copied from PANTIP.COM : K3502165 ขอเรียนเชิญติดตามเรื่องกบฏยังค์เติร์ก ภาค 69...ได้ที่นี่ค่ะ{แตกประเด็นจาก K3483751} [ประวัติศาสตร์]

ความคิดเห็นที่ 1

โถ คุณป้าขา ไม่ได้เถียง ไม่ได้เกี่ยง ไม่ได้งอนกันใดๆทั้งสิ้นหรอกค่ะ เพียงแต่เห็นว่า ภาคที่ 68 เพิ่งจะตั้งได้เพียงแค่สัปดาห์เดียวเท่านั้นเอง ก็เลยคิดว่ายังไม่ถึงเวลาอันเหมาะสมในการแตกกระทู้ใหม่

แต่ที่สำคัญนะคะ หนูแตกกระทู้ไม่เป็นจริงๆค่ะ ก็รอให้ท่านผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายช่วยกรุณาจิ้มหลังไมค์เข้ามาสอนวิธีการแตกกระทู้ให้หน่อย ก็เลยยังไม่ได้ลองวิชาค่ะ

และอีกอย่างนึงนะคะ กระทู้นี้ หากไม่มีชื่อคุณป้า มาแปะติดไว้เป็นขวัญและกำลังใจแล้วละก็ เชื่อขนมกินได้เลยค่ะว่าไม่วิ่งกระฉูดอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้หรอกค่ะ

ก็ไม่ทราบว่ากระทู้นี้ (ผู้เขียน) มีอะไรดีหรือเปล่า เพียงแค่สัปดาห์เดียวก็พุ่งไปเกือบร้อย หนูไม่ได้เข้ามาแค่สองวัน ไล่อ่านกันแทบไม่ทัน ไม่รู้สมาชิกติดอกติดใจอะไรกันมากมายนะคะ

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 26 พ.ค. 48 15:11:47 ]

ความคิดเห็นที่ 3

ถ้าหนูตกอยู่ในสถานการณ์อย่างคุณป้านะคะ คือได้ยินเสียงประหลาดแบบนี้ หนูก็สรุปได้คำเดียวเท่านั้นล่ะค่ะ ว่าผีหลอก!!!!!!!!!!!!!!!!

หากคุณป้าพอจะมีเวลาว่าง ช่วยกรุณาถ่ายรูปวิว ทิวทัศน์ของที่นั่น ส่งแปะมาให้น้องๆทางหลังเขาชมเป็นบุญตาบ้างนะคะ เคยดูแต่ในหนังสารคดีเกี่ยวกับแผ่นดินอลาสกาค่ะ ซึ่งคิดว่ามันอยู่ไกลมากจนเราไม่น่าจะมีโอกาสได้สัมผัส

และในสภาพภูมิประเทศเช่นนั้น ช่วงไหนจะเป็นช่วงที่อุ่นสบายที่สุดคะ ไม่ทราบอุณหภูมิประมาณเท่าไหร่ และถ้าเป็นช่วงที่เย็นที่สุดล่ะคะ ยิ่งกว่าช่องแช่แข็งในตู้เย็นบ้านเราหรือเปล่า

เคยอ่านหนังสือนวนิยายที่เกี่ยวข้องกับอินดียนแดงที่อยู่ทางภาคเหนือของอเมริกาค่ะ จินตนาการอย่างไรก็ไม่เห็นภาพ

เมื่อได้ดูหนังเรื่องอะไรจำไม่ได้แล้วค่ะ แต่รู้สึกว่า พ่อเควิน คอสเนอร์ จะเป็นพระเอก แล้วเขาไปทำอะไรที่โน่น?

เขาก็เป็นพวกผิวขาวที่เข้าไปเพื่อบุกเบิกดินแดนใหม่ๆ แต่ก็ต้องพบกับการต่อต้านอย่างรุนแรงกับเจ้าของแผ่นดินเดิม มีภาพการต่อสู้เพื่อปกป้องแผ่นดินมาตุภูมิของชาวพื้นเมืองที่เห็นแล้วสุดสยดสยองเชียวค่ะ

สุดท้ายพระเอกของเราก็ใช้วิธีสันถวไมตรีด้วยการแต่งงานอยู่กินกับลูกสาวหัวหน้าเผ่า ซึ่งหัวหน้าเผ่าบังคับไว้ด้วยค่ะว่าต้องแต่งทีละสองคน (อย่าอิจฉา)

เพราะถ้าหากว่าจะแต่งกับใครคนใดคนหนึ่ง อีกคนหนึ่งก็จะเสียใจ อย่ากระนั้นเลย เอาไปทั้งสองเลยแล้วกัน

ในเรื่องไม่ได้บอกไว้นะคะว่าถ้าหัวหน้าเผ่ามีลูกสาวครึ่งโหล พ่อเควินของเราจะเหมายกครัวไหวหรือเปล่า

น่าจะแบ่งมาแถวนี้สักคนนะคะ เห็นหายากหาเย็นเต็มที

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 26 พ.ค. 48 15:37:26 ]

ความคิดเห็นที่ 4

การบุกไทยหรือเปล่า ถ้ามานั่งคุยกันตามประสาคนไม่ใช่ทหารอย่างพวกเรา ก็นึกเสียว่าเอาแค่หนุกหนานก็แล้วกันนะ เพราะยังไงเราก็เข้าไปไม่ถึงข้อมูลขนานแท้อยู่แล้ว

ผมว่าเวียดนามน่ะเป็น "ภัยคุกคาม" ในสมัยนั้นจริง ๆ แต่จะถึงขั้นที่เวียดนามจะทำสงครามเต็มรูปแบบกับเรานั้น ยังสงสัยอยู่

พูดจริง ๆ ว่า หากไม่ได้รับการหนุนหลังจากโซเวียตอย่างถึงขนาดจริง ๆ แล้ว คงยากครับที่จะถึงขั้นยึดประเทศไทยอะไรไปนั่น

จะเอาไปเทียบสมัยเขากู้เอกราชคงลำบาก เพราะตอนนั้นทั้งจีนทั้งโซเวียตต่างมารุมโอ๋ แถมยังมีเรื่องปมประวัติศาสตร์ความรักชาติเป็นทุน

แต่ยุคที่เขาข้ามพรมแดนเข้ามาได้นี่ เป็นช่วงที่จีนก็ไม่เอาด้วยแล้ว แถมโซเวียตก็เริ่มจะถังแตก

คงทำสงครามใหญ่ได้ยาก

ความเป็นไปได้สูงสุด ผมว่าน่าจะอยู่ในขั้นประเมินกำลังนะครับ

จากคุณ : สื่อศิลป (สื่อศิลป) - [ 26 พ.ค. 48 15:42:03 ]

ความคิดเห็นที่ 20

วันที่ 4 สิงหาคม 2531 พล.อ.ชาติชาย ในฐานะหัวหน้าพรรคชาติไทย ผู้ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาเป็นอันดับ 1 และหลังจากที่พล.อ.เปรม ทำประโยคที่ว่านี้ให้เป็นจริง

"ผมไม่มีความทะเยอทะยานทางการเมือง"

พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ จึงได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า เป็นนายกรัฐมนตรีของไทย และนับเป็นคนแรกในรอบ 12 ปีหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ที่มีนายกฯเป็นพลเรือน (แม้จะมียศเป็นทหารก็ตาม)

แต่จะกี่ปีหลังจากเพื่อนร่วมวงสุรา จอมพล.ส. ครองเมืองนั่น ก็ช่วยนับกันเองนะครับ

และภายหลังนั้นเพียงไม่ถึง 2 สัปดาห์ นายกฯชาติชายก็ลงนามในคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 84/2531 ให้บุคคลดังต่อไปนี้เป็นคณะที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี

1. นายพันศักดิ์ วิญญรัตน์ ประธานคณะที่ปรึกษา

2. ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ บริพัตร ที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศ

3.ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ

4. ดร.ชวนชัย อัชนันท์ ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ

5. ดร.บวรศักดิ์ อุวรรโณ ที่ปรึกษาด้านกฎหมาย

6. ดร.สุรเกียรติ เสถียรไทย ที่ปรึกษาด้านกฎหมายระหว่างประเทศ

7. นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ นักวิจัยประจำคณะที่ปรึกษา

จากคุณ : สี่เสา (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 11:28:14 ]

ความคิดเห็นที่ 21

อ.ไกรศักดิ์ เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า ปกติแล้ว ท่านไม่ค่อยจะถูกกับผู้เป็นบิดาเท่าไร โดยเฉพาะในเรื่องของความคิดทางการเมือง ซึ่งพล.อ.ชาติชาย เป็นผู้มีความคิดอยู่ในระบบแบบทหารและนักการเมืองในสมัย

แต่ อ.ไกรศักดิ์ นั้น ด้วยประสบการณ์ที่ได้รับการศึกษาในฝรั่งเศสในวัยหนุ่ม สมัยที่น้าชาติต้องไปทำหน้าที่ทูตทหารในต่างแดน ตามคำสั่งของเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่างจอมพล.ส.

ทำให้แนวคิดออกจะเอียงไปทางซ้ายค่อนข้างมาก แม้ว่าจะถูกค่อนแคะอยู่บ้างว่า เป็นซ้ายผับก็เหอะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาโทของ อ.ไกรศักดิ์นั้น ก็คือ คนที่เคยบุกเข้าไปสัมภาษณ์พล พต ช่วงที่เรืองอำนาจ และได้รับการต้อนรับอย่างดี

แต่พอตกดึกก็ถูกบุกยิงคาบ้านพัก ฝังวิญญาณไว้ในเขมรตลอดกาล

ร่ำลือกันว่า ครั้งแรกนั้น พล พต เห็นว่าเป็นผู้นิยมซ้ายเช่นเดียวกัน จึงยอมสัมภาษณ์เป็นครั้งแรก แต่ภายหลังเชื่อว่า สิ่งที่พล พต พูดออกไปนั้น เป็นเรื่องที่ไม่อยากให้เผยแพร่ ประมาณว่าพึ่งนึกขึ้นได้ (ร่ำลือกันนะครับ ไม่มีหลักฐานอะไรมารองรับ เพราะตายไปแล้วทั้งคู่) ก็เลยแก้ปัญหาแบบเบิร์ด ๆ คือ ยิงทิ้งซะเลย สบายดี ไม่ต้องไปเสียเวลาให้สัมภาษณ์แก้ข่าว หรือลงข่าวโต้กันไปมาเหมือนดารากะนักการเมืองไทย

จากคุณ : เทเวศน์ (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 11:34:20 ]

ความคิดเห็นที่ 22

อ.ไกรศักดิ์ เคยเล่าไว้ว่า แต่เมื่อพ่อได้เป็นนายกรัฐมนตรี ก็มาขออีกครั้ง โดยบอกว่า อยากจะให้ช่วยหน่อย ซึ่งท่านเห็นว่า ครั้งนี้คงยากที่จะปฏิเสธ ทั้งที่ไม่ชอบเล่นการเมืองแบบในระบบมาก่อน

ก็เลยตกลงปลงใจรับหน้าที่ในการแสวงหาคณะที่ปรึกษา แล้วก็เบ็ดเสร็จลงตัวที่คณะบ้านพิษณุโลก 1 นี่แหละ

สมัยนั้นมีคำถามเล็กๆ ในแวดวงอาจารย์ นักวิชาการว่า ปกติแล้ว ประเภทอาจารย์ไปเป็นที่ปรึกษาฝ่ายการเมืองเนี่ย มักจะผูกขาดอยู่กับฝั่งธรรมศาสตร์ หรือไม่ก็นิด้า ซึ่งเนื้อแท้ก็คือธรรมศาสตร์แตกหน่อมานั่นเอง โดยเฉพาะเหล่าทหารหาญระดับขุนพลคุมกำลังที่แวะเวียนไปศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมแถวสำนักบางกะปิ เสร็จแล้วเกิดร้อนวิชาที่ว่าด้วยการเมือง การประชาธิปไตย ที่แสนจะหงุดหงิดว่า เหตุใดมันจึงไม่เต็มใบเหมือนในตำราสักทีฟะ

ว่าแล้วก็สตาร์ทรถถังออกมาทันที กะว่าจะไปถามท่านนายกฯสักหน่อย แต่รอรถเมล์ตั้งหลายชั่วโมง มากี่คันก็แน่นหมด จะโหนไปก็อายเครื่องแบบ

คราวสำเร็จก็ดีไป หากแต่คราวไหนที่รถถังยางแตกวิ่งไปไม่ถึงทำเนียบ เหล่าบรรดาอาจารย์ขงเบ้งทั้งหลายในสำนักบางกะปิ ก็ต้องโดดลงเรือหางยาว นิราศล่องคลองแสนแสบเล่นเพลิน ๆ หาทางหนีทีไล่เอาไว้ก่อน

พอเรื่องสงบ เขาประกาศอภัยโทษแล้ว ค่อยกลับมาสอนหนังสือใหม่

แต่คราวนี้กลับมาแปลก เหล่าคณะที่ปรึกษากลับกลายเป็นอาจารย์ฝั่งจุฬาฯ ที่ปกติมักจะสงบเสงี่ยมอยู่ในที่ตั้ง ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง มุ่งมั่นเดินหน้าแต่ทางวิชาการลูกเดียว

เรื่องนี้ อ.ไกรศักดิ์อีกนั่นแหละ เคยให้สัมภาษณ์เอาไว้ว่า นามสกุลชุณหะวัณนั้นค่อนข้างจะไม่ถูกโฉลกกับธรรมศาสตร์ เพราะในอดีต ผู้เป็นบิดาของอาจารย์ เคยได้รับมอบภารกิจสำคัญ

นั่นคือคุมรถถังไปกราดยิงทำเนียบท่าช้างเมื่อกลางดึก

แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่งของการปิดฉากชีวิตทางการเมืองของท่านผู้ประศาสน์การ ธรรมศาสตร์และการเมืองไป

อาจารย์ไกรศักดิ์ ยังพูดถึงว่า เมื่อตอนที่จบเมืองนอกใหม่ ๆ ไปสมัครเป็นอาจารย์สอนอยู่ธรรมศาสตร์ เขายังไม่รับเลย

