarının ne kadar haklı olduklarını araştırmalarımı okurken anlayacaksınız.

Hakkımda kıymetli tarafınızı bilgilendirmeye aslında biraz da tembeliğe kaçarak Timaş Kitapevinin sitesinde yer verdiği özet hayat hikayemi naklederek başlıyayım:

Halil İbrahim Tütüncüoğlu

1958 İstanbul doğumlu. A. Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesinden ticaret hayatına atıldığı için ayrıldı. 1976-1984 yılları arasında turizm/tercümanlık alanlarında çalıştı. 1986 yılında askerlik görevini tamamladıktan sonra Doğal Beslenme, Şifalı Bitkiler, Hastalıklar, Gıda Piyasası (Üretim ve Besin Kimyası), Soya, Soya Sütü makineleri üzerine araştırmalara başladı. 1995 yılından itibaren araştırmalarıı halk kitlesiyle paylaşmaya başladı. Seminerler verdi, makaleler yayınladı, televizyon ve radyo programlarına katıldı. Halen tercümanlık, araştırmacılık ve soya sütü makineleri üretimi yapan Tütüncüoğlu hayatını toplum sağlığına adamıştır(BU AÇIKLAMAYI ÜLKEMİZ UĞRUNA CAN VEREN BİRÇOK İNSAN VARKEN BİRAZ İDDİALI VE ABARTILI BULUYORUM). Özellikle ülkemizdeki fakirlik, işsizlik, yetersiz beslenme gibi pek çok problemin çözüme büyük katkısı olacağına inandığı soyanın milli bir politikayla ele alınması gerektiğine inanmakta ve bunun mücadelesini vermektedir.

Onaltı yıl süren araştırmalarımın bir meyvesi de ürettiğim ev ve sanayi tipi soya sütü makinesi. Şu anda İstanbul'da 7.000 US$'a(aşağı yukarı 10 milyar TL’ ye)satılan ve dünyanın en iyi makinesi denilen saatte 40 litre kapasiteli bu makineden daha da iyisini SADECE 850 milyon TL ‘size veriyorum. Bu makineyi üreten firmanın Kanadalı müdürü -ve ortağı- evime gelerek makinemi satın almak istedi).Makineyle üreteceğiniz soya sütü(süttozuna da çevirebilirsiniz) normal sütün 1/ 4-8 daha ucuzuna hatta üretimden artan küspeyi de anlatacağım şekilde değerlendirirseniz neredeyse bedavaya gelecek. Bu süt inek sütüyle aynı içerikte olup ülkemizin sağlıklı beslenebilmesi için gerekli olan 16 milyar US$/yıllık fakat halen 8 milyar US$ olan süt ürünleri tüketimindeki açığı da çok sağlıklı (kolesterol,laktoz,galaktoz içermeden) ve hızlı bir biçimde giderecek.. Ayrıca azotça zayıf topraklara sahip olduğumuz için yılda ayrılan 1/2 milyar US$'lık gübre sübvansiyonunun da engelleneceğini,ikinci üründe gübre harcamasının duracağını,ekildiği toprağa gübre fabrikası gibi dönüm başı 6 US$'lık azot bıraktığını bildiği halde soyayı nerede değerlendireceğini bilemeyen üreticilerimiz, milyonlarca hasta ve ekonomik sebeplerle dengesiz beslenen insanlarımızın ihtiyacını gidereceği için yeni iş alanı arayan müteşebbislerimize faydalı bir alternatif , ilerde göreceğinizi gibi çok büyük sınır ticareti ve dış pazarı olanağı olduğu için sanayicilerimize ve ihracatçılarımıza büyük katkı sağlanacağına inanıyorum. Devletimize düşen ise birçok görev var,şu anda 2. ithal kalemimiz olan soyayı (yağ,tane,küspe) kurulacak bir Milli Soya Koordinatörlüğü ile Türkiye’de ektirerek dışarı giden 1 milyar US$’ın ülkede kalmasını sağlamak ve en az yüzbin insanımıza iş alanı açmak(Hatta devlet politikası olarak da kurulacak bu koordinatörlük vasıtasıyla Türkiye'nin dış borçlarının yılda 13 milyon ton soya ithal eden A.B.’ ye dünyada hızla yükselen bir trend olan Barter=Takas yöntemiyle ödenmesinin bile mümkün hale getirilebileceğine inanıyorum).Bunu ne için yapıyorum? Ülkemizin ilerlemesi için her birimizin feragatli bir şekilde elinden geleni yapması gerektiğine inanıyorum. Kronik açlık (protein yetersizliği)çeken 14 milyon insanımızın kurtuluşu bence sadece bu şekilde mümkün. Şu anda köfteciler,hamburgerciler ve dönerciler de kendilerine korkunç karlılık sağlayan soya konsantresi ve izolatını ürünlerinde kullanıyorlar ve hiçbirimiz bilmiyoruz. (Dönerin içine fazla su çeken soya izolatını koyan bir dönerci bu sayede ayda 1 milyar TL haksız kazanç elde edebilmekte).Soyadan bu şekilde aşırı kar düşüncesiyle değil normal bir şekilde istifade etmek hepimiz için en ideal yol.Konuyla ilgili ilginç bir anımı belirtmeden geçemeyeceğim. Tanınmış bir sucuk firmasına sadece soyadan yapılan bir sucuk üreterek “soya sucuğu” adı altında satmasını önerdiğim zaman”Aman kardeşim bana soya deme,ben eskiden insanları aldatmak için sucuğun içine soya katıyordum sonra pişman oldum tövbe ettim ve bir daha katmıyorum” dedi. Oysa şöyle de düşünülebilir: Aslında insanları kandırmak amacıyla soya kullanan bu tüccarın etle denk olan,kolesterol,üre,asit ürik gibi ette bulunan zararlı maddeleri içermeyen bu maddeyi kullanması istemese de insanların yararına olmuştu.Bunu kendisine hatırlatarak bir nebze onu rahatlattığımı sanıyorum. Acaba şu anda yediğimiz hormonlu meyve ve sebzeleri,bizi hasta eden reklamlarla zorla yedirildiğimiz rafinasyona uğramış konserveler ,hazır gıdalar, beyaz un ve şekerden üretilen gıdalarla yaşadığımız çağdaş kronik hastalıklar arasında bir bağlantı kurmak mümkün mü?

