ความคิดเห็นที่ 1 ที่ ๑ จากคุณ : นู๋เองง่ะ - [ วันอาสาฬหบูชา 00:03:43 ]

ความคิดเห็นที่ 2 #1 ที่หนึ่งไม่ไหว ฉันเต็มใจขอเป็นแค่ที่สอง................... จากคุณ : นธี - [ วันอาสาฬหบูชา 01:56:51 ]

ความคิดเห็นที่ 3 อ่า แล้วมีที่สามสำหรับผมหรือเปล่า อิอิ สุดสัปดาห์นี้จะลงรูปให้ต่อครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันอาสาฬหบูชา 02:09:56 ]

ความคิดเห็นที่ 4 ควันแห่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพิ่งจะจางหายไปหมาดๆ เวลาห่างไปเพียงแค่ยี่สิบปี ควันนั้นก็กลับมากรุ่นขึ้นอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้ มีลางบอกเหตุมาไกลๆ แต่ในยามนั้นคนกลับคิดว่า ไอ้บ้าที่ไหนวะ..มาเขียนหนังสือเพ้อเจ้ออยู่ได้ !! ไอ้บ้านั่นก็คือ ฮิตเล่อร์ หนังสือเพ้อเจ้อเล่มนั้น ก็คือ Mein Kampf อันเป็นชีวประวัติการต่อสู้ และ ข้อมูลทฤษฏีของการหลุดพ้นจากการเป็นประเทศผู้แพ้สงคราม รวมไปถึง การมีชัยชนะเหนือคนอื่น โดยเฉพาะ ยิว และ คอมมิวนิสต์ ที่ต้องมีมาตรการจัดการขั้นเด็ดขาด.. หนังสือเล่มนี้ ออกตีพิมพ์ในราว 1920's...................แต่หามีใครสนใจไม่ ในฤดูร้อน ของปี 1939 ฝ่ายต่างประเทศของอังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซีย เริ่มมองเห็นเค้าลางๆแล้วว่า ไอ้หมอนี่ มันเอาแน่ซะละมัง.. และกำลังเริ่มติดต่อเจรจากันอย่างเร่งด่วน..แต่...ฮิตเล่อร์รีบชิ่งไปเซ็นสัญญาสงบศึกกับรัสเซีย ในทำนองว่า ต่างคนต่างอยู่นะเว้ยเฮ้ย.. เพราะ ตอนนั้น กองทัพเยอรมันได้เข้าไปบุกในโปแลนด์ เมืองชายแดนของรัสเซียแบบชนิดจ่อคอหอย.. ทางรัสเซียก็ส่งแม่ทัพ Semyon Kirvoshein มาเฝ้าแนวชายแดนมิให้เยอรมันถือโอกาสบ้าจี้ ทำไขสือ เดินเตลิดเปิดเปิงเข้ามา.. (แม่ทัพ เซเมียน คือหนึ่งในวีรบุรุษสุดห้าว จากสงครามกับญี่ปุ่น ที่แมนจูเลีย) และ แม่ทัพทางฝ่ายเยอรมัน ที่ต้องระวังตัวตรง ไม่ให้ล่วงล้ำเขตแดนคือ แม่ทัพ คูเดอเรียน นายพลคนโปรดของฮิตเล่อร์นั่นเอง.. การเดินทางของแม่ทัพคูเดอเรียน ที่ต้องเข้าตรงเส้นทางฝั่งตะวันออกเพื่อที่จะล้อมโปแลนด์ให้เป็นวงกลมนั้น ต้องหมายถึงต้องเดินทัพชิดเส้นชายแดนรัสเซีย ที่กองทัพของ แม่ทัพ เซเมียน ได้จอดรถถังขวางเป็นแนวยาวอยู่แล้ว..ในฐานะที่ไม่ได้เป็นศัตรูกัน (เพราะเซ็นสัญญาไว้) แม่ทัพคูเดอเรียน จึงขอให้ ทางรัสเซียเคลื่อนย้ายรถถังออกนอกเส้นทางหน่อย.. แม่ทัพ เซเมียน ตอบมาอย่างหน้าตาเฉยว่า.. "แม๊..เสียใจจริงๆท่านนายพลขอรับ คือว่า ทางเราน้ำมันหมดเกลี้ยงพอดี..!! จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 06:46:29 ]

ความคิดเห็นที่ 5 ความเป็นทหารรัสเซียนั้น พื้นฐานฝึกหัดกันมาให้รักชาติ รักแผ่นดิน รักคอมราด (ไม่ต้องรักผู้นำก็ได้) จากใบปลิว ข้อความที่กรอกหูทุกเช้าเย็นในช่วงของเงาสงครามที่กำลังจะคืบคลานมา นั่นคือ ข้อความย้อมใจ เช่น ตายเสียดีกว่าอยู่อย่างผู้แพ้..หรือ ถ้าจะตาย เราต้องตายอย่างนักรบ และต้องสามารถรักษาชีวิตของคนอื่นๆ และ เราจะไม่ให้ใครหน้าไหนมาเหยียบแผ่นดินของเราได้.. ฉะนั้น ขอให้รู้เถอะว่า ในสงครามครั้งนั้น รัสเซียได้มีวีรบุรุษเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเด็ก และ คนชรา.. อย่างใครต่อใครที่คิดว่า การพลีชีพเพื่อชาติสไตล์ คามิกาเซ่ ของญี่ปุ่นนั้น แน่หนักหนา ..ขอโทษทีค่ะ อันนี้ลอกมาจากรัสเซียเด๊ะๆ เพราะ ทางรัสเซียได้เกิดวีรบุรุษเช่นนี้ขึ้นก่อนใครๆ นั่นคือ เรืออากาศเอก นิโคไล กัสเทลโล ในการเริ่มต้นของสงครามเพียงไม่กี่วัน..ที่เครื่องถูกยิงจนลุกใหม้ ไม่มีทางรอด..เขาดำดิ่งลงไประเบิดตัวเองในฐานทัพของเยอรมัน ตายกันเป็นร้อยๆศพ.. และ..Alexander Matrosov ทหารเกณฑ์ที่มีอายุเพียง 19 ปี ที่หน่วยของเขาเข้าโจมตีข้าศึก ที่มีกำลังเหนือกว่า เขาโยนตัวเองเป็นระเบิดพลีชีพในป้อมของข้าศึก เพื่อให้คอมราดได้มีโอกาสบุกล้ำหน้าเข้ามา.. เมื่อตอนหลังสงครามหมาด..ท่านแม่ทัพ ไอเซ่นฮาวร์ ได้มีโอกาสไปเยือนรัสเซัย ผู้ที่ทำหน้าที่ต้อนรับก็คือ ท่านแม่ทัพ ซูคอฟ (ขวัญใจคนเขียนมั้ง?) ไอเซ่นฮาวร์ ได้บอกกับ ซูคอฟว่า ในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็นนักเรียนนายร้อยจากเวสต์ป๊อยท์ จะขอบันทึกเรื่องราวของยุทธภูมิการสู้รบใน มอสควา, สตาลินกราด, เคิรสค์,และ เบอร์ลิน เพื่อให้นักเรียนรุ่นต่อๆไปในอนาคตได้ศึกษาและนำมาเป็นแนวทางต่อไป.. แม่ทัพซูคอฟตอบว่า..เรียนกันแล้ว..จะเข้าใจเร้ออ...พวกท่าน(อเมริกัน)มักสั่งสอนให้ประชาชนยึดถือว่า..เสรีภาพนั้นอยู่เหนือสิ่งใด ใครจะทำอะไรก็ได้ จะพูดอะไรก็ได้ แต่พวกเรา รัสเชี่ยน..เรายึดมั่นสั่งสอนลูกหลานและประชาชนตั้งแต่เกิดว่า..รัสเชียนทุกผู้ต้องยอมตายเพื่อชาติได้ทุกเวลา.. แค่นี้ ก็เล่นเอา ท่านไอค์ ของเรา สะอึกไปหลายวัน.. (*** อเมริกาเพิ่งจะมามีคำขวัญประเภทให้รักชาติ ก็ตอนที่ 1960's ประธานาธิบดีเคเนดี เข้าสาบานตน ที่เขาประกาศพร้อมน้ำตาว่า..Ask not what your country can do for you, but what can you do for your country) จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 06:47:56 ]

ความคิดเห็นที่ 6 ตอนก่อนสงคราม หลังจากที่ฮิตเล่อร์ลงนามในสัญญาเป็นเกลอกับรัสเซียนั้น การซื้อขายแลกเปลี่ยน เรื่องการออกงานโชว์อาวุธ ระหว่างประเทศต่างๆนั้น จัดขึ้นประจำ..เป้าหมาย คือ หนึ่ง...เพื่อเป็นการประกาศแสนยานุภาพแบบกลายๆ ว่า ข้าแน่นะเฟ้ยย...สอง..คือ เพื่อการค้าหาเงินเข้าประเทศ.. Alexander Yakovlev (อเล๊กซานเดอร์ ยาคอบเลฟ ซึ่งต่อไปในนี้จะเขียนว่า ยาโก้...) คือวิศวเจ้าพ่อผู้ริเริ่มสร้างสรรออกแบบ เครื่องบินต่อสู้ Yak-1,Yak-3 ตั้งแต่ก่อนสงครามในปี 1934-36 ยาโก้ ได้เดินทางไปเยี่ยมชมงานแสดงอาวุธต่างๆเสมอ เช่น งานแสดงแสนยานุภาพทางอากาศของอังกฤษ ฝรั่งเศส และของเยอรมันในต้นปี 1939 นี่เอง ทั้งนี้ทั้งนั้น เพื่อกลับมารายงานให้กับทางรัฐบาลทราบการเคลื่อนไหว.. ยาโก้ บินไปดูงานที่อิตาลี ด้วยเครื่องบินสี่เครื่องยนตร์ TB-3 ของรัสเซีย ที่ออกแบบโดย Andrei Tupolev ในยุคนั้น เครื่องบินทิ้งระเบิดของรัสเซียถือว่า มีประสิทธิภาพยิ่งกว่าใครๆ จนการดูงานเครื่องบินของอิตาเลียนที่ผลิตโดยบริษัทเฟี๊ยต ไม่เข้าข่าย ไม่น่าประทับใจ สำหรับวิศวะมือหนึ่งอย่างยาโก้ รวมทั้งของบริษัท Caproni ที่พาไปเยี่ยมชมโรงงานทำเครื่องบิน ก็เช่นกัน ยาโก้ได้ตรวจสอบสภาพและดูจากโครงสร้างแล้ว สามารถฟันธงสรุปไปได้เลยว่า ก๊อปชาวบ้านเขามาทั้งนั้น.. ส่วนมุสโสลินี ก็โวน้ำลายฟุ้ง..ว่า เครื่องบินที่ว่ามานี่ ส่งไปรบที่อาฟริกา..โอ๊ยย..มีประสิทธิภาพเหลือเชื่อ..!! ส่วนยาโก้..ได้ฟังเข้า ถึงกับส่ายหน้า ในความขี้ฝอยของมุสโสลินี เพราะ กะอีแค่จะไปรบกับเอธิโอเปียเนี่ยนะ เมิงต้องใช้เครื่องบินรุ่นใหม่เอี่ยม น่าสมเพชซะเจงเจง..!! จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 06:55:49 ]