สุดท้ายก็ต้องไปนั่งที่โต๊ะพับเล็กๆ เก่า ๆ แถวบางเขน ก่อนจะสร้างชื่อด้วยการวิพากษ์วิจารณ์สังคมแบบไม่ไว้หน้า ก่อนจะมาซาๆ ลงในยุคน้าชาตินี่แหละ

แต่ก่อนหน้านั้น กระทั่งหัวหน้าพรรคชาติไทยก็ไม่ละเว้น

เรื่องนี้จะเกี่ยวกับการที่ อ.ธรรมศาตร์ไม่มีติดโผคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกหรือเปล่านี่ไม่ทราบนะครับ เพราะตอนหลังที่ ท่านชายสุขุมพันธ์ต้องลาออกไปกวาดบ้านตัวเอง หลังจากขอให้ลูก จปร.กลับไปกวาดบ้านที่ราชดำเนินไม่สำเร็จ

ก็มีอาจารย์จากธรรมศาสตร์เข้ามาแทนที่เหมือนกัน

จากคุณ : นางเลิ้ง (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 11:49:09 ]

ความคิดเห็นที่ 25

อะฮ้า ข้าว่าแล้ว ใต้ฟ้านี้มิสิ้นไร้คนมีฝีมือ

นับว่าสวรรค์มีตา ด้วยตัวข้า หนวดเริ่มหงอก เคราเริ่มขาว เห็นทีจะฟันฝ่ายุทธภพนี้ได้อีกไม่นาน ยามต้องเผชิญกระบี่เดียวก็ยังยั้งทัน

แต่นี้ทั้งคมกระบี่แลปลายทวนที่พุ่งซัดใส่มิรู้กี่ทิศทาง ยังมินับหมัดอรหันต์ที่น้อมคารวะมาเป็นพัก ๆ จากแดนไกล อีกทั้งมีดบินจากเซียวแป๊ะฮวยก็มิเคยพลาดเป้า เข้ามาแต่ละทีโดนที่สำคัญทั้งนั้น

ลำพังแค่รับมือกับผู้เยี่ยมยุทธในตงง้วน ข้าก็แย่แล้ว นี่มิพักต้องไปร่ายเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างอาณาดินแดน ที่ข้ามิถนัด ด้วยมหาจักรวาลนี้ ปกครองด้วยกระบี่พันลี้ขององค์ฮ่องเต้ หาใช่ข้าน้อยไม่

บัดนี้ ฮ่องเต้ก็ไปเยือนเหยียบถิ่นแกงการูมิรู้วันกลับ ไทเฮารึก็ไปทรงสำราญหฤทัยอยู่กับทุ่งน้ำแข็งอันไกลโพ้น มิอาจหยั่งชะตาฟ้าดินว่าวันเวลาใด องค์ไทเฮาจะพลาดท่าโดนเจ้า Blue Whale ฮุบไปฝากลูกที่บ้านซะงั้น

หากเจ้ายังนึกถึงสายใยร่วมสำนัก ยามนี้ก็จงเตรียมฝึกปรือกระบวนท่าความสัมพันธ์ระหว่างดินแดนเอาไว้คอยท่า เพลาใดที่เรื่องราวของคนเถื่อนทางใต้สิ้นสุดลง อาจารย์จะขอไปนั่งหันหน้าเข้าผนังถ้ำ ทำสมาธิสัก 9 ปี

สำเร็จเมื่อไร จะออกไปตั้งสำนักใบ้หวยให้รวยไม่รู้เรื่องไปเลย

จากคุณ : เจ้าของโรงงิ้วตลาดเก่ามาเองจ้า (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 14:37:28 ]

ความคิดเห็นที่ 26

พอคำสั่งแต่งตั้งออกมาไม่ทันไร คณะที่ปรึกษาชุดนี้ก็เล่นของร้อนทันที

นั่นคือประกาศแนวทางการแก้ปัญหากัมพูชา ว่าที่ผ่านมา ไทยไปผูกติดกับจีนมากไป จนกลายเป็นกระทำตามแนวทางของจีน ซึ่งน่าจะเปลี่ยนแนวคิดบ้าง ที่สำคัญคือการแยกเรื่องเศรษฐกิจและการเมืองออกจากกัน

เริ่มได้กลิ่น เปลี่ยนสนามรบให้เป็นสนามการค้าแล้วใช่ไหมล่ะ ทีแรกก็กะต้มไข่ให้เป็นสนามการค้าหรอก แต่พอบิออกมาดันกลายเป็นกาสิโนไปได้ยังไงก็ไม่รู้

และที่สำคัญ คือการฟันแสกหน้าลงไปเลยว่า วิธีเปลี่ยนนโยบายต่างประเทศเกี่ยวกับปัญหาอินโดจีนที่ดีที่สุดก็คือ

เปลี่ยนเอาพล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา ผู้ยึดถือแนวทางการบีบคั้นทางเศรษฐกิจเป็นหมัดฮุค เอาไว้ตุ๊ยท้องเวียดนามให้จุกจนตัวงอ ดังนั้นจึงต้องพ่วงประเด็นการเมืองและเศรษฐกิจเข้าไว้ด้วยกัน ประมาณว่า หากไม่ยอมถอยทางการเมืองก็จะถูกปิดล้อมทางเศรษฐกิจอยู่เงี้ยแหละ

(เวลาทำจริง ปรากฏว่า สิงคโปร์ส่งสินค้าของไทยที่ไทยเองส่งไม่ได้ ผ่านเข้าไปขายทั่วอินโดจีน รวยจนจุกไปเหมือนกัน)

จากคุณ : สะพานขาว (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 15:46:10 ]

ความคิดเห็นที่ 28

การเดินหน้าก้าวแรกของรัฐบาลน้าชาติในการแก้ปัญหากัมพูชา ก็หักแนวทางของกระทรวงการต่างประเทศที่ดำเนินการติดต่อกันมาถึง 3 รัฐบาลลงอย่างไม่ใยดี

นั่นคือการติดต่อโดยตรง (แม้จะไม่เป็นทางการ)กับนายฮุน เซน ซึ่งขณะนั้นเป็นรัฐบาลหุ่นของเวียดนามอยู่

เดิมทีนั้น น้าชาติกำหนดเชิญให้นายฮุน เซน เข้ามาปาฐกถาให้กับสโมสรผู้สื่อข่าวต่างประเทศฟัง ในวันที่ 22 ธันวาคม 2531 ที่โรงแรมโอเรียลเต็ล

อันนี้ถือเป็นลีลาของเซียนการต่างประเทศของพญามังกรอย่างน้าชาติ เพราะรู้ว่า รัฐบาลไทย อาเซียน แม้กระทั่งสหประชาชาติ ไม่ได้รับรองรัฐบาลของนายฮุน เซน

ดังนั้น การเชิญเข้ามาเพื่อเจรจาความเมืองจึงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ระดับโลกที่ทางการทูตยอมกันไม่ได้

เพราะมันหมายถึงการรับรองสถานภาพของรัฐบาลนายฮุน เซน จากที่ไม่มีอะไรเลย จะกลายเป็นผู้แทนอย่างเป็นทางการของกัมพูชาทันที

แต่สิ่งที่น้าชาติ(รวมทั้งที่ปรึกษาบ้านพิษ) ต้องการ คือ การให้ความสำคัญกับฮุน เซน เพื่อดึงให้เข้ามาเจรจา หรือเจรจาโดยตรงกับฮุนเซนบ้าง แทนที่จะปักอยู่กับกลุ่มเจ้านโรดมที่ปักลงในขี้เลนอีกที หรือกลุ่มเขมรแดงที่แม้จะเปลี่ยนมาเป็นนายเขียว สัมพันธ์ หรือเคียว สมพอน แทนพล พตแล้วก็ตาม

แต่กลิ่นเลือดก็ยังโชยติดจมูกชาวเขมรและประชาคมโลกอยู่ไม่คลาย

ยังไม่ต้องนับกลุ่มของนายซอน ซาน ที่เอาเข้าจริงก็แทบจะไม่มีกำลังสู้รบใด ๆ ในมือ เพราะบรรดาสรรพาอาวุธทั้งหลายที่จีนส่งมาให้ ล้วนพุ่งเป้าหมายไปที่เขมรแดงทั้งสิ้น

น้าชาติ เลยเลี่ยงด้วยการให้เข้าไทย แต่เป็นการเชิญของสโมสรผู้สื่อข่าวต่างประเทศ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้เป็นหน่วยราชการของไทยหรือของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

ทางสโมสรนักข่าวต่างประเทศ ก็ได้ประโยชน์ เพราะการได้สัมภาษณ์นายฮุน เซน บุรุษผู้ลึกลับจากดินแดนเขมรนั้น มีค่ายิ่งกว่าทองคำ สำหรับสำนักข่าวทั่วโลก

ใครลองมาห้ามสิครับ พ่อได้เล่นแหลกราญ เพราะไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ที่จะได้ไฟเขียวจากประเทศไทยแบบนี้ ถ้าเป็นยุคป๋าอย่าหวัง หรือคิดจะเข้าไปหาเองถึงพนมเปญ ก็ไม่รู้ว่าจะรอดกลับมาได้หรือเปล่า

นี่คือโอกาสทองที่ทุกคนสมประโยชน์ เพราะน้าชาติเองก็อยากจะให้ข่าวการมาประเทศไทยของนายฮุน เซน เป็นข่าวดังไปทั่วโลก เพื่อส่งสัญญาณแนวทางการแก้ปัญหาแบบใหม่ของรัฐบาลน้า

เมื่อสมประโยชน์กันทุกฝ่าย (เว้นกระทรวงบัวแก้วกับเจ้านโรดม) นายฮุน เซน ก็บินตรงมานอนเอกเขนกบนห้องพักสุดหรูของโอเรียลเต็ล โฮเต็ลอันดับหนึ่งของโลกในระหว่างวันที่ 25-27 มกราคมปี 2532

จากคุณ : บัวแก้ว (สื่อศิลป) - [ 30 พ.ค. 48 16:24:52 ]

ความคิดเห็นที่ 33

น้อง Napoleonคะ ถ้าเรียก"ลุง"อีก พี่จะเก็บค่าปรับแล้วนะคะ :-)

เรียกแบบนี้ อาจารย์สื่อใจเสียโม๊ดดดเลย ต่อไปให้เรียก"พี่"นะคะ แล้วอาจารย์สื่อจะเล่าเรื่องที่ขอมาให้ฟัง นอกจากนั้นก็จะยังช่วยรบเร้าให้คุณป้าวิวันดาเล่าเรื่อง นโปเลียนที่ชอบให้ฟังด้วยไงคะ

ไม่ได้เข้ามาแค่วันเดียว อาจารย์สื่อเพี้ยนไปแฮะ "ท่ามังกรทิ้งดิ่ง" มันท่าไหนละคะเนี่ย เหมือนกับท่าเมาหัวทิ่มดิ่งลงมาหรือเปล่า

มึนๆเหมือนกันค่ะ

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่า ไม่คุยเคยกับเรื่องที่คุณสื่อเล่าเท่าไหร่นัก เพราะไม่ค่อยได้ติดตามเรื่องการเมืองการมุ้งของใครจึงไม่เข้าใจความหมายของคำที่คุณสื่อซ่อนเร้นไว้ตามบรรทัดต่างๆ

อ่านไปอ่านมา นอกจากจะงงแล้ว ยังอยากจะบอกว่าคนเขียนชอบพูดจามีลับลมคมใน คนไม่รู้เรื่องนี่คะ จะเล่นสำนวนแปลกๆไปถึงไหนกัน

เอาทีละคำเลยนะ

จอมพล ส. เพื่อร่วมวงสุรา คือใครคะ

ดร. แมลง ชื่อนี้ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ยินค่ะ ช่วยเฉลยด้วยนะคะ

และยังงง กับเรื่องเดียวกับที่คุณ นโปเลียนงงนั่นแหละค่ะ เพราะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ จู่ๆก็โผล่มาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ค่อนข้างสับสน (กับสภาพจิตใจของผู้เขียน)

เรื่องที่ลูกโต้งให้สัมภาษณ์ เป็นการให้สัมภาษณ์หลังจากสิ้นน้าชาติแล้วใช่ไหมคะ และจริงหรือเปล่าคะที่ว่าลูกโต้ง ขัดแย้งกับพ่อค่อนข้างรุนแรง เมื่อขัดแย้งกันออกขนาดนี้ ท่านไปเป็นที่ปรึกษาบ้านพิดได้อย่างไรคะ ท่านไปทำอะไรที่นั่น ไปเพื่อสนองนโยบายหรือไปเพื่อขัดขวางไม่ให้พ่อกระทำการได้ตามนโยบายกันแน่ค่ะ

เคยอ่านตอนเก่าๆที่คุณสื่อเล่าไว้ ดูเหมือนกับว่าคุณสื่อมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับที่ปรึกษาบ้านพิดนะคะ ก็เลยมีเรื่องเล่าแบบอินไซด์มาให้ฟัง

ช่วงนั้น กิจกรรมทางด้านการเมือง มีอะไรน่าตื่นเต้นเป็นพิเศษอย่างนั้นหรือคะ

ในฐานะที่เป็นประชาชนเต็มขั้น เสียภาษีบ้าง ไม่เสียภาษีบ้าง ไม่ได้สนใจหรอกค่ะว่าเขาทำอะไรกันบ้าง รู้แต่ว่าช่วงนั้น เศรษฐีใหม่เกิดขึ้นรายวันแทบจะเดินชนกันตาย

ในยุคนั้นนะคะ คนนั่งทำงานอยู่ใน office ดีๆ เกิดนึกอยากกินข้าวเที่ยงที่ฮ่องกง ก็ลุกขึ้นมาจับเที่ยวบินไปนั่งโซ้ยบะหมี่ที่จิมซาจุ่ยเฉยเลย เมื่ออิมแปร้แล้วก็บินกลับมานั่งทำงานต่อในช่วงบ่าย

เขาบอกว่าไปกลับกรุงเทพฮ่องกง ยังใช้ระยะเวลาน้อยกว่าขับรถมานั่งกินเป็ดย่างที่เยาวราชเสียอีก