Sağlıklı gıdalar üreterek ,paraya fazla önem vermeden hem kendinizin hem de helal ve sağlıklı gıdayla beslenerek üstün ahlaka ve bedene sahip olacak bireylerin oluşturacağı bir toplum ve nesil meydana getirmeniz ancak sizin gibi duyarlı ve sorumlu bireylerin elindedir.

Halil İbrahim Tütüncüoğlu,14/09/2002 ,Beşiktaş

İLK TANIŞMA VE MERAK

Soya ile ilk tanışmam kıymetli yazar Müheyya İzer'in "Bitkisel Protein ile Dengeli Beslenme" adlı kitabını 1992 yılında Beyoğlu'nda sağlıklı gıdalar satan bir dükkandan 3.000 TL’ ye (önce biraz pahalı bulup sonra bir altın madenine sahip olduğumu keşfederek) satın almamla oldu.4000 yıldan beri Asya'da bilinen(ilk kayıtlarına M.Ö 2838'de Çin'de rastlanıyor) ve Doğu uygarlıklarının açlığını giderdiğini belirttiği bu bitkinin ülkemizde yeterince değerlendirilmediğinden,dünyadaki kronik açlığı(Tıbben protein yetersizliği) giderebileceğinden , soyanın yüksek besin değerinden bahseden Sn. İzer soyadan süt ve hatta peynir yapılabileceğini birtakım tariflerle de anlatmaktaydı. Konu madem bu kadar önemliydi akademisyenlerimiz konuya eğilmişler miydi? Dünyadaki yeri neydi? Bu soruları cevaplamak için gittiğim Beyazıt ve Atatürk Kütüphanelerinde başta Sn. Profesörler Halis Arıoğlu,Kamil Doğan, ve A.Remzi Akyıldız olmak üzere birçok yerli ve yabancı akademisyenin kitaplarının tozlu raflarda terkedilmiş ve keşfedilmeyi beklediğini gördüm. Stratejik niteliğe sahip olarak nitelendirdikleri bu bitkinin ilk tohumlarını sonra tanışacağım Sn. Mete Akyol'un babası Türkiye'ye getirmiş(Ordu Ticaret Odasında kitapları var),1960'larda ise Ordu'da bir soya yağı fabrikası kurulmuş fakat bir süre sonra mısır yağı fabrikasına çevrilmiş, daha sonra Sn Prof. İbrahim Atakişi tarafından 1987 yıllarında "Soyayı Yerleştirme ve Geliştirme Derneği" adıyla da bir dernekle çok büyük bir hareket başlatılarak soya üretimi 250 bin tona çıkarılmış(5 milyon ton hedeflenmiş) fakat o da derneğin antetli kağıdıyla bana yazdığı mektubunda ürün alımı , paranın zamanında ödenmemesi kısaca devlet desteği olmaması gibi birtakım önemli sıkıntılardan dolayı bu hareketin yarım kaldığını belirtmişti.

