ความคิดเห็นที่ 1 ทหารเยอรมันที่นอร์มังดีครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:00:59 ]

ความคิดเห็นที่ 2 ภาพนี้เป้นการซ้อมการยกพลขึ้นบกที่ หาด Slapton จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:04:03 ]

ความคิดเห็นที่ 3 ทหารอเมริกันเดินอยู่บนถนนในอังกฤษในเดือนมีนาคม ซึ่งสถานที่จะเป็นความลับมาก จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:07:29 ]

ความคิดเห็นที่ 4 รถถังไม้ใน (ที่เยอรมันคิดว่าเป็น) "กองทัพที่สี่" ของสัมพันธมิตรครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:12:49 ]

ความคิดเห็นที่ 5 รูปบนเป็น P-51 Mustang ที่ถอดชิ้นส่วนในเมืองที่ไม่ได้เปิดเผยชื่อ ส่วนข้างล่างเป็นปืนใหญ่คับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:15:01 ]

ความคิดเห็นที่ 6 การซ้อมการยกพลขึ้นบกครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:20:53 ]

ความคิดเห็นที่ 7 อีกรูปของการซ้อมการยกพลขึ้นบก จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:26:53 ]

ความคิดเห็นที่ 8 อีกรูป จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:29:29 ]

ความคิดเห็นที่ 9 และก็อีกภาพ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 13:35:56 ]

ความคิดเห็นที่ 10 ทหารอเมริกัน กับสาวอังกฤษ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:09:58 ]

ความคิดเห็นที่ 11 ทหารอเมริกัน กับเด็กๆชาวอังกฤษ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:11:35 ]

ความคิดเห็นที่ 12 คำขวัญของโรงงานผลิตยานยกพลขึ้นบกในนิวออลีนส์ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:31:43 ]

ความคิดเห็นที่ 13 มาดูฝ่ายเยอรมันบ้างครับ จอมพลรอมเมลกำลังตรวจแนว "กำแพงแห่งแอตแลนติค" จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:34:45 ]

ความคิดเห็นที่ 14 แนวชาดหาดและเครื่องกีดขวางของฝ่ายเยอรมัน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:36:09 ]

ความคิดเห็นที่ 15 นายพลรอมเมล จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:36:57 ]

ความคิดเห็นที่ 16 ทหารเยอรมันกำลังทำความสะอาดบังเกอร์ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:38:03 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ยังมีอีกครับ แต่กลัวจะล่วงหน้าป้าวิไปก่อน รอให้ป้าวิมาบรรยายต่อคับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 18 ก.ค. 47 14:39:45 ]

ความคิดเห็นที่ 18 ท่านใดมีภาค 1 ถึง ภาค 9 กรุณาส่งให้ผมทางเมล์ได้ไหมครับ ผมมีภาค 10 ขึ้นไป ไล่ย้อนหลังไปภาค 9 ไม่ได้นะครับ สงสัยโดนลบไปแล้ว ขอบคุณล่วงหน้ามาก ๆ ครับ [email protected] จากคุณ : kom - [ 18 ก.ค. 47 18:12:36 A:61.90.33.72 X: ]

ความคิดเห็นที่ 19 อ้าว ถึงตอนยกพลขึ้นบกแล้วเหรอ ไหนๆก็มาแล้วขอทำกระทู้รกหน่อยนะครับ เหอๆๆๆ จำกัลลิโปลีได้บ่????? ไปถามคนอเมริกัน ผมก็มะแน่ใจว่าพวกนี้จะรู้จักมั้ย เพราะขนาดไทยแลนด์พวกแยงกี้ยังสับสนว่าเป็นประเทศเดียวกับไต้หวันเลย แต่ถ้าถามคนอังกฤษ คนนิวซีแลนด์ และคนออสซี่ พวกนี้คงจะจำได้ติดตาคาใจ เพราะมันเป็นสมรภูมิที่ทหารของเหล่าเครือจักรภพอังกฤษ ทัพร่วมอังกฤษ และ ออสเตรเลีย + นิวซีแลนด์ พากันไปตายเพราะน้ำมือนายทหารชาวเตอร์ก มุสตาฟา คาเมล เป็นแสนๆคน กลับบ้านมือเปล่าแถมวายวอดไปมากมาย ทัพร่วมออสเตรเลีย + นิวซีแลนด์ เขาเรียกกันว่า หน่วย ANZACs ครับ ย่อมาจาก Australian and New Zealand Army Corps กั๊บ เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๑ ครับ ใครๆที่อ่านมาตรงนี้คงจะสงสัยว่า ผมเป็นอาการทางประสาทแต่อย่างใด ถึงได้เอาเรื่องในสงครามโลกครั้งที่ ๑ มาพูด ทั้งๆที่เขาเล่าเรื่องสงครามโลกครั้งที่ ๒ กันอยู่ แม๋.........เกี่ยวครับ เกี่ยวอย่างแรง เพราะเรื่องการยกพลขึ้นบกที่กัลลิโปลีนี่ คนรับผิดชอบเต็มๆคือ เชอร์ชิล ครับผม ที่เป็นคนเสนอแผนการให้บุกตุรกี เพื่อที่จะตีวกหลังกองทัพเยอรมัน ไม่ให้รุกคืบเข้ารัสเซีย มาคราวนี้ คนอังกฤษอำภัยให้เชอร์ชิลล์เป็นผู้นำชาติยามสงครามอีกครั้ง แต่ ผีกัลลิโปลียังหลอกหลอนเชอร์ชิลล์อยู่ เมื่อใกล้วันดีเดย์เชอร์ชิลล์คงจะนอนกระสับกระส่ายบนเตียง รบกวนภรรยาหลับยามดึก นอนพลิกไปพลิกมา คิดว่า ทำยังไงตูถึงจะไม่ให้ ทหารอังกฤษกับเหล่าเครือจักรภพตายเป็นเบือ เหมือนอย่างที่เคยเกิดที่กัลลิโปลีฟะ?? ท่านเซอร์ อลัน บรู๊ก เสธ.ใหญ่คู่กายเชอร์ชิลล์ก็บอกว่า ม่ายต้องห่วงคร้าบบบท่าน คนดีกรุงศรีลอนดอนยังมีอยู่ กระผมมีลูกน้องมือดีไอเดียกระฉูดอยู่คนหนึ่ง ที่จะทำให้เรื่องหนักใจของท่านนายกหายไปได้ คนไอเดียกระฉูดคนนั้นคือ พลโทเพอร์ซี่ โฮบาร์ต(Percy Hobart) ครับกระผม นายพลคนนี้แหละครับ เป็นคนที่ออกแบบยานยนต์พันธุ์พิเศษ ที่ทำหน้าที่อื่นๆ ที่นอกเหนือจากการทำลายล้าง มาเป็นหน้าที่ช่วยให้ทหารสามารถทำงานได้ง่ายขึ้น ปลอดภัยขึ้น และตายน้อยลง เมื่อผลงานของนายพลโฮบาร์ต ได้รับการอนุมัติการผลิตจากเชอร์ชิลล์ ทางอังกฤษก็ส่งยานยนต์พันธุ์พิเศษไปให้กองทัพอเมริกา เพื่อหวังให้สหายร่วมรบได้ประหยัดชีวิตทหารอเมริกันบ้าง แต่..ทะแม๋...ทะแม๋....เมื่อเหล่าทหารแยงกี้เห็นรถถังของโฮบาร์ต กลับขำกันกลิ้งเหมือนดูตลกหม่ำ จ๊กม๊กก็ไม่ปาน เพราะรถถังของโฮบาร์ตนั้นพิลึกพิลั่นจนเหล่าทหารแยงกี้ตั้งสมญานามให้ว่า Hobart's Funnies กองทัพอเมริกันไม่ยอมรับไมตรีจากกองทัพอังกฤษ....ผลคือ พอยกพลขึ้นบกที่หาดนอร์มังดี ทหารอเมริกันตายเป็นเบือที่ หาดโอฮาม่า ส่วนทหารอังกฤษ ไม่ได้ประสบความสูญเสียเท่ากับทัพอเมริกัน จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:47:18 ]

ความคิดเห็นที่ 20 นี่ครับ รูปของพลโทไอเดียกระฉูด เพอร์ซี่ โฮบาร์ต หน้าตาแกตลกดีเนอะ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:48:26 ]

ความคิดเห็นที่ 21 ส่วนนี่ คือรถติดกระโปรง Duplex Drive Tank ในหลายๆอิริยาบท คนอเมริกันเค้าเรียกว่า เจ้าโดนัล ดั๊ก ครับ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:49:49 ]