เอากะเขาสิ นั่นคือในยุคฟองสบู่กำลังกลมสวยนะคะ

แต่พอฟองสบู่เริ่มเสียทรง ท่านผู้นี้ก็เริ่มเสียศูนย์ ไม่ต้องรอให้ฟองสบู่แตก อาเฮียแกก็ถอดใจลาโลกไปเสียก่อน ปล่อยภาระติดพันไว้ให้กับคนข้างหลังเรียกว่าเป็นมรดกที่ไม่ต้องการได้รับ และเป็นการจนแบบไม่ได้ตั้งใจจริงๆ

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 30 พ.ค. 48 21:27:10 ]

ความคิดเห็นที่ 38

คำว่าเพื่อ นี่พิมพ์ตกครับ ประโยคนี้ เป็นคำสัมภาษณ์ของน้าชาติที่ท่านเล่าถึงจอมพล ส.หรือจอมพลสฤษดิ์ นั่นแหละครับ ว่าท่านจอมพลผู้นี้ เมื่อก่อนก็เป็นเพื่อนร่วมวงสุรากันบ่อย ๆ ตามประสานายทหารช่างสังสรรค์

แต่มาวันนึง กลางวงเหล้า จอมพล ส.ก็ชวนน้าชาติให้ร่วมปฎิวัติ ซึ่งน้าชาติก็บอกว่า ทำไม่ได้ เพราะรัฐบาลนี้คุณพ่อของตนร่วมอยู่ด้วย แต่ด้วยศักดิ์ศรีชายชาติทหาร และเพื่อนร่วมวง ก็ขอให้สัจจะว่าเรื่องจะทำรัฐประหารนี้ รับรองว่าจะไม่แพร่งพรายออกไปจากปากท่านอย่างแน่นอน แม้ว่าผู้บังคับบัญชาจะควบตำแหน่งบิดาท่านด้วยก็ตาม

ครั้นเมื่อจอมพล ส.รัฐประหารสำเร็จ ก็เลยส่งน้าชาติไปเป็นทูตทหารที่อาเจนติน่า ที่เมื่อ 30 ปีที่แล้ว มันไกลจนไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนในแผนที่โลก

ทั้งนี้ก็คือการกึ่งเนรเทศในฐานที่ไม่ร่วมด้วยช่วยกัน และเกรงว่า ความมีเพื่อนมากของท่านจะทำให้เกิดอันตรายกับคณะปฏิวัติได้นั่นแหละ

ส่วนดร.แมลง ก็ตามนั้นครับ เป็นชื่อที่สื่อมวลชนตั้งให้กับ ดร.อนุวัตร ที่ตอนนั้นมีบทบาทค่อนข้างมาก จนเจอลูกหมั่นไส้ ซึ่งต้องเข้าใจว่าเมื่อ 20 ปีก่อน คนเป็น ดร.ยังดูดีมีค่ามาก คนก็สงสัยว่าท่านจบ ดร.สาขาไหน รัฐศาสตร์หรือนิติศาสตร์ เพราะมาเป็นนักการเมืองแบบนี้

ซึ่งข้อมูลที่ได้ก็น่าแปลกใจที่ท่านดันจบสายแมลง (ศัพท์วิชาการมันเขียนยากจริง ๆ เขียนแล้วน่าจะผิด เขาเรียกว่า ฎีกวิทยาอะไรประมาณนี้)

มันก็เลยเป็นคำกึ่งล้อ ๆ เพราะท่านก็ทำอะไรหลาย ๆ อย่างน่าล้อ ว่า ดร.แมลง ครับ

เรื่องอาจารย์โต้งขัดแย้งกับน้าชาตินั้น ก่อนที่น้าชาติจะเป็นนายกฯ เรื่องนี้เคลียร์ครับ เพราะทั้งการพูดในแวดวงวิชาการ หรือการสัมมนาที่ไหน รวมทั้งการแสดงความคิดเห็นทางการเมืองของ อ.โต้ง จะขัดแย้งกับน้าชาติแบบไม่เหมือนพ่อลูกกันเลย

อ.โต้งเคยแม้กระทั่งเรียกร้องให้พรรคชาติไทยถอนตัวจากการร่วมรัฐบาล ทั้ง ๆ ที่พ่อตัวเองเป็นเลขาธิการพรรคอยู่

แต่ที่เข้ารับตำแหน่งที่ปรึกษานี้ อ.โต้ง ให้สัมภาษณ์เองเหมือนกันว่า ที่ผ่านมาพ่อของ อ.จะไม่เคยว่าในเรื่องที่ความเห็นต่างกัน และไม่เคยขอให้เลิกวิจารณ์ตัวท่านแต่อย่างใด

พึ่งจะมาครั้งนี้แหละที่น้าชาติเอ่ยปากขอ อ.โต้ง ว่าอยากจะให้มาช่วย ก็เลยรับปาก และก็ทำหน้าที่ตามสไตล์ของ อ.โต้งนั่นแหละ หลัก ๆ ก็คืองัดกับข้าราชการประจำที่ฝังรากลึกลงมานานแสนนาน ตั้งแต่ระบบทหารครองเมือง

จากคุณ : สื่อศิลป (สื่อศิลป) - [ 2 มิ.ย. 48 09:28:38 ]

ความคิดเห็นที่ 41

นายฮุน เซน ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนถึงการเดินทางมาเยือนไทยตามคำเชิญของน้าชาติในทำนองที่ว่า รู้สึกยินดี และพร้อมจะเจรจาทุกเรื่องที่ไทย "พอใจ" จะเจรจา

และที่สำคัญคือการหย่อนเบ็ดเกี่ยวเหยื่อตัวใหญ่ คือ บอกว่า นอกจากเรื่องการเมืองแล้ว เขาก็พร้อมที่จะคุยเรื่องความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่าง 2 ประเทศ เพื่อให้ประชาชนทั้ง 2 ประเทศได้ทำมาค้าขายกัน

งานนี้เรียกว่า 2 ดอก 2 เด้งครับ คือ หากมีการเปิดการค้าระหว่าง 2 ประเทศจริง สิ่งที่ฮุนเซนจะได้ นอกจากเงินตราต่างประเทศมาปะงบประมาณการรบที่นับวันเวียดนามจะสนับสนุนน้อยลงแล้ว

การค้าขายระหว่างกันมันหมายถึงการรับรองรัฐบาลของเขาไปโดยปริยายด้วย

ขณะดียวกัน ทางฝ่ายไทย การค้าขายในแง่รวมมันหมายถึงการเจริญทางเศรษฐกิจที่เป็นไม้ตายที่จะทำให้รัฐบาลอยู่รอดหรือไม่ และขณะเดียวกัน ความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติในเขมร ก็หอมหวนเย้ายวนให้นักธุรกิจไทยอยากเข้าไปหยิบยิ่งนัก

และแน่นอนว่า ยามหน้าสิ่วหน้าขวาน หน้าสงครามแบบนี้ หากเปิดการค้าขายจริง คนที่นำร่องคงไม่ใช่ประเภทปกคอขาวเดินหิ้วกระเป๋าเจมส์บอนด์เข้าไปเจรจาบิวสิเนสในห้องแอร์เป็นแน่แท้

มันต้องประเภท คนมีสี หรือผู้มีอิทธิพล เท่านั้นแหละ

และแน่นอน ส.ส.จังหวัดตราด ในสมัยนั้นพรรคชาติไทย

จากคุณ : คลองลึก (สื่อศิลป) - [ 2 มิ.ย. 48 10:50:35 ]

ความคิดเห็นที่ 44

เห็นท่านสื่อบอกว่าให้เตรียมเรื่อง ตปท ไว้คอยท่า เมื่อท่านหมดไฟเมื่อไหร่ จะเข้ามาแจมเรื่องที่ว่านี้ด้วยคน พอดีเห็นว่าช่วงนี้ ข่าวดังที่เห็นอยู่สองสามวันแล้ว เป็นเรื่องเกี่ยวกับคดี วอเตอร์เกท ซึ่งถือว่าเป็นคดีประวัติศาสตร์คดีหนึ่งทีเดียว แต่ก็ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์ระยะใกล้ ที่ไม่ไกลจากเรื่องราวที่ท่านสื่อเล่าอยู่มากนัก เรียกว่าเป็นเรื่องร่วมสมัยกันเลยทีเดียว

คือเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นประมาณปี 2517นี่เอง (เอ้า ใครเกิดทันยุคนั้นบ้างยกมือขึ้น สำหรับอาจารย์สื่อนะคะ ช่วงนั้นเริ่มมีกิ๊กเป็นแล้วค่ะ)

แต่ ก่อนจะไปที่ วอเตอร์เกท ขอแวปเข้าเรื่องที่คุณ นโปเลียน นำลิงค์มาแปะไว้สักนิดก่อนดีไหมคะ

เรื่องของวิธีการทางการทูต ที่เอื้อประโยชน์ต่อเศรษฐกิจของชาติน่ะค่ะ

การทูตในสมัยก่อน มักจะมุ่งเน้นไปที่เพื่อความมั่นคง แต่การทูตในปัจจุบัน จะเน้นไปที่ความมั่งคั่ง

เมื่อเป้าหมายแตกต่างกัน ทัศนคติของนักการทูตก็ต้องแตกต่างกัน แต่วิธีการ อาจจะไม่ต่างกันมากนัก คือใช้วิธีการเจรจากันบนโต๊ะ

แต่ลูกเล่น และเทคนิคในการนำเสนอเพื่อให้อีกฝ่ายตอบสนอง เป็นเทคนิคเฉพาะตัวจริงๆ ซึ่งท่านทูตที่ประสบความสำเร็จจนสามารถเข้าไปนั่งในกลางใจของอีกฝ่ายหนึ่งได้ เป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ง่ายนัก

โดยเฉพาะถ้าฝ่ายนั้น เป็นฝ่ายที่ไม่เคยเปิดโอกาสให้มีการเจรจาเกิดขึ้นเลย เรียกว่า ไม่เคยคุยกันรู้เรื่อง

อย่างเช่นในช่วง ทศวรรตที่ 19 ได้มีกรณีความขัดแย้งระหว่างประเทศในกลุ่มอเมริกากลางกับประเทศสหรัฐอเมริกาอย่างชนิดที่เรียกว่า ไม่ต้องมามองหน้ากันอีกแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องคุยกัน อย่าหวัง

ประเทศเม็กซิโกซึ่งเป็นประเทศที่มีชายแดนติดกับอเมริกาและมีเรื่องขัดแย้งกันมากที่สุด แต่จากการปะทะและปราบปรามกันหลายๆครั้ง อเมริกาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะอย่างว่านั่นแหละค่ะ กลุ่มกองโจรที่อยู่แถวแนวชายแดน ก็คอยหาโอกาสทีเผลอเข้ามาแหย่หนวดเสือให้อเมริกายั๊วะเล่นอยู่เป็นเนืองๆ

ครั้นพอลุงแซมเขาจะยกกองกำลังไปปราบบ้าง พวกกองโจรกลุ่มนี้ก็ข้ามพรมแดนไปยังฝั่งเม็กซิโก ทำให้กองกำลังอเมริกาตามเข้าไปทำอะไรไม่ได้ จะร้องขอความช่วยเหลือจาก เม็กซิโก ก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางการทูตที่ดีต่อกันเลย

เรื่องนี้ ได้แต่แต่สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้แก่อเมริกาอยู่ไม่รู้จบ

ทางฝั่งอเมริกา มีความพยายามที่จะให้เม็กซิโกเล่นในกติกา ด้วยการเชิญมาเจรจาบนโต๊ะ แต่ทุกครั้งที่มีการเจรจา ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จ เพราะอะไรลองถามอาจารย์สื่อดูนะคะ

มาในยุคของท่าน เจมส์ มอนโร ในขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ ประมาณ ปี 1816 ซึ่งสหรัฐอเมริกาในยุคนั้น เรารู้จักกันดีว่า เป็นยุคของ เจฟเฟอร์สัน

ไม่รู้ท่านมีวิธีใดในการทำให้เม็กซิโกยอมเจรจาด้วย ประมาณว่า ฟังมากกว่าพูดอะไรทำนองนี้ละค่ะ และยอมรับในหลักการเบื้องต้นของอีกฝ่าย

การปล่อยให้อีกฝ่ายพูดในสิ่งที่ตนต้องการจนหนำใจ โดยไม่ขัดแย้งใดๆ ไม่ได้หมายความว่ายอมรับนะคะ แต่เป็นการหยั่งเพื่อที่จะรู้ว่า ฝ่ายตรงข้าม ต้องการอะไรบ้าง และเราสามารถให้ในข้อเรียกร้องใดได้บ้าง ถึงกับทำให้ฝ่ายเม็กซิโก เอ่ยปากพูดว่า ...ท่านทูตอเมริกาผู้นี้ เป็นคนที่พูดรู้เรื่องมากที่สุด...

และยังมีวีรกรรมที่น่ายกย่องของท่าน มอนโรอีกหลายข้อคะ ตั้งแต่สมัยที่ท่านเป็น ร.ม.ต. ต.ป.ท. จนกระทั่ง ได้ดำรงตำแหน่ง ป.ธ.น ของ อเมริกา ในปี 1817

เรื่องนี้รอเดี่ยวมือหนึ่งมาขยายความดีกว่านะคะ

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 2 มิ.ย. 48 12:39:53 ]

ความคิดเห็นที่ 47

ท่านข้างบน ..... นานๆ มาที มาให้กำลังใจคุณสื่อคนเดียวหรือคะ?