Soyanın dünyadaki konumuna gelince çok daha çarpıcı bilgiler karşıma çıkmaya başladı. Dünyanın en büyük silah ihracatçısı olan A.B.D.'nin soya ihracından elde ettiği gelir silah ihracından fazlaydı. Keza dünyanın 4. büyük silah ithalatçısı olan ülkemizin de ham yemeklik yağ-soya ekilerek karşılanacağını hesap edersek- ve soya(tane ,küspe) ithalatı silah ithalatının çok çok üstünde hatta 1 milyar US$/yıl ile 2. ithal kalemini oluşturuyordu. (Veriler= Dünya Gazetesi&Tarım Bakanlığı).Dünyada üretilen yaklaşık 183 milyon ton soyanın 80 milyon tonunu üreten A.B.D. bunu kendi ülkesindeki 29 dış ülkelerdeki 14 temsilciliği vasıtasıyla A.S.A. (Amerikan Soya Derneği ) adı altındaki derneğiyle tüm dünyaya pazarlıyordu(Bizde kendi ihtiyacımızın sağlanmasını sağlayacak bir milli koordinatörlük bile yokken!!!).

DÜNYA SOYA FASULYESİ ÜRETİMİ

DÖNEMLER	(1.000 TON)
1997/1998	158.221
1998/99	159.923
1999/00	159.800
2000/01	175.259
2001/02	183.399

BAŞLICA ÜRETİCİ ÜLKELERDE VE TÜRKİYE’DE SOYA ÜRETİMİ(1.000 TON)

ÜLKELER	1999/00	2000/01	2001/02
A.B.D	71..929	75.055	78.669
BREZİLYA	31.200	39.058	41.800
ARJANTİN	20.700	27.300	30.200
ÇİN	14.300	15.401	15.450
HİNDİSTAN	4.900	5.010	5.300
KANADA	2.766	2.703	1.582
TÜRKİYE	67	46	50

KAYNAK: OIL WORLD - 2002

A.B.D.’nin ¼ nüfusuna sahip Türkiye’nin soya üretimi A.B.D.’nin sadece 1/1574 ‘üne tekabül etmekte. Bu tablonun fazla söze gerek bırakmadığı herhalde ortada.