ความคิดเห็นที่ 22 ลืมบอกไปว่าที่เค้าติดกระโปรงนี่ก็เพื่อช่วยพยุงตัวขณะลอยน้ำครับ ไม่แน่ใจว่า เจ้ารถถังติดกระโปรงนี่ลุยน้ำที่ชายหาดนอร์มังดีได้รึเปล่า เพราะในหนังสือ Horible History (ฉบับภาษาไทย สงครามโลกครั้งที่สองอันน่าสะพรึงกลัว รึเปล่า จำมะได้) เขาว่าไว้ว่า เจ้ารถถังติดกระโปรงนี่ ตอนซ้อมรบก็ลอยน้ำได้อยู่หรอก แต่พอสนามจริงที่นอร์มังดี จมน้ำตายอ้องกันไปเยอะ เพราะเจอคลื่นลมแรง ส่วนในหนังสือผมเค้าว่ารวมๆไว้ว่าไอเดียของเพอร์ซี่นี่ช่วยทหารไปได้เยอะ ผมคาดว่า เจ้ารถถังติดกระโปรงนี่คงจะจมไปเยอะจริงอย่างเค้าว่า เพราะมาในสมัยหลังๆนี่ไม่มีใครทำตาม แต่รถถังในแบบอื่นๆของเพอร์ซี่นี่คงมีประโยชน์ไม่น้อย ทุกวันนี้ถึงมีรถถังตามไอเดียแกเยอะครับ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:56:13 ]

ความคิดเห็นที่ 23 อ้าว รูปมะติดเฉย เอาใหม่ ไฟล์รูปภาพ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:58:26 ]

ความคิดเห็นที่ 24 นี่เค้าเรียกว่า The Crab เป็นรถถังกวาดทุ่นระเบิด สามารถกวาดทุ่นระเบิดได้ระยะทาง สองกิโลครึ่ง ได้ภายในแค่ชั่วโมงเดียวครับ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:59:03 ]

ความคิดเห็นที่ 25 อันที่จริงมันมีรุ่นอื่นอีก เจอในหนังสือตะเองแต่หาภาพในเนตไม่ได้ รุ่นที่ผมหาภาพไม่เจอก็มีอันนี้ฮับ The Flying Dustbin เหอออ ตั้งชื่อได้กวนโอ๊ยมาก เพราะเอาชื่อมาจากเรือผีสิงตามตำนาน The Flying Dutchman รถถังคันนี้จะติดปืนใหญ่มาก แต่สั้นจุ๊ดจู๋ เพราะออกแบบไว้สำหรับลูกระเบิดชนิดพิเศษขนาดสิบแปดกิโล รูปร่างเหลี่ยมๆเหมือนถังขยะ เพื่อเอาไว้ใช้สำหรับทำลายกำแพงคอนกรีต The bobbin Tank ดูยังไงก็ไม่เหมือนรถถัง เพราะมีม้วนแผ่นไฟเบอร์อย่างหนาติดไว้หน้ารถ เพื่อเอาไว้ใช้ปูถนนสำเร็จรูปให้กับเหล่าทหาร เวลาบุกตะลุยย่ำทรายริมชายหาดได้สะดวก ใครเคยเดินริมชายหาดคงรู้ถึงความลำบากของการวิ่งบนผืนทรายดี The Crocodile เป็นรถถังพ่วงถังแก๊ซขนาด 400 แกลลอนไว้ข้างหลัง รถถังพ่นไฟอันนี้ พ่นไฟได้ไกลตั้งร้อยสิบเมตรแน่ะ The Churchill AVRE เป็นรถถังทอดสะพาน เพื่อให้เหล่าทหารไม่ต้องลุยน้ำป๋อมแป๋มครับ จากคุณ : เมธาวดี - [ 18 ก.ค. 47 20:59:25 ]

ความคิดเห็นที่ 26 ถ้าเยอรมัน ชนะโลกจะเป็นไงอะ จากคุณ : ขุนพลฝึกหัด (the-lenge) - [ 18 ก.ค. 47 22:15:11 ]

ความคิดเห็นที่ 27 เสริมนิดนึงครับ ไอ้เจ้ารถถังติดกระโปรงที่คุณเมธาวดีว่านั้น จริงๆแล้วฝ่ายอเมริกันก็มีใช้เหมือนกันครับ แต่ว่าปัญหามันอยู่ที่ตอนปล่อยรถถังลงน้ำนอกชายฝั่งฝรั่งเศส ทางฝ่ายอเมริกันรีบปล่อยลงตอนอยู่ห่างจากฝั่งมากเกินไป ทำให้เกือบทั้งหมดจมหายไปตั้งแต่ตอนปล่อยเพราะคลื่นแรง เหลือรอดไปถึงฝั่งตอนยกพลขึ้นบกได้ 2 คันเอง แต่ทางฝั่งอังกฤษ ผู้บังคับการกองเรือได้ตัดสินใจเสี่ยงนำเรือเข้าใกล้ฝั่งไปอีกหน่อยซึ่งคลื่นน้อยกว่า ทำให้รถถังของอังกฤษส่วนใหญ่ไปถึงฝั่งได้ครับ ดูมาจาก History Channel ตอนวัน D-Day ที่ผ่านมานี้เอง จากคุณ : กาโต้ - [ 19 ก.ค. 47 00:03:21 A:24.30.100.236 X: ]

ความคิดเห็นที่ 28 เดี๋ยวเอารูปมาลงให้ครับคุณ เมธาวดี จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 00:36:25 ]

ความคิดเห็นที่ 29 ต่อไปนี้จะเป็นอุปกรณ์ที่Hobart คิดค้นขึ้นครับ เขาเรียกกันว่า Hobart's Funnies. อันนี้เป้นสะพานสนามยาว 30 ฟุตซึ่งรองรับได้ถึง 40 ตัน คิดว่ายานยนต์ที่ยึดสพานนี้เป็น รถถังเชอร์ชิล จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:52:35 ]

ความคิดเห็นที่ 30 อันนี้เป้นรถถังที่ติดตั้งอุปกรณ์ต่อต้านหลุมดักรถถังครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:55:10 ]

ความคิดเห็นที่ 31 ภาพนี้ทำให้เห็นภาพที่ชัดเจนขึ้นของการทำงานของรถถังข้างบน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:56:19 ]

ความคิดเห็นที่ 32 อีกมุมหนึ่งของ Duplex-drive Tank ที่คุณเมธาวดีให้ดูข้างบน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:57:10 ]

ความคิดเห็นที่ 33 Duplex-Drive ในช่วงทดสอบลงน้ำ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:58:10 ]

ความคิดเห็นที่ 34 รถกวาดทุ่นระเบิดที่ทีเมธาวดีให้ดูข้างบนในตอนที่ยังไม่ทำงาน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:59:00 ]

ความคิดเห็นที่ 35 สะพานสนาม จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 01:59:44 ]

ความคิดเห็นที่ 36 เจ้าเป็ด DUKW (Ducks) รถยนต์สะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกขนาด 2.5 ตันครับ เป็นหนึ่งในอุปกรณ์ไม่กี่ชินที่ยังมีการใช้งานอยู่ในปัจจุบันนี้ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 02:01:42 ]

ความคิดเห็นที่ 37 ภาพนี้อาจจะลงเร็วไปหน่อย แต่ก็อยากให้เห็นภาพของท่าเรือชั่วคราวของสัมพันธมิตรที่เยอรมันคิดไม่ถึงว่าจะทำได้ เขาตั้งชื่อว่า Port Winston จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 02:03:26 ]

ความคิดเห็นที่ 38 มีภาพของฮิตเลอร์นั่งหน้าเครียด (จ๋อยๆ) ตอนที่รู้ว่ามีการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีแล้วครับ แต่อุบเอาไว้ก่อน รอให้ป้าวิเล่าถึงตอนนั้นก่อนครับ แหะๆ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 02:05:06 ]

ความคิดเห็นที่ 39 ถึง D-day ซะที ติดตามมานานแล้ว พอดีมีข้อสงสัยนะครับจริงๆสงสัยมานานแล้ว(เวลาดูหนัง)ตอนที่บุกหาดไอ้พวกท่อนไม้กับเหล็กกากบาทที่ทหารสัมพันธมิตรใช้เป็นกำบังนี่ฝ่ายสัมพันธมิตรเขามาวางเอาไว้ตอนไหนเหรอครับ แล้วตอนวางนี่จะไม่โดนส่องด้วย MG42 เหรอครับ หรือว่าใช้วิธีเอาเครื่องบินมาหย่อน สงสัยนะครับ จากคุณ : rui (rui) - [ 19 ก.ค. 47 10:15:07 ]