ไม่ยอมนะ!!!ทีหลังหลังไม่เขียนแระ :-)

อากาศร้อนเหลือเกินค่ะ ฝนทำท่าจะตก แต่ก็ไม่ตก บรรยากาศก็เลยอึมครึมแบบร้อนๆ

พอดีว่าวันนี้เป็นวันที่มีเวลานั่งหน้าจอนานๆ ก็เลยขอมีส่วนร่วมแจมบ้างนิดหน่อยนะคะ จริงบ้าง มั่วบ้าง ก็ถือว่าทนๆอ่านกันไปนะคะ ตั้งใจไว้ว่า ดูหนังจบสักเรื่อง จะมาเขียนเรื่อง วอเตอร์เกท ไม่รู้จะเขียนออกหรือเปล่า

หากท่านผู้ใดมีข้อเท็จจริง ที่ยิ่งกว่านี้ ก็ร่วมวงสนทนาชี้แจงแถลงไขได้นะคะ เพราะเหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้ เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยได้รับการเปิดเผยแบบโปร่งใสเท่าไหร่นัก

บางที ข้อมูลที่เรามีอยู่ อาจเป็นเพียงแค่มุมเดียวที่เขาต้องการให้เราได้รับรู้ แต่ในเชิงลึกแล้ว อาจจะมีอะไรลึกลับซับซ้อนมากว่านี้เยอะค่ะ

โต้แย้งได้ค่ะ..รับรองว่าไม่โกรธ ไม่เคือง...จริง จริ๊ง

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 2 มิ.ย. 48 15:15:46 ]

ความคิดเห็นที่ 48

เอ้า วอเตอร์เกท

คดี watergate เกิดขึ้นเมื่อปี 1972 เป็นผลให้ ป.ธ.น นิสันประกาศลาออกในปี 1974

watergate เป็นชื่ออาคารตั้งอยู่ในกรุง วอชิงตัน ดี.ซี และเป็นศูนย์บัญชาการการเลือกตั้งของพรรคเดโมแครต

ในเดือน มิ.ย 1972 เวลาประมาณ ตีสอง ตำรวจเข้าจับกุมชายฉกรรจ์ 5 คน ขณะกำลังรับโทรศัพท์ (ดักฟัง) บนชั้นหกของอาคาร หนึ่งในกลุ่มจารชนเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง C.I.A ซึ่งเป็นผู้ประสานความมั่นคงของคณะกรรมการการเลือกตั้งของพรรคริพับลิกัน

ส่วนกลุ่มจารชนที่เหลือ เป็นชาวคิวบา และยังมีอีกสองคนที่ตำรวจจับได้ภายหลัง ซึ่งแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นผู้ที่ทำงานใกล้ชิดกับ ท่านนิกสันและเป็นบุคคลในทำเนียบขาวทั้งสิ้น

จึงมีการตั้งคำถามว่า เหล่าจารชนกลุ่มนี้ เข้าไปทำอะไรในที่ทำการของพรรคคู่แข่ง คือ เดโมแครต ในยามวิกาลเช่นนั้น และบุคคลกลุ่มนี้ ได้ยินได้ฟังอะไรจากการดักฟังโทรศัพท์บ้าง ? และใครเป็นผู้สั่งการ?

แต่อย่างไรก็ตาม ผลของการเลือกตั้งในสมัยนั้น ปรากฏว่า ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน ก็ได้รับชัยชนะอีกเป็นสมัยที่สอง

ถ้าเป็นประเทศอื่นแถวนี้นะคะ คดีนี้ คงถูกฝังลืมไปพร้อมๆกับ การก้าวขึ้นสู่อำนาจของฝ่ายบริหารเป็นแน่แท้

เมื่อจับกุมกลุ่มคนได้ จึงมีการสอบสวนกันขึ้น จึงได้รู้ว่า บุคคลทั้งเจ็ด เป็นคนที่พรรคริพับลิกันส่งมา (ท่าน นิกสันเริ่มหนาวแระ)

แต่ด้วยอำนาจของ ป.ธ.น ซึ่งก็คงเกรงกลัวว่า พยานเหล่านั้น จะให้การซัดทอดมาถึงตน จึงพยายามฆ่าตัดตอน ด้วยการพยายามทำลายหลักฐาน โดยการสั่งย้ายบุคคลที่เกี่ยวข้องกับคดี ให้ออกไปให้พ้นทาง เพื่อที่จะ เฟ้นหาคนใหม่ที่มือสะอาด (และเข้าข้าง ท่าน ป.ธ.น) เข้ามาทำหน้าที่แทน

การก้าวก่ายอำนาจตุลาการจากฝ่ายบริหาร ในประเทศที่ถือหลักประชาธิปไตยอย่างเคร่งครัด ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงและเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ค่ะ

ท่านนิกสัน ได้ออกคำสั่งปลดอธิบดีกรมอัยการออก และบีบให้รองอัยการสั่งปลดอัยการพิเศษให้กลับไปสอนหนังสือที่ฮาร์วาร์ด (เรื่องการเมือง นักวิชาการไม่เกี่ยววว ) พร้อมทั้งแต่งตั้ง คนของประธานาธิบดี (ชื่อ Leon Jaworski) เข้าเป็นอัยการพิเศษแทน เพื่อหวังให้ปิดคดีนี้

การออกคำสั่งย้ายด่วนในครั้งนี้ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 1973 ถ้าเป็นบ้านเราก็ถือว่าเป็นเรื่องทำมะดาเสียเหลือเกิน เพราะมีการปลดกลางอากาศกันอยู่บ่อยๆ ก็ไม่เห็นมีไรเกิดขึ้นนี่นา

แต่ ในกรณีของ คดีวอเตอร์เกทนี้ ชาวอเมริกันเรียกคืนนี้ว่า การฆาตกรรมหมู่คืนวันเสาร์ ปี 1973

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 2 มิ.ย. 48 15:25:00 ]

ความคิดเห็นที่ 49

จากการกระทำดังกล่าว ทำให้ประชาชนคนอเมริกัน และสื่อมวลชน ที่หวงแหนสิทธิ เสรีภาพหนักหนา กล่าวโจมตีการก้าวก่ายอำนาจบริหารในอำนาจตุลาการอย่างรุนแรง มีการเปิดเผยข้อเท็จจริงที่ยิ่งฟังยิ่งสยอง ทั้งหมดทั้งปวงก็เพื่อทำลายคู่แข่งขันทางการเมืองนั่นล่ะค่ะ

อาจจะสงสัยว่า ท่าน Leon คนที่ท่าน ป.ธ.น ส่งมา ท่านจะปิดคดีเช่นไรใช่ไหมค่ะ

ปรากฏว่า ท่าน Leon มีความสำนึกในหน้าอย่างน่ายกย่องค่ะ ท่านรีบเข้ามาสานงานต่อด้วยการทวงเทปบันทึกเสียงที่มีการสนทนาในห้องรูปไข่ทันที

เพราะเทปม้วนนี้แหละค่ะที่ทำให้เด้งกันไปหลายคน หลักฐานจากการพูดคุยที่บันทึกไว้ อาจทำให้ ท่านนิกสัน ดิ้นไม่หลุด ท่านจึงดื้อแพ่ง ไม่ยอมส่งเทปให้กับอัยการชุดเก่า แต่พยายามเปลี่ยนตัวอัยการก็แล้ว สุดท้ายความไม่เห็นแก่หน้าอินทร์หน้าพรม ของท่าน Leon ก็ทวงเทปชุดที่สมบูรณ์มาได้ ซึ่งสร้างความผิดหวังให้กับท่านนิกสันเป็นอย่างมาก

ผลจากการสอบสวนก็คงรู้แล้วใช่ไหมคะ คือ ประธานาธิบดี นิกสัน ต้องเผชิญกับการถูกฟ้องร้องถอดถอน และไม่ได้รับความไว้วางใจจากรัฐสภา

หากท่านนิกสัน ลาออก จะเป็นการก้าวลงจากตำแหน่งที่สง่างามกว่า ถูกถอดถอน ทั้งนี้ เพราะหาก สอบสวนลึกเข้าไปเรื่อยๆ และพบว่าท่านกระทำผิดจริง ท่านคงต้องรับคดีอาญาและต้องจำคุก และจะไม่ได้รับเงินตอบแทน และสวัสดิการหลังการพ้นตำแหน่งประธานาธิบดี

การลาออก จึงเป็นวิธีการลงจากหลังเสืออย่างสง่างามที่สุด เพราะท่านยังคงได้รับเงินตอบแทนและสวัดิการเทียบเท่ากับผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีพึงได้รับ

ผลของคดี วอเตอร์เกท บ่งชี้ชัดว่า คนอเมริกันทุกคน อยู่ภายใต้กฎหมาย เมื่อทำผิด ต้องได้รับการสอบสวน พิจารณาลงโทษ ไม่มีการยกเว้น แม้แต่ประธานาธิบดี

อีกประการหนึ่งที่ชัดเจน ก็คือ อำนาจ ตุลาการ ภายใต้การดำเนินการของผู้พิพากษา และศาลฎีกา ถือว่าเป็นองค์กรอิสระ ที่ไม่มีอำนาจใดๆเข้าไปก้าวก่าย ได้

ซึ่งเป็นข้อสรุปของคำว่า การปกครองของระบอบประชาธิปไตย จะมีการตรวจสอบกันเองในตัว

จากคุณ : กาสะลองบานแล้ว - [ 2 มิ.ย. 48 15:29:01 ]

ความคิดเห็นที่ 51

ดีครับดี เดี๋ยวว่าสลับกับลีลาเจรจาความเมืองของบ้านพิษณุโลกไปเลย

ไม่เป็นไร เดี๋ยวคนอ่านเขาเอาไปแยกเอง

เรื่องวอเตอร์เกทนี่มีหนังออกมาหลายเรื่อง แต่ที่ชอบที่สุดคือเรื่องที่เขาล้อเลียนว่า จริง ๆ แล้ว ดีพ ทรอต เป็นนักศึกษาสาวฝึกงาน 2 คนที่บังเอิญไปรู้เรื่องลับนี้เข้าให้ ปธน.เลยปิดปากด้วยการจ้างให้มาเป็นคนเลี้ยงสุนัขในทำเนียบ

มีฉากเด็ด คือ ตอนที่ 2 สาวนั่งรอ ปธน.อยู่ในห้อง ขณะที่ประตูแง้มออกมา และทุกคนกำลังลุ้นช่วงที่จะได้เห็นชายผู้มีอำนาจมากที่สุดในโลกเดินเข้ามาในห้องนั้น

ปรากฎว่า สิ่งที่โผล่ออมาคือ เดอะด๊อกตัวเบ้อเร่อ ซึ่งในหนังก็เฉลยว่าเป็นสุนัขของ ปธน. แต่ก็แฝงเหน็บเอาไว้เล็ก ๆ ว่า นั่นแหละ ปธน.คนดังของข้าละ

สี่ขาชัด ๆ

ส่วนชื่อดีพทรอสก็ได้มาจากน้องชายที่ถูกพ่อในครอบครัวคาทอลิกเคร่งครัดจับได้ว่าแอบไปดูหนังเรื่องอื้อฉาวนี้มา เลยเอามาตั้งเป็นนามแฝง

ความลับดำมืดมาตั้ง 30 ปี ไม่นึกเลยว่า พอเปิดตัว ดีพ ทรอต ออกมา หน้าตางั่กเชียว

ลองนึกดูว่า ถ้าย้อนกลับไป 30 ปีก่อน (ตอนผมยังแบเบาะ) ตะแกก็ประมาณ 60 แล้ว

ไม่น่าเชื่อว่า ยังแอบไปดูดีพทรอตกับเขาเหมือนกัน

เอ้อ ถ้าใช้นามแฝงว่า คาซาบลังกา หรือ กอน วิธ เดอะ วิน ก็ว่าไปอย่าง

จากคุณ : สื่อศิลป (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 06:50:43 ]

ความคิดเห็นที่ 52

เมื่อฮุน เซน มาถึงเมืองไทยครั้งแรกนั้น เขาได้เข้าพบกับน้าชาติอย่างเป็นเรื่องเป็นราว (แต่ไม่เป็นทางการ เพราะรัฐบาลไทยไม่รับรองรัฐบาลฮุน เซน ทำให้ต้องคุยกันอย่างไม่เป็นทางการ ใช้สถานที่ราชการรับรองไม่ได้)

ช่วงบ่ายของวันที่ 25 มกราคมปี 2532 เป็นเวลาของการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์การแก้ปัญหาเขมรที่ตกอยู่ในห้วงอเวจีมานานนับสิบ ๆ ปี เมื่อนายฮุน เซน ได้รับเชิญไปพบกับน้าชาติที่บ้านพักซอยราชครู และได้สนทนากัน 2 คนเป็นการส่วนตัวอยู่ประมาณ 20 นาที จึงออกมาเจรจากับคณะฝ่ายไทยชุดใหญ่ที่ไปรออยู่ที่นั่นแล้ว

จารึกนามไว้นิดนึงครับ คณะฝ่ายไทยที่ร่วมเจรจานัดประวัติศาสตร์ครั้งแรกกับนายฮุน เซน ที่ประกอบไปด้วยฝ่ายทหาร ฝ่ายนายกฯ และฝ่ายบัวแก้ว มีดังนี้ครับ

เริ่มจากฝ่ายทหารก่อน แน่นอนว่า ต้องเริ่มด้วยบิ๊กจิ๋ว ที่ตอนนั้นดำรงตำแหน่ง ผบ.ทบ.และรักษาการผบ.สส. (ยังเขินอยู่) ต่อด้วยชายเสื้อคับ ผู้ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน ในฐานะเสนาธิการทหาร ที่นายจิ๋วตั้งตำแหน่งให้โดยเฉพาะ แล้วก็ พล.ท.สมคิด พยุหะ เจ้ากรมยุทธการทหาร ฝ่ายบู๊ พล.อ.สนั่น เศวตเศรณี เลขานุการ รมว.กห. ฝ่ายบุ๋น

พล.ท.จรัล กุลละวณิชย์ ผู้ประสานงานฝ่ายกิจการทหาร
และพล.ท.ปัญญา สิงห์ศักดา เลขานุการนายกรัฐมนตรี(ฝ่ายทหารส่งมาคุม) เป็นฝ่ายการเมือง

ฝ่ายบัวแก้วก็มี พล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา ตามโผอยู่แล้ว ต่อด้วยปลัดกระทรวง ม.ร.ว.เกษมสโมสร เกษมศรี และ ม.ร.ว.เทพ เทวกุล อธิบดีกรมการเมือง

ข้อตกลงที่ได้จากการเจรจาในครั้งนั้นคือ ต้องมีการยุติความช่วยเหลือทางทหารกับทุกฝ่าย ภายหลังที่เวียดนามถอนทหารออกไปแล้ว และต้องมีองค์กรระหว่างประเทศมาทำหน้าที่ในการดูแลเรื่องการยุติความช่วยเหลือทางทหารนี้

ก็เป็นหลักกว้างๆ ครับ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของการเจรจาความเมืองระหว่างประเทศที่แต่ละฝ่ายก็จะสงวนท่าที ไม่ยอมให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้เปรียบเสียเปรียบกันมากเกินไป ไม่งั้นเดี๋ยวล่ม