Ürünün baş ithalatçısı olan Avrupa ülkeleri ise aldıkları soyayı yağa çevirerek Çin,Eski Doğu Bloğu ülkeleri,Türkiye,İran, Hindistan, Pakistan gibi ülkelere birkaç misli kara çevirerek satmaktaydılar[Aslında vücudumuzun ihtiyacı olan yağ tüm gıda maddelerinde (hayvansal ürünler,yağlı tohumlar,tahıl,bakliyat,hatta sebze ve meyvelerde) dahi var . O yüzden bu endüstri aslında abesle iştigal ve bizlere düşen bu çeşitli kimyasal maddelerle çeşitli işlemler görerek rengi açılan, tadı +kokusu "düzeltilen" ve soframıza bir zehire dönüşerek gelen dünyada da en fazla 50 yıllık tarihi olan gereksiz maddeler(mısır, ayçiçeği yağları da dahil) yerine günde 4-5 zeytin,fındık,fıstık,ceviz vb ya da bir kaşık sızma doğal zeytinyağı kullanarak yağ ihtiyacımızı doğal yönden gidermek.]Bu bilgileri ise daha sonra uğradığım İstanbul Ticaret ve Sanayi Odalarından elde etmiştim .A.S.A.’ ya bu endüstri yerine dünyada 200 milyonu 5 yaş altı çocuk olmak üzere 800 milyon açlık çeken insanların bulunduğu ülkelere soya satmalarını öneren mektubuma ise cevap dahi alamadım. Yağdan arta kalan küspeyi ise yoğun üretim ve tüketime dayalı maalesef maddeye ve çıkara dayalı dünya görüşleri doğrultusunda hayvan yemi olarak satmaktaydılar.%51 protein içeren bu küspenin 5 kg'ı ile %17 protein içeren 1 kg tavuk eti elde edilebilmekteydi. Yani 15 kişinin doyacağı yerde sırf Amerikalı çiftçiler fazla üretsin ve kazansın diye 1 kişi doyuruluyordu. Oysa bu da Brezilya gibi diğer ülkelerin soya üretimi yarışına girebilmek için yağmur ormanlarını keserek tarım alanları açmalarına dolayısıyla dünyada sera etkisi ve beraberinde getirdiği iklim değişmeleri,seller, depremler, yanardağ aktiviteleri ve diğer doğal afetlere sebep oluyordu. Daha sonra ise o günün kısıtlı internet imkanlarıyla(o sırada internet İstanbul'da birtakım zengin insanların evlerinin haricinde sadece Vakkorama adlı lüks bir kafede ve Amerikan Konsolosluğunun kütüphanesinde bulunuyordu) yaptığım araştırmalarda attığım her adım soyanın sadece bitki olarak değil sanayide 400'ün üzerinde yerde kullanılması, ekmeklerde kullanılırsa hem bayatlamayı geciktirmesi hem de dünyadaki açlık sorununu çözmesi gibi gerçekten çok daha beni bağlayıcı ve derinlemesine araştırmalar yapmaya teşvik eden yerlere sürüklemeye başladı.(Yine ilerde öğreneceğim gibi sadece ben değil Henry Ford gibi soyadan yaptığı plastik gövdeli otomobili 2 Kasım 1940 yılında basın önünde demirle vurarak test eden birçok soya tutkunu/fanatiği dünyada ve Türkiye'de mevcuttu.)Daha sonra Şişli Belediyesinin ve Fatih'te Eğitim Gönüllülerinin açtığı ve halkın hizmetine ücretsiz sunduğu internet evleri benim,bu konu üzerinde çalışan dünyanın üniversiteleri(en büyüğü Illinois Üniversitesi -yaklaşık 2500 m2 alan üzerine kurulu yüzün üzerinde yerli ,binin üzerinde yabancı uzmanla çalıştıkları ,devlet ve eyaletçe 5 milyon US$'ın üstünde destekle kurulmuş bir labarotuar ve araştırma merkezine sahip olan-), dernekleri ve kurumları ile aylarca yapacağım yazışmaların yeni merkezleri oldu. Yaptığım yazışmalarda ve görüşmelerde elde edindiğim izlenimlerde A.S.A. yetkilileri veya onların yerli temsilcileri 1)Soya çok faydalıdır,2) Türkiye muhakkak kullanmalıdır,3)Türkiye'de yetişmez(Kendi yaptıkları deneylerin ve bizim akademisyenlerimizin söylediklerinin tersine) lafları kulağıma gelmekteydi.

Çalışmalarım ve araştırmalarımın yeterli olduğuna inandığım 1995 Eylülünde ekmeklere soya unu katılmasıyla açlık sorunun çözüleceğini yazdığım küçük bir dergideki ilk yazım çok ilginç bir gelişmenin başlangıcı oldu. Yazımı okuyan Sivas Belediyesi Halk Ekmek Fabrikası Müdürü Sn. İbrahim Örün ,Sivas Cumhuriyet Ü. Tıp Fakültesi ile temasa geçerek yazdıklarımın doğru olduğu yönünde onay almış ve benden ek bilgi ve belgeler yollamamı istiyordu. Elimdeki belgeleri yolladıktan bir iki hafta sonra ise yine tesadüfi bir şekilde elime geçen Sivas Belediyesi Haber Bülteninde Belediyenin yerel gazeteler,Tv’ler,el ilanları ile konuyu halka duyurarak %5 soya katkılı ekmeği üretmeye-daha sonra günde 20.000 adedi bulacak- başladığını ve uygulamanın da çok rağbet gördüğünü okudum. Uygulama 2 yıl sürdü ve bölge halkının direk cüzdanına yansıyan 20 milyon US’ lık bir karlılığa sebep oldu. Uygulanmanın bitirilmesi duyduğum kadarıyla “Bu ülkeyi kurtarmak sana mı düştü” diyerek Halk Ekmek Fabrikası Müdürünü ve icraatlarını kıskanarak görevden alan üst düzey yetkililer vasıtasıyla oldu.(Ete kıyasla sağlanan bu karlılık ülke genelinde uygulansaydı her yıl 4 milyar US$'a tekabül edecekti. Buradan yola çıkarak-daha sonra da yazacağım 150’un üzerinde yazıda konuyu da belirttiğimi göz önüne alınca -ülkemizin geri kalmasındaki tek sebebin aslında sorumsuz