ความคิดเห็นที่ 7 ต่อมาก็งานแอร์โชว์ ของอังกฤษ ที่จัดขึ้นที่ ท่าอากาศยาน Hendon นอกกรุงลอนดอน งานนี้จัดขึ้นมาอย่างมโหฬารอลังการ์ มีการเปิดงานด้วยการบินโชว์ของเครื่องบินแบบต่างๆ ตั้งแต่รุ่นโบราณครั้งเครื่องบินปีกสองชั้นของ Wright brothers จนถึง Monoplane ที่ออกแบบโดย Louis Bleriot (นายหลุยส์ เบลอเรียต คนนี้ คือ นักออกแบบสร้างเครื่องบินที่สามารถ บินข้ามช่องแคบอังกฤษได้เป็นคนแรกในปี 1909) สำหรับ ยาโก้ แล้วเครื่องบินพวกนี้ดูเหมือนกับ ชั้นวางหนังสือ และ ว่าว มากกว่าที่จะเป็นเครื่องบิน..ที่บินได้ หลังจากการโชว์เครื่องบินรุ่นไดโนเสาร์ผ่านไปแล้ว คราวนี้ก็ถึงคิวการแสดงเครื่องบิน(สงคราม) แบบใหม่ๆ..ซึ่งการแสดงครั้งนี้ เครื่องบินดังกล่าวหลายลำได้มีการผูกริบบิ้นเป็นหางยาวเฟื้อย และขึ้นไปบินผาดโผนแบบกายกรรมบนท้องฟ้า ซึ่งมีการบินฉวัดเฉวียนผ่านกันไปมา โดยที่ ไม่มีการกระทบริบบิ้นให้ฉีกขาดเลยแม้แต่ชิ้นเดียว.. ยาโก้...ถึงกับจดลงในบันทึกด้วยความประทับใจ ในวันต่อมา..เขาได้กลับไปยังท่าอากาศยานนั่นอีก โดยการที่ได้รับเชิญจาก บริษัทสร้างเครื่องบิน De Havilland ครั้งนี้ การไปเยี่ยมชมคือธุรกิจล้วนๆ.. เพราะ ทางบริษัทได้จัดให้มีการแสดง อาวุธติดตั้งในเครื่องบินแบบต่างๆ เครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินประจันบาน นานาชนิด ยาโก้ สนใจในเครื่องบินแบบใหม่ สองเครื่องยนต์ Monospar คือ Hurricane ที่สร้างโดยบริษัท Hawker และ Spitfire เครื่องรุ่นใหม่เอี่ยมของกองทัพอากาศอังกฤษ (เครื่องสองชนิดนี้แหละ ที่สยบลุฟท์วัฟฟ์ของเกอริงอย่างราบคาบ ใน Battle of Britain 1940) ปีที่ยาโก้ได้ไปเยี่ยมชมนั้นคือ ปี 1936 ซึ่งเครื่องบินรุ่นใหม่นั้น เอามาตั้งให้ดูเฉยๆ แบบห่างๆเพราะมีเชือกกั้น และไม่มีการให้คำอธิบายใดๆ เนื่องจากว่า นี่คือความลับขั้นสุดยอดของกองทัพ (แล้วมาอวดหาวิมานอะไร เน๊อะ?) ผู้ออกแบบสร้างเครื่อง สปิตไฟร์ คือ นาย Reginald Mitchell ซึ่ง ยาโก้พยายามขอเข้าพบเพื่อสรรเสริญในความสามารถ หากแต่ ในยามนั้น นายมิตเชลกำลังป่วยหนัก จึงไม่ได้มีโอกาสได้พบกัน จากนั้นเขาก็ไปเยี่ยมชมการสร้างเครื่องบินที่ฝรั่งเศส ที่โรงงาน Renault-Caudron ที่เขาได้กลับมาบันทึกไว้ว่า "ไม่มีอะไรน่าประทับใจ เพราะมีเครื่องบินหลากหลายเหมือนกับของเล่นเด็ก ผู้ออกแบบพยายามประกวดในเรื่องของความสวยงามมากกว่าเครื่องบินที่จะมาใช้สู้รบ (และก็จริงๆด้วย..ในยามที่เยอรมันบุกฝรั่งเศสในปี 1940 จึงได้ชัยชนะไปอย่างง่ายดาย เพราะ ฝรั่งเศสไม่มีแสนยานุภาพทางอากาศใดๆที่จะทัดทานเยอรมันได้เลย) จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 06:58:12 ]

ความคิดเห็นที่ 8 .......เคยดูรายการโชว์ของญี่ปุ่น ที่จับๆเอาเรื่องราวที่ดูแล้วแสนจะน่าเบื่อ เช่นการซ่อมแซมบ้าน การเรียงลูกเต๋าเป็นพันๆลูก และ ฯลฯ มาถ่ายทอดให้เป็นเรื่องสนุกสนาน ชนิดที่ว่า ปวดฉี่ก็ต้องอั้นไว้ก่อน..... ดูแล้วเข้าใจได้ว่า การสร้างความบันเทิงนั้น สิ่งสำคัญอยู่ที่วิธีการนำเสนอจริงๆ ขอคารวะครับ จากคุณ : เมธาวดี - [ วันอาสาฬหบูชา 13:47:08 ]

ความคิดเห็นที่ 9 เห็นด้วยกะที่ซูคอฟพูดแดกไอ๊ค์นะคับ เพราะยุทธวิธีการรบของรัสเซีย มันต่างกับของอเมริกันแบบเห็นๆ เพราะรัสเซีย เล่นใช้แผนคลื่นมนุษย์ ตายเท่าไหร่ไม่ว่า ขอให้ชนะแล้วกัน ตัวนายพลของรัสเซียแต่ละคน ก็ไม่ยี่หระด้วยว่า ทหารใต้บังคับบัญชาของตนจะตายเท่าไหร่ มีแต่วาสิลี ชุยคอฟวีรบุรุษแห่งสตาลินกราดแค่คนเดียวมั้ง ที่ได้ขึ้นชื่อว่า เป็นนายพลที่รักทหารใต้บังคับบัญชา ซึ่งตรงนี้ต่างกับอเมริกาเห็นๆ คือเน้นให้คนในชาติตระหนักถึงเสรีภาพและคุณค่าความเป็นมนุษย์ ผมว่า ตรงนี้คือ วิธีการสอนให้รักชาติอย่างหนึ่ง โดยเอาสัญญลักษณ์มาเป็นตัวแทนของชาติ เหมือนอย่างที่พี่ไทยเอา สถาบันกษัตริย์ มาเป็นเครื่องมือเชิงสัญญลักษณ์นั่นแหละ ผลตรงนี้ ยุทธวิธีการรบของอเมริกัน จึงไม่สามารถใช้นโยบายคลื่นมนุษย์เหมือนอย่างชาติคอมมิวนิสต์ได้ แหม่...ขนาดดูหาดโอฮามาดิครับ ทหารอเมริกันตายไปแค่ 2500 ประวัติศาสตร์อเมริกันยังเขียนไว้เลยว่า เสียหายเยอะอิ๊บอ๋าย ตอนนั้นนายพลโอมาร์ แบรดลีย์ ที่บัญชาการรบอยู่บนเรือ ยังเกือบมีคำสั่งให้ทหารถอนตัวที่โอฮาม่าบีชเลยครับ ส่วนของรัสเซียน่ะ ตายกี่คนไม่สะทกสะท้าน เพราะสอนให้เห็นชาติเป็นสำคัญอย่างคุณวิวันดาว่าไว้นั่นแหละ ที่คาลคินกอล รัสเซียตายหลักหมื่นขึ้น ก็ยังเจ๋ยๆเล้ย (แต่นักประวัติศาสตร์นินทาไว้ว่า เจงๆก็น่าจะตายเยอะเท่าๆกับญี่ปุ่นนั่นแหละ) ส่วนของพี่ไทยนั้นเล่า ตายก็เยอะกว่าเค้า แถมยึดเนินคืนไม่ได้ ทหารไทยใจองอาจยังมีหน้ามาป่าวประกาศว่า เราชนะ เพราะเขาเสียน้ำมันรถมาขอยอมแพ้กับเราที่กรุงเทพก่อน นึกทีไร โมโหทุกที มันน่าจะจับทหารพวกนี้ ไปคว้านท้องให้หมด ฐานะทำประเทศเสียเกียรติยศ จากคุณ : เมธาวดี - [ วันอาสาฬหบูชา 14:12:08 ]

ความคิดเห็นที่ 10 "แม่ทัพซูคอฟตอบว่า..เรียนกันแล้ว..จะเข้าใจเร้ออ...พวกท่าน(อเมริกัน)มักสั่งสอนให้ประชาชนยึดถือว่า..เสรีภาพนั้นอยู่เหนือสิ่งใด ใครจะทำอะไรก็ได้ จะพูดอะไรก็ได้ แต่พวกเรา รัสเชี่ยน..เรายึดมั่นสั่งสอนลูกหลานและประชาชนตั้งแต่เกิดว่า..รัสเชียนทุกผู้ต้องยอมตายเพื่อชาติได้ทุกเวลา.. แค่นี้ ก็เล่นเอา ท่านไอค์ ของเรา สะอึกไปหลายวัน.." อ่านตรงนี้แล้วนึกอะไรดีๆออก หลังสงคราม ซูคอฟได้ไปนั่งตำแหน่งบริหาร ปรากฏว่าไม่ได้ดีอะไรซักอย่าง ในขณะที่ไอค์ ระหว่างสงครามโดนทั้งผู้ใต้บังคับบัญชากัดเอาหน้าแหกบ่อยๆ โดนทั้งหาว่า เอาใจมอนต์โกเมอรี่ โดนคนในประเทศตัวเองหาว่าเอาสงครามโลกครั้งที่สองมาเป็นบันไดการเมือง หลังสงคราม ท่านประธานาธิบดี ถามเสธ.หย่าย Marshall ผู้เป็นผู้บังคับบัญชาของไอค์กับแมคอาเธอร์อีกที ว่า ถ้าท่านเสธ.เกษียณเสียแล้วเราจะเอาใครมาแทนท่านเล่า มาร์แชล ตอบแบบไม่ลังเล เลือกไอค์เป็นตัวเลือกสุดท้ายแบบไม่มีตัวช่วย ยิ่งกว่านั้น ไอค์ได้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ประเทศมหาอำนาจสูงสุดของโลกภายหลังสงคราม...... ดูเอาแล้วกัน นิสัยคน แก้ไขเมื่อ 31 ก.ค. 47 14:40:53 จากคุณ : เมธาวดี - [ วันอาสาฬหบูชา 14:32:41 ]

ความคิดเห็นที่ 11 คคห. ที่ 8 น่ะ..สรุปว่า ..กะลังชมใช่ม๊ะ จาได้ขอบจัยยย..ตาเมธาวดีที่รัก.. ในฤดูร้อนของปี 1939 ..ตอนนั้น เยอรมันยังคงสภาพเกลอกับรัสเซียอยู่ ยาโก้ และ นายพล Ivan Petrov ผู้เชี่ยวชาญแห่งกองทัพอากาศ ได้ไปเยือนเบอร์ลิน ในฐานะแขกเชิญพิเศษด้านเศรษฐกิจ เป็นหน้าฉาก หากแต่จุดประสงค์จริงๆแล้ว ทั้งสองต้องการดูเครื่องบินแบบใหม่ๆของเยอรมันที่เร่งผลิตออกมาหลายต่อหลายรุ่น ในขณะที่เดินทางอยู่บนขบวนรถไฟเข้าเบอร์ลินนั้น ยาโก้ และ อิวาน ได้สังเกตเห็นถึงความผิดปรกติในสีหน้าและท่าทีของผู้คนที่มีท่าทางหน้าตาไม่มีความสุข ไม่มีความเป็นมิตร บรรยากาศของสถานีรถไฟก็อึมครึมไปหมด แม้แต่หน้าต่างในขบวนโบกี้ทุกคัน ติดม่านมืดทึบ.. (ตอนนั้นคือ ช่วงที่อังกฤษได้ส่งระเบิดมาบอมบ์เบอร์ลิน) สถานการณ์ในเบอร์ลินก็ดูฉุกละหุก ผู้คนรีบเดินทางกลับบ้านทันทีหลังจากเลิกงาน พอตกค่ำลง หลังจากสามทุ่มไป..ทุกอย่างจะเงียบสนิทราวกับเมืองร้าง ร้านค้า โรงหนังโรงละคร ต่างปิดตัวกันเป็นแถวๆ เสียงหวอระวังภัยจะกรีดเสียงส่งมาเป็นระยะ และ ทั้งเบอร์ลินจะตกอยู่ในความมืดมิด.. หากแต่ในยามเช้า และกลางวันทั้งวัน ทุกอย่างยังคงเป็นปรกติ นักเรียนก็ไปเรียนหนังสือ ผู้คนก็ไปทำงาน ผู้ชายแทบทั้งเมืองอยู่ในเครื่องแบบทหารหรือไม่ก็ SS หรือ ตำรวจ ส่วนคนที่ไม่ใช่ มักใส่เสื้อโค๊ตสีน้ำตาล และที่แขนเสื้อจะติดปลอกตราสวัสดิกะ.. ยาโก้ รู้สึกแปลกใจที่เห็นโปสเตอร์ปลุกระดมอย่างมากมายตามที่ต่างๆ แม้กระทั่งในหน้าปกนิตยสาร ที่มีภาพของทหารที่มือหนึ่งถือน้อยหน่า อีกมือหนึ่ง ถือปืน ภาพแบ๊คกราวนด์เป็นภาพของซากตึกหักพัง ภายใต้ภาพเขียนไว้ว่า..วอร์ซอว์อยู่ในกำมือของเรา !! อีกภาพหนึ่ง ที่เขาไม่มีวันลืม..นั่นคือ ภาพของทหารเยอรมันที่ใกล้ตาย กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าเทพยดา ภายใต้ภาพเขียนว่า "ทหารเยอรมันทุกคน ยอมตายเพื่อท่านผู้นำอย่างไม่มีเงื่อนใข" ส่วนภาพที่ติดอยู่ทั่วๆไป คือ ภาพของการทำลาย..ล้มล้าง โดยใช้คำขวัญว่า " The Spirit of Destruction" โดยที่ ยาโก้ และ อิวาน ไม่ได้สังหรณ์ใจแม้แต่นิดว่า ในภาพเหล่านั้น..เป้าหมายคือ รัสเซีย ในแผนของการปฏิบัติการ บาร์บารอสซา..!! จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 16:25:25 ]