แต่แค่หลักการนี้ ก็โอเคแล้วครับ เพราะก็ยังเป็นหัวใจของปัญหาเขมรอยู่ดี คือ การเข้ามารุมยำใช้แผ่นดินกัมพูชาเป็นสนามประลองกำลังการเมืองและการรบของมหาอำนาจ

ถ้าดึงมหาอำนาจออกไปซะ ลำพังประเทศเล็ก ๆ เหล่านี้ ก็ไม่ได้อยากจะรบให้เจ็บตัว หรือต้องรบก็แค่ยิงกันนิดหน่อยพอเป็นพิธีเดี๋ยวก็เจรจากันได้

แต่ที่มันวุ่นวยกันเป็นสิบ ๆ ปีเพราะการแทรกแซงของมหาอำนาจ ที่อยากทดสอบเพาเวอร์ โดยไม่สนใจคนอื่น เพราะคนของตัวไม่ได้ไปตายนี่หว่า

แต่สิ่งที่น่าสังเกตของการประชุมอย่างไม่เป็นทางการนัดแรกนี้ คือ พล.อ.อ.สิทธิ ออกจากที่ประชุมไปตั้งแต่เวลาทุ่มนึง ขณะที่การเจรจาจบลงประมาณ 2 ทุ่ม ซึ่ง พล.อ.อ.สิทธิ อธิบายว่า การพูดคุยอย่างเป็นเรื่องเป็นราวจบแล้ว และท่านมีราชการต้องไปทำต่อ ขณะที่เวลาที่เหลืออีกนิดหน่อย เป็นแค่การพูดคุยเรื่องธรรมดาทั่วไป

และแน่นอนว่า งานเลี้ยงต้อนรับบนเรือโอเรียลเต็ลควีน สวรรค์ลอยน้ำกลางเจ้าพระยาคืนนั้น ก็ไร้เงา พล.อ.อ.สิทธิ เช่นเดียวกัน

รวมทั้งพยายามสร้างข่าวว่าการเจรจาครั้งนี้ ไม่มีทีมที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกเข้าร่วมด้วยแต่อย่างใด

จริงไม่จริง ให้ลองเดาดูครับ

จากคุณ : พหลโยธิน ซอย 5 (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 09:51:48 ]

ความคิดเห็นที่ 53

และก่อนที่จะสงสัยว่า อะไรวะ เข่นฆ่าล้างเผ่าพันธ์ผลาญชาติกันมานับสิบ ๆ ปี กะอีแค่มานั่งจับเข่าคุยกันไม่กี่ชั่วโมงนี่

แก้ปัญหาทุกอย่างได้เลยหรือ

ก็ต้องถอยหลังไปมองภาพกว้างสักนิดครับ อย่างที่บอกว่าว่า ปัญหาเขมรนั้นมีเกลียวซ้อนกันอยู่ 3 ชั้น โดยมีมหาอำอำนาจระดับโลก 2 ข้าง 3 ประเทศ เป็นวงใหญ่นอกสุด

วงนอกนี่แหละครับ คือ คนชักใยทุกอย่างให้วงในต้องเต้นตาม

แล้วห้วงเวลานั้น เกิดอะไรขึ้นกับวงนอกครับ

อย่างแรก ประเทศสหภาพโซเวียตเปลี่ยนแปลงแล้วครับ เป็นยุคของกอร์บาชอฟ ที่หันมาล้างไส้ตัวเอง และจวนเจียนจะล่มมิล่มแหล่อยู่แล้ว

ทางด้านยุโรปตะวันออก กำแพงเบอร์ลินก็โดนคลื่นมหาชนทุบโครม ๆ ด้วยการเดินทางผ่านฮังการีหรืออสเตรียแล้วอ้อมกลับเข้ามาลี้ภัยในเยอรมันตะวันตก

ฮังการี ก็ดันเปิดไฟเขียวเสียอีกแน่ะ

คนเยอรมันแดงก็เลยแทบหมดประเทศ รัฐบาลก็เอาไว้ไม่ไหว ต้องยอมทุบกำแพงเบอร์ลินไปนที่สุด

ด้านโรมาเนีย พ่อเชาเชสคูก็อยู่ในสถานการณ์ลำบาก โซเวียตก็อ่อนแรงเกินกว่าที่จะช่วยใครได้แล้ว

จีนนั้นเล่าก็ไม่น้อยหน้า เพราะกรณีเทียนอันเหมินที่นักศึกษาก่อตัวกันขึ้นเพื่อเรียกร้องการเปิดกว้างทางการเมืองเฉกเช่นเดียวกับเปเรสตรอยก้า และกลาสนอส จนทำให้มังกรเติ้งสุดทน สั่งรถถังลุยทับนักศึกษาตายเกลื่อนลานฟ้า ลาน(ส่งคนไป)สวรรค์

หูเยาปัง เลขาธิการหัวปฏิรูป ก็เลยเด้งไปเข้ากรุจนตาย มังกรเติ้งผู้กู้ชีพพรรคคอมมิวนิสต์จีนไว้ได้ ไม่ล่มสลายเหมือนของโซเวียต แต่ก็สะบักสะบอมไปเหมือนกัน

งานนี้ ปธน.สหรัฐฯ พ่อคลินตันขวัญใจลูวินสกี้ เลยได้เอ่ยมธุรสวาจาเป็นที่ชื่นใจรัฐบาลปักกิ่งยิ่งนัก คือ

รถถังไม่อาจทับความหวังของประชาชนได้

อื้อหือ คมซะ ถ้าปิดตา ฟังแต่เสียงมองไม่เห็นหน้า ต้องนึกว่า เป็นวจีเด็ดจากท่านประธานเหมา ลุกขึ้นมาบัญชาการกองทัพแดงด้วยการปลุกระดมให้ชูธงแดงแห่งการปฎิวัติต่อสู้กับเผด็จการปฎิกิริยานายทุนขุนศึกข้าทาสจักรวรรดินิยมอเมริกาแหงๆ

ไม่นึกว่าศตวรรษนี้ คนที่พูดประโยคแบบนี้กับกลายเป็นพวกจักรวรรดินิยมไปได้เสียนี่

สรุปก็คือ พวกพี่เลี้ยงหัวใจสะออน เกิดอาการป้อแป้ เหวี่ยงหมัดมั่วโดนหน้าตัวเองซะงั้น

นักมวย 3 ฝ่ายในเขมรก็เลยงง ๆ ว่าตกลงยังไงกันนี่ จะให้พวกตูรบให้ดูอีกไหม หรือหมดตูดไม่มีค่าตั๋วแล้ว

เรื่องมันก็เลยง่ายขึ้นมาอีกอีกโข เพราะสปอนเซอร์แต่ละฝ่ายชักจะถอดใจ เอาเงินมาเขวี้ยงทิ้งโคลน เนื่องจากเห็นแววอยู่รำไรว่าอนาคตสงครามเย็นไม่ได้ตัดสินกันที่การรบในกัมพูชาแบบสงครามตัวแทนอย่างในอดีตอีกแล้ว

หากแต่เป็นศรทุนนิยมเคลือบประชาธิปไตยพุ่งตรงเข้าหัวใจของดินแดนมาร์กซิสตรงๆ เลยดีกว่า เพราะนอกจากหมีขาวจะยอมสยบแล้ว เผื่อฟลุก อาจได้มังกรแดดเดียวปิ้งไฟเป็นของแถมอีกต่างหาก

ทางโซเวียตนั้นแน่นอนว่า งานนี้ขอเลิก เอาเงินค่าแทงบอลไปซื้อนมให้ลูกกินดีกว่า เวียดนามก็เลยชักหงอย ๆ กับค่าใช้จ่ายที่พุ่งขึ้นทุกวันแบบไม่มีใบเสร็จกะบัตรทองไปเบิกได้

จีนที่เคยทุ่มเทให้นโรดม ก็ยังวุ่น ๆ กับเรื่องภายใน ที่พลาดพลั้งไป มังกรน้อยอาจถูกเจี๋ยนถึงขั้นสูญพันธุ์เหมาเอาง่าย ๆ

สหรัฐฯที่เป็นโต้โผใหญ่อยู่เจ้าเดียว ก็กำลังเล็งการแทรกแซงเข้าไปในโซเวียต (ถึงขั้นส่งทีมเลือกตั้งเข้าไปช่วยเยลซิลหาเสียงจนได้รับชัยชนะ) แถมยุโรปตะวันออก ก็กำลังวางแผนเตรียมงบเช้าไปอุ้มเยอรมันง่อยฝั่งตะวันออก

ซึ่งพอเอาเข้าจริง เยอรมันที่เศรษฐกิจแข็งโป๊กติดอันดับโลก ถึงกับเข่าทรุดทันทีที่รวมประเทศ เพราะสานุศิษย์คาร์ล มาร์ก บริหารประเทศเอาไว้เละกว่าที่คาดหลายเท่า เยอรมันต้องทุ่มงบประมาณมหาศาล เข้าไปฟื้นฟูประเทศ จนซ่าไม่ออกไปกว่าสิบปี

ดังนั้น เมื่อไทยกลับลำ หันมาเสนอทางออกแบบสวย ๆ ให้กับฮุน เซน ที่ในสายตาของ พล.อ.อ.สิทธิ เห็นว่า น่าจะไปไม่รอด เมื่อดูจากแนวโน้มสถานการณ์โลกแล้ว อย่างดีก็ได้แค่ยืดเวลาถอยกลับไปจิบน้ำชาที่ฮานอยเท่านั้น

กลับฟื้นขึ้นมาทันตาเห็นยังกะมีใครไปเป่าก้นเอาฉะนั้น

จากคุณ : เทียน อัน เหมิน (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 10:19:29 ]

ความคิดเห็นที่ 54

สถานการณ์การค้าโลกล่าสุดเยอรมันแซงขึ้นมาเป็นที่ 1

ของโลกแทนอเมริกาแล้วครับ

http://www.cia.gov/cia/publications/factbook/rankorder/2078rank.html

ช่วงสองปีมานี่ผมสนใจเรื่องอดีตมหาอำนาจในยุโรปมาก

อย่างฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมัน หนังสือในเมืองไทยหา

อ่านยากเหลือเกิน หนังสือ งานวิจัยที่ผมไปเจอในมหาลัย

ก็เป็นภาษาอังกฤษศัพท์ยาก แปลลำบาก

ที่น่าสนใจคือ จากสถิติการส่งออก

มาเลเซียนำเราไปก้าวหนึ่ง รัฐบาลชุดนี้พยายามส่งเสริม

การส่งออกโดยไป หาตลาดใหม่ๆมากขึ้น ไม่เหมือนรัฐ

บาลในอดีตวันๆ ไม่ทำอะไรเลย มีนายกนั่งวาดรูปใน

สภา ขณะคนตกงานเป็นแถว สินค้าไทยโดนชาติอื่น

แย่งตลาด จนเป็นรากฐานให้เศรษฐกิจไทยล่มต่อมา

ทุกวันนี้ผมยังเศร้าใจ ที่เห็นพรรคเก่าแก่นี้โจมตีว่าไทย

ควรส่งออกน้อยๆ ไม่ต้องเร่ง ทั้งๆ ที่แต่ละประเทศต่างแข่ง

ขันกัน นักเรียนไทยอย่างผมละเศร้า เวลาเพื่อนต่างชาติ

ถามว่าทำไมไทย ถึงได้แต่พัฒนาลง มัวไปทำอะไรอยู่

ใครอยากเล่นเกมรบ แบบ 200 ปีก่อน ช่วงนโปเลียน

ไปเล่นเกมนี้เลยครับ สนุกดี

http://www.imperialglory.com/

http://www.eidosinteractive.com/gss/legacy/imperial/main.htm

จากคุณ : Napoleon (NATNET) - [ 3 มิ.ย. 48 12:13:45 ]

ความคิดเห็นที่ 56

วันรุ่งขึ้นภายหลังการเจรจา น้าชาติก็แถลงข่าวอย่างเป็นทางการถึงข้อหารือระหว่างคณะผู้แทนฝ่ายไทยกับนายฮุน เซน ซึ่งสิ่งที่แถลงผ่านสื่อมวลชนอย่างเป็นทางการนั้น ขยายกรอบกว้างออกไปกว่าเดิมเสียอีก เพื่อลดปัญหาความขัดแย้ง โดยเฉพาะจากกลุ่มเขมร 3 ฝ่ายที่ไทยหนุนช่วยมาตลอด

และแน่นอนว่า เพื่อเอาใจเจ้าแสนงอนอย่างสีหนุด้วย

ประเด็นสำคัญที่น้าชาติแถลงอย่างเป็นทางการคือต้องการให้กัมพูชามีสันติภาพ และขอให้นายฮุน เซนให้ความร่วมมือเดินทางไปประชุมที่อินโดนิเซียในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า หรือที่เรียกว่า จิม 2

การประชุมนี้เป็นกุศโลบายของไทยที่ต้องการดึงอาเซียนเข้ามาช่วยแก้ปัญหากัมพูชา เพราะที่ผ่านมา มีเพียงไทยและสิงคโปร์เท่านั้นที่เห็นว่าเวียดนามและโซเวียตคือภัยคุกคามอันดับต้นๆ ขณะที่ประเทศอื่นมองว่าจีนนั่นแหละที่เป็นอันธพาล

แถมสิงคโปร์ยังเป็นมิตรประเทศแบบปากว่าตาขยิบเสียอีก พอไทยสั่งห้ามขายยุทธปัจจัย สิงคโปร์ก็ทำตัวเป็นนายหน้าสั่งสินค้าจากไทยผ่านสิงคโปร์ไปขายในเขมรทันที

รับทรัพย์เพลินกระเป๋าไปเลย

ซึ่งในขณะนั้น ปธน.ซูฮาร์โต ป็นผู้อาวุโสที่สุดในอาเซียน ไทยจึงขอให้อินโดนิเซียเป็นเจ้าภาพในการประชุม เพื่อให้อินโดเข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้น และประเทศอื่นจะได้เกรงใจอินโดฯ

แต่แค่นั้นยังไม่พอสำหรับหวานใจเขมร 3 ฝ่ายที่รู้สึกว่าถูกไทยทุ่มทิ้งหลังจากทุ่มเทมานาน