yöneticilerimizden,yavaş işleyen adaletten ve hakkını arayamayarak haksızlıkları kabule zorlanmaya razı olan bizlerden kaynaklandığını görmek -maalesef,acı bir şekilde- mümkün). Bu olaylar zinciri benim konuyu medya aracılığıyla siyasilerimize ve halkımıza duyurma yönünde teşvik edici oldu.

BASIN,SİYASET,DEVLET KIYASLAMASI

Yaklaşık 30'un üzerinde her kesimden değişik medya aracında 150'un üzerinde yazı yazdım,tv+radyo programı yaptım,aşağı yukarı her kesimden tüm partilerin merkezlerine ,il+ilçe teşkilatlarına, web sitelerindeki e-postalarına konuyu iletip devlet veya özel yetkililere ulaşmaya çalıştım .Netice olarak basın ve halk beni çok çok destekliyor (ülke yararına olduğu için başvurduğum her gazete yazılarımı hemen yayınlıyor,insanlar ise yüzlerce telefon,mektup,faks gönderiyorlardı)fakat konu siyasi mekanizmalara gelince takılma oluyordu. Hakkını yememek için ismini zikretmem gerekirse başta Sn.Fehim Adak,Sn.Deniz Baykal.Sn.Sami Güçlü beni tel ya da e-mail ile bizzat ararken en duyarlı kurumların basın ve ordumuz olduğunu bir daha görüyorduk. Genelkurmay Başkanlığına yazdığım ve ekmeklere %30 oranında soya unu katılması ile tüm orduda -maksimum bazda&ete kıyasla- beheri 12 milyon US$ olan 15 F-16 savaş uçağına denk gelen 180 milyon US$/yıllık bir gelir elde edileceğine dair önerime[Hesap şu şekilde gerçekleşmekte: Ortalama bir askerin 70 kg olduğunu hesap ediyoruz.Bir insana günde kilosu kadar 0.74 gram 1. Sınıf protein gereklidir.Yani 70 kg.’lık bir askerin günde 52.5 gram 1. Sınıf protein alması gerekir.Bunu et ile almak isterse günde 300 gram et alması gerekir ki(ette%17 protein var) bunun maliyeti etin toptan kg fiyatı 5 milyon TL’den hesaplanırsa günde 1,5 milyon TL’dir.Oysa aynı proteini sadece ekmeğe katılacak 100 gram(yağı alınmış) %51 proteinli soya unu 60.000 TL’ye sağlar.Yani günde asker başı 1 US$ kar sağlanacaktır.BU şekilde 500.000 askerimizden yıllık elde edilecek kar 182,5 milyon US$’a gelir.Tabii ki bu maksimum olarak yapılan bir hesaplamadır ama ABD,İran(orada askerlik yapan Azeriler soya yemekten bıktıklarını söylüyorlar) ve birçok ülkenin ordusu soyadan faydalanırken bizim ordumuzun da bu nimetten azami anlamda faydalanmasının gerekliliğine inanmaktayım.]

derhal K.K.K Levazım Şube Dairesi Bşk. Sn Ali Albay yanıt verip beni arayarak gerekli üretici+toptancı adreslerini ve bilgi istedi. Yalnız bir anlaşmazlık dolayısıyla kavrulmamış soya unu satın alarak yaptıkları deneyde ekmekte koku oluşunca yapmaktan vazgeçtiler(itiraf etmek gerekirse kavrulmuş undan deneme yapmalarını belirtmeyi ben unutmuş,unu aldıkları yer ise hatırlatmamıştı). Başıma gelen ilginç bir olay ise aynı öneriyi yani o sırada hapiste bulunan 50 bin mahkumun soyalı ekmekle beslenmesinin -ete kıyasla- yılda 20 milyon US$ bir karlılık ve daha sağlıklı beslenme sağlayacağını Adalet Bakanlığına belirtmem üzere gelişti. Pencereden bakıyorken gelen 2 sivil polis derhal adliyeye gidip savcıya ifade vermemi yoksa kendilerinin götüreceklerini herkesin ortasında yüksek ve nazik diyemeyeceğim bir şekilde belirttiler .Aslında Aziz Nesin'e iyi bir malzeme olacak konuyu savcıya anlatınca gülerek özür diledi, bana ve anneme teşekkür etti ve projemi Bakanlığa belirteceğini söyledi. Bunu ülkemizdeki kurumların işleyişinde kıyaslama yapılabilmesi için belirtmek gerekliliğini hissetttim.Bu arada internet kafeler de iyice yaygınlaştığı için artık evimin çevresindeki internet kafelerden araştırmalarımı sürdürebiliyordum. Araştırmalarımda en önemli olduğuna inandığım bir konu da soya sütü ve soya sütü makineleri hakkında olanıydı.