ความคิดเห็นที่ 12 ยาโก้และคณะ ได้รับบัตรเชิญให้เข้าไปเยี่ยมชมการผลิตเครื่องบินที่เมือง Oranienburg ที่อยู่ทางเหนือของเบอร์ลิน อย่างไม่คาดฝัน เพราะว่านั่นเปรียบเสมือนความลับขั้นสุดยอดของกองทัพ แต่เพียงไม่นานพวกเขาก็ได้รับคำตอบว่า ทำไม? เพราะทันที่ที่พวกเขาไปถึงยังที่หมาย จึงได้พบว่า ทุกอย่างได้มีการ"จัดฉาก"ไว้อย่างแนบเนียน และเป็นระเบียบเพื่อแขกชาวรัสเชี่ยนโดยเฉพาะหลังจากที่ได้เยี่ยมชมแล้ว..ทางผู้บริหารได้เชิญยาโก้ไปเซ็นข้อความลงในสมุดเยี่ยม.. ซึ่งเขาได้เปิดไล่ไปตั้งแต่หน้าแรก ที่มีการจัดวางไว้ให้อย่างจงใจนั้น เขาก็พบว่า มีบุคคลสำคัญประเทศต่างๆได้เขียนคำเชยชมไว้มากมาย จากอเมริกา อังกฤษ ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส โดยเฉพาะรายหลังนี่..เขียนไว้อย่างเลิศเลอว่า "มันช่างเป็นสิ่งที่วิเศษสุด ไม่เฉพาะแต่กับโรงงานที่ทันสมัย แต่นี่คือ แสนยานุภาพอันแข็งแกร่งของประเทศทีเดียวเชียว" ยาโก้จึงหันไปชมเชย พยักเพยิดกับคณะผู้บริหารชาวเยอรมัน พร้อมกล่าวว่า "จริง..ผมเห็นด้วยกับคำชมเชยต่างๆในนี้" แต่คณะผู้บริหารที่ว่านั่น ต่างทำท่ายะโสนิดๆ พร้อมกับพูดขึ้นโต้งๆอย่างไม่เกรงใจใครว่า "ก็ต้องให้ฝรั่งเศสรู้ซะมั่ง ว่า ฝีมือมันกะเราน่ะ ห่างกันแบบชนิดที่ว่ากระดูกมันคนละเบอร์ !!" เพียงแค่นั้น ยาโก้ก็รู้ได้ทันทีว่า นี่คือแผนปฏิบัติการทางจิตวิทยาของเยอรมัน ที่จงใจโชว์ให้ใครต่อใครเห็นว่า มีอาวุธที่ร้ายแรง อย่ามาแหยม..!! ก็เพราะอย่างนี้ ฮิตเล่อร์จึงเดินทัพเข้าไปยึดครองใครต่อใครอย่างง่ายดาย.. จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 16:26:52 ]

ความคิดเห็นที่ 13 ยาโก้ ได้พบกับ Willi Messerschmitt ผู้ออกแบบเครื่องบินเมสเซอร์ชมิทท์ เขาได้บันทึกไว้ว่า.. วิลลี่ เป็นชายร่างผอมสูง ที่มีแววตาเอาเรื่อง.. และ นักออกแบบชาวเยอรมันคนนี้ ได้จัดการต้อนรับแบบมีชั้นเชิงแพรวพราว โดยการนำไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตเครื่องบินที่ Augsburg เพิ่อที่จะไปดู ME-109 อันเลื่องลือ และการสนทนาได้ไถลเรื่อยเปื่อยไปถึงเครื่องบินที่ทรงอานุภาพรุ่นใหม่คือ ME-209 ที่นักออกแบบต้นคิดไม่พยายามที่จะพูดถึงในเรื่องข้อมูลใดๆ แต่ แขกรัสเชี่ยนทั้งสองก็ยังคงพยายามตื้อในการขอชม.. และ เมื่อไม่มีทางปฏิเสธ วิลลี่จึงให้คนเข็นเครื่องตัวอย่างออกมาโชว์ ซึ่ง ทั้งยาโก้และอิวาน ถึงกับหันมามองหน้ากันด้วยความประหลาดใจในความกระจอกของเครื่องที่เห็นตรงหน้า เพราะ มันเปรียบเสมือน เครื่องบินเล็กที่เอามาดัดแปลงให้เป็นเครื่องประจันบาญ ยาโก้ เชื่อว่า ME-209 นั้น ยังคงเป็นแค่รูปภาพอยู่ในกระดาษ ยังไม่มีการลงมือสร้างแต่อย่างใด..และในยามบ่ายของวันนั้น เขาก็ได้แสดงความคิดเห็นออกไปตามที่ใจคิด ซึ่งวิลลี่ ได้ฟังเข้าถึงกับโมโหจนเก็บอาการไม่อยู่ ..ตะโกนสั่งให้เข็นเอา ME-209 ของจริงออกมาโชว์ทันที แต่..กระนั้น ของจริงก็ยังไม่ประทับใจ(จอร์ช..มั้ง) เพราะ ระบบต่างๆที่ว่านั้น ยังธรรมดาไม่มีอะไรที่วิเศษ ตามคำบรรยาย และ ด้วยความที่เป็นรัสเซีย ปากกับใจของยาโก้จึงตรงกัน คิดอย่างไร ก็พูดออกมาอย่างนั้น เล่นเอา วิลลี่ ถึงกับลมออกหู เขาพูดออกมาอย่างลืมมารยาทว่า "คุณไม่ชอบมันก็เป็นเรื่องของคุณ แต่..คุณจะมาหาอะไรดีไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว(เฟ้ย)" ยาโก้และอิวาน ถึงกับสะดุ้ง ในความโผงผางของเยอรมัน..เพราะเรื่องอย่างนี้ รัสเซียค่อนข้างเซ้นซิทีฟ.. (ในหนังสือเขาบอกนะ ฉันป่าว..) จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 16:28:18 ]

ความคิดเห็นที่ 14 Heinkel คือนักออกแบบเครื่องบินเยอรมันอีกคนหนึ่ง ที่ยาโก้ได้ไปพบ และขอเยี่ยมชมโรงงาน ซึ่ง เฮงเกลคนนี้ บุคลิก แตกต่างไปจากวิลลี่อย่างสิ้นเชิง เขาคนนี้ อายุมากกว่า ร่างสั้น แต่มีสิ่งที่เหมือนกัน คือ ความเป็นนายทุนแบบเต็มร้อย เนื่องจากทั้งสองเป็นเจ้าของโรงงานผลิตเครื่องบินมากมายกระจายไปทั่วเยอรมัน โรงงานของเฮงเกล ได้ผลิต Heinkel-111 ที่ได้มีผลงานในสงครามกลางเมืองสเปน(1937) และ โปแลนด์ ในปีนั้น (1939) หลังจากเยี่ยมชมจนหนำใจ..ทั้งยาโก้และอิวานก็ยังไม่สังหรณ์ใจเลยแม้แต่นิดว่า..รุ่นใหม่ที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้า Heinkel-111s นั้น คือเครื่องแรกที่นำระเบิดไปหย่อนในผืนดินของรัสเซีย ในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 แต่ เนื่องจากเป็นแค่เครื่องหย่อนระเบิด จึงไม่มีการต่อสู้ป้องกันตัวเอง ต่อมาจึงกลายเป็นเป้าให้นักบินรัสเซียยิงร่วงกันอย่างมันมือ เฮงเกล เป็นคนมีลับลมคมใน ยามจะบอกอะไรมักต้องใช้อาการกระซิบกระซาบราวกับเรื่องคอขาดบาดตาย ผิดกับวิลลี่ เมสเซอร์ชมิทท์ ที่พร้อมจะโวได้ทุกเวลา เฮงเกล ได้นำเครื่องใหม่ออกมาโชว์อีกเครื่องหนึ่งคือ Heinkel-113 แต่ทั้งยาโก้และ อิวาน ก็ไม่ประทับใจ เพราะ มีจุดอ่อนมากมาย โรงงานต่อมาที่เข้าไปเยี่ยมชมนั่นก็คือ Junker เพื่อที่จะดู เครื่องบินสองเครื่องยนต์ Junkers-88 (ที่ลุฟท์วัฟฟ์ ใช้ตลอดสงคราม) ที่บินด้วยตัวเองเดี่ยวไม่ได้ ถ้าไม่มีกองบินของเมสเซ่อร์ชมิทท์ และ ฟอค-วุฟ คอยคุ้มกัน ..อ้ะ พูดถึง Focke-Wulf นั่นคือ เครื่องบินพิฆาต จากโรงงาน ชื่อเดียวกันนี่แหละ.. เจ้าของคือ นาย Kurt Tank อดีตนักบินของเกอริง..นายทังค์ เป็นทั้ง ผู้อำนวยการ ผู้ออกแบบ นักบินทดสอบ เรียกว่า เหมาหมดทุกตำแหน่ง.. ท่าทางเขาเป็นคนล่ำสัน บึกบึน สองแก้มของเขานั้น มีรอยบากแผลเป็นที่เกิดจากการดวลดาบในวัยเรียน อันเป็นสัญญลักษณ์ของชายชาตรีสายเลือดชาวปรัสเซียแท้ๆ ในระหว่างเยี่ยมชม ทังค์ได้ทำการบินโชว์เพื่อการทดสอบด้วยตัวเอง..ซึ่ง ยาโก้ต้องยอมรับว่า เขาประทับใจในความสามารถอันล้นเหลือของชายหน้าบากคนนี้ ต่อมา ทังค์ ได้เชิญแขกทั้งสองของเขาไปร่วมรับประทานอาหารกลางวันในโรงอาหารของพนักงาน...แทนที่จะเป็นห้องอาหารชั้นดี ซึ่ง อันนี้ได้สร้างความประหลาดใจให้กับแขกต่างแดนพอประมาณ ทังค์ได้เฉลยว่า "อย่าแปลกใจนะ..ผมกินที่นี่ประจำ" และพูดต่อว่า "ก็เพราะผมเชื่อในสิทธิเท่าเทียม ตามระบอบประชาธิบไตยไง" มาถึงตรงนี้..ทั้งยาโก้และอิวาน ก็บอกกับตัวเองได้เลยว่า มาเจอไอ้ขี้คุยอีกคนหนึ่งแล้ว..เพราะ ทังค์ได้เล่าเพ้อเจ้อไปเรื่อยๆว่า.. เขากำลังสร้างเครื่องบินรุ่นใหม่ ที่มีความเร็วกว่า 434 ไมล์ต่อชั่วโมง (ในตอนนั้นถือว่าเร็วมากที่สุด) และ ถ้ามาคราวนี้ เป็นได้เห็นแน่ๆ..ทังค์พูดพร้อมกับทำท่ากระซิบกระซาบ..ราวกับเป็นความลับขั้นสุดยอด.. จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 16:30:32 ]

ความคิดเห็นที่ 15 อิวานได้รับคำมอบหมายจากสตาลินก่อนเดินทางมาเบอร์ลินว่า..เราต้องรู้ให้ได้ว่า เยอรมันสามารถผลิตเครื่องบินได้วันละเท่าไหร่.. และจากข้อมูลที่ได้จากไปเยี่ยมชมโรงงานต่างๆเหล่านี้ เขาได้คำตอบว่า น่าจะเป็นวันละ 84 เครื่อง ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะ รัสเซียสร้างได้อย่างเต็นที่ คือวันละ 20 เครื่อง แต่ไม่ว่าจะตรวจสอบอย่างไร จำนวนก็ออกมาเท่าเดิม..และนี่คือปัญหาของยาโก้และหน่วยงานต้องแก้ใขอย่างเร่งด่วน ก่อนอื่น คือการสั่งซื้อเครื่องบินแบบเหมารุ่นอย่างละลำสองลำ เอากลับไปรัสเซีย และเป็นที่น่าประหลาดใจ คือ เยอรมันขายให้(ด้วยแน่ะ) ในข้อแม้สองข้อ นั่นคือ หนึ่ง ต้องซื้อเป็นเงินสด สอง ต้องอนุญาตให้วิศวะชาวเยอรมันมีโอกาสไปเยี่ยมชมโรงงานในรัสเซียด้วยเช่นกัน หลังจากการซื้อขายได้ผ่านพ้นไป..ความก็รู้ถึงหูฮิตเล่อร์ ที่โมโหโกรธา สั่งสอบสวนเอาผิดทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายในครั้งนี้ รายงานข่าวโดยละเอียดได้ไปถึงมือของยาโก้ ในปี 1942 ที่มอสควา ว่า.. นายพลคนที่ตกลงใจขายเครื่องให้รัสเซียแบบรู้เท่าไม่ถึงการณ์นั้น ถึงขนาดต้องยิงตัวตายเพื่อให้พ้นความผิดเลยเชียว..!! จากคุณ : WIWANDA - [ วันอาสาฬหบูชา 16:31:57 ]