อีก 4 วันถัดมา น้าชาติก็เลยเชิญเจ้านโรดม นายซอนซาน และเคียว สมพอน หรือเขียว สัมพันธ์ มากินข้าวเคล้าน้ำตากันที่ดุสิตธานีเพื่อปลอบใจว่าไม่ได้ทิ้งเมียรักไปหากิ๊กใหม่แต่ประการใด (แต่จริง ๆ ใช่) ขอให้เชื่อใจเถอะ เรากัดก้อนเกลือกอดคอร่วมทุกข์ร่วมยากมา 4 คนผัวเมียจนป่านนี้แล้ว ถึงอย่างไรก็คงไม่รับน้อยใหม่เข้ามาให้ระคายเคืองหรอก

เพราะตำราขุนแผนว่าไว้ว่าให้มีเมียสามตามตำรา ขืนมีเมียเป็นคู่จะแย่ เพราะเกิดน้องนางเกิดจับคู่ชู้ชื่นแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันได้แล้วไซร้

มหันตภัยจะมาเยือนเป็นแน่แท้

ผู้นำเขมร 3 ฝ่ายก็เชิญง่ายครับ พริบตาเดียวก็มานั่งกินข้าวแกล้มบลู เลเบิลกับน้าชาติเป็นที่เรียบร้อย ไม่รู้ว่าโหนรถเมล์สายไหนมาจากชายแดน หรือว่าแค่มีขบวนรถไปรับแถวลาดพร้าวบางกะปิ ก็มานั่งพร้อมหน้ากันได้แล้ว

เรื่องของเหล่าบรรดาผู้นำเขมร 3 ฝ่ายนี่อย่าแปลกใจครับ ฯพณฯ ทั้งหลายไม่ได้อยู่ไกลสุดกู่นอนกลางดินกลางทรายตามชายแดนเหมือนลูกน้องหรอก โดยเฉพาะเจ้านโรดมนั่น ตระเวนหาทุนไปทั่วโลก ทุกที่มีตำหนักส่วนตัวอยู่ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นปารีส ปักกิ่ง หรือกรุงเทพฯ

ส่วนคนอื่น ๆ ก็ใช่ย่อย ระดับหัวแถวก็กลางกรุงครับ รองลงมาหน่อย ก็ในตัวเมืองต่างจังหวัด ประมาณว่าเวลาตัวพ่อเข้ามาเจรจาความเมืองกับระดับนายพันนายพล เหล่าลูกน้องนายร้อยหนุ่ม ๆ ก็ควงลุกสาวเขมรพวกนี้ไปเที่ยวเธคได้เลย

การเจรจากับผู้นำเขมร 3 ฝ่ายก็เป็นไปตามคาด คือ สปอนเซอร์เอาไงก็เอางั้น เมื่อไม่ให้ติดใจก็ไม่ติดใจ แต่จริง ๆ ออกอาการเหมือนกัน เพียงแต่ไทยโยนระเบิดเวลานี้ไปที่อินโดฯในการประชุมจิม 2 แทน โดยออกตัวต่อนานาชาติว่า นี่ไม่ใช่การประชุมหรือเจรจาเพื่อหาข้อตกลงใด ๆ ทั้งสิ้น เป็นแค่ความพยายามที่จะเชิญชวนให้ทุกฝ่ายไปประชุมสุดยอดร่วมกันที่อินโดฯเท่านั้นเอง

ก็รอดตัวไป

จากคุณ : กบินทร์บุรี (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 13:11:36 ]

ความคิดเห็นที่ 57

ย้อนไปที่นายฮุน เซน ภายหลังเจรจาภารกิจทางการเมืองจบแล้ว ก็ใช้เวลาที่เหลือไปเยี่ยมชมกิจการของเครือซีพี พร้อมกับเหล่าขุนพลบ้านพิษฯ คือ อ.โต้งกับท่านชาย ซึ่งฮุน เซน ก็ให้สัมภาษณ์ประมาณว่ายินดีที่จะทำธุรกิจกับไทย โดยเฉพาะการลงทุนในเรื่องทรัพยากรธรรมชาติ ที่บรรดานายทุนอิทธิพลบ้านเราน้ำลายไหลหกไหลย้อย เมื่อนึกถึงพลอยไพลิน (เสียใจอยู่ในเขตเขมรแดง ญี่ปุ่นเคยเสนอทำถนนกลางเมืองให้ใหม่ทั้งสายฟรี ๆ เพราะเล็งผลเลิศว่านี่คือที่แห่งเดียวในเมืองไพลินที่ยังไม่ถูกขุดหาพลอย เพราะเป็นถนนมาเนิ่นนาน หากได้ทำถนนก็จะเป็นการเปิดโอกาสให้ขุดพลอยให้แหล่งใหม่เพียว ๆ กันจะ ๆ )

หรือ ไม้เต็งรังเต็มชายแดน (ฮ่ะฮ่า อยู่เขตเขมรแดงเหมือนกันเฟ้ย ไม่มีสีอย่าลุ้น) แล้วก็ประมงทางทะเล (อันนี้พอไหว เพราะพื้นที่ดีที่สุด คือที่เกาะกง คนของฮุน เซน คุมอยู่

นอกจากจะเอาทรัพยากรธรรมชาติอันหอมหวล เพราะมัวแต่ยิงกัน มายั่วให้นักลงทุนบ้านเราน้ำลายไหลแล้ว ฮุนเซนยังเก๋าเกม แก้ทางเสริมดวงให้น้าชาติเสร็จสรรพ โดยเฉพาะประเด็นร้อยเรื่องการที่ไทยเชิญฮุนเซนมาเยือนครั้งนี้ คือการรับรองรัฐบาลเฮง สัมริน หรือไม่

นายฮุนเซนตอบว่า เป้าหมายประการแรกคือต้องให้ชาวกัมพูชายุติการเข่นฆ่ากันก่อน ส่วนจะรับรองหรือไม่ไม่สำคัญ เราสามารถเจรจากันได้ แม้จะไม่รับรองก็ตาม (ฟังดูดี แต่จริง ๆ ตาม กม.ระหว่างประเทศมันทำไม่ได้นะครับ)

จากคุณ : สื่อศิลป - [ 3 มิ.ย. 48 13:20:40 ]

ความคิดเห็นที่ 58

สาเหตุที่ทำให้ พล.อ.อ.สิทธิ ไม่ค่อยจะพอใจกับการที่น้าชาติเชิญนายฮุน เซน เข้ามาเจรจาในเมืองไทยนั้น เพราะไปขัดกับหลักการแก้ปัญหาเขมรที่ไทยยึดเป็นนโยบายมาตลอด

นั่นคือแสดงให้ประชาคมโลกเห็นว่า รัฐบาลในระบอบเฮง สัมริน เป็นหุ่นเชิดของเวียดนาม

เพราะฉะนั้น หากจะเจรจาเรื่องเขมร ต้องเจรจากับรัฐบาลเวียดนาม ซึ่งหากเวียดนามเจรจาในปัญหาเขมร แสดงว่า เป็นผู้อยู่เบื้องหลังจริง ๆ

(ความจริงก็เป็นทริคเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นแหละ ก็ทหารเวียดนามเต็มรูปแบบ เดินให้คึกไปทั้งพนมเปญ จะให้หลับหูหลับตาบอกว่าไม่ได้แทรกแซงได้ไง)

แต่อย่างว่า การเมืองว่าละเอียดอ่อนแล้ว การเมืองระดับประเทศยิ่งเซนซิทีพกว่าหลายเท่า

และพล.อ.อ.สิทธิ ก็ได้เดินทางไปเจรจากับเหงียน โก ธัค รมว.ต่างประเทศของเวียดนามถึงแผนการถอนทหารเวียดนามออกจากกัมพูชาไปแล้วเมื่อต้นเดือนมกราคมปีนั้นเอง ซึ่งนายเหงียน โก ธัค ก็ยอมรับหลักการการถอนทหารและพร้อมจะปฏิบัติด้วยดี

(สมัยนั้นคนไทยถูกปลุกให้โกรธแค้นเวียดนามมาก เลยนิยมเรียก รมว.คนนี้ว่านายเหงียน โก เต๊ก)

แต่แค่ 2 สัปดาห์เท่านั้นเอง พระเอกก็เปลี่ยนมือ ถ้าเป็นภาษาหนังก็ต้องบอกว่า พล.อ.อ.สิทธิโดนน้าชาติขโมยซีนเอาดื้อๆ ด้วยการเชิญเฮง สัมริน ซึ่งพล.อ.อ.สิทธิ ถือว่า เป็นแค่เด็กในคาถาของรัฐบาลเวียดนามเท่านั้นเอง แต่กลับถูกเอามาเสริมสรรค์ปั้นแต่ง ซะกลายเป็นตัวแทนรัฐบาลกัมพูชาไปเลย

ทั้ง ๆ ที่จุดยืนของประเทศไทย คือ ไม่รับรองรัฐบาลของนายฮุน เซน นะจ๊ะ

จากคุณ : ฟาม วัน ดง (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 15:58:27 ]

ความคิดเห็นที่ 59

เงื่อนไขของทางฝ่ายฮุนเซนที่ยังติดอกติดใจไม่ยอมรับง่ายๆ มีอยู่ 2 เรื่อง ก็คือ เรื่องของการให้กองกำลังต่างชาติหรือองค์กรระหว่างประเทศ เข้ามารักษาความสงบในกัมพูชา ภายหลังการหยุดยิง ซึ่งฮุน เซน ยังไม่อยากให้เกิดขึ้น โดยอ้างว่า การรักษาความสงบในประเทศเป็นเรื่องภายในที่เจ้าหน้าที่ของกัมพูชาจัดการได้

อีกเรื่องคือการจัดตั้งรัฐบาลร่วม (ในช่วงแรกไม่ได้ระบุชัดถึงขนาดว่าจะต้องเป็นไปในรูปของรัฐบาลผสม แต่ก็รู้กันอยู่ว่าเป้าหมายสุดท้าย คือการจัดตั้งรัฐบาลผสม 4 ฝ่าย) ที่ฮุน เซน ไม่ค่อยเห็นด้วยที่จะให้เจ้าสีหนุเป็นประธาน และให้เขมรแดงเข้าร่วมด้วย (แล้วมันจะเหลือใครละ)

แต่สุดท้ายแล้ว เมื่อวันที่ 1 พ.ค.ปีเดียวกัน นายฮุน เซน ได้เดินทางมาเมืองไทยอีกครั้ง ก่อนจะไปประชุมจิม 2 ที่อินโดนิเซีย

ซึ่งคราวนี้ อ.โต้ง เป็นผู้เดินทางไปต้อนรับ และเจรจาจนได้ข้อสรุปจุดยืนของฮุน เซน ว่า รับได้ถึงตำแหน่งของเจ้าสีหนุในตำแหน่งประธานสภาปรองดองแห่งชาติ

ส่วนเรื่องกองกำลังรักษาสันติภาพในกัมพูชาเพื่อตรวจสอบการหยุดยิงและการถอนทหารเวียดนามออกไปนั้น ก็ตกลง

แต่มีเงื่อนไขว่าขอให้จำกัดอยู่แค่ 100 คนเท่านั้น (ซึ่งรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้)

แต่เท่านี้ก็พอให้ที่ปรึกษาบ้านพิษฯยิ้มปลื้มกับความก้าวหน้าในการผลักดันให้เกิดการแก้ปัญหาในกัมพูชาแล้ว

จากคุณ : ดอนเมือง (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 17:57:20 ]

ความคิดเห็นที่ 60

การประชุมจิม 2 (จิม ย่อมาจากจาร์กาต้า) สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เพราะทางเจ้าสีหนุ ก็ยอมผ่อนปรนในการเจรจากับฮุน เซนมากขึ้น เมื่อฮุนเซนยอมรับที่จะให้เจ้าสีหนุเป็นประธานในสภาปรองดองแห่งชาติ

แต่ในประเด็นที่ว่าจะให้เจ้าสีหนุกลับไปประทับในพนมเปญนั้น ได้รับการปฏิเสธ เพราะจุดยืนของสีหนุ คือ ต้องให้ทหารเวียดนามถอนออกจากดินแดนกัมพูชาทั้งหมดก่อนเท่านั้น จึงจะยอมกลับไป

(ตอนนี้มีประชดด้วยการไปปลูกกระท่อมเป็นที่ประทับไว้แถวชายแดนไทยด้วย แต่ไปนั่ง ๆ นอน ๆ ให้นักข่าวต่างประเทศถ่ายภาพไม่กี่ทีแล้วก็เสด็จกลับแบบไม่เหลียวหลังไปอีกเลย)

ส่วนข้อเสนอของสีหนุคือให้รัฐบาลเฮง สัมริน แก้รัฐธรรมนูญให้มีพรรคการเมืองให้ได้หลายพรรคด้วย เพื่อเป็นเครื่องยืนยันถึงความบริสุทธิ์ใจที่จะให้ทุกฝ่ายเข้าร่วม

เรื่องนี้ฮุน เซน ไม่มีปัญหา

และเรื่องที่ทั้ง 2 ฝ่ายเห็นพ้องต้องกันอย่างสมานฉันท์ คือ ต้องมีระบบป้องกันไม่ให้เขมรแดงกลับเข้ามากุมอำนาจทางการเมืองในกัมพูชาได้อีก (แปลกนะ ทั้ง ๆ ที่เป็นกองกำลังที่เข้มแข็งที่สุด)

อันนี้เห็นด้วยอย่างยิ่ง ว่าแล้วก็นัดกันว่าจะไปคุยเพิ่มเติมกันอีกรอบที่ปารีส (นี่ไง มาเกี่ยวด้วยแล้ว)

จากคุณ : ปารีส (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 18:04:29 ]

ความคิดเห็นที่ 61

วันรุ่งขึ้นนายฮุน เซน ก็ได้เข้าพบน้าชาติพร้อมทีมทหารและบัวแก้วชุดเดิมเมื่อคราวก่อน ซึ่งคราวนี้ มาพบเพื่อแจ้งผลการประชุมกับเจ้าสีหนุที่จาร์กาต้า

สิ่งที่น้าชาติเสนอให้กับฮุน เซนในการหารือกันคราวนี้ คือ อยากให้ทุกฝ่ายหาข้อตกลงหยุดยิงกันก่อนเป็นอันดับแรก เพราะน่าจะทำได้ง่ายกว่าการที่จะให้เวียดนามถอนทหารออกไป