SOYA SÜTÜ ARAŞTIRMALARIM

Bu noktada öncelikle 2000 yıllık tarihi bilinen soya sütünün geleneksel olarak nasıl yapıldığının bilinmesinde fayda var zira bu bilgi size konunun en temel &baz&ana prensini vermek ve ilerde sağlam zemine basarak hareket etmenizi sağlayacak en gerekli bilgi. Soya sütü yapmak için öncelikle soya fasulyesi 8 saat soğuk suda ıslatılır. Bir kaba doldurulan soyanın üzeri örtülecek kadar su ile kaplanır. Hızlı ıslatma için kaynar suya soyaları bırakıp 4 saatte de ıslatabilirsiniz benim buluşum ise dünyada ilk defa bu süreyi yarım saate indirmiş durumda. İlerde sanayi tipi tesis kurmak isterseniz üretimin artması için bu çok önemli (Ben soyayı kaynar suya bırakıp-ocağın altını kapatıp 15 dakika bekletiyorum. Daha sonra suyu yeniden kaynama noktasına getirip –ocağın altını kapatıp-bir 15 dakika daha bekletiyorum. Böylelikle soya fasulyesi yeteri kadar suyu çekip şişerek süt olmaya hazır hale geliyor.).Soyanın yeteri kadar şiştiğini şöyle anlarız. Soyayı elimizle ortasından ayırırız. İç kısım tamamen düzse soya yeteri kadar su çekmiştir. İçbükeylik varsa biraz daha ıslatmak gerekir. Islatmada karbonat kullanılmasını tavsiye etmem çünkü hem tat bozulmakta hem de karbonat gibi alkali maddeler B grubu vitaminleri öldürmektedir. Sütü yaparken bence soyanın kabuklarını ayırmanız çok önemli değildir ve tat üzerinde belirli bir etkisi olmaz-profesyonelce

Dünyadaki soya sütü ve ürünleri-sosisler,çikolatalar, peynirler vb.-üreticileri,

tarifleri internette onbinlerle tarif edilebilecek sayfa sayısında dünyanın her yanında bulunan dev bir endüstrinin varlığından bahsetmekteydi. Ülke bazında ise çok ilginç uygulamalar da vardı. Yem sanayisi tamamen eski Doğu Bloğu ekonomik paktı Komekon'a bağlı olan Küba"Yeni Dünya Düzeni " ile komünizm çöktükten sonra ticari partnerlerinin %75'ini kaybetmişti. Bu ana kadar 0-65 yaş grubunda herkese günde 1 litre süt sağlayabilen Küba artık yılda 40 bin ton süt ithal etmesine rağmen sadece 0-7 yaş grubuna süt temin edebiliyordu. Üzerlerindeki teknolojik ve ticari ambargoya rağmen Küba eski bir mandıracı olan Ortega Jhones'in gayretleriyle normal inek sütü tesislerinde Kanada ve Brezilya'dan soya ithal ederek,çeşitli aromalarda soya sütleri,krem ve sert peynir ve dondurma imal etmeye başlayarak bu sorunu çözmüştü. Dünya Sağlık Teşkilat WHO' nun da Endonezya ve Filipinler’de kurduğu devlet destekli soya sütü tesisleri yine Mısır Gizze'de devletin Illinois Üniversitesiyle işbirliği içinde kurduğu 150 elemanlı soya ürünleri üretim ve tanıtım merkezi ile birçok ülkede de milli soya koordinatörlükleri vardı. Bunun gibi ise açlığın giderilmesinde soyayı öne çıkaran bazı hayır kuruluşları ve kurumlar ise Mennonite,Plenty International,UNAP/FAO ve Unicef'di(Bunların herbiri hakkında detaylı bilgiyi internette arama motorlarına girerek elde etmek mümkün).