ความคิดเห็นที่ 40 คห 39 ครับ ไอ้ท่อนเหล็กกากบาทมันไม่ใช่ของสัมพันธมิตรคับ มันเป็นของฝ่ายที่ป้องกันหาด ในที่นี้จะหมายถึงฝ่ายเยอรมัน เขาเอาไว้กีดขวางเรือและรถถังที่จะเข้ามาเกยหาดครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 10:26:26 ]

ความคิดเห็นที่ 41 ขออนุญาติแป๊บนึง ดูภาพจากคุณดอนนี่ไปก่อนนะคะ เพราะเพิ่งกลับมาจากจัดกอล์ฟเยาวชนในวันหยุดที่ผ่านมานี่ทั้งสองวัน แต่เตรียมงานเป็นอาทิตย์ นี่ก็เที่ยงคืนอเมริกา ขอนอนก่อน..พรุ่งนี้จะเขียนต่อค่ะ.. จากคุณ : WIWANDA - [ 19 ก.ค. 47 14:08:08 ]

ความคิดเห็นที่ 42 คห 26 ครับ ตามความเห็นผมนะ ถ้าเยอรมันชนะสงคราม คงจะไม่มีสงครามเย็นเกิดขึ้น แต่จะมีสงครามระหว่างคนเอเชียกับคนยุโรปเกิดขึ้นแน่นอนครับ ก็คือระหว่างฝ่ายเยอรมันกับญี่ปุ่นไง เพราะยังไงๆ ทั้งสองฝ่ายคงจะต้องการครองโลกกันอยู่แล้ว และต่างฝ่ายต่างถือว่าตัวเองเก่ง แต่ว่าผมไม่รู้นะครับว่าใครจะชนะ ส่วนอเมริกา ก็คงจะเป็นเจ้ายุทธภพต่อไป เพราะ เยอรมัน หรือแม้แต่ญี่ปุ่นคงไม่มีแรงจะเข้ามาตีแผ่นดินอเมริกาแน่หลังจากที่รบชนะยุโรปกับเอเชียและต้องมาฟันกันเองอีกรอบ แต่อเมริกาอาจจะฟื้นตัวช้ากว่าที่เคยเป็นหน่อยเท่านั้นเอง จากคุณ : ดอนนี่ - [ 19 ก.ค. 47 14:55:03 ]

ความคิดเห็นที่ 43 ฝ่ายสพม. หลังจากที่จดๆจ้องๆอยู่นั่นแล้ว ก็ได้ฤกษ์ลุยทางตะวันออกเฉียงใต้ของหาดนอร์มังดี ในวันที่ 6 มิถุนายน 1944 หรือ วันนั้นคือ D-Day ที่เรารู้จักกัน ส่วนทัพของเยอรมันทัพใหญ่นั้นยังอยู่สะเปะสะปะไกลลิบ ฉะนั้น การรับมือการบุกของสพม.ที่ส่งมาทางอากาศโยธินแบบมืดฟ้ามัวดินจึงไม่ทันการ แต่ก็เพราะไอ้มืดฟ้ามัวดินนี่แหละ ที่สร้างความอลหม่านภายในกองทัพลูกผสมกันเองแบบเละเทะ เพราะ ทัศนวิสัยการบินที่ค่อนข้างสับสน ปล่อยพลร่มไม่ตรงจุด แต่ส่วนดีนั่นก็คือ เพราะความโกลาหลที่เกิดขึ้น ทำให้เยอรมันอ่านเกมส์ไม่ออก ว่าจะเอายังไงกันแน่ จนในที่สุด ฝ่ายสพม. ก็ยึดหัวหาดได้เกือบสำเร็จแบบเด็ดขาด ในสามหาดคือ Gold และ Juno โดยกองทัพอังกฤษ ส่วนหาด Omaha และ Utah นั้นการรับมือจากเยอรมันแข็งแรงเกินคาด จากการสู้รบในวันแรก เล่นเอาสพม.ย่ำแย่ไปทีเดียว กว่าจะฝ่าแนวกระสุนและแนวระเบิดไปได้ ก็ นับว่าเสียหายไม่น้อย แต่เป็นโชคดีของ สพม.ที่กองทัพใหญ่พร้อมอาวุธสำคัญของ เยอรมัน นั้น ฮิตเล่อร์ได้ส่งไปปราบพวก หนูทะเลทราย แถวเขตเมือง Caen ฉะนั้น กองทัพสพม. จึงรวบรัดตัดตอนได้ในวันต่อมา จึงควรต้องยกความดีทั้งหมดให้แก่ฝ่ายข่าวสารลวงๆของสพม.ที่นับว่าได้ทำงานสำเร็จในครั้งนี้ เพราะ ฮิตเล่อร์ยังคงเชื่อว่า การบุกขึ้นฝั่งนั้น น่าจะเป้นวันอื่น และที่อื่น ที่ไม่ใช่ นอร์มังดีนี่ พอ..ข่าวขึ้นฝั่งได้กระจายไป แม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ ถึงกับเข้าประจำที่..เพื่อบัญชาการรบทันที.. และเคยเล่ามาแล้วว่า ฮิตเล่อร์มีกองทัพใหญ่ๆสำรองในมือที่อยู่ในฝรั่งเศสอีกสองกอง นั่นคือ SS Hitlerjugend Panzer Division และ Panzer Lehr Division ที่เขาเคยประกาศห้ามใครแตะต้องมาแล้ว..นอกจากจะได้รับอนุมัติจากเขาคนเดียว แต่มาคราวนี้ แม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ สั่งให้สองกองทัพนี่ออกปฏิบัติการ..บัดเดี๋ยวนี้ ......................แต่..ช้าก่อน ฮิตเล่อร์ได้ข่าวนี้ภายในสองชั่วโมงต่อมา เขาโมโหโกรธาจนเส้นขมับโปน สั่งหยุดทัพบัดเดี๋ยวนั้นเช่นกัน และประกาศก้องว่า "ยังไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะรู้ว่าข้าศึกจะเข้าตรงไหนแน่ๆ" ฉะนั้น วันที่ 6 มิถุนายน ฝ่ายสพม.จึงยึดหัวหาดทั้งหมดอย่างสำเร็จเด็ดขาด เพราะความโลเลไม่แน่นอนของท่านผู้นำฮิตเล่อร์ และความโชคดีอีกอย่างหนึ่ง..นั่นคือ การคำนวนที่ผิดพลาดของท่านแม่ทัพรอมเมลคนเก่ง ที่ฮิตเล่อร์หวังใจว่าจะให้โยนข้าศึกกลับลงทะเลนั้น..เชื่อว่าทัศนวิสัยเลวร้ายอย่างในวันนั้น คงไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้น จึงเดินทางกลับไปเยี่ยมครอบครัวสองสามวัน และทันทีที่ทราบข่าว รอมเมลจึงรีบเดินทางกลับฐาน แต่ไม่ทันซะแล้ว เพราะในวันที่ 7 ฝ่ายสพม.ก็คุมพื้นที่ไปทั่วทั้งหาด แต่ขนาดคุมอย่างแข็งขัน กองทัพและอาวุธพร้อมมือเพียบขนาดนั้น ยังใช้เวลาตั้ง 59 วัน กว่าจะรุกเข้าไปทำศึกในพื้นที่ของยุโรปจากนอร์มังดีได้ จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 08:57:31 ]