ฮุน เซน รับข้อเสนอนี้ แถมยังบอกด้วยว่า หากเขมร 3 ฝ่ายยังตกลงเรื่องหยุดยิงไม่ได้ ทางทหารรัฐบาลก็พร้อมจะประกาศหยุดยิงฝ่ายเดียวก่อนก็ได้(ฟะ)

ไม่รู้จักนักเลงกรุงเก่าชื่อไอ้เสือผาดเสียแล้ว

แต่จริง ๆ มันจะเป็นไปได้ไงเล่า หยุดยิงฝ่ายเดียว ปล่อยให้คนอื่นยิงเอาโครม ๆ งั้นเหรอ

เปล่าครับมันเป็นเทคนิกการเจรจาความเมืองระหว่างประเทศเพื่อแสดงจุดยืนเท่านั้นแหละ ส่วนใหญ่พอบอกแบบนี้แล้ว อีกฝ่ายก็จะหยุดยิงตามไปด้วย แต่ถ้าไม่หยุด อีกฝ่ายก็ตอบโต้ได้ตามกฎสงครามอยู่แล้ว

เพียงแต่ไม่ปฏิบัติการเชิงรุกเท่านั้นเอง

ที่ฮุน เซน ลดแลกแจกแถม แบบนี้ เพราะรู้ชะตาระบบเฮง สัมรินแล้วว่าหากขาดเวียดนามสนับสนุน ก็เป็นได้แค่ไม้ตีพริกเท่านั้นแหละ

เวียดนามก็เช่นเดียวกัน หากขาดโซเวียตหนุนหลัง ก็หนาวเป็นเหมือนกัน

ดีที่ว่าเหล่ามหาอำนาจทั้งหลาย ต่างสมประโยชน์ต่อการหยุดยิงของเขมรในช่วงเวลานั้นแล้ว

เรื่องมันก็เลยพอคุยกันได้

จากคุณ : asian isis (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 18:12:45 ]

ความคิดเห็นที่ 62

เรื่องของการหารือร่วมกันระหว่างน้าชาติกับผู้นำเขมร 3 ฝ่ายนั้น ข้อมูลบางแห่งก็ชี้ว่า จริง ๆ แล้ว ไม่ใช่ความประสงค์ของน้าชาติหรือทีมที่ปรึกษานายกฯแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะทันทีที่ข่าวนายฮุนเซนเยือนไทยออกไป ก็สร้างความไม่พอใจให้กับมหาอำนาจที่หนุนหลังเขมร 3 ฝ่ยอยู่คือจีนและสหรัฐฯ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้นำเขมร 3 ฝ่ายที่นำโดยเจ้าสีหนุ ประกาศที่กรุงปักกิ่งทันทีว่าจะไม่เดินทางไปประชุมจิม 2 Jargata Infomal Meeting 2 อย่างแน่นอน เพราะเห็นว่าการต้อนรับนายฮุนเซน จะทำให้ท่าทีของฮุนเซนแข็งกร้าวขึ้นในการเจรจา

ดังนั้น ทางกระทรวงบัวแก้วจึงได้เป็นเจ้าภาพเชิญผู้นำ 3 ฝ่ายนี้มาหารือกับน้าชาติในสถานะที่เท่าเทียมกันกับนายฮุนเซน เพื่อให้เปลี่ยนท่าทีใหม่ เพราะมิฉะนั้นแล้ว กระทรวงบัวแก้วจะเสียหน้ากับทางอินโดนิเซีย ที่รับหน้าใช้นโยบายการแก้ปัญหา กัมพูชาที่สอดคล้องกับทางรัฐบาลไทยมาตลอด 3 สมัย พึ่งจะมาเปลี่ยนก็สมัยน้าชาตินี่แหละ

ประเด็นสำคัญของการเจรจาที่ไม่สามารถตกลงได้ คือทางเขมร 3 ฝ่ายนั้นยื่นข้อเรียกร้อง 5 ข้อได้แก่

1.การถอนทหารเวียดนามออกไปจากกัมพูชา จะต้องทำทันที มีแผนการถอนที่ชัดเจน และไม่เกี่ยวกับการช่วยเหลือจากต่างชาติ ซึ่งหมายถึงว่าฝ่ายเฮง สัมริน อย่ามาอ้างว่าให้จีนหรือสหรัฐฯยุติความช่วยเหลือแก่เขมร 3 ฝ่ายก่อน แล้วเวียดนามจะถอนทหารเอง

2. ยกเลิกรัฐบาลปัจจุบันนี้ก่อนจะมีการเลือกตั้ง (เพื่อไม่ให้รัฐบาลเฮง สัมริน ได้คุมการเลือกตั้ง)

3. เปิดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปที่ควบคุมโดยคณะกรรมการควบคุมระหว่างประเทศ international control commission

4. จัดตั้งรัฐบาลกัมพูชาและกองทัพ 4 ฝ่าย (ให้รวมทหารเข้าด้วยกันเป็นทหารชาติ วันที่เปลี่ยนเครื่องแบบทหารเขมรแดง ก็ได้ชุดทหารจากหลังกระทรวงไทยนี่แหละครับ ส่งไปให้ทหารเขมรแดงเปลี่ยนกันสด ๆ ในแถวเลย

5.ให้กองกำลังสันติภาพของสหประชาชาติเข้าไปรักษาการในกัมพูชา

ที่มาตกลงกันเป็น untac ในสมัยรัฐบาลอานันท์ โดยมาตั้งกองบัญชาการใหญ่อยู่ที่ ร.ร.แอมบาสซาเดอร์ จอมเทียนนี่เอง แถมเป็นครั้งแรกที่ญี่ปุ่นรับหน้าเสื่อ ส่งกองทหารออกปฎิบัติการนอกประเทศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เลยกลายเป็นประเด็นข่าวร้อนไม่น้อยกว่าเรื่องสันติภาพในเขมรเลย เพราะทั่วโลกต่างจับตามมองด้วยใจระทึกว่า นี่จะเป็นการฟื้นฟูกองทหารอันเกรียงไกรของสมเด็จพระจักรพรรดิ์ หรือเปล่า

แต่ปรากฎว่า ญี่ปุ่นไม่ได้ทำให้โลกเกิดอาการร้อน ๆ หนาว ๆ แต่อย่างใด เพราะพอเสร็จภารกิจก็กลับเข้าที่ตั้งตามปกติ

ที่ช่างภาพทั่วโลกให้ความสนใจมากคือภาพนายทหารญี่ปุ่นที่ลงจากเครื่องเป็นชุดแรก ต่างอยากจะเห็นว่าจะมีมาดเข้ม พกซามูไรยาวเฟื้อยเหมือนสมัยบุกเอเชียอาคเนย์ไหม

ปรากฏว่าภาพแรกที่ปรากฏคือนายทหารในชุดฟาติกท่าทางตี๋ ๆ ใส่แว่นเดินตัวเล็ก ๆ ลงมาจากเครื่องเฉยเลย

ก็เลยชัดเจนว่า พ.ศ.นี้นักรบญี่ปุ่นเขาไม่พกซามูไรแล้ว แต่ท่านเล่นแต่งสูท ถือโน๊ตบุค บุกไปยึดครองทุกครัวเรือนทั่วโลกได้มีประสิทธิกว่าสมัยพกซามูไร ขี่จักรยานไปยึดมลายูเสียอีก

จากคุณ : จอมเทียน (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 20:59:04 ]

ความคิดเห็นที่ 63

การประชุม JIM 2 ไม่ประสบความสำเร็จแบบร้อยเปอร์เซนต์ (ตอนนั้นคุณซูม ไทยรัฐ เรียกการประชุมนี้ว่า จิ๋ม 2 ) แต่ก็ปูทางให้การประชุมที่ปักกิ่งในเดือนต่อมา ราบรื่นขึ้น

ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายบรรลุข้อตกลง ดังนี้

1. ต้องมีองค์กรระหว่างประเทศเข้ามาควบคุมสถานการณ์ภายหลังการถอนทหารเวียดนามออกไปแล้ว และจัดการเลือกตั้งในอนาคต

2. ยกเลิกระบบเฮง สัมริน และจัดตั้งรัฐบาลผสม 4 ฝ่าย

3. ให้จัดตั้งกองทัพแห่งชาติกัมพูชา โดยเอาทหารมาฝ่ายละ 1 หมื่นคน ที่เหลือให้ปลดหมด (ทำแบบนี้คนเสียเปรียบคือเขมรแดงเพราะมีทหารมากกว่าใครเพื่อน) แล้วให้เจ้าสีหนุเป็น ผบ.ส่วนผู้นำเขมรแต่ละฝ่ายก็เป็นเสนาธิการร่วมไป

4. การเลือกตั้งที่จะเกิดขึ้นต้องเป็นไปตามระบอบประชาธิปไตย และมีการดูและควบคุมอย่างทั่วถึงในทุกเขต

5. การส่งกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติจะเข้ามาต่อเมื่อทหารเวียดนามถอนไปแล้ว และจะอยู่นานเท่าที่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งเป็นผู้กำหนด

จากคุณ : อันแทค (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 21:06:03 ]

ความคิดเห็นที่ 65

การประชุมจิม 2 ที่ไม่ประสบความสำเร็จตามที่คาดหวังไว้นั้น ส่งผลกระทบอย่างสูงต่อน้าชาติ เพราะตรงกับข้อสังเกตของฝ่ายกระทรวงบัวแก้ว ที่ชี้ว่า การเชิญฮุนเซนมาไทยจะทำให้เขาแข็งกร้าวขึ้น และจะไม่ยอมรับข้อตกลง 5 ข้อนี้ง่าย ๆ

ซึ่งก็จริงตามนั้น

น้าชาติเองก็รู้ดีว่า หากการประชุมเขมร 4 ฝ่ายไม่สำเร็จ เครดิตที่รัฐบาลนี้ควรจะได้จะหายไปหมดสิ้น แถมยังถูกประนามว่าทำให้การแก้ไขที่ดำเนินต่อเนื่องมาถึง 3 รัฐบาลพังครืนไปอีกต่างหาก

ดังนั้น เมื่อมีการโยนหินถามทางจากปลัดกระทรวงบัวแก้ว ว่าจะมีการประชุม 4 ฝ่ายที่กรุงเทพฯอีกครั้ง ทำให้น้าชาติรีบประกาศว่าจะไม่ให้มีการประชุมที่เมืองไทยเด็ดขาด เพราะรู้ดีว่าหากการประชุมประสบความสำเร็จ หมายถึงการหักหน้าอินโดนิเซียอย่างแรง ซึ่งอินโดฯในสมัยซูฮาโตเรืองอำนาจนั้น ไม่ใช่ประเทศที่จะล้อเล่นได้

นอกจากนี้ น้าชาติยังรีบไปเคลียร์ข้อข้องใจกับมังกรเติ้งที่ปักกิ่งอย่างรีบด่วน ทั้งกรณีการเชิญฮุนเซนเข้ากรุงเทพฯ โดยยืนยันนโยบายไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแค่อยากรับฟังข้อเสนอของฮุนเซนเท่านั้น

และที่สำคัญ คือ การยอมซูฮกให้จีนว่า ประเทศไทยเป็นประเทศเล็ก ไม่สามารถผลักดันให้การแก้ปัญหานี้สำเร็จลงได้ งานระดับนี้มันต้องระดับพญามังกรเท่านั้น

(เชื่อว่าน้าคงรู้ดีแล้วว่า ถึงจิม 2 ไม่ประสบความสำเร็จ แต่ก็มีหนทางที่ดีพอสมควร และเชื่อว่าการประชุมอีกครั้งเดียว ก็น่าจะจบลงได้ จึงเสนอให้ประชุมอีกครั้งที่ปักกิ่ง เพื่อยกเครดิตให้จีนไป)

จริง ๆ แล้ว ถ้าไม่ใช่จีนเป็นเจ้าภาพก็คงยาก เพราะคำตอบสุดท้ายของฝ่ายเวียดนาม คือ โซเวียต ที่ตอนนี้กำลังพยายามถอนตัวออกจากปลักอัฟกานิสถาน ซึ่งทั้งจีนและโซเวียต กำลังจะประชุมสุดยอดกันในเดือนพฤษภาคมปีนั้นเอง

เลยพอจะคาดเดาได้ว่า หากจีนเป็นผู้รับเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมแล้ว มังกรเติ้งย่อมนำเรื่องนี้หารือกับผู้นำโซเวียตเป็นแน่แท้ เพราะตัวเองมีไพ่อัฟกานิสถานในมืออยู่ ซึ่งใหญ่กว่าไพ่กัมพูชาหรือเวียดนามเยอะ

ระดับพญามังกร 5 เล็บอย่างเติ้งเสี่ยวผิงจึงเชื่อว่างานนี้โซเวียตยอมแลกด้วยแน่

ซึ่งก็จริงตามนั้น

จากคุณ : เติ้ง อิง ชา (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 21:15:37 ]

ความคิดเห็นที่ 66

ขอคาราวะแม่นางเซียวแป๊ะฮวยที่มีน้ำใจเข้ามาติดตามข่าวคราว

เพราะยามนี้ตั้วเฮียกลายเป็นกระบี่เดียวดายเฝ้าสำนักไปเสียแล้ว เนื่องจากลูกค้าของสำนักคุ้มภัยที่ตั้วเฮียดูแลอยู่ จะเร่งรีบจัดส่งสินค้าให้ทันรัตติกาลนี้

ตั้วเฮียเลยไปไหนมิได้ ต้องน้อมรับรอคำสั่งลูกค้า กับจัดเตรียมเสบียงแลไพร่พล หากต้องเคลื่อนคาราวานคุ้มกันภัยกระทันหัน

ยามรอเวลาในราตรีที่มีแต่สายลมกรีดสำเนียงผ่านโสตประสาทนี้ ก็ได้แต่(อยาก)ร่ำสุรา ร่ายกวีของหลีไป๋ เพื่อย้อมใจให้คลายเศร้าที่มิได้พานพบมิตรสหายร่วมวงที่นัดไว้ที่โรงเต๊ยมเก่านอกเมืองเสียแล้ว

ยามนี้ไร้จันทร์ แต่หลีไป๋ รำพันไว้ไพเราะยิ่ง ก็เลยต้องรำพันตามกวีใต้สนโบราณไว้ตามนั้นแล้วกันนะ