Bunların hepsini gördükten sonra gazetelerdeki yazılarımda inek sütüyle aynı besin içeriğine sahip olduğu halde (hatta kolesterol,galaktoz ve laktoz içermediği için daha da sağlıklı) 4-8'de 1 fiyata mal edilen soya sütünden ve bu arada İstanbul'da yaşayan "Brian Wu" adlı Honk Kong'lu bir Kimya Mühendisinin bana gösterdiği saatte 40 litre kapasiteli soya sütü üreten ve fiyatı 300 US$ olan makineden bahsetmeye başladım. O sıralarda insanlara iş alanı açmak için sadece arıcılık,halıcılık gibi uygulanmakta olan eski ve yetersiz yöntemlerin yanına bu makinelerin de getirilerek ülkenin dört bir yanına özellikle Doğu,Güneydoğu,Doğu Karadeniz gibi göç veren bölgelerde dağıtılması ve il,ilçe belediyeleri,aşevleri,Kızılay,İl Tarım Müdürlükleri gibi devlet kurumları ile örgütlü bir şekilde işsizliğin giderilmesi,pahalılığın önüne geçilmesi,ölmek üzere olan hayvancılığa alternatif bulunması ve hammadde sıkıntısı çeken mandıralara da çok ucuz hammadde sağlanabileceğini yazılarımda belirtmeye başladım. Aslında A.B.D.'de de soyanın yaygın kullanımı 2.

Dünya Savaşı sonrasında yorgun düşen ekonomide halkın protein açığının giderilmesi için devletin sürdürdüğü yoğun tanıtım kampanyası ile başlamıştı ve durumda ülkemizle birebir örtüşüyordu. Tabii aldığım tepki gazetelerin telefonlarının kilitlenerek halktan gelen yoğun bir tebrik ve makine talebi oldu. Oysa belirttiğim gibi ben bunu devletin yapmasını önermiştim çünkü sermaye olarak yeterli değildim. Bu arada bana bu makinelerin varlığından bahseden kişi Türkiye'den gitti ve makineyi yapan firmayı da bulamadım. Olay çok karlı gözükmekteydi. Saatte 40 litreden 10 saatte 400 litre sütü (üstelik1/4-8 fiyatına ) yaparak günde beheri 3 milyar TL'den 36 milyar TL tutan,yem,ahır , veteriner isteyen , ölme+hastalık riski taşıyan 12 ineğin işini ufacık bir alanda görecek bu makineler ülke (ve dünya) insanları için en iyi alternatif olacaktı . Soya sütü ayrıyeten inek sütüne kıyasla %12 daha az kalori,%48 daha az doymuş yağ içerirken diğer değerleri de aşağıdaki gibiydi:

	Soya sütü	İnek sütü
Su	90	87.4
Protein	3.5	3.4
Yağ	2.8	3.7
Karbonhidrat	3.1	4.8
Kül	0.5	0.7