ความคิดเห็นที่ 44 ในสองสามวันแรก ของการบุกที่นอร์มังดี ฮิตเล่อร์ได้สั่งการไปยังเหล่าแม่ทัพว่า ไม่มีการยอมแพ้ใดๆ ขอให้ทหารสู้ตาย ประโยคนี้ ฟังดูดี..แต่ทหารที่ไหนล่ะ ..เพราะสองกองทัพใหญ่ที่กล่าวมา เพียงแต่เอารถถังวิ่งมาสองชั่วโมง ถูกฮิตเล่อร์สั่งหยุด.. พอจวนตัวเข้า..ฮิตเล่อร์สั่งเดินหน้าออกรบอีกที แต่..ในยามนั้นน่านฟ้าของฝรั่งเศสถูกควบคุมโดยกองทัพอากาศของสพม.แล้ว..ขืนวิ่งออกมาสุ่มสี่สุ่มห้า รับรองว่า ถูกหย่อนระเบิดรับกันไม่หวัดไม่ไหว..ฉะนั้น..กองทัพรถถังของเยอรมันจึงได้แค่เสี่ยงคืบคลานในยามค่ำคืนเท่านั้น.. รถไฟสำหรับส่งเสบียง ลำเลียงอาวุธนั้น..ลืมไปได้เลย..ไม่มีการวิ่งใดๆ ศึกครั้งนี้จึงใหญ่หลวงนักสำหรับ ฟอน รุนสเตดท์ และ รอมเมล..สองแม่ทัพจึงหันหน้าเข้าปรึกษากันโดยคิดว่า ท่านผู้นำน่าจะทำอะไรลงไปสักอย่างหนึ่ง ในขณะที่ยังมีโอกาส เช่น หนุนกำลังทั้งหมดที่ ชายหาดอ่าว Cotentin และจากตรงนั้น คือการกั้นการรุกของสพม.อย่างแข็งขันในชั้นหนึ่ง.. แต่ต้องได้รับการอนุมัติจากฮิตเล่อร์เสียก่อน..คิดได้ดังนั้น สองแม่ทัพจึงขอเข้าพบกับฮิตเล่อร์เป็นการด่วน ในตอนนั้น ฮิตเล่อร์ได้เข้ามาประจำอยู่ที่ศูนย์บัญชาการ Margival .. คนทั้งสามได้เข้าปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด..ท่านแม่ทัพทั้งสองต่างอธิบายเหตุผลของการสงครามครั้งนี้ว่าอะไรควรทำ ไม่ควรทำ จนน้ำลายแห้งไปหลายปี๊บ.. ในที่สุด ฮิตเล่อร์ได้สัญญาว่า จะจัดกำลังพลและอาวุธตามที่ต้องการ แต่ รอมเมล บอกด้วยสีหน้าเครียดว่า "ทำไมเราไม่ขอทำการสงบศึกล่ะ เพราะ โอกาสที่จะเจรจายังพอมี" ฮิตเล่อร์..ได้ยินเข้าถึงกับสติแตก โกรธจนหนวดกระดิก..บอกว่า "อย่าเจือกในเรื่องของการเมือง ไอ้พวกสพม. มันไม่ยอมเจรจากับพวกเราอยู่ดี..ไม่ได้ยินรึงัย..ที่พวกมันว่าเราต้องยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไขเท่านั้น.." จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 09:00:35 ]

ความคิดเห็นที่ 45 และจากคำพูดประโยคนี้ที่หลุดไปจากปากของท่านแม่ทัพรอมเมล..ที่เปรียบเสมือนยาพิษที่ถูกส่งเข้าปากของเขาเองในไม่กี่เดือนต่อมา เพราะ ฮิตเล่อร์ได้เชื่อสนิทว่า เขาคือหนึ่งในตัวการของขบวนการวางระเบิดลอบสังหาร (วันที่ 20 กรกฎาคม) เพราะในยามที่สพม.ได้มาถึงฝั่งยุโรปด้านฝรั่งเศสแล้ว..ฝ่ายที่คิดกำจัดฮิตเล่อร์ได้เริ่มตื่นตัว ก่อหวอดขึ้นมาอีกครั้ง..มีผู้คนได้มาชักชวนท่านแม่ทัพรอมเมล มานานนับเดือนก่อนหน้านี้แล้ว..แต่..เขาไม่เคยสนใจคิดเข้าร่วม จนกระทั่ง ในวันนั้น ..วันที่ฮิตเล่อร์ขาดสติ ไม่ได้คิดถึงเรื่องการได้เปรียบเสียเปรียบของการศึก คิดแต่เอาชนะ ทั้งๆที่ไม่มีทางใดๆ ทำให้รอมเมลได้เริ่มรู้สึกตัว แล้วว่า..อนาคตของประเทศเยอรมันอันเป็นที่รักของเขา กำลังอยู่ในเงื้อมมือของคนบ้าอำนาจ.. ทั้งสองแม่ทัพ มองเห็นชะตากรรมการล้มครืนของประเทศอย่างชัดเจน ในครานี้.. ส่วนฮิตเล่อร์ หลังจากสั่งการเสร็จก็กลับไปอยู่ที่รังพญานกอินทรีย์ {Berchtesgaden} บนภูเขาทันที จากนั้นการสั่งงานต่างๆก็หลั่งไหลมาจากทางโทรเลข และโทรศัพท์ ซึ่งข้อความก็ซ้ำซากแบบเดิมๆ นั่นคือ ทหารเยอรมัน ต้องไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว !! ในวันที่ 29 มิถุนายน Cherbourg ก็ตกอยู่ในมือของสพม. ที่สามารถยึดท่าสำคัญๆไว้ได้หมด นั่นหมายความว่า การยกพลขึ้นฝั่งโดยท่าเรือ(จริงๆ ที่ไม่ใช่แบบในรูปของน้องดอนนี่) นั้นได้มาถึงแล้ว.. มาถึงตอนนี้ เหล่าขุนพลอาชีพ เริ่มสับสนต่อการทำศึกสงครามครั้งนี้ นายพล von Schweppenburg แม่ทัพกองพลรถถังได้พยายามที่จะรายงานให้ทางศูนย์บัญชาการทราบ ถึงสมรรถนะของการศึกว่า ไม่มีทางที่อาวุธของเยอรมันจะสู้กับฝ่ายสพม.ได้ ไม่ว่าจะเป็นทั้งประสิทธิภาพและจำนวน นั่นหมายถึง สู้ต่อไป..ก็คือการฆ่าตัวตายแบบไม่มีการสั่งลา.. จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 09:02:22 ]

ความคิดเห็นที่ 46 วันที่ 1 กรกฎาคม ทั้งสองแม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ และ รอมเมล ได้เดินทางอย่างเร่งด่วนไปพบกับฮิตเล่อร์ถึงบนยอดเขา เบอร์เทสสกาเดน ฮิตเล่อร์ไม่มีความประสงค์ที่จะพบกับผู้มาเยือน แกล้งปล่อยให้คอยนานนับหลายชั่วโมง.. แต่แม่ทัพทั้งสอง ก็ยอมคอย..และ คอย..เพราะไม่มีทางเลือกอื่นใดดีกว่านั้น เพราะ การพบครั้งนี้ คือ การสานต่อชีวิตให้กับประเทศเยอรมัน.. ในที่สุด...ฮิตเล่อร์ก็อนุญาตให้เข้าพบ.. การประชุมนั้น..สองแม่ทัพเสียน้ำลายไปอย่างเปล่าประโยชน์ตามเคย..เหมือนอย่างครั้งก่อน คือ กลับไปมือเปล่า.. แม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ ได้โทรไปยังศูนย์ ขอพูดกับ แม่ทัพ ไกเทล..และบอกอย่างหมดแรงว่า.. "เราไม่ไหวแล้วว่ะ..สงสัยแก่เกินกว่าจะทำศึกต่อไปแล้ว นายหาคนมาแทนเราทางฝั่งนี้หน่อยละกัน.." แม่ทัพไกเทล..ถามสหายรักกลับไปว่า "นายว่า เราจะทำอย่างไรดีวะ ที่จะให้สถานะการณ์มันดีขึ้นกว่านี้" "ก็เลิกรบ...แล้ววางอาวุธยอมเขาซะซิวะ ไอ้งั่ง..!!" นั่นคือคำตอบของอีกฝ่ายหนึ่ง ก่อนที่จะวางหูโทรศัพท์ไปดังโครม.. สองสามชั่วโมงต่อมา คนที่มารับจ๊อบต่อจาก แม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ คือ แม่ทัพ ฟอน เชวปเปนเบอร์ค และ ตามมาด้วยแม่ทัพ ฟอน คลุค ที่ฮิตเล่อร์เพิ่งดึงตัวออกมาจากสงครามฝั่งรัสเซีย ทั้งสองถูกฮิตเล่อร์กล่อมมาว่า..ทั้งฟอน รุนสเตดท์ และ รอมเมล ทำงานไม่เป็น จะยอมแพ้ลูกเดียว ดังนั้น สองแม่ทัพนี้ จงอย่าทำให้เขาต้องผิดหวัง จงจำไว้เสมอว่า เยอรมันจะแพ้ไม่ได้.. และ จากนั้น ฮิตเล่อร์ก็ได้ให้สัญยิง สัญญา สารพัดถึงอาวุธแบบแปลกใหม่ที่กำลังจะเข็นออกมาให้ใช้แบบป้ายแดงกำลังหมาดๆ.. จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 09:05:26 ]