ความคิดเห็นที่ 16 กราบเท้าป้าวิที่เคารพ สวัสดีเพื่อนร่วมบอร์ดที่รักทุกท่าน เฮ้อ.......จะว่าไปแล้วมันก็เป็นเรื่องน่าเบื่อนะคะที่คนเราจะต้องเผชิญกับจุดหักเหในชีวิต และเป็นการยากมากทีเดียวที่จะต้องทำใจ ยอมตัดใจละทิ้งอะไรบางอย่างที่รักมากๆ เพื่อลงมือทำอีกอย่างหนึ่งที่รักมากพอๆกันอย่างจริงจัง ความจริงแล้วถ้าคำถามที่ว่า "ฮิตเลอร์" กับ "ดนตรี" นั้นจะเอาอะไร? เป็นแค่คำถามที่ถามกันเล่นๆก็คงจะไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะปฏิเสธ.....ไม่ตอบ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่านี่คือชีวิตจริงที่ต้องเลือกจริง...... เป็นเวลาเกือบ 2 เดือนเต็มแล้วมังคะที่แจนไม่ได้เข้ามาอ่านบอร์ดจริงๆจังๆเลย แต่ถ้าจะมองในอีกแง่หนึ่งก็เป็นอีก 2 เดือนที่แจนได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และทุ่มเทที่สุด ในฐานะนักเรียนคนหนึ่งซึ่งโอบอุ้มความฝันไว้เต็มอ้อมแขน โดยที่เวลาของชีวิตในวันๆหนึ่งนั้นหมดไปกับการเรียน การฝึกฝน และการซ้อม หมุนเวียนอยู่เช่นนั้นจนแทบจะลืมโลกภายนอกไปจนหมดสิ้นแล้ว.... เคราะห์ยังดีที่สัปดาห์นี้มีวันหยุดมาคั่นให้มีโอกาสได้กลับบ้าน จึงได้พอมีเวลาช่วงสั้นๆที่จะรำลึกถึงโลกเก่าๆที่เคยผูกพันเช่นโลกในบอร์ดนี้ ซึ่งในครั้งก่อนคนเป็นโลกที่ค้ำจุนให้ชีวิตมีประกายแห่งความหวัง ซึ่งถึงแม้ว่าในขณะนี้ได้ถูกแทนที่โดยการเรียนไปแล้วแต่ก็ยังไม่ลืมความผูกพันที่เคยมี บางคนอาจจะถอนใจหรือไม่ก็เลื่อนเลยข้อความนี้ลงไป ก็ช่างเถอะ.....เพราะเป็นสิ่งถูกต้องที่สุดแล้วล่ะที่จะมองข้ามข้อความไร้สาระ ที่ไม่เห็นจะมีอะไรเกี่ยวกับเนื้อหาในบอร์ดเลย แต่สุดท้ายก่อนที่จะสิ้นสุดถ้อยคำเพ้อเจ้อไร้สาระนี้ก็ขอส่งความปรารถนาดี ความรัก เคารพ ชื่นชม และกำลังใจให้ "เพื่อนๆ" ซึ่งถึงแม้จะต่างวัยไปบ้างแต่ก็มีเจตนาอันเดียวกันเช่นเคยค่ะ รักและปรารถนาดี แจน จากคุณ : Eva Braun (The Marriage Of Figaro) - [ วันอาสาฬหบูชา 22:41:56 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ปล. เครื่อComส่วนตัวที่ใช้อยู่ประจำเสีย กำลังส่งซ่อม ไฟล์ภาพก็อยู่ในนั้นหมด ถ้าซ่อมหาย.....แต่ไฟล์หมด กำลังใจก็คงหมดเหมือนกัน.......(เฮ่อ....) จากคุณ : Eva Braun (The Marriage Of Figaro) - [ วันอาสาฬหบูชา 23:01:58 ]

ความคิดเห็นที่ 18 โพสรูปเครื่องบินตามป้าวิก่อนครับ รูปนี้คือ Yak1 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:01:59 ]

ความคิดเห็นที่ 19 Yak-3 ไฟล์รูปภาพ จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:02:29 ]

ความคิดเห็นที่ 20 ใหญ่เกินเอาใหม่ จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:05:21 ]

ความคิดเห็นที่ 21 ME-109 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:06:47 ]

ความคิดเห็นที่ 22 ME-209 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:07:10 ]

ความคิดเห็นที่ 23 ข้ามไปสองอัน อันนี้เป้น Hawker Hurricane จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:08:46 ]

ความคิดเห็นที่ 24 และ Spitfire จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:09:23 ]

ความคิดเห็นที่ 25 กลับมาที่เยอรมันใหม่ Heinkel-111 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:10:03 ]

ความคิดเห็นที่ 26 Heinkel-113 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:10:41 ]

ความคิดเห็นที่ 27 ข้ามไปอีกจนได้ เพิ่งนึกได้ครับ ย้อนมาดูของรัสเซียอีกรอบ อันนี้ TB-3 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:11:32 ]

ความคิดเห็นที่ 28 Junkers-88 จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:12:20 ]

ความคิดเห็นที่ 29 ส่วนอันนนี้เป็นหนึ่งใน Focke-Wulf FW190 หนึ่งในพระเอกของเยอรมันในสมัยนั้น จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:14:22 ]

ความคิดเห็นที่ 30 สุดท้าย ก็เป็นเครื่องบินไอพ่นที่ใช้งานในการรบได้จริงๆแบบแรกของเยอรมัน ME262 ได้มีโอกาสโชว์ฟอร์มตอนช่วงปลายสงคราม จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันเข้าพรรษา 03:15:48 ]

ความคิดเห็นที่ 31 ยาโก้..คือพยานคนหนึ่งที่ไปกับท่านรมต.ต่างประเทศ V.M. Molotov ในคราวเยือนเยอรมันเมื่อปี 1940 ที่ต้องวิ่งหลบระเบิดของอังกฤษหัวซุกหัวซุน พร้อมกับ รมต.ริบเบนทรอป(เยอรมัน) และเคยเล่าให้ฟังแล้วว่า ริบเบนทรอปได้บอกกับ ท่านโมโลตอฟ ว่า..อังกฤษน่ะเสร็จเราเรียบร้อยแล้ว.. ท่านโมโลตอฟ กำลังหัวเสียที่ต้องเข้าไปมุดอยู่ในหลุมหลบภัยระหว่างงานเลี้ยงรับรอง..ถึงกับสบัดเสียงย้อนกลับไปว่า "อ้อ..งั้นเร๊อะ..แล้ว..ที่พวกเรากำลังมุดอยู่ในรูนี่น่ะ มันเป็นระเบิดของใครกันฟะ...???" ยาโก้ ก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย เขาช่วยยืนยันได้เป็นอย่างดี ว่า ริบเบนทรอปนั้นหน้าแหกอย่างชนิดหมอไม่รับเย็บ.. สามเดือนหลังจากที่เยอรมันได้เบุกรัสเซีย เหล่าภาคี คือ อังกฤษ และ อเมริกา ต่างส่งตัวแทนรุดหน้าไปเจรจากับสตาลินที่มอสควาเป็นการด่วนถึงเรื่องของการให้ความช่วยเหลือ ตัวแทนของอังกฤษคือ Lord Beaverbrook และ ของอเมริกา คือ นาย Averell Harriman ฝ่ายรัสเซีย ไม่มีปัญหาอะไรมาก นอกจาก คำถามตรงเป้า ว่า สพม. จะช่วยอะไรได้บ้าง..และ เร็วที่สุด คือเมื่อไหร่.. ส่วนสพม. ก็ได้แต่ถามว่า ทัพรัสเซียจะสามารถยันการบุกของเยอรมันได้นานแค่ไหน.. ท่านลอร์ด บีเว่อร์บรุ๊ค ก็พยายามหาข้อมูลว่า ความแกร่งของรัสเซียที่จะทานเยอรมันให้หันมาทุ่มเทกำลังรบทางด้านนี้มีมากเท่าไร เพราะ มันหมายถึงว่า.. ฮิตเล่อร์จะได้ไม่หันไปยุ่งกับอังกฤษอีก และ ยิ่งรัสเซียสามารถต้านไปได้นานพอควร อังกฤษก็จะยิ่งมีเวลาหาผลผลิตทรัพยากรสงครามมาช่วยอุดหนุนจุนเจือมากขึ้น จากการเจรจา ยาโก้ ประมาณการณ์ได้ว่า อังกฤษจะส่งเครื่องบินเฮอริเคน มาช่วย ซึ่งยาโก้ก็ได้แย้งไปว่า เครื่องเฮอริเคนที่ว่ามานี่ มัน"ตกรุ่น"ไปแล้ว มันเทียบกับเมสเซอร์สมิทท์ของเยอรมันไม่ได้ และ ถ้าอังกฤษจะช่วยจริงๆละก้อ เขาต้องการเครื่อง สปิทไฟร์ มากกว่า ฝ่ายเสนาธิการของอังกฤษตอบอย่างหน้าตาเฉยว่า ยังให้ไม่ได้ เพราะ เครื่องสปิทไฟร์ ยังอยู่ในสถานะของ"ความลับขั้นสุดยอด" ที่ไม่สามารถจะนำไปแจกจ่ายให้ใครได้ ยาโก้หงุดหงิดขึ้นมาทันที เขาเกือบหลุดพูดออกไปว่า... ถ้างั้น ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเจรจากันต่อไป.. แต่ ฝ่ายหัวหน้าทีมล่าม คือ อดีตรมต.ต่างประเทศ นาย Maxim Litvinov ยอมรับข้อเสนอทั้งหมด ตามที่ฝ่ายสพม.ได้เสนอมา..รวมทั้งเครื่องเฮอริเคนที่ว่านั่นด้วย จากคุณ : WIWANDA - [ 3 ส.ค. 47 13:28:13 ]

ความคิดเห็นที่ 32 ในปี 1942 ยาโก้ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้อำนวยการศูนย์ผลิตเครื่องบินสงคราม ซึ่งหมายถึงเขาต้องทำงานกันวันละกว่าสิบแปดชั่วโมง..เพื่อความอยู่รอดของประเทศชาติ..สตาลินก็ได้ใส่ใจในเรื่องของกองทัพอากาศอย่างชนิดหายใจรดต้นคอ และ เรียกดูรายงานทุกครั้งที่มีความข้องใจ และ ใครอย่านึกว่า สตาลินไม่มีความรู้แล้วจะ"โง่" ที่ไหนได้..ยามที่นักการเมืองอเมริกัน นาย Wendell Willkie ได้มาเยือนถึงมอสควา สตาลินอัดด้วยคำพูดแรงๆเช่น "ทั้งอังกฤษ และ อเมริกา ต่างมีลูกเล่นมากมาย.. เครื่องบินดีๆอย่างที่รัสเซียต้องการใช้เช่น..P-39 Aerocobras ตามที่อเมริกา สัญญาว่าจะส่งมาให้ใช้ก่อน 150 ลำ นั้น.แต่ถูกอังกฤษ "แฮป" ไปใช้หน้าตาเฉย..แล้วส่งเครื่องที่ล้าสมัยมาให้พวกเราใช้แทน..คุณคิดว่าคุณยังสนใจที่จะรู้เรื่องสงครามต่อไปไหมล่ะ?" ยาโก้..จำได้ดีถึงการพบปะครั้งแรก ระหว่างเขากับ คอมราด สตาลิน ในวันที่ 29 เมษายน 1939 เขารู้สึกตื่นเต้นจนแข้งขาสั่นไปหมด ขณะที่ได้ยื่นบัตรประจำตัวให้แก่ทหารรักษาการสองนายตรงทางเข้า..ซึ่ง ทหารสองนายนั้น ได้รับไปตรวจดูและทำความเคารพเขาอย่างขึงขัง จากนั้นเขาก็ได้ถูกพาตัวเดินขึ้นบันไดที่ปูด้วยพรมแดงจนถึงห้องของฝ่ายเลขาธิการ ..ที่เข้ามาทักทายด้วยชื่อในรายการเข้าพบ..และ เขาก็ได้ถูกพาตัวเข้าพบกับสตาลินตามเวลานัดหมายเป๊ะ นั่นคือ 6.00 โมงเย็น ซึ่งยาโก้ ประหลาดใจในความเที่ยงตรงของการทำงานเป็นอย่างมาก (เพราะในยามนั้น ..เรื่องของการตรงต่อเวลาสำหรับชนชั้นผู้นำ ถือว่า ปาฏิหาริย์) จากคุณ : WIWANDA - [ 3 ส.ค. 47 13:30:02 ]