DÜNYA MAKİNE ENDÜSTRİSİ

Daha sonra dünya soya sütü makine endüstrisini ve fiyatlarını incelemeye başladığım zaman ise aslında maalesef fiyatın 300 US$ olmadığı dünyanın en iyi makinesini yaptığı iddia edilen Prosoya adlı firmanın [Prosoya 5310 Canotek Road,4.it2 Ottowa-Ontorio/Canada k1j,9ns tel:001-613-745-9115 Faks:001-612-745-2045”(Bu firmanın Hindistan,İskoçya ve Rusya'da da aynı tip makineleri üreten fabrikaları var. Bunlara da sitelerinden bağlantı yapmak mümkün. Bu makinelerin)]saatte 40 litre kapasiteli "Soya İneği" olarak adlandırdıkları makinesinin fiyatının 7.000 US$ olduğunu[ şimdi İstanbul'da da temsilcilikleri ve makineleri mevcut (Tel= 0212/ 560 8633- 6611336)],Çin'de bulunan aynı kapasitedeki diğer makinelerin ise 3.000 US$ olduğunu ve getirilmesinin masraflı olduğunu gördüm . (Bu arada Çin'den biraz bahsetmekte yarar var .Aynı bayrak,sınırlar,ortak para birimi,hukuk ve ekonomik bütünlük oluşturmaya çalışan 1 milyarlık Avrupa'ya karşı, bunları çoktan gerçekleştirmiş hiçte aşağı olmayan altyapı,kalifiye elemanlarla donanmış 1,5 milyarlık bir Çin'i görüyoruz. Korkunç bir üretim seferberliğine girişen Çin içerde ayda 5 US$'a çalıştırdığı işçileri,dışarıda batı normlarındaki temsilcileri,her malı rahatlıkla bulabileceğiniz web siteleri ve şu anda ticaretten çok dünya pazarını ele geçirmeyi hedeflediği aşırı ucuzluktaki mallarıyla her ne kadar şu anda dünyanın üçüncü büyük ekonomisi olsa da yakında birinciliğe oturursa kimse şaşmasın)Soya fasulyesinden süt elde edilmesi 2000 yıllık bir maziye sahipti fakat son 10 yılda geleneksel soya sütü üretimi makineler vasıtasıyla gerçekleştirilerek çok zahmetli olan üretim basitleştirilmekteydi,yani ülkemizdeki ve dünyadaki açlık,hastalıklar, fakirlik,işsizlik gibi ekonomik sıkıntılar çözülebilecekti fakat makinelerin pahalılığı bu konudaki en büyük sorunu oluşturuyordu. Daha sonra ben yine tesadüfi bir şekilde burada bulunan Çin Halk Cumhuriyetinin ticari temsilcisini bularak onun vasıtasıyla Çin'den bir ev tipi makine getirip ev+lâboratuar denemeleri ile soya ürünleri üretme denemeleri yaptım Daha sonra çok özen gösterdiğim bu makine bozuldu ve üzülerek tamir ettirmek zorunda kaldım. Fakat bu istemediğim olay aksine bana artık bu makinenin aynısını hatta çok daha büyüğünü yapabileceğime dair fikir ve cesaret verme gibi değişik bir kapıyı önümde açtı. Sanayi tipi soya sütü makinelerinin en önde gelen üreticileri Prosoya/Kanada ve Çin'in ürettiği, internette resimlerini ve daha sonra elde ettiğim broşürlerindeki karışık yapılarını görerek önceleri kafamı iyice karıştıran bu makinelerin hepsinin soya sütünü elektrikle ürettikleri için soya sütünün maliyetini pahalı yaptıklarını gördüm.(buna rağmen Hindistan’da, Rusya’da ve dünyanın birçok yerinde satışlar yüksek tempoda sürmektedir)Aslında benim evde senelerdir yaptığım,Uzakdoğu’da ise 2000 yıldır geleneksel olarak yapılan ıslatma,kesme,pişirme, filtreleme yönteminin bu teknolojiyle sentezlenirse ortaya çok daha mükemmel bir makine çıkacağı fikrine iyice inandım ve dünyada ilk defa tüp gazla bunun yapılabileceğini düşünüp bu makineyi üreterek sütün maliyetini de düşürdüm. Önce bir prototipini yaptığım makinenin prensip olarak çalıştığını görünce bu sefer paslanmaz çelikten esas makineyi yaptım ve maliyetini de çıkarabilmiş oldum. Ayrıca dünyada şu anda mevcut makinelerde son derece gereksiz ve maliyeti artıran fazlalıkta paslanmaz çelik kullanılmaktaydı. [Başta(birkaç sene önce) bana da imkansız gibi gözükse de 3-7.000 US$ arasındaki satış fiyatı olan bu makineler benim 2000 yıllık soya sütü üretim metotları ve çağdaş teknolojiyi sentezleyerek oluşturduğum yöntemim ile 6-700 US$civarında bir fiyata düştü].Hatta yukarıda da belirttiğim gibi dünyanın en iyi makinesi olarak nitelendirilen ve İstanbul’da da görme olanağına sahip olduğunuz(Tel= 0212/ 560 8633- 6611336) Prosoya/Kanada firmasının kurucu,eski müdürü ve %15 hissedarı Mr. Frank Daller buluşun ucuzluğuna önce paslanmaz çelik fiyatlarının çok yüksek olduğunu söyleyerek inanmadı fakat bir toplantı için geldiği İstanbul'da bilahare evimde yaptığım denemede görerek tatmin oldu .(Frank Daller,Malnutrition Matters, Tel:001-613 446 0205, 2072 http:/www.malnutrition.org , [email protected])