ความคิดเห็นที่ 47 กว่า แม่ทัพใหม่ทั้งสอง จะทำการสำรวจเส้นทางรบก็ปาเข้าไปอาทิตย์นึง ยิ่งสำรวจไป ก็เริ่มรู้ตัวว่า สิ่งที่แม่ทัพ รอมเมลพูดไว้นั่นคือความจริงทั้งสิ้น ฝ่ายสพม. นั้น มีกำลังและอาวุธแน่นหนานัก ซึ่งการรับมือของเยอรมันนั้นก็เปราะบางเสียเหลือเกิน แถมข่าวร้ายสำหรับแม่ทัพใหม่หมาดๆที่ได้รับในกลางเดือนกรกฎาคมนั้น ก็คือ เขาทั้งสองต้องรบกับฝ่ายสพม.อย่างเดียวดาย เพราะ เสนาธิการที่แสนชาญฉลาดและคล่องงาน อย่างแม่ทัพ รอมเมล ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนตร์ (ที่ถูกโจมตีทางอากาศขณะขับอยู่บนถนน) รอมเมลเจ็บหนัก..จนต้องเข้าโรงพยาบาลเข้ารับการรักษา ทางเหลือให้เลือกอื่นใดไม่มีอีกแล้ว..ฮิตเล่อร์สั่งให้แม่ทัพ ฟอน คลุค ทำงานควบทั้งหมด รวมไปถึง บัญชาการแทน ท่านแม่ทัพ รอมเมลด้วย และ..จากนั้น ก็มาถึง วันแห่งลางร้ายของแม่ทัพ รอมเมล,,นั่นคือ วันที่ 20 กรกฎาคม 1944 อันเป็นวันลอบสังหารฮิตเล่อร์.. อย่างที่เล่ามาแล้ว..ที่ว่า กลุ่มขบวนการใต้ดินที่จ้องกำจัดฮิตเล่อร์นั้น กำลังเริ่มวางแผนกันอย่างขมักเขม้น กลุ่มคนพวกนี้ไม่ใช่ใครอื่น พวกเขาคือพวกนายทหารรักชาติ คนใกล้ชิดสนิทสนมแทบทั้งนั้น แผนนั้น หมายจะเก็บ ฮิตเล่อร์ ฮิมม์เล่อร์ และคนสำคัญระดับแนวหน้าของนาซี ให้หมดไปพร้อมๆกันในทีเดียวเลย อะไรก็ไม่เจ๋งเท่ากับการวางระเบิดให้รู้แล้วรู้รอด เพราะ ในคำแถลงการณ์ของฝ่ายสพม.ได้ป่าวประกาศอยู่โต้งๆว่า เยอรมันต้องยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไขเท่านั้น..จึงจะยอมเจรจาด้วย แต่ถ้า..ไม่มีฮิตเล่อร์ซะคน..การเจรจาอาจออมชอมกันได้..อย่างน้อยๆ ทางสพม.ก็ไม่น่ากลัวเหมือนยักษ์เหมือนมารอย่างพวกรัสเซีย..ที่กำลังจะบุกมาถึงชายแดนในเวลาไม่ช้านี้แล้ว ฉะนั้น แผนการที่ต้องส่งฮิตเล่อร์ลงนรก ต้องถูกกำหนด อย่างเร่งด่วน คนที่ถูกกำหนดให้ทำงานแบบวันแมนโชว์นี้คือ Colonel Claus von Stauffenberg จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 09:08:41 ]

ความคิดเห็นที่ 48 วันนั้น วันที่ 20 นั่น พันเอก ฟอน สเตาเฟนเบอร์ค ได้ไปประชุมที่ Wolfsschanze และแอบเอากระเป๋าที่บรรจุระเบิดเวลาไว้ในใต้โต๊ะประชุมที่เป็นไม้ขนาดใหญ่ยักษ์ รอเวลาที่ท่านผู้นำเข้ามา จากนั้น ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย.. เขาวางเสร็จก็เดินออกมาคอยดูความหายนะ และ..นับนาทีคอย.. เสียงระเบิดดังขึ้นมา ตูม...ผนังและหลังคาหอประชุมเฉพาะกิจนั้น ถูกระเบิดปลิวว่อนไปในอากาศ..พันเอกมือระเบิดรีบส่งโทรศัพท์รายงานพรรคพวกที่รอคอยฟังข่าวดี ว่า..ฮิตเล่อร์ได้สิ้นชีวิตเพราะระเบิดทำงานตามเป้าหมายแล้ว.. หากแต่เพียงถ้าเขามีตาทิพย์ เขาจะไม่ด่วนทำเช่นนั้นก่อนเวลาเลย เพราะ สิ้นเสียงระเบิด โต๊ะไม้ขนาดยักษ์นั้นก็พลิกหงายไปบังตัวฮิตเล่อร์ไว้อย่างเป็นเกราะกำบังที่แสนอบอุ่นและปลอดภัย เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด นอกจาก ลูกไฟจากระเบิดที่กระเด็นมาโดนกางเกงเขาจนลุกใหม้ในหลายแห่ง จากนั้น..การไล่ล่าหาตัวผู้ร่วมขบวนการถูกนำตัวมาสังหารอย่างทารุณนั้น..มีมากนับพันคน.. คนหนึ่งได้เอ่ยชื่อของ รอมเมล ออกมาก่อนที่จะถูกทรมานก่อนสิ้นใจ.. และ..เพียงแค่นั้น..ฮิตเล่อร์ก็ได้ส่งคนไปหารอมเมลที่บ้านพักทันที... จากคุณ : WIWANDA - [ 20 ก.ค. 47 09:10:40 ]

ความคิดเห็นที่ 49 ฮิตเลอร์กำลังนั่งดูแผนที่ของนอร์มังดีที่นายพล Alfred Jodl ชี้จุดสำคัญบนแผนที่ (เห็นแต่มือ ไมได้เอาภาพเขามาด้วยครับ) จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 10:33:07 ]

ความคิดเห็นที่ 50 ช่างประจวบเหมาะจังเลยครับ วันนี้ซื้อ หนังสือสารคดี (มือสอง ของเดือนสิงหาคม 2536) กล่าวถึงผู้พัน ฟอน สเตาเฟนเบอร์ค ผู้นี้ว่าอาจจะเป็นผู้เปลี่ยนเหตุการณ์โลก ถ้าทำการในวันนั้นสำเร็จ (คนจะตายน้อยลงด้วย อันนี้ผมคิดเองนะ) ตื่นเต้น แล้ว ก็สนุกด้วยครับป้าวิ อย่างนี้นี่เอง อ้างอิง ชื่อ และวันที่ตรงกันเลย แต่ก็อดสงสารผู้พันคนนี้ ถูกจับ และยิงเป้ากลางเมืองเลย ส่วนรอมเมลถูกฮิตเลอร์บังคับให้กินไซยาไนด์ (หนังสือว่าไว้อย่างนั้น ผิดถูกยังไงรอป้าวิเฉลยด้วยครับ) จากคุณ : abhiruk - [ 20 ก.ค. 47 10:49:29 ]

ความคิดเห็นที่ 51 รู้สึกผู้พัน ฟอน สเตาเฟนเบอร์คขาเป๋ มีตาเดียวด้วยหรือเปล่า คลับคล้ายคลับคลา เคยดูหนังเรื่องนึงนานมาแล้วครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 11:15:31 ]

ความคิดเห็นที่ 52 ใช่คนนี้เปล่าครับ Claus von Stauffenberg จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 11:39:03 ]

ความคิดเห็นที่ 53 ทหารเยอรมันประจำปืนกลกำลังเตรียมพร้อมครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 11:52:35 ]

ความคิดเห็นที่ 54 เรือดำน้ำขนาดหนึ่งพลเรือขับของเยอรมันแบบนี้ที่มีแผนที่จะใช้ในการต่อต้านการยกพลขึ้นบกของสัมพันธมิตรครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 11:55:05 ]

ความคิดเห็นที่ 55 HMS Rodney กำลังยิงปืนใส่ชายหาดนอร์มังดีในช่วงยกพลขึ้นบก จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 11:57:21 ]

ความคิดเห็นที่ 56 Operation Overlord ในส่วนของอเมริกาที่จะลงที่ Utah Beach และ Omaha Beach จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:06:04 ]

ความคิดเห็นที่ 57 และในส่วนของอังกฤษและแคนาดา จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:07:04 ]

ความคิดเห็นที่ 58 หน่วยสอดแนมพลร่มของอังกฤษกำลังปรับเวลาให้ตรงกันเพื่อเตรียมตัวสำหรับเวลา H-Hour จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:09:38 ]

ความคิดเห็นที่ 59 เสธไอก์กำลังเสวนากับพลร่มที่ 101st ก่อนจะขึ้นเครื่องบิน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:11:52 ]

ความคิดเห็นที่ 60 พลร่มกำลังเดินไปขึ้นเครื่อง C-47 จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:13:25 ]

ความคิดเห็นที่ 61 พลร่มกำลังรอสัญญาณเพื่อที่จะโดดลงสู่เป้าหมาย ภาพนี้ไม่รู้ว่าเป็นภาพที่อยู่ในเหตุการณ์จริงหรือเปล่า จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:15:14 ]