หากมิไร้นำใจจนเกินไป ก็ช่วยกรีดพัดออกร่ายรำให้ชื่นตาบ้างก็แล้วกัน

ยกสุราปุจฉานภาใส

ฟ้ากระจ่างอย่างนี้มีเมื่อใด

คืนนี้ฟ้ามีอะไรไม่รู้คราว

ใคร่โดยสารลมลับกลับสวรรค์

แต่วังพระจันทร์สูงแท้กลัวแพ้หนาว

จึงฟ้อนร่ายรำหรูคู่เงาพราว

สวรรค์วาวฤาจะเท่าเนาหทัย

กลอนนี้หลีไป๋ประพันธ์เป็นภาษาจีน(ก็แหงละคนจีนนี่หว่า) แต่ไม่รู้ว่าใครแปลเอาไว้ ใช้จำเอา จะเดาก็พอได้ แต่คิดว่าแค่จำบทกวีมาผิดก็สมควรตายพอแล้ว หากเอ่ยนามกวีที่แปลความได้ไพเราะจับใจได้เนื้อหาครบถ้วนผิดอีก

เกรงว่าชีวิตผู้น้อยลำพังจะมิพอไถ่โทษเอานะสิ

จากคุณ : ชวยเสาะ (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 21:28:44 ]

ความคิดเห็นที่ 67

การประชุมแต่ละครั้ง แม้ว่าจะมีความคืบหน้าในหัวข้อหลัก ๆ แต่ในรายละเอียด เช่น ขั้นตอนการหยุดยิงก็ดี หรือการถอนทหาร รวมทั้งการจัดตั้งรัฐบาลผสม

ล้วนมีรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย ทำให้ต้องมีการเจรจาแบบหักเหลี่ยมเฉือนคมกันอยู่เรื่อย ไล่ตั้งแต่อินโดฯ ปักกิ่ง ไปปารีส นอกรอบทีนึงก่อนที่ชานกรุง แล้วค่อยเข้าไปคุยกันกลางเมืองโดยมี รมว.ตปท.ฝรั่งเศสช่วยคุย ก็ยังไม่บรรลุผลทั้งหมด

ก็ย้อนกลับมาไทยอีก แต่คราวนี้มาแต่ฮุนเซนอีกแล้วครับท่าน มานอนอยู่ที่ ร.ร.แอมบาสซาเดอร์ สุขุมวิท แล้วน้าชาติก็ค่อย ๆ ย่องเข้าไปเจรจาเพื่อโน้มน้าวให้ฮุนเซนเห็นด้วยกับการหยุดยิง

เรื่องนี้บอกตรงๆ นะครับ ผมว่าเป็นเทคนิคการเจรจาความเมืองระหว่างประเทศระดับเหนือเซียนของน้าชาตินั่นแหละ เพราะเก๋าเกมระดับนี้แล้ว ย่อมรู้ดีว่า หากมีการสู้รบกันแล้ว การเจรจาจะเป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะระหว่างเจรจา ต่างฝ่ายต่างจะรีบชิงพื้นที่เพื่อสร้างความได้เปรียบ

ดังนั้น หลักทั่วไปจึงต้องให้ทุกฝ่ายประกาศหยุดยิงก่อน แล้วรักษาพื้นที่เฉพาะที่ครอบครองไว้ก่อนหยุดยิง ห้ามรุกเกินนี้

จากนั้นจึงนั่งโต๊ะเจรจากัน

ประเด็นอยู่ตรงนี้แหละครับว่า การหยุดยิงนั้นถือเป็นความสำเร็จที่น่าจดจำ หรือพูดตามภาษาการตลาดก็คือ กิมมิก ที่ขายได้

ดังนั้น หากใครช่วงชิงการ "หยุดยิง"ไปได้ ก็จะได้เครดิตไปง่าย ๆ เพราะการตกลงหยุดยิงนั้น ง่ายกว่าการบรรลุข้อตกลงหลัก ๆ เยอะ

เรียกว่างานนี้ขอมีแย่งซีนกันอีกแล้ว

ฮุนเซน ก็สนองคุณน้าชาติแบบทันควันเหมือนกัน ด้วยการประกาศ ณ กรุงเทพมหานครว่า ฝ่ายรัฐบาลพร้อมหยุดยิงทันที แม้ว่าจะตกลงอะไรไม่ได้ แม้กระทั่งข้อตกลงในการหยุดยิงทุกฝ่ายก็ตาม

ตัวข้าพเจ้าก็พร้อมจะหยุดยิงฝ่ายเดียวก็ได้

เรียกว่า งานนี้โยนเครดิตให้น้าไปเต็ม ๆ ชนิดไม่มีกั๊ก

แต่จะเป็นเครดิตระดับวีซ่า มาสเตอร์การ์ด มาตรฐานเดียวใช้ได้ทั่วโลก หรือจะเป็นเครดิตประเภทนอนแบงก์ที่เงินเดือน 7 พันก็ถอยการ์ดมาใช้ได้แล้ว

อันนี้ คนในแวดวงการเมืองระหว่างประเทศเขาพอทราบอยู่ครับ

จากคุณ : แอมบาสซาเดอร์ (สื่อศิลป) - [ 3 มิ.ย. 48 21:41:30 ]

ความคิดเห็นที่ 72

อาจารย์สื่อฯ ฟิตน่าดู ขอนอกเรื่องมีเรื่องเล่าให้ฟัง(เอามายั่วอาจารย์สื่อ)ครับ เมื่อคืนผมไปนั่งกินหมูกะทะมาแถวพระราม 3 กินกับพี่ที่ทำงาน(กลุ่มที่เคยไปเที่ยวด้วยกันแล้วเอารูปมาลงให้ดูละครับ มีเด็กเชียร์เบียร์เพียบเลยครับ จนงงว่านี่ตูมากินหมูกะทะหรือมาลานเบียร์ฟะ

เจ้าแรกปราดมาเลยครับ บอกว่าเป็นเบียร์จากญี่ปุ่น(ไม่บอกยี่ห้อเดี๋ยวกลายเป็นโฆษณาให้เค้า) พี่ที่ทำงานที่ไปด้วยผู้ชาย เค้าก็เลยถามนู่นถามนี่ถามถึงมีเบียร์ยี่ห้ออื่นไหม น้องเค้าก็บอกเสียงแข็งๆว่า

"พี่หนูขายเบียร์...........ตู้ด(ดูดเสียง)นะ"

พี่ที่ทำงานผมอีกคน(ผู้หญิง)เลยบอกว่าเดี๋ยวค่อยสั่ง(คือไม่เอานะแหละ)

ต่อมาผมกับพี่ผู้ชายก็มองหาเหยื่อ เอ้ยหาเด็กเชียร์เบียร์ มองดู สาวเชียร์เบียร์ไทยเจ้าเก่าใส่ชุดสีเหลืองๆก็ไม่เวิร์ค สาวเชียร์เบียร์ไอ้ขวดเขียวๆรสนุ่มๆก็ดูธรรมดาไป จนไปจ๊ะสาวเชียร์เบียร์ค่ายเดียวกันมาในแซคเข้ารูป(ค่อนข้างรัดรูป)ชุดน้ำเงินมีรูปแมวเอ้ยเสือตัวใหญ่ๆบนชุดน้องเค้า แต่ละคนสูงยาวเข่าดีสูงไม่ต่ำกว่า 160ไม่สิ 165 ด้วยซ้ำ เรียกว่าทำเอาชุดแซคสั้นไปเลย

แถมหุ่นแต่ละคนก็..........(เซ็นเซอร์)เหลือเกิน หลังจากมองพิจารณาผมกับพี่ที่ทำงานก็มองหน้ากันยิ้มๆ ต่อมความสงสารก็ทำงานเลยหลังจากเจอเสียงออดอ้อนของน้องเค้า

"พี่ช่วยหนูขวดนึงซิพี่ "

บอกไม่บอกเปล่ายังรู้จักเทคนิคการขายอีกโดยหันไปบอกพี่ที่ทำงานผมที่เป็นผู้หญิง

"พี่กินสองขวดแถมกระดาษโน้ต สามขวดแถมกล่องใส่บุหรี่ สี่ขวดแถมที่เปิดขวดที่เวลาเปิดมีเสียง"

พอพูดถึงที่เปิดขวดเท่านั้นนะครับ พี่ผม(ที่เป็นผู้หญิง)แกอยากได้ขึ้นมาทันที พร้อมตะโกนบอกผมว่า

"ไอ้หนุ่ย(ชื่อผม)แกกินให้หมดนะชั้นจะเอาที่เปิดขวด"

"...................."

พูดไม่ออกก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียว แต่ก็ยังดีมีเด็กเชียร์เค้ามาช่วยเทให้ชุ่มชื่นหัวใจ รสชาติเบียร์ จืดดี กินไป 4 ขวดไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่(เป็นยี่ห้ออื่นร่วงไปแล้ว)

แต่สงสัยน้องเค้าเห็นเราอุดหนุนกันเยอะเลยแถมสมุดโน้ตมาให้อีก 2 เล่ม(เค้าแถมเล่มนึงอีกเล่มนึงพี่ผมลากผมไปขอเค้า)

เห็นอาจารย์สื่อฯ อยู่เฝ้าสำนักอย่างเดียวดายเลยเอาบรรยากาศมาฝาก

ปล.เด็กเชียร์เบียร์ยี่ห้อนี้คอนเฟิร์ม อาจารย์สื่อฯมาเห็นนี่รับรองหนุ่มกระชุ่มกระชวยขึ้นอีก 10 ปีแน่นอน เขียนยังค์เติร์กได้เป็นร้อยกระทู้แน่

................. หมาหอน

จากคุณ : ryzon - [ 4 มิ.ย. 48 08:27:09 ]

ความคิดเห็นที่ 73

มาร่วมแจม(ตามเดิม)มั่ง เดี๋ยวแม่นางเซียวแป๊ะฮวย จะหาว่าเราไม่ทำมาหากินแถมจะพาอาจารย์สื่อออกอ่าวเสียคนไปซะอีก

ไอ้เรื่องปัจจัยภายนอกอาจารย์สื่อฯแกร่ายมาแล้ว ผมมองปัจจัยภายในดีกว่าเอาตามที่ผมรู้นะ

คงเป็นเรื่องที่กินกันไม่ลงนะครับลองมาดูกำลังรบแต่ละฝ่าย เขมร 3 ฝ่ายมีกำลังรวมๆกันไม่กี่หมื่นเองครับแถมมีแต่เขมรแดงเท่านั้นที่ยังพอมีดินแดนในครอบครอง คือเมืองไพลินทางตะวันออกและเมืองอันลองเวงทางเหนือ

ยิ่งเมืองไพลินนี่แสดงให้เห็นว่าคณะผู้นำเขมรแดงเวลาเรียนเศรษฐศาสตร์คงตั้งใจเรียน ไม่หลับ เพราะอุดมไปด้วยแร่ไพลิน ที่สูงค่าไม่เชื่อถามนายทุนแถวจันทบุรีซิ ยังไม่รวมสารพัดไม้ในเขตอิทธิพลของตน

แถมยังมีกำลังรบเป็นกลุ่มเป็นก้อนซึ่งพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น(พวกนี้ในสมัยเด็กๆถูกล้างสมองโดย"อังก้า"ในสมัยเขมรแดงครองเมือง) แต่ผลงานในอดีตไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่ ปัจจุบันยังมายอมรับอย่างกระมิดกระเมี้ยนว่าในสมัยตนครองเมืองมีคนตายแค่ แสนสองแสนเอง

อีก 2 ฝ่ายสีหนุกับซอนซานไม่ต้องพูดครับเป็นปลิงอยู่แถวค่ายผู้ลี้ภัยตามชายแดนนี่แหละครับ ไม่ค่อยมีเขตอิทธิพลอะไรกับเค้าหรอกครับ

อาศัยว่าเจ้าสีหนุนี่ภาพแกนี่อินเตอร์มากแถมมีจีนเป็นแบ็คอัพให้อีก ส่วนซอนซานนี่เป็นเงาจางๆ ไม่ค่อยมีบทบาทอะไร แต่ก็ยังดียังใช้เป็นทางออกในการสนับสนุนของประเทศที่ไม่รับรองระบอบเฮงสัมริน แต่รับเขมรแดงกับเจ้าสีหนุไม่ได้ ส่วนใหญ่เป็นประเทศในยุโรป

หันกลับ 180+2 องศา(อีก 2 องศาแถม) มาดูที่พนมเปญซึ่งตอนนี้กำลังรุ่งเรืองคึกคัก มีความสงบภายใต้การปกครองระบอบเฮงสัมรินและท็อปบู้ตเวียดนาม เศรษฐกิจต้องพึ่งพาการค้าขายกับเวียดนามและกลุ่มโคมิคอนซึ่งนับวันกำลังยอบแยบ

ฮุนเซ็นคงตระหนักดีว่าตนผูกดวงกับเวียดนามแล้วถ้าวันใดเวียดนามถอนออกไปหมดแล้ววันนั้นแหละคงเป็นวันสุดท้ายของรัฐบาลตน ถึงแม้ว่าฝ่ายฮุนเซนจะมีกำลังรบรวมอาสาสมัคร ประมาณ 120,000 คน ก็ตาม

ก็แหงเดะขนาดทหารเวียดนาม 600,000 คนยังปราบเขมรแดงหรือเขมร 3 ฝ่ายที่รบอย่างกองโจรไม่ได้เลย แล้วกองกำลังกึ่งทหารของฮุนเซน จะเอาอะไรไปปราบพวกเขมร 3 ฝ่าย

แต่ในมุมกลับเขมร 3 ฝ่ายด้วยกำลังแค่นี้ยิ่งไม่ค่อยมีการสนับสนุนจากมวลชนในเขตอิทธิพลของฮุนเซน ก็ไม่มีหวังที่จะยาตราทัพไปพนมเปญอีกแล้ว

อย่างที่อาจารย์สื่อฯบอกเมื่อมหาอำนาจไม่แทรกแซง ในประเทศก็ขี้เกียจรบแล้วครับ

ขอตัวไปนอนต่อนะครับง่วงแล้วครับ......... หมาหอน

จากคุณ : ryzon - [ 4 มิ.ย. 48 08:54:57 ]