ความคิดเห็นที่ 33 แหม ถูกใจจริง ๆ เจ๊วิฯมาช่วยตีระฆัง เกือบถูกน๊อกไปแล้วสิ บอกแล้วว่าถ้าเรื่องลึก ๆ ลับ ๆ ประเภทแง่มุมนอกตำรา หยิกแกมหยอก อย่างงี้ละก็ ยี่ห้อวิวันดาดีที่สุด ให้ผมเขียน เดี๋ยวก็กลายเป็นเรื่องการเมืองไปทุกที ไม่ค่อยจะมีแบบพวกอินไซด์ดารา แบบเจาะลึกยังงี้หรอก ก็เอาเป็นว่าเรื่องสตาลินหรือรัสเซียช่วงสงครามโลกนี่มีคนเหมาสัมปทานไปแล้วนะครับ ผมจะได้ยกยอดข้ามไปการเมืองระหว่างประเทศยุคสงครามเย็นเสียเลย เรื่องจะเรียกว่าโซเวียตหรือรัสเซียในส่วนของผมยึดหลักยังงี้ครับว่า ถ้าพูดถึงก่อนการปฏิวัติก็ใช้รัสเซีย แต่ถ้าหลังปฏิวัติก็เรียกโซเวียต ซึ่งคำว่าโซเวียตก็ไม่ได้เลิศหรูอะไรหรอก แค่เป็นการเรียกหน่วยการปกครองตามแบบคอมฯเขาเท่านั้นเอง ในจีนเองยังมีเขตโซเวียตเลย ที่เขาต้องทำยังงั้น เพราะต้องการลดกระแสชาตินิยม เพราะอุดมการณ์คอมมิวนิสต์นี่จะไม่เอาแบบชาตินิยม (แต่จริง ๆ แล้วก็ทั้งนั้นแหละ) เพราะรัสเซียก็เป็นแค่รัฐใหญ่รัฐนึงเท่านั้น ไม่ใช่โซเวียตทั้งหมด พอคอมมิวนิสต์แตก ชาตินิยม หรือเผ่าพันธ์นิยมก็ผุดขึ้นมาแทนเลยทีเดียว ที่หนักก็เซิร์บกับบอสเนียนั่นไง ส่วนเรื่องเครื่องบินหรืออาวุธยุทธภัณฑ์ทั้งหลาย มองแบบศิลปแล้ว ผมให้คะแนนฝั่งโซเวียตเต็มร้อยเลยครับ ทั้งอาร์ก้า เครื่องตระกูลมิก หรือตระกูลซูรุ่นหลัง ๆ ที่สวยบาดใจ ฝั่งไอกันสู้ไม่ได้เลย โดยเฉพาะเอฟ 15-16 ที่ว่าสวย ๆ พอเจอซู 27 แฟลงเคอร์เขาให้ เหมือนเอานางงามจักรวาลไปเปรียบกับนางงามบั้งไฟประจำปียังไงยังงั้นเลย ฝั่งมิก ก็เสมอต้นเสมอปลาย จะมาดูอืด ๆ หน่อยก็รุ่นหลัง ๆ นี่แหละ งั้น เดี๋ยวฝั่งผมเลยไปยุคสงครามเย็น เอาตอนบุกฮังการีก่อนเลยแล้วกันนะครับ จากคุณ : แฟลงเคอร์ (สื่อศิลป) - [ 4 ส.ค. 47 14:19:23 ]

ความคิดเห็นที่ 34 พูดถึงเรื่องเซิร์บกับบอสเนียนี่น่าเห็นใจนะ ไม่เข้าใจเลย อีกะแค่การเป็นชนต่างเชื้อชาติ ทำไมมันทำให้ชาวบอสเนียจงเกลียดจงชังได้ปานนั้น ตอนที่กาชาดสากลไปช่วยชาวเซิร์บนะ โหหห โดนทหารบอสเนียด่าแหลกเลยอ่ะ ฆ่ากันตายไม่รู้กี่คน จับผู้หญิงมาข่มขืนไม่รู้เท่าไหร่ แถมยังปิดล้อมกรุงกรอซนีกันเป็นปีๆ ทำๆกันทั้งหมดนี้ต่อหน้าทหารหมวกน้ำเงินด้วย............... ดูๆแล้ว ตั้งแต่เรื่อง บอสเนีย-เฮอร์เซโกวิน่า เรื่องรวันดา จนมาถึงเรื่องสงครามอิรัก โลกของเราก็ยังอยู่ในภาวะไร้ระเบียบเช่นเดิม การเมืองการทหารระหว่างประเทศ เอาเข้าจริงๆแล้ว คนที่มีอำนาจก็คือคนชอบธรรม อยากทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ จากคุณ : Might is right (เมธาวดี) - [ 5 ส.ค. 47 20:07:00 ]

ความคิดเห็นที่ 35 มีเรื่องอะไรเล่าให้ฟังแหละเจ้ วันนี้นะ ไปเดินในเมืองเดินแวะร้านการ์ตูนอ่ะ โอออออ ยั่วกิเลสมากๆเลย คืองี้ ผมชอบอ่านการ์ตูนเป็นชีวิตจิตใจอ่ะ และคาดว่าจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆจนแก่ตายนั่นแหละ อายุก็ขนาดนี้แล้ว แต่ดูท่า ความพิสมัยอยากอ่านการ์ตูนมันไม่หมดไปเลย วันนี้นะ ไปเจอการ์ตูนอยู่สองเรื่อง เรื่องนึงคือเรื่องที่อยากอ่านมานานแล้ว แต่เมืองไทยไม่พิมพ์ออกมาขายอีก และคาดว่าคงไม่มีวันพิมพ์อีกครั้ง คือเรื่อง รถด่วนอวกาศ 999 เป็นการ์ตูนที่เขียนตั้งแต่ก่อนผมเกิดอีกมั้ง กับอีกเรื่อง สงสัยเป็นการ์ตูนอังกฤษ ชื่อเรื่อง the league of extraordinary gentlemen ทั้งสองเรื่องนะ เรียกได้ว่า ประทับใจมักมากกกกกกกก หลังจากอ่านเราก็ตัดสินใจได้เด็ดขาดว่า....จะซื้อ มันทั้งสองเล่มเลย พอไปเปิดหน้าหลังนะ.......โอออ เล่มละ 30 ดอล์....ถอยดีก่า.......... คอยดูเท้อะ ......รวยเมื่อไหร่จะเหมามันหมดเลยยยยย พรุ่งนี้ไปอ่าน 999 ที่คิโนคุยะให้หมดทั้ง 4 เล่มดีก่า อิอิอิ ของฟรี จากคุณ : เมธาวดี - [ 5 ส.ค. 47 20:33:19 ]

ความคิดเห็นที่ 36 หนูเม..เอ๊ยยย.. ป้าขอแนะนำให้ไปหาซื้อในเวบเถอะ จะถูกกว่ากันมาก ทั้งสองเล่มเลยก็ได้..ไปดูที่นี่นะหลานนะ.. http://www.amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/1563898586/002-8269907-3366422?v=glance ป้าเพิ่งไปเหมาเรื่องนโปเลียนและโจเซฟีนมาเกือบสิบเล่ม กะว่าจะเอาไว้ไปทำมาหารับประทานในยามแก่กล้าวิชาต่อไป.. จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:02:15 ]

ความคิดเห็นที่ 37 ยาโก้ได้สังเกตห้องทำงานของคอมราดสตาลินด้วยความประหลาดใจ ที่เห็นว่า ห้องนั้นไม่มีอะไรแปลกไปจากห้องทำงานอื่นๆ ห้องนั้นโอ่โถงกว้างขวาง มีเพดานโค้ง ผนังสีขาวสลับด้วยการแซมแผ่นฝาไม้โอ๊ค มุมหนึ่งของห้องมีตู้กระจกที่โชว์"หน้ากากศพเลนิน***" ซ้ายของตู้โชว์นั้นเป็นที่ตั้งของนาฬิกายืน เลยมาก็เป็นโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่มีกองกระดาษสุมอยู่..และจากนั้นก็เป็น โมเดลของเครื่องบินแบบต่างๆ ที่ใช้ในรัสเซีย ทั้งอดีตและปัจจุบัน รวมไปถึง เครื่องล่าสุดที่บินข้ามขั้วโลกเหนือไปยังทวีปอเมริกาในปี 1937 ส่วนมุมขวาของห้องก็เป็นตู้หนังสือที่เต็มไปด้วยงานของมาร์คซิสซั่ม.. การพบปะในวันนั้น สตาลินและกลุ่มเสนาธิการได้สนใจในเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบใหม่ที่ยาโก้ได้ออกแบบออกมา. นั่นคือ BB ( Blizhny Bombardirovshchik โห..ใช้อักษรทุกตัวในแป้นพิมพ์เลยนะเนี่ย) หรือเรียกง่ายๆว่า..เครื่องบินทิ้งระเบิดฉับไวในระยะใกล้ มีสถานะภาพที่บินได้เร็วกว่าเครื่องบินในแบบเดียวกันถึง 62 ไมล์ต่อชั่วโมง สตาลินถึงกับอุทานว่า..มันวิเศษจริงๆ !! แต่เขาไม่หยุดความสงสัยไว้แค่นั้น เขาถามต่อไปว่า "แล้วมันบินเร็วกว่าเดิมได้อย่างไรล่ะ" ยาโก้ให้คำอธิบายว่า เป็นเพราะใช้ระบบเครื่องยนตร์แบบใหม่ ที่มีน้ำหนักน้อยกว่ากันมาก รวมไปถึงการออกแบบตัวถังเครื่องบินที่ไม่หนักอย่างแต่ก่อน สตาลิน ถึงกับยิ้มย่องด้วยความพอใจอย่างเอกอุ... (*** หน้ากากศพเลนิน หรือ Lenin's death mask นั้น คือ ในสมัยก่อน ยามที่คนมีชื่อเสียงเสียชีวิต เขาจะทำพิธีก๊อปหน้าด้วยขี้ผึ้ง เพื่อเอามาทำเป็นแม่แบบหล่อรูปปั้นเฉพาะส่วนหน้า ในกรณีของ เลนินนี่ เขาเก็บศพดองเอาไว้เป็นที่ระลึกทีเดียวเชียว) จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:05:51 ]

ความคิดเห็นที่ 38 ต่อมาในฤดูร้อนของปี 1941 หลังจากที่ถูกเยอรมันบุกได้ไม่นาน สตาลินเรียกหายาโก้ให้เข้าพบอีก..คราวนี้เขาโวยวายว่า.. "เฮ้ย..ทำไมเครื่องบินของใครต่อใครเค้าทาสี"พราง" (camouflage)กัน แล้วทำไมเครื่องของเรามันถึงได้ขาวแหง๋แก๋อย่างนี้วะ..พวกนายมัวแต่ทำอะไรกันถึงไม่รู้จักแหกตาดูชาวบ้านชาวช่องเขามั่ง.." ยาโก้..จึงรายงานว่า การทาสีพรางนั้นกำลังจะดำเนินไป เพราะ ต้องหาการสลับสีที่ไม่ซ้ำกับชาวบ้าน อีกทั้งต้องออกแบบการติดตราเพื่อไม่ให้เป็นการสับสนด้วย และ กำลังอยู่ในขั้นตอนกำลังดำเนินงาน สตาลิน สะบัดหน้าพรืดดด..บอกว่า "ไม่รู้ละ ทำให้เสร็จภายในสามวันนี้ ไม่งั้น..มีเรื่อง !!" (เทียบดูภาพในคคห.ที่ 20 ของคุณดอนนี่ได้ค่ะ..) ต่อจากนั้นมาไม่กี่วัน สตาลินก็เรียกหายาโก้อีกครั้ง..คราวนี้คือคำสั่งให้เขาไปออกแบบสร้างเครื่องบินพิฆาตขับไล่ ที่มีประสิทธิภาพกว่าของเก่า สตาลินไม่ต้องการอะไรมากมาย..แค่..เครื่องใหม่ที่สามารถบินได้ไกลกว่าเก่า ทะยานขึ้นเพดานบินได้สูงกว่าเก่า..แค่เนี้ยยย.. ซึ่งยาโก้ได้รับคำบัญชาตามที่ต้องการพร้อมทั้งถามว่า "ท่านต้องการให้เสร็จเมื่อไหร่?" สตาลินตอบแบบไม่ต้องคิดว่า.."วันปีใหม่นี้ได้ป่ะ?" ยาโก้ถึงกับเข่าอ่อน ต้องรายงานให้ทราบว่า "คอมราดสตาลิน กระผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในด้านเครื่องบินพิฆาตขับไล่ และ ท่านทราบไหมว่า..อเมริกันนั้น ใช้เวลาถึงสองปีกว่าสร้างเครื่องบินชนิดใหม่ๆออกมาได้" สตาลินก็สวนกลับทันทีว่า "แล้วงะ..นายเป็นคนอเมริกันรึงัย....กลับไปรวบรวมพรรคพวกวิศวะเครื่องบินมือดีๆเข้าด้วยกัน เริ่มคิด เริ่มทำงาน..เดี๋ยวนี้..!!" ก่อนยาโก้จะกลับออกมาจากห้องทำงาน สตาลินหันมาบอกว่า.. "ถ้าทำสำเร็จนะ..ฉันจะเชิญนายมาเลี้ยงน้ำชาฉลอง" (เนี่ย..คือรางวัลที่สตาลินให้กับลูกน้อง แค่เลี้ยงน้ำชาเนี่ยนะ..ทีรายของแม้ว..เอ๊ย..ฮิตเล่อร์นั่น เล่นแจกบ้าน แจกเงินกันเป็นว่าเล่น ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแฮะ) แก้ไขเมื่อ 06 ส.ค. 47 07:12:47 แก้ไขเมื่อ 06 ส.ค. 47 07:10:28 จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:08:01 ]