ความคิดเห็นที่ 62 พลร่มที่หกของอังกฤษกำลังเอารถจี๊บและอุปกรณ์ลงจากเครื่องร่อนที่นอร์มังดี จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:17:33 ]

ความคิดเห็นที่ 63 ซากศพของพลร่มอเมริกัน จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:19:54 ]

ความคิดเห็นที่ 64 กองเรือยกพลขึ้นบกกำลังเคลื่อนเข้าสู่นอร์มังดี จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:22:24 ]

ความคิดเห็นที่ 65 USS Tide เรือกวาดทุ่นระเบิด (ตรงกลาง) โดนทุ่นระเบิดของเยอรมันจมลงใน 7 June เวลา 9.40am. จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:24:47 ]

ความคิดเห็นที่ 66 ปืนใหญ่จาก USS Nevada กำลังยิงเข้าสู่บังเกอร์ของเยอรมันบนหาดนอร์มังดี จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:27:22 ]

ความคิดเห็นที่ 67 พลทหารอเมริกันกำลังรอขึ้นบนหาด โอมาฮ่า จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:29:40 ]

ความคิดเห็นที่ 68 เรือยกพลขึ้นบกอีกแบบ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:31:19 ]

ความคิดเห็นที่ 69 ทหารอเมริกันชุดแรกที่ขึ้นหาดโอมาฮ่า จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:33:32 ]

ความคิดเห็นที่ 70 บาดเจ็บ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:35:39 ]

ความคิดเห็นที่ 71 ตาย จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:37:37 ]

ความคิดเห็นที่ 72 อีกรูปของทหารอเมริกันชุดแรกที่ขึ้นหาดโอมาฮ่า จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:39:38 ]

ความคิดเห็นที่ 73 และก็อีกรูปครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:42:39 ]

ความคิดเห็นที่ 74 ส่วนรูปนี้เป็นชุดที่สองที่ขึ้นหาดโอมาฮ่า เขาบอกว่าสัดส่วนการเสียชีวิตของทหารอเมริกันบนหาดโอมาฮ่าเป็น หนึ่งในสิบแปดครับ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:46:32 ]

ความคิดเห็นที่ 75 ส่วนที่ Pointe du Hoc ที่อยู่ระหว่างหาด โอมาฮ่า และยูท่าห์ เป็นหน้าที่ของหน่วยแรงเยอร์ที่จะเข้ายึด ภาพนี้เป็นการทิ้งระเบิด Pointe du Hoc ห้าสัปดาห์ก่อนดีเดย์ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:50:51 ]

ความคิดเห็นที่ 76 ที่ Pointe du Hoc หลังจากยึดได้ ธงชาติอเมริกันจะเป็นเครื่องหมายให้ทางเครื่องทิ้งระเบิดรู้ว่า พวกเดียวกันนะเฟ้ย จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:54:18 ]

ความคิดเห็นที่ 77 ที่ Pointe du Hoc จะมีสภาพภูมิประเทศเป็นหน้าผาครับ เวลาเข้ายึดก็ต้องปีนแบบนี้ ในภาพนี้หลังจากที่ยึดได้แล้ว จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 12:58:25 ]

ความคิดเห็นที่ 78 วันนี้พอแค่นี้ก่อนครับ แหะๆ พันติ๊ป ช้าผิดปกติวันนี้ จากคุณ : ดอนนี่ - [ 20 ก.ค. 47 13:00:44 ]

ความคิดเห็นที่ 79 เล่ามาถึงรอมเมลแล้วก็เล่าต่อตรงนี้ซะเลย เดี๋ยวค่อยวกกลับไปเล่าประวัติของ เคล้าส์ ฟอน สเตาเฟนเบอร์ค ทีหลัง เพราะน่าสนใจเช่นกัน.. เรื่องของรอมเมล..ขอเล่าโดยลอกมาจากปากคำของ ลูซี่รอมเมล ที่มาให้การอย่างละเอียดในเรื่องราวของการตายของสามีหลังจากที่สงครามผ่านไปแล้วหลายปี..ว่า.. ในวันที่ 13 ตุลาคม 1944 แม่ทัพไกเทลได้โทรศัพท์มาหา ขอพูดกับรอมเมล ใจความว่า ในวันรุ่งขึ้นจะส่งนายทหารชั้นนายพลมาพบสองคน เพื่อที่จะปรึกษาหารือในเรื่อง ของตำแหน่งใหม่ที่กำลังจะมอบให้แก่ขุนศึกฉายาจิ้งจอกทะเลทรายผู้เกรียงไกร.. เที่ยงของวันที่ 14 ก็ปรากฏร่างของนายพลที่ว่านั่นจริงๆ เขาคือ นายพล Bergdorf และ นายพล Maisel และคนหลังนี้มีทส. ตามมาด้วยหนึ่งคน คือ พันตรี Anton Ehrnsperger ลูซี่และ มานเฟรด (ลูกชายคนเดียวของรอมเมล) ไปต้อนรับคณะบุคคลดังกล่าวที่ประตูด้วยมารยาทของเจ้าของบ้านที่ดี และเมื่อนายพลทั้งหมดได้เข้าไปในห้องทำงาน ลูซี่รู้สึกสังหรณ์ใจขึ้นมาวาบหนึ่ง ทันทีที่เห็นทส. คนนั้นเดินออกมาจากห้อง และออกไปเดินเกร่คอยข้างนอก เพราะนี่คือ สิ่งผิดปรกติ นายทหารคนสนิทมีหน้าที่บันทึกข้อความที่จะไปไหนไม่ได้ทั้งสิ้น..ต้องอยู่ติดกับนาย จากนั้น เพื่อนบ้านต่างก็โทรศัพท์เข้ามาหาเป็นระยะ สอบถามว่า มีอะไรเกิดขึ้น เนื่องจากเขาเหล่านั้น เห็นว่า มีหน่วย SS และ รถของเกสตาโปอยู่ในละแวกนั้นเป็นจำนวนมากมายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่ง ลูซี่ก็ไม่มีคำตอบให้เช่นกัน จากนั้น..การประชุมได้จบลง นายพลสองนายนั่น เดินออกมาจากห้อง และกลับออกไปอย่างเงียบๆ นี่ยิ่งผิดปรกติมากกว่าอะไรอื่นใด เพราะ ลูซี่รู้จักสามีของตัวเองดีว่า เขาต้อง"ส่งแขก"ที่หน้าประตูด้วยตัวเองทุกครั้ง.. รอมเมล..เดินขึ้นมาพบกับเธอที่ห้องนอน..ด้วยสีหน้าระทมทุกข์อย่างชนิดที่เธอไม่สามารถบรรยายได้ "การประชุมเสร็จสิ้นแล้วเหรอ...มีเรื่องอะไรกันคะ?" "ในสิบห้านาทีจากนี้ไป..ผมจะต้องจากคุณไปอย่างชั่วนิรันดร์.." เขากล่าวขึ้นด้วยเสียงที่แหบแห้ง..และพูดต่อไปว่า.. "ท่านผู้นำให้ทางเลือกกับผมสองทาง..คือ กลืนยาพิษด้วยตัวเอง..หรือ จะไปขึ้นศาลสู้คดี เพราะว่า ผมคือผู้ต้องสงสัยในการลอบสังหาร มีการพบว่า ชื่อของผมอยู่ใน ตำแหน่งที่ถูกเลือกที่จะก้าวขึ้นมาแทนที่ท่านผู้นำ" เพียงแค่นั้น..ลูซี่ก็ปล่อยโฮอย่างห้ามไม่อยู่.. รอมเมล..ได้ปลอบเธอ และกล่าวต่อไปว่า "ผมเลือกที่จะกินยาพิษ เพราะ เรามีข้อตกลงกันว่า พิธีศพจะมีการจัดการอย่างสมเกียรติ และ เงินบำเหน็จบำนาญทั้งหลาย คุณก็จะได้อย่างครบถ้วน แต่ถ้าผมขืนดึงดันจะสู้ในชั้นศาล เชื่อเถอะว่า ผมไม่มีชีวิตอยู่ถึงวันตัดสินหรอกนะ..ถึงอาจจะโชคดีรอดถึงวันนั้น..คุณคิดหรือว่า จะหาความยุติธรรมได้จาก ไอ้ศาลเฉพาะกิจบ้าๆนั่น" เขาอธิบายต่อไปว่า "ระหว่างที่ผมขึ้นไปในรถกับพวกเขา ขับออกไปสักพัก เขาจะให้ผมกินยาพิษ ที่จะออกฤทธิ์ในสามวินาที จากนั้นเขาก็จะนำร่างของผมไปยังโรงพยาบาล Wagnerschule เพื่อการชันสูตร และพวกเขาจะโทรแจ้งข่าวร้ายให้คุณทราบจากตรงจุดนั้น.." มานเฟรด เดินเข้ามาในห้องอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ รอมเมลกอดบ่าลูกชายและเดินลับออกไปจากประตูด้วยกัน ปล่อยให้ลูซี่ ..นั่งสะอื้นฮักๆ อย่างหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน.. จากคุณ : WIWANDA - [ 21 ก.ค. 47 13:34:23 ]