ความคิดเห็นที่ 39 ในเดือนมีนาคม 1943 ยาโก้ถูกเรียกตัวไปยังเครมลินอีกแล้ว เพื่อไปรับฟังผลการทดสอบของเครื่องบินรุ่น LA-5 ที่ผลออกมาเป็นที่น่าพอใจ แต่สตาลินไม่พอใจในระยะทาง เขาว่า มันควรจะบินได้ไม่ต่ำกว่า 620 ไมล์ อย่าง สปิตไฟร์ของอังกฤษ หรือ แอโรโคบราของอเมริกัน ยาโก้ จึงต้องรีบเบรคตัวโก่ง เพราะว่า จากการโค้ตระยะทางของท่านผู้นำนั้น มันไม่ใช่เครื่องที่กล่าวมา หากแต่มันเป็นระยะทางของเครื่องลาดตระเวนต่างหากที่สามารถบินได้ 1240 ไมล์ (ไปกลับ) เพราะ เครื่องพวกนั้นไม่ได้ติดอาวุธ ไม่ใช่เครื่องบินสำหรับรบ.. สตาลินหันมาตะคอกเสียงลั่น.. "หนอย นายเห็นว่าเราเป็นเด็กๆหรือไงวะ ที่ไม่รู้จักเครื่องบินรบกับเครื่องบินลาดตระเวนน่ะ อย่างไรซะ เครื่องสปิตไฟร์ก็ดีกว่าของเรา บินเร็วกว่า ไกลกว่า ไม่รู้ละ..ไปสร้างเครื่องบินออกมาใหม่ ให้ดีกว่าของพวกมัน เข้าจั๊ยยย..???" ยาโก้..เห็นท่าไม่ดี ขี้เกียจจะเถียงท่านผู้นำในข้อมูล เพราะใครเล่าจะมารู้ดีไปกว่า วิศวะที่สร้างเครื่องบิน...จึงพึมพำตอบไปว่า... "งั้นผมจะลองพยายามดูละกัน" จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:15:00 ]

ความคิดเห็นที่ 40 ต่อมาในเดือนมิถุนายน ยาโก้และคณะก็ได้ถูกเรียกให้เข้าพบอีกครั้ง ในขณะที่ท่านผู้นำกำลังประชุมอยู่กับหน่วยเสนาธิการรถถัง และเหล่านายช่างต่างๆ ปัญหาเนี่องจาก รถถังรุ่น KV นั้น เกิดการชำรุดเสียหายมากมายในขณะช่วงเข้าด้ายเข้าเข็มของสงครามที่คาคอฟ { Battle of Khakov} สตาลินกราดเกรี้ยว..ไล่เบี้ยเหล่าเสนาธิการชนิดเรียงตัวในเรื่องของการไม่รู้จักใช้สมองคิด เช่นว่า..เจือกสร้างรถถังหนาขึ้น ขนสัมภาระมากขึ้น ถังน้ำมันใหญ่ขึ้น แต่เครื่องยนตร์ยังขนาดเท่าเดิม แล้วมันจะวิ่งไปไหนได้ไกลฟะ.. จากนั้นเขาก็กล่าวคาดโทษถึงเป็นถึงตาย ก่อนที่จะส่งคณะออกไปให้ไปจัดการแก้ใขด่วน.. ต่อมาก็ถึงคิวของยาโก้และคณะ..ที่สตาลินยังกราดเกรี้ยวต่ออย่างไม่หยุดยั้ง..เนื่องจากเครื่องบินต่อสู้ YAK หลายต่อหลายลำต้องนำลงจอดบนลานบินเพราะเกิดการชำรุดที่ปีกจนนักบินไม่ยอมนำขึ้นบินปฏิบัติงาน สาเหตุของการชำรุดมาจากการกดของอากาศที่ทำปฏิกิริยาทำให้แผ่นเคลือบที่ปีกลอกออกมาเป็นกระบิ และ..สาเหตุที่เครื่องร่วงบ่อยๆอาจมาจากตรงนี้.. งานนี้คอมราดสตาลินด่ายาโก้และคณะแบบไฟแลบ..ชนิดใส่คะแนนไม่ทันแถมซ้ำเติมด้วยว่า ก็เพราะเรื่องนี้ ทำให้สงครามแห่ง Kursk จึงได้สูญเสียมากขนาดนั้น เป็นเพราะเครื่อง YAK เฮงซวยนี่ไง..เขากล่าวต่อไปด้วยโทสะว่า "มันเกิดขึ้นได้ยังไง..แล้วพวกเมิงสร้างเครื่องบินกันยังไงผิดพลาดเป็นร้อยๆลำ....รู้หรือป่าวววว่าสงครามกำลังเข้มข้นแต่เครื่องดันมาเสียซะนี่ พวกเมิงทำงานให้กับไอ้ฮิตเล่อร์หรือไง หา..!!!" ทุกคนเงียบกริบ..สตาลินเดินกลับไปมาที่โต๊ะวางแผนที่ สักพักเขาก็ระงับอารมณ์ได้ คราวนี้เขาถามขึ้นด้วยเสียงเป็นงานเป็นการว่า "แล้วพวกเราจะแก้ไขอย่างไรต่อไป" "พวกเราจะซ่อมเครื่องหมดอย่างด่วนที่สุด" หนึ่งในทีมของยาโก้ได้ตอบอย่างหนักแน่น "กี่วันเสร็จ?" เสียงสตาลินสั้นและห้วน "สองอาทิตย์ครับ คอมราดสตาลิน" ทีมงานคนเดิมตอบ "แน่นอนนะ" สตาลินคาดคั้นแบบเอาเป็นเอาตาย "ขอรับกระผม" ยาโก้..แทบกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้แร่ดไปซะเพราะเขาพอมองเห็นว่า..งานนี้ไม่ต่ำกว่าสองเดือนจึงจะแล้วเสร็จ แต่ในเมื่อรับคำไปแล้ว..ยังไงก็ต้องเสร็จ ก่อนออกจากห้อง สตาลินไม่วายหันมากัดเล็กๆว่า.."สมน้ำหน้า อายเขาม๊ะล่ะ สร้างเครื่องออกมาก็พังแล้วพังอีก.." ยาโก้จึงต้องหันไปตอบว่า.. "ท่านคอมราดสตาลินขอรับ, ผมเสียใจที่เหตุการณ์เช่นนี้ได้เกิดขึ้น หากแต่มันไม่ได้เกิดจากความตั้งใจเจตนาให้เป็น ดังนั้นพวกกระผมจะใช้เวลาปรับปรุงแก้ใขให้เร็วที่สุดเพื่อพร้อมขึ้นปฏิบัติการ" จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:35:19 ]

ความคิดเห็นที่ 41 และก็จริงๆซะด้วย ยาโก้และคณะได้เริ่มลงมือกันทำงานชนิดไม่ได้หลับได้นอน สามารถซ่อมจนเสร็จก่อนสงคราม Orel-Kursk เริ่มเพียงไม่กี่วัน ในเดือนกรกฏาคม ในสงครามครั้งนี้ ฮิตเล่อร์ส่งทัพใหญ่กะถล่มแนวหน้ารัสเซียให้ราบเป็นหน้ากลอง โดยมีเครื่องบินบอมบ์ 150 ลำ ล้อมหน้าล้อมหลังไปด้วยเครื่องบินพิฆาตอีกนับร้อยๆลำ สงครามครั้งนี้ยิ่งกว่าสงครามเกมส์กด เพราะทั้งสองฝ่ายต่างส่งเครื่องบินอันเป็นผลิตผลแบบล่าสุดขึ้นไปปะทะกันอย่างเมามัน เครื่องของยาโก้และคณะ คือ YAK-7B, LA-5, LA-7, ILYUSHIN-2 ฝ่ายของลุฟท์วัฟฟ์ ก็มี Focke-Wulf 190 A, Henschel-129 หกวันหลังจากการปะทะ ในรายงานของรัสเซียกล่าวว่า เยอรมันสูญเสียเครื่องบินกว่าพันลำ และภายในวันที่ 12 กรกฏาคม รัสเซียสามารถถล่มการบุกของเยอรมันได้อย่างราบคาบ และ..ในชัยชนะครั้งนี้ ทัพอากาศรัสเซียก็สูญเสียไม่น้อยเช่นกัน.. ยาโก้ได้ทำการบันทึกข้อมูลในการที่รัสเซียได้ประสบกับความสูญเสียครั้งนี้ไว้ว่า.. หนึ่ง..เป็นการประมาณการณ์สงครามที่ผิดพลาดมาตั้งแต่ต้น ของทัพอากาศที่ให้ความสำคัญกับการสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิดมากกว่าเครื่องสงครามอย่างอื่นๆ สอง..การมองข้ามความสำคัญของจุดยุทธศาสตร์ เพราะ ในแนวหน้า ศูนย์การบินที่มีเครื่องบินจอดมากมายนั้น อยู่ใกล้กับชายแดนมากไป สาม..ในช่วงของปี 1930's รัสเซียมีเพียงสองหน่วยงาน(บูโร)เท่านั้น ที่ดูแลการสร้างเครื่องบิน หนึ่งคือ ดูแลในด้านเครื่องบินทิ้งระเบิดอย่างเดียว อันที่สองคือ ดูแลการสร้างเครื่องบินพิฆาตขับไล่ และสองหน่วยงานนี้ก็ไม่ได้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพนัก เพราะ ไม่มีคู่แข่ง.. สี่.....โรงงานสร้างเครื่องบินที่กระจัดกระจายนั้น ตั้งอยู่ในฝั่งของยุโรป และส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำโวลก้า(ลุฟท์วัฟฟ์ บินถึงได้อย่างสบาย) เพียงไม่กี่โรงงานเท่านั้นที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำ (อันนี้ไกลไปหน่อย ข้าศึกบินไม่ถึง) ส่วนอื่นๆนั่นก็คือ ท่านผู้นำสตาลินใช้เวลาสองปีของการเซ็นสัญญาต่างคนต่างอยู่กับเยอรมัน(เมื่อ เดือนสิงหาคม 1939) นั้นอย่างสิ้นเปลืองเพราะในช่วงนั้น เขาและทีมงานสร้างเครื่องบินคณะอื่นๆ ได้อดตาหลับขับตานอนส่งแปลน ส่งรายงานไปให้เบื้องบนพิจารณา แต่..ก็ไม่ได้รับการส่งเสริมอย่างเต็มที่ แถมในช่วงสองปีนั้น..รัสเซียยังค้าขายน้ำมันและแร่เหล็กให้กับเยอรมันไปสร้างอาวุธอีกซะด้วยซ้ำ ผลงานของยาโก้ ได้รับการสรรเสริญและสดุดีพร้อมทั้งรางวัลเกียรติยศมากมาย เขาได้รับตำแหน่งให้เป็นนายพล และเข้าดูแลรับตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์การบิน ถึงแม้ว่า..ในระยะของสงครามขั้นแรก. ชีวิตของลูกหลานนักรบรัสเซียได้สิ้นไปมากมายก็จริง..แต่สุดท้ายแล้ว..น่านฟ้าและเสถียรภาพความมั่นคงก็ได้คืนกลับสู่ ชาวรัสเซียอีกครั้ง..จากมันสมองและจิตใจของยาโก้และคณะวิศวะเครื่องบินในทีมที่อุทิศให้กับประเทศชาติทั้งหมด..!! (ในรายงานไม่ได้บอกต่อว่า..สตาลินพาไปเลี้ยงน้ำชาที่ไหนและเมื่อไหร่..อิอิอิอิ) จากคุณ : WIWANDA - [ 6 ส.ค. 47 07:37:43 ]

ความคิดเห็นที่ 42 ยาโก้นี่เก่งนะคับ เจอเจ้านายแบบสตาลินก็ยัง(ทน)รับมือได้ ถ้าป๋มเป็นยาโก้คงได้เถียงสตาลินฉอดๆๆๆ แล้วก็โดนลากไปยิงเป้า หรือไม่ก็ส่งไปเป็นทาสแรงงานที่ไซบีเรียแหงเลย ล่าสุดนะ ทะเลาะกันเรื่องตังค์ เรากัดกลับไปว่า.... "ทำไมเรื่องเงินต้องให้ผมตามด้วย เวลาผมมาทำงานพี่เคยโทรมาเตือนมั้ยล่ะว่าต้องทำงานวันไหน หน้าที่จ่ายตังค์ หน้าที่ใครก็รับผิดชอบให้มันดีๆ หน้าที่ผมรับเงินอย่างเดียว (โว้ยยยยยย)" พวกเจ้าของร้านกิจการบางคนนี่นิสัยน่าเกลียดนะเจ้ ทีเรื่องลูกน้องทำงานล่ะก็ เรียกร้องให้รับผิดชอบ ทำงานตรงเวลา แต่ทีตัวเองล่ะไม่รับผิดชอบเรื่องเงินให้ตรงตามเวลา อ้างโน่นอ้างนี่ พอกันทีเจ้านายแบบนี้ I swear a solemn oath never to work for any Thai business again! จ่ายน้อย แถมยังมั่วด้วยฮิ บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆ จากคุณ : เมธาวดี - [ 6 ส.ค. 47 09:53:45 ]

ความคิดเห็นที่ 43 รัสเซียย้ายวิกแล้วเหรอคะ เด็กๆ อย่างหนูวิ่งตามผู้ใหญ่ไม่ค่อยทันเลยค่ะ อิ อิ อิ อ่านเรื่องเล่ารัสเซีย ทีคุณป้าเล่าชนิดที่ไม่เจือกลิ่นคาวเลือดและดินปืนแบบนี้ ดีเหมือนกันค่ะ ดูเป็นผู้หญิงขึ้นมาหน่อย หนูหลงเข้าไปห้องเหลิมไทย ดูเค้าเล่นกระทู้คำผวนชวนสยิวแล้ว..ใจแตกหมดเลยค่ะ..ไม่รู้ว่าเด็กไปหรือแก่เกิน วันนี้ระบบเนทของหนูแย่มากๆค่ะ เมื่อเช้าเข้าได้แป็บเดียวแล้วหลุดตลอด กว่าจะเข้าได้อีกทีก็นี่แหละค่ะ ไม่รู้ ไฮ สปีด บริษัทไหนดูดสัญญาณไปรึเปล่า แย่จังเลย...ขอบ่นมั่ง จากคุณ : ดอกปีบ (กาสะลองบานแล้ว) - [ 6 ส.ค. 47 13:43:22 ]

ความคิดเห็นที่ 44 LA-5 จากคุณ : ดอนนี่ - [ 7 ส.ค. 47 07:19:54 ]

ความคิดเห็นที่ 45 ดูเรื่องประวัตินโปเลียนทางช่อง history ของ ubc แล้ว มันมากแต่ไม่สะใจเพราะแค่ 45 นาที คอยอ่านจากพี่วิวันดาอยู่อ่ะ... จากคุณ : เด็กน้อยขี่ม้าก้านกล้วย - [ 8 ส.ค. 47 18:28:41 ]

ความคิดเห็นที่ 46 ขออนุญาตค่ะ สองวันนี้มีการประมูลไวน์โดยคริสตีส์ ที่ Pebble beach ซึ่งฉันต้องไปร่วมสังเกตการณ์ค่ะ.. งานนี้เป็นงานใหญ่ประจำปี มีการโชว์รถเก่าจากทั่วโลก และมีการประมูลด้วยค่ะ..อันเป็นที่รู้จักกันในนามว่า.. Pebble Beach Concours D' Elegance สวยงามมากค่ะ เชิญผู้สนใจเข้าไปชมในเว๊บไซท์ได้เลยค่ะ http://www.pebblebeachconcours.net/ จากคุณ : WIWANDA - [ 11 ส.ค. 47 03:47:31 ]

ความคิดเห็นที่ 47 ช่วงนี้ต้องของดลงรูปนะครับ กำลังย้ายของครับ หนังสือก็เลยไปอยู่ในลังด้วย ก็คงราวๆเดือนหน้าครับ จะเข้ามาโพสแก้ตัวให้ จากคุณ : ดอนนี่ - [ วันแม่แห่งชาติ 04:04:49 ]

ความคิดเห็นที่ 48 งั้นเอารูปชุดสงครามไปดูแทนครับ รูปทั้งหมดที่โพสในกระทู้นี้และกระทู้ต่อเนื่องนำมาจากหนังสือ Faces of a Nation : The rise and fall of the Soviet Union, 1917-1991 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาเท่านั้นมิได้นำมาใช้หาประโยชน์ทางการค้าใดๆทั้งสิ้น Grief, January 1942 ถ่ายที่คาบสมุทรเคิร์ช (Kerch Peninsula) ดูแล้วหดหู่มากครับ ยังมีรูปในชุดนี้อีก ๒ รูป อย่างที่น้าวิว่าไว้ (อะแฮ่ม ผมลดจากป้าวิมาเป็นน้าวิแล้ว อย่าเตะป๋มออกจากกระทู้นะ) ว่าสงครามคราวนี้เหี้.ยมโหดไม่มีความปรานีก็เพราะเป็นการต่อสู้ของสองฝ่ายที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง นี่ไม่ใช่สงครามแต่เป็นการทำลายล้าง แล้วก็ขออำภัยคุณดอกปีปมา ณ ที่นี้เลยเพราะว่ากลิ่นคาวเลือดและดินปืนจะฉุยไปอีกหลายวัน จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ วันแม่แห่งชาติ 08:08:52 ]

ความคิดเห็นที่ 49 Grief (the dead won’t let us forget), January 1942 ยิ่งเยอรมันรุกคืบหน้าเข้ามาเรื่อยๆ ความน่าสะพรึงกลัวของสงครามก็เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ภาพนี้ไม่ได้ถูกตีพิมพ์จนกระทั่งมาปรากฏในนิตยสาร Ogonyok ในปี๑๙๖๕ จากคุณ : amscmu - [ วันแม่แห่งชาติ 11:51:18 ]

ความคิดเห็นที่ 50 On the road to war, Smolensk Front, 1941 แม้เยอรมันจะประสบกับความสูญเสียมากแต่ก็ยังน้อยกว่ารัสเซีย รูปนี้รวมถึงรูปอื่นที่ถ่ายในช่วงสงครามก็โดนเซ็นเซอร์เพราะรัฐบาลไม่ต้องการให้ประชาชนเห็นความตายและความเสียหายจากสงคราม คาดว่าคงไม่อยากให้ปชชเสียขวัญไปมากกว่าที่เป็นอยู่ จากคุณ : amscmu - [ วันแม่แห่งชาติ 11:52:16 ]

ความคิดเห็นที่ 51 One of the first German planes shot down, 1941 ต้องอย่างนี้ซิถึงจะได้ลงพิมพ์ จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ วันแม่แห่งชาติ 11:53:10 ]

ความคิดเห็นที่ 52 Evacuation of Moscow, October 1941 ผู้คนอพยพออกจากมอสโคว์เพราะมีข่าวลือว่าเยอรมันกำลังจะบุกเข้าเมืองได้ แต่แล้วผู้คนก็ย้อนกลับมาเมื่อได้ยินสตาลินออกมาประกาศว่าจะยังคงอยู่ในมอสโคว์ ก็เป็นการสร้างขวัญและกำลังใจให้ผู้คน และอาจรวมถึงแนวหน้า ด้วยว่าในที่สุดกองทัพเลือดด๊อยช์ก็ถูกหยุดอยู่ที่ ๕๐ ไมล์ห่างจากมอสโคว์ ขณะที่ชีวิตในเมืองก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ดำเนินไปได้รวมถึงงานเฉลิมฉลองครบรอบ ๔๐ปีของการปฏิวัติก็มีขึ้นตามปกติ จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ วันแม่แห่งชาติ 11:54:01 ]

ความคิดเห็นที่ 53 On their way to the front, November 1941. กองทัพมาสวนสนามที่จตุรัสแดงในงานเฉลิมฉลองครบรอบ ๔๐ปีของการปฏิวัติ จากนั้นก็ตรงดิ่งไปแนวหน้าที่อยู่ห่างไปแค่ยี่สิบกว่ากิโล (เป็นช่วงที่เยอรมันฮึดบุกเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็มาได้ใกล้สุดแค่นี้ก่อนจะโดนหยุดโดยการต่อต้านที่เหนียวแน่นไม่คิดชีวิต กับนายพลคนสำคัญที่ปกป้องรัสเซียมาทุกยุคทุกสมัย ครับ General frost) จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ วันแม่แห่งชาติ 11:55:51 ]

ความคิดเห็นที่ 54 Digging antitank trenches near Moscow, October 1941 คนที่เด็กหรือแก่เกินกว่าจะออกรบได้รวมถึงผู้หญิงก็มาช่วยกันขุดแนวป้องกันรถถัง รวมๆแล้วยาวกว่า ๑๐๐ ไมล์ จากคุณ : amscmu - [ วันแม่แห่งชาติ 11:57:11 ]

ความคิดเห็นที่ 55 ก็นับว่าโชคดีของรัสเซียที่กำลังหนุนมาช่วยทันการณ์ไม่งั้นก็ไม่แน่เหมือนกันว่าจะอยู่หรือจะไป ในรูปนี่เป็นกำลังหนุนจากไซบีเรีย หน่วยที่สร้างความพรั่นพรึงให้แก่กองทัพเยอรมันอย่างมากเพราะสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วทำให้การโจมตีและถอยมีประสิทธิภาพ จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ วันแม่แห่งชาติ 11:58:27 ]

ความคิดเห็นที่ 56 ดูรูปบน ๆที่คุณ Amscmu โพสต์แล้ว รู้สึกสลด ไปเลยอ่ะค่ะ เยอรมันเนี่ย โหดจริง ๆ อ้ะ จากคุณ : ข้าวปุ้นจัง - [ วันแม่แห่งชาติ 22:03:07 ]

ความคิดเห็นที่ 57 สงครามไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไหน ก็โหดด้วยกันหมดแหละครับ เพียงแต่ว่าฝ่ายไหนจะโดนแฉมากกว่ากันเท่านั้นเอง จากคุณ : ดอนนี่ - [ 13 ส.ค. 47 09:09:01 ]

ความคิดเห็นที่ 58 วิ่งรอกกันสนุกเลยหละค่ะคุณ รณชัย.. เอาของดีมาล่อก็ต้องตามติดกันหน่อย แต่แหม..กลิ่นควันสงครามยังไม่ทันจางหาย ก็โดนกลบด้วยกลิ่นอันชวนรัญจวนใจ จากภาพ คคห ที่ 50 แบบนี้กินข้าวไม่ลงอ่ะ แต่ถ้ามีอีกก็ช่วยเอามาลงอีกนะคะ ถือว่าช่วยชาติลดพลเมืองที่มีน้ำหนักเกินก็แล้วกัน อิ อิ อิ จะมาเรียนคุณป้าวิฯค่ะ (ความจริงมาตาม) คือว่าถ้าคุณป้าพอจะมีเวลาว่างช่วยกรุณาเล่าเรื่องไวน์ต่อนะคะ หนูไม่กล้าเร่งเลยจริงจริ๊ง เพียงแต่ว่าช่วงนี้ระบบ เนท ที่เมืองไทยค่อนข้างมีปัญหาค่ะ คือเข้ายากออกง่าย ตอนเข้าก็ คอนเนคยากมาก แต่เวลาจะให้ออกก็หลุดไปดื้อๆยังงั้นแหละค่ะ คงเป็นเพราะบริษัทไฮสปีด เค้าขยายฐานลูกค้าไปสู่องค์กรที่เป็นนิติบุคคลด้วยค่ะ ก็เลยต้องแชร์สัญญานกัน แต่ความจริงติดตั้งไม่นานนะคะ ประมาณ สามวันก็เสร็จค่ะ (ที่นานกว่านั้นน่าจะเป็นข้ออ้างค่ะ) ที่เค้าติดตั้งกันนานๆไม่รู้ว่าเป็นแผนสกัดดาวรุ่งของใครหรือเปล่า แต่เมื่อสองสามวันที่แล้วถ้ามีคนถามอะไรที่ไม่ดูตาม้าตาเรือ หากถามกันแบบระยะเผชิญหน้า มีสิทธิลงไปนอนนับดาวได้ง่ายๆนะคะ จากดาวรุ่งก็เลยกลายเป็นดาวร่วงไปเลย ยังผวาไม่หาย อิ อิ อิ อิ อิ คุณป้าอย่าลืมเล่าเรื่อง สตาลินต่อด้วยนะคะ จำไม่ได้ว่าว่าหนูเคยฟังมาจากที่ไหน เรื่องที่ว่า ตอนที่สตาลินกำลังซี้ๆ กันอยู่กัยฝ่ายทุนนิยม เค้ามีการเชิญให้สตาลินไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตระเบิดไฮโดรเจน ป๋าแกก็เดินชมด้วยมาดอันเงียบขรึมตามฟอร์มของแก แต่หนวดกระดิกนิดๆ ไม่มีใครรู้ว่าว่าป๋าคิดอะไรอยู่ในใจ แต่พอเจ้าภาพคล้อยหลังเท่านั้นแหละ ป๋าก็สะกิดสมุนคู่ใจ (ไม่ทราบว่าเป็นยาโก้คนนี้หรือเปล่า) พร้อมกับกระซิบผ่านไรฟันออกมาว่า กลับไปคราวนี้ลื้อต้องสร้างไอ้แบบนี้ให้อั๊วนะเฟ้ย ไม่ทราบว่าจริงเท็จแค่ไหนนะคะ จากคุณ : ดอกปีบ (กาสะลองบานแล้ว) - [ 13 ส.ค. 47 11:07:14 ]

ความคิดเห็นที่ 59 Cavalry, September/October 1941 กองทหารม้ารัสเซียมีบทบาทสำคัญมากในการต่อต้านนาซี เพราะรัสเซียขาดแคลนยานยนต์ที่จะนำมาใช้ในช่วงต้นของสงคราม กองทหารม้ารัสเซียจัดว่าเป็นกองทหารม้าที่ดีที่สุดในโลก สงสัยได้เชื้อสายมาจากมองโกล จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 13 ส.ค. 47 14:44:29 ]

ความคิดเห็นที่ 60 Behind enemy line, First Guard Corps, November/December 1941 จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 14:45:40 ]

ความคิดเห็นที่ 61 Attack, November 1941 จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 14:48:37 ]