ความคิดเห็นที่ 80 รอมเมลเข้าไปเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว..เขาเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบสงครามอาฟริกา และ เดิน ออกไปพร้อมกับคทาแม่ทัพในมือ ข้างนอก บุคคลที่กำลังจะได้ชื่อว่าเป็นเพชฆาตได้ยืนคอยเขาอยู่ พร้อมกับรถที่เตรียมไว้ รอมเมลหันมาจับมือกับลูกชาย ก่อนที่จะก้าวขึ้นรถ ซึ่งเหล่า SS สองสามนายได้ทำความเคารพด้วย " Heil Hitler!" ขณะที่รถได้แล่นออกช้าๆนั้น รอมเมลล้วงไปในกระเป๋า และ หยิบกุญแจบ้านส่งออกมาทางหน้าต่างให้กับลูกชาย.. ยี่สิบนาทีต่อมา..รถคันนั้นก็ได้เคลื่อนตัวเข้าโรงพยาบาล พร้อมกับร่างที่ไร้วิญญานของท่านนายพลผู้เกรียงไกร.. นายพลสองคนนั่น..ได้ทำท่าเหมือนกับว่าต้องการความช่วยเหลือจากคณะแพทย์ในการกู้ชีวิตของรอมเมล คุณหมอ Meyer ได้บันทึกไว้ว่า.."แค่ชำเลืองมองก็รู้แล้วว่า..การเสียชีวิตนั้นไม่ใช่ธรรมดา" ส่วนนายพันตรี ทส. นั่น ก็ได้โทรศัพท์ถึง มาดาม รอมเมลเพื่อแจ้งข่าวร้าย เขาว่า.. ขณะที่นั่งไปด้วยกันดีๆ ท่านนายพลเกิดหน้ามืด จึงต้องนำตัวส่งโรงพยาบาล และ ไม่นานท่านก็เสียชีวิต เนื่องจากการอุดตันของโลหิตในหัวใจ พอคณะแพทย์ได้ลงความเห็นเป็นหลักฐานว่า แม่ทัพรอมเมลได้เสียชีวิตแล้ว.. นายพล Burgdorf ได้โทรศัพท์ไปหาท่านผู้นำฮิตเล่อร์ และ บอกว่า " Aufrag erledigt" หมายถึง ภารกิจได้สำเร็จลงเรียบร้อยแล้ว คณะแพทย์..ต้องการการผ่าศพชันสูตร เพราะ อยากจะรู้ว่าสาเหตุการตายที่แน่ๆนั้นคืออะไร.. สองนายพลก็จัดการห้ามอย่างเด็ดขาดว่า..ห้ามแตะต้องศพ..ศูนย์ที่เบอร์ลินจะจัดการทุกอย่างเอง.. จากคุณ : WIWANDA - [ 21 ก.ค. 47 13:37:47 ]

ความคิดเห็นที่ 81 สงสารท่านรอมเมลจริงๆเลย........เสียดายยอดนักรบคนนี้....... จากคุณ : Albedo (อสูรแห่งแสง) - [ 22 ก.ค. 47 12:46:39 ]

ความคิดเห็นที่ 82 จากปากคำของ ลูซี่ รอมเมล ได้ให้ไว้ว่า.. เพราะสาเหตุว่า มานเฟรด ลูกชายคนเดียวของเธอยังอยู่ในเงื้อมมือของนาซี ทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้มากในตอนนั้น แต่ ตอนหลังสงครามเธอให้ปากคำว่า... สามีของฉัน(แม่ทัพรอมเมล)ได้เขียนรายงานส่งไปยังท่านผู้นำโดยตรงในวันเดียวก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนตร์จนต้องเข้าโรงพยาบาล ในข้อความของรายงานนั้น ท่านได้ระบุชัดแจ้งว่าฝ่ายสพม.นั้นมีกำลังทั้งทางบก เรือ อากาศมากมายเกินกว่าที่เยอรมันจะต้านทานไหว และได้ให้ข้อสรุปว่าท่านผู้นำฮิตเล่อร์ ควรจะหยุดการนองเลือดของทหาร และหันหน้าเจรจาเพื่อสันติได้แล้ว หลังจากนั้น ท่านก็ประสบอุบัติเหตุ..แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ท่านผู้นำจะไม่ได้อ่านรายงานที่นำเสนอขึ้นไป.. และท่านได้ถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็น มิใช่ตามข่าวที่ออกมาว่าหัวใจวายตายเอง..สาเหตุก็ไม่ใช่มาจากรายงานนั่น.. เป็นเพราะคดีลอบสังหารวันที่ 20 นั่นต่างหาก คุณรู้ไหม..ว่าท่านไม่รู้เรื่องด้วยจริงๆ แต่พวกขบวนการผู้กระทำได้หมายมั่นให้ท่านก้าวมาเป็นหัวหน้าต่อไปเพราะใครๆก็รู้ดีว่า ท่านเป็นคนอย่างไร ซื่อตรงแค่ไหน..และเป็นคนเดียวที่จะสามารถออมชอมกับพวกสัมพันธมิตรได้เป็นอย่างดี แต่ข่าวนี้มันได้รั่วออกไปจนถึงหูใครต่อใคร หลังจากที่ท่านบาดเจ็บออกมาจากฝรั่งเศส ท่านถูกติดตามตลอดเวลา พวกนั้นไม่ต้องการให้ออกมาซะด้วยซ้ำ แต่ท่านก็ยังดื้อดึงที่จะกลับมาบ้านโดยการหลอกล่อหมอให้ตายใจ เชื่อว่าหายดีแล้ว ท่านบอกฉันว่า ฝรั่งเศสจะตกอยู่ในมือของสพม.ในเร็วๆนี้อย่างแน่นอน คุณคิดดูซิ ว่า ถ้าท่านรู้ตัวว่าเป็นเป้าหมายการสังหารของนาซี ท่านก็ไม่น่าที่จะกลับมาบ้าน ให้ตกเป็นเหยื่อ (เพราะ อย่างไรเสีย ฝ่ายสพม.ก็ต้องไม่ทำร้ายวีรบุรษอย่างรอมเมลแน่นอน) ทันทีที่ท่านกลับถึง เหล่าสายลับติดตามท่านแจ จนไม่กล้าที่จะออกจากบ้านไปไหนคนเดียว ท่านว่า ไม่รู้ว่ากระสุนจะลอยมาปะทะข้างหลังเมื่อไหร่.. ส่วนนาซี ก็ได้ออกข่าวทุกวันว่า เกลือได้กลายเป็นหนอน และจะจัดการกวาดล้างให้สิ้นในเร็ววัน.. จากคุณ : WIWANDA - [ 23 ก.ค. 47 11:36:12 ]

ความคิดเห็นที่ 83 พวกนั้น..ได้ส่งโทรเลขมาให้ท่านไปพบในเบอร์ลิน สำหรับเรื่องการเข้ารับตำแหน่งใหม่ ฟังแล้วทุเรศสิ้นดี เพราะฉันเชื่อว่า ระหว่างที่เดินทางนั้น ต้องมีเหตุร้ายๆเกิดขึ้นแน่นอน ไม่รถไฟระเบิด หรืออะไรก็ต้องเกิดขึ้นสักอย่างหนึ่ง เพื่อเป็นฆาตกรรมอำพราง.. พอท่านไม่ตกหลุมพราง..ปฏิเสธการเดินทางโดยอ้างว่าสุขภาพยังไม่ดี มันก็ส่งนายพลมาสองคน..มันตามมาฆ่าท่านถึงบ้าน.. ที่น่าเสียใจอย่างที่สุดคือ จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย..ท่านไม่เคยเชื่อว่าท่านผู้นำมีส่วนรู้เห็นใดๆกับการกล่าวหาในครั้งนี้ ฉันเองก็เชื่อเช่นนั้นด้วย แต่จากวันเวลาที่ผ่านไป..ทำให้ฉันได้รู้ว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด ก็คือ ฮิตเล่อร์นั่นเอง.. ฉันทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากสวดมนต์ให้พวกฆาตกรทั้งหมดทุกคืน !! ลูกชายของฉันโตขึ้นมาด้วยความเลื่อมใสในตัวท่านผู้นำเหมือนกับคนอื่นๆ ซึ่ง..มันเป็นการยากที่จะบอกเขาว่า ไอ้นั่นน่ะ คือ ฆาตกรตัวจริง.. นายพลคนอื่นๆ..ก็ไม่มีทางเลือกอะไร คุณคิดดูซิว่า แม่ทัพ ฟอน รุนสเตดท์ อยากจะพาทหารไปล้มตายกันเป็นเบือที่สงคราม ในแนวอาร์เดนส์ (Battle of the Bulge) นักหรือไง? คุณคิดหรือ ว่าท่านแม่ทัพจะไม่รู้ว่าสงครามครั้งนั้นจะไม่มีวันชนะ..แต่..ทหารอาชีพน่ะคุณ..นายสั่งไปไหนก็ต้องไปตามคำสั่ง อย่างแนวหน้าฝั่งรัสเซีย ถ้ามันทำกับตัวไม่ได้ มันก็หันมาเอาเรื่องกับครอบครัวที่อยู่ข้างหลัง อย่างแม่ทัพ ฟอน พอลัส ฉันรู้จักกับครอบครัวของเขาดี ท่านแม่ทัพเป็นคนตรง เป็นชายชาติทหาร และถ้ามีทางเลือกได้ ท่านคงไม่ยกมือยอมแพ้แก่ข้าศึกอย่างแน่นอน ทางนี้มันจับครอบครัวของท่านเข้าคุกในข้อหาอาชญากรสงคราม ฉันเองก็เหมือนกับน้ำท่วมปาก พูดไม่ออก เล่าไม่ได้มากถึงเหตุการณ์ต่างๆเพราะ ลูกชายของฉันยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป.. ส่วนฆาตกรที่ได้รับมอบหมายให้มาทำหน้าที่ นายพล Burgdorf ชะตาชีวิตของเขาหกเดือนหลังจากนั้น..เขามีส่วนช่วยในงานฉลองพิธีแต่งงานของฮิตเล่อร์กับเอวา ในบังเกอร์ซ่อนตัว..ขณะที่กองทัพรัสเซียกำลังเดินหน้าเข้ามา..และในที่สุดกรรมก็มาถึงอย่างดาบนั้นคืนสนอง..เพราะ เขาเองก็กลืนยาพิษตายไปพร้อมๆกับเกิบเบิลและครอบครัว ส่วนนายพล Maisel ได้ตกไปเป็นนักโทษสงครามที่ค่ายในเมือง มิวนิค และตายในที่นั่น.. จากคุณ : WIWANDA - [ 23 ก.ค. 47 11:39:16 ]

ความคิดเห็นที่ 84 นายพล Maisel ได้บันทึกไว้ว่า ขณะที่แจ้งข้อหาให้กับแม่ทัพรอมเมลนั้น..แม่ทัพมีอาการประหลาดใจ แต่ไม่โต้แย้งใดๆ..และหลังจากที่พาตัวขึ้นรถขับไปได้แค่สองสามร้อยเมตร ยาพิษ(หรือไซยาไนด์ ที่ถูกเรียกว่า ยา L ในหมู่ SS ) ก็ถูกส่งให้เข้าปาก..เพียงสองสามวิ เขาก็พบว่า รอมเมลกระตุกนิดๆก่อนที่ล้มตัวไปข้างหน้า..หมวกและคทา ร่วงหล่นสู่พื้น สิ้นใจไปอย่างเงียบๆ..ไม่มีอาการทุรนทุรายใดๆ.. การสู้รบที่นอร์มังดี ยังคงต่อเนื่อง เพียงแต่ว่าเยอรมันไม่สามารถปกป้องได้อย่างแข็งขัน เพราะ ข่าวสารกลลวงของสพม.ที่ออกมาทำให้เชื่อว่า การบุกจะต้องมาจากช่องแคบ อังกฤษด้าน ปาส์ เดอ คาเลส์ อย่างแน่นอน เพราะ ฮิตเล่อร์เชื่อว่าเช่นนั้น และจากการเชื่อมั่นนี้ ทำให้เขายังคงดื้อดึงเชื่อต่อไปว่า อย่างไรเสีย ข้าศึกขึ้นที่นอร์มังดีก็คงต้องเป็นส่วนน้อย ทัพใหญ่ต่างหากที่จะมาทางด้านที่เขาปักใจ..ฉะนั้น ทหารส่วนใหญ่จึงต้องตรึงกำลังไว้ตรงนั้นอย่างไม่มีการขยับเขยื้อน และหลังจากการลอบสังหาร ฮิตเล่อร์ตัดตัวเองออกจากกลุ่มนายทหารคนสนิทอย่างทันที เพราะเขาไม่สามารถเชื่อใจใครได้อีกแล้ว การสั่งฆ่าผู้ที่ต้องสงสัยได้ถูกกระทำขึ้นอย่างต่อเนื่อง คนที่เขาไว้ใจอยู่ใกล้ นั่นคือ เกิบเบิล ฮิมม์เล่อร์ บอร์แมนน์ และฝ่ายเลขานุการที่จงรักภักดี ส่วน อัลเบิร์ต สเปียร์ คนที่เขาเคยไว้เนื้อเชื่อใจ ก็รอดข้อกล่าวหาไปได้อย่างหวุดหวิดเพราะในรายชื่อของขบวนการที่ถูกจัดส่งไปให้ท่านผู้นำได้พิพากษานั้น มีชื่อของอัลเบิร์ต อยู่ด้วย หากแต่ ชื่อของเขามีเครื่องหมายคำถามตามมาอยู่ข้างหลัง และเป็นคนเดียวที่มีเช่นนั้น..จึงถือได้ว่า เขาคงบริสุทธิ์ แต่กระนั้น ฮิตเล่อร์ก็ยังทำท่าเย็นชากับเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ในขณะที่ข้างในประเทศยังยุ่งเหยิงนั้น เยอรมันยังคงทำการสู้รบอย่างแข็งขัน สเปียร์ ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงอาวุธยังสามารถผลิตอาวุธออกมาได้อย่างต่อเนื่อง เพียงแต่การขนส่งที่จะนำไปใช้ตามหน่วยที่ต้องการนั้น ยังมีอุปสรรคมากมาย ฮิตเล่อร์รู้ดีว่า ในหน่วยรัฐบาลของเขานั้นกำลังแตกออกเป็นหลายฝักหลายฝ่าย เขาจึงพยายามเกาะติดแน่นอยู่กับมวลหมู่เกสตาโป และ เหล่า SS ที่เขาสร้างมากับมือ เขาพยายามพบปะกับเหล่าหัวหอกของเขาทั้งหลาย และ ได้ประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า ความล้มเหลวทั้งหลายที่เกิดขึ้น มาจากเหล่านายทหารที่คิดคดทรยศ ซึ่งต่อไปนี้เขาจะไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น นอกจาก พรรคพวกเลือดเนื้อนาซีด้วยกัน จากคุณ : WIWANDA - [ 23 ก.ค. 47 11:42:21 ]

ความคิดเห็นที่ 85 มาถึงตอนนี้ ฮิตเล่อร์เหลือความหวังในอาวุธลับเพียงอย่างเดียว นั่นคือ เรืออู รุ่น XXlll ที่มีขนาดเล็กพอเหมาะกับการทำงานในช่องแคบอังกฤษ แต่ผลที่ออกมาไม่ได้ประทับใจนัก อาวุธที่ว่านั่นคือ ทอร์ปิโดที่แสวงหาเรือข้าศึกเองได้ โดยที่เรือดำน้ำกบดานอยู่กับที่ไม่ต้องแล่นไปไหนเป็นอาทิตย์ๆ แม่ทัพ โดนิทซ์ คือผู้ที่คิดค้นคว้าประดิษฐ์ แต่ไม่ว่าจะคิดอะไรออกมา ฝ่ายสพม.ก็สร้างเครื่องป้องกันไว้ได้หมด อย่างอังกฤษได้สร้างทุ่นระเบิดที่ชื่อว่า Squid ออกมา สามารถหย่อนไปคอยดักตามกระแสเรดาร์ได้เลยในทุกที่ อีกทั้ง ไฟฉายส่องใต้น้ำที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ส่วนทางด้านรัสเซีย ตั้งแต่คริสมาสต์ของปี 1943 เป็นต้นมา นายพลซูคอฟขวัญใจแม่ยก(ไทย) ได้บุกตีทัพเยอรมันเสียขบวน อีกทั้งได้จับนักโทษและยึดอาวุธได้อย่างมากมาย อย่างไหนที่เอามาใช้งานไม่ได้ เขาสั่งทำลายหมด.. จนถึงเดือนกรกฎาคม 1944 รัสเซียได้บุกเข้ามาจนถึงชายแดนของกรุงวอซอร์ โปแลนด์ ฮิตเล่