ความคิดเห็นที่ 62 Penalty battalion, 1943 อาชญากรและนักโทษการเมืองจะถูกส่งไปรบแนวหน้า พวกนี้ต้องจ่ายค่าตอบแทนความผิดด้วยราคาสูงลิบ ด้วยว่าอาวุธที่ได้รับแจกก็มักด้อยคุณภาพ เครื่องแบบก็ไม่ค่อยครบ เหมือนโดนส่งไปตาย แก้ไขเมื่อ 13 ส.ค. 47 14:57:58 จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 13 ส.ค. 47 14:52:33 ]

ความคิดเห็นที่ 63 Massing the offensive at Stalingrad, November 19, 1942 หลังจากล้มเหลวกับการบุกมอสโคว์และเลนินกราด กองทัพนาซีก็หันมาบุกสตาลินกราดเมื่อวันที่ ๒๘ มิถุนายน พอถึง พฤศจิกายน กองทัพรัสเซียก็เริ่มโต้กลับ และได้ชัยชนะในเดือนกุมภาพันธ์ ๑๙๔๓ จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 14:59:12 ]

ความคิดเห็นที่ 64 ศึกสตาลินกราด จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:00:49 ]

ความคิดเห็นที่ 65 เชลยศึกชาวโรมาเนีย พันธมิตรของนาซีในการศึกที่สตาลินกราด เชลยศึกเหล่านี้ไม่ได้รับการปล่อยตัวจนกระทั่งปี ๑๙๕๕ จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:02:00 ]

ความคิดเห็นที่ 66 For our Soviet motherland, 1943 รถบรรทุกที่เห็นนี่เป็นของเมกา จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:03:32 ]

ความคิดเห็นที่ 67 Fighting at night, late 1942 ด้วยอาวุธที่ยึดมาจากพวกเยอรมัน จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:04:56 ]

ความคิดเห็นที่ 68 Tank battle at night, 1943 เมื่อวันที่ ๔ กรกฎาคม ศึกรถถังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ มีรถถังเข้าร่วมรบเกือบ ๖๐๐๐ คันจบลงด้วยชัยชนะของรัสเซียโดยมีพระเอกคือ รถถัง T-34 จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 13 ส.ค. 47 15:05:59 ]

ความคิดเห็นที่ 69 Forward, 1943 จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:07:05 ]

ความคิดเห็นที่ 70 Inspecting the German losses on the outskirts of Odessa, 1944 จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:07:48 ]

ความคิดเห็นที่ 71 Fun break at the front on the march toward Berlin, 1945 จากคุณ : amscmu - [ 13 ส.ค. 47 15:08:47 ]

ความคิดเห็นที่ 72 ยังไม่หมดนะครับเหลืออีกประมาณสิบกว่ารูป แต่ยังไม่ได้เขียนคำบรรยาย จริงๆถ้าไม่ต้องเขียนคำบรรยายไทย หรือเขียนเป็นภาษาประกิตนี่จะโพสได้เร็วกว่านี่เยอะ อัตราการจิ้มไทยของผมคือ ต่ำกว่า ๑ หน้าต่อชั่วโมง จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 13 ส.ค. 47 15:15:34 ]

ความคิดเห็นที่ 73 คุณรณชัยครับ ไม่ทราบว่าภาพพวกนี้เอามาจากหนังสือชื่ออะไรครับ แหะๆ จะไปหาซื้อเก็บไว้ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 14 ส.ค. 47 00:35:48 ]

ความคิดเห็นที่ 74 จากหนังสือ Faces of a Nation : The rise and fall of the Soviet Union, 1917-1991 ครับ ดูหน้าปกได้ที่ http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K2945823/K2945823.html ความเห็นที่ ๔ จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 14 ส.ค. 47 15:54:06 ]

ความคิดเห็นที่ 75 ขออนุญาตโพสคำบรรยายภาพเป็นภาษาอังกฤษเพื่อความรวดเร็วครับ On the road to Germany, 1945 จากคุณ : amscmu - [ 15 ส.ค. 47 19:14:32 ]

ความคิดเห็นที่ 76 Gaurding the catured town, Germany 1945 จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:16:30 ]

ความคิดเห็นที่ 77 Fording the Oder river, December 1944 By late 1944 the Red Army had repelled Germans from Soviet soil. The Soviets took the offensive, driving the Germans across Poland in the final push toward Berlin and Germans surrender, a goal they attained within 6 months. The crossing of the Oder, the major river on the way to Berlin, was as symbolic as the American photo of US Soldiers planting the flag on Iwo Jima. จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:21:04 ]

ความคิดเห็นที่ 78 Tchaikovski, 1945 In a moment of calm toward the end of the war. A group of soviet troops is shown listening to music played on a piano, the only survivor in a ruin house. It is a beauty in the midst of the death and destruction of war. จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:24:58 ]

ความคิดเห็นที่ 79 Resetting the hands of time, 1945 In May 1945 the Germans, defeated and demoralized, finally surrendered to the Soviet army. To symbolize their victory, clocks were reset to Moscow time. จากคุณ : amscmu - [ 15 ส.ค. 47 19:31:34 ]

ความคิดเห็นที่ 80 Victory in Europe celebration, Red Square, May 9, 1945 จากคุณ : amscmu - [ 15 ส.ค. 47 19:33:22 ]

ความคิดเห็นที่ 81 Soviet soldiers hoisting the Soviet flag over the Reichstag, 1:45 pm, April 30, 1945 (Photo by Yevgheny Khaldai) จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:35:26 ]

ความคิดเห็นที่ 82 Grief (Series), January 1942 "War is, above all, grief. War is not for photography. If, however, heaven forbid, I had to photograph war again, I would do it quite differently. I agonize now at the thought of all the things that I did not photograph" Dmitri Baltermants จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:41:56 ]

ความคิดเห็นที่ 83 Zhukov and Stalin, November 7, 1946 จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:43:47 ]

ความคิดเห็นที่ 84 German prisoners, 1942 จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:48:51 ]

ความคิดเห็นที่ 85 The victors of the great patriotic war, 1945 รูปสุดท้ายในช่วงสงครามแล้วครับ รูปชุดต่อไปเป็น the last year of Stalin เชิญไปชมกันต่อได้ที่กระทู้ยังเติร์กครับ จากคุณ : Ronachai (amscmu) - [ 15 ส.ค. 47 19:52:05 ]

ความคิดเห็นที่ 86 รูปทหารแดงโบกธงเหนือสภาไรสตาร์กนี่เป็นภาพที่มีชื่อเสียงมากครับ แต่เคยอ่านบทความนึงเขาบอกว่าจริง ๆ แล้วเป็นภาพที่"เมก"ขึ้นมาเองของช่างภาพ ไม่ได้หมายความว่าไม่มีเหตุการณ์นี้จริงนะครับ แต่หมายถึงว่าเป็นภาพที่ช่างภาพเตี๊ยมกับทหารในภาพให้แสดงอาการแบบนั้น ไม่ใช่ว่าเขาแสดงอยู่แล้ว แล้วช่างภาพไปจับจังหวะถ่ายมาได้ ส่วนทหารม้าคอสแซกนั้นได้ชื่อว่าเยี่ยมยอดที่สุดในโลกอยู่แล้ว แม้กระทั่งทหารม้ายุคหลัง ๆ ที่ใช้ม้าเหล็กกันแล้ว ก็ยังมีการเรียนวิธีการขี่ม้าแบบคอสแซกกันอยู่เลย กองทหารคอสแซกนี่ ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นเผ่านึงในรัสเซียที่ซาร์ใช้เป็นทหารองค์รักษ์ ประมาณกูรข่าของอังกฤษนะครับ แล้วช่วงที่มีการปฏิวัติแดงนี่ ส่วนใหญ่ก็ยังจงรักภักดีอยู่กับพระเจ้าซาร์ และมีบทบาทสำคัญในการปกป้องบัลลังก์ซาร์ ดังนั้นเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 และโซเวียตเพลี่ยงพล้ำในยกแรก ๆ ก็มีทหารม้าคอสแซกส์ส่วนนึงไปเข้ากับเยอรมัน และเมื่อตอนหลังที่แพ้สงคราม ก็มามอบตัวกับสัมพันธมิตรฝ่ายอังกฤษ โดยหวังว่าจะไม่โดนส่งกลับไปหาสตาลิน แต่ที่ไหนได้ เชอร์ชิลกลับส่งทั้งหมดไปขึ้นเขียงกับสตาลินถึงมือเลยทีเดียว และแน่นอนว่าทั้งหมดถูกยิงเป้าฐานทรยศชาติ ปมประวัติศาสตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทราบกันดีอยู่แล้วครับ ที่เอามาพูดเพราะเห็นว่ามีการพูดถึงทหารม้าคอสแซก กับอีกอย่างนึงคือผมจำไม่ได้ว่าเชอร์ชิลมีเหตุผลอะไรที่ส่งทหารม้ากบฎชุดนี้ให้สตาลิน จำได้เลา ๆ ว่าเป็นการแลกเปลี่ยนอะไรสักอย่างที่ยากจะปฏิเสธ ก็เลยเอามาถามผู้รู้หน่อยครับ ถ้าเจ๊วิฯยังไม่ว่างจากยกป้ายประมูลไวน์ ก็ขอแรงคนอื่นก่อนแล้วกัน จากคุณ : สื่อศิลป (สื่อศิลป) - [ 16 ส.ค. 47 13:08:43 ]

ความคิดเห็นที่ 87 คุณสื่อศิลปครับ จากคห 81 ผมไปอ่านจากหนังสือเกี่ยวกับช่างภาพสงคราม จำชื่อไม่ได้ว่าอะไร แพ๊คใส่กล่องแล้ว แหะๆ เขาบอกว่า ภาพนี้จริงๆแล้วถ่ายจากช่างภาพสงครามจริงๆครับ แต่เป็นภาพที่แต่งแล้วโดยคำสั่งของผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์ครับ ภาพเดิมน่ะ ทหารที่ช่วยอยู่ข้างล่าง (เห็นแขนขาวๆมั๊ยครับ) เขาสวมนาฬิกาที่ขโมยมาจากศพทหารเยอรมันไว้เต็มแขนเลยครับ พอคนระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์มาเห็นก็เลยต้องทำรีทัชภาพอีกครั้งให้เหลือนาฬิกาผูกข้อมือแค่เรือนเดียวก่อนที่จะเอามาตีพิมพ์ครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 16 ส.ค. 47 21:11:34 ]

ความคิดเห็นที่ 88 ที่คุณสื่อศิลปถาม เป็นผลจากการประชุมที่ยัลต้าช่วงปลายสงครามระหว่างสตาลิน เชอร์ชิล และรูสเวลท์ เนื้อหาการประชุมเกี่ยวกับการจัดการกับอาชญากรสงคราม การจัดการกับประเทศเยอรมัน และยุโรปตะวันออกหลังสงคราม มีการตกลงกันว่าบางส่วนของเยอรมันนีตะวันออกที่โซเวียตยึดได้จะถูกกันไว้แบ่งสรรปันส่วนกันเป็นเขตยึดครองของประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรต่างๆ รวมถึงบางส่วนของเบอร์ลิน ส่วนโซเวียตจะได้โปแลนด์ตะวันออก แลกกับการให้ประเทศยุโรปตะวันออกมีสิทธิ์ในการเลือกตั้งเสรี ซึ่งต่อมาโซเวียตก็บิดพริ้วข้อตกลงนี้ด้วยรวบหัวรวบหางประเทศเหล่านี้ไว้ในอาณัติของตนทั้งหมด ยกเว้นเบอร์ลินตะวันตกเท่านั้นที่กลืนไม่ได้ พวกคอสแซคบางส่วน รวมถึงทหารเชื้อชาติรัสเซียนที่ร่วมรบในฝ่ายเยอรมันนั้นส่วนหนึ่งเป็นรัสเซียนขาว ซึ่งต่อต้านระบอบการปกครองแบบมาร์กซิสมาแต่เดิม ไม่ใช่พวกที่แปรพักต์ พวกรัสเซียนขาวพวกนี้นั้นเมื่อพ่ายในสงครามกลางเมืองเปลี่ยนแปลงการปกครองรัสเซียช่วงปลายสงครามโลกครั้งแรก ก็อพยพโยกย้ายหลบหนีไปอยู่อาศัยในประเทศต่างๆในยุโรปตะวันตกแต่ยังเป็นหอกข้างแคร่ทิ่มแทงโซเวียตตลอดมา ดังนั้นในการประชุมที่ยัลต้าสตาลินจึงถือโอกาสจัดการพวกรัสเซียนขาวพวกนี้ทั้งหมด ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่มีสิทธิ์เพราะพวกนี้ไม่ใช่พลเมืองโซเวียต จากคุณ : ไข่เจียวว - [ 18 ส.ค. 47 09:53:58 ]

ความคิดเห็นที่ 89 ขึ้นกระทู้ใหม่นะคะ กลับมาเขียนต่อแล้วค่าาา... ความคิดเห็นนี้ได้แตกไปยังกระทู้ K2967269 จากคุณ : WIWANDA - [ 18 ส.ค. 47 14:49:31 ]

Hosted by www.Geocities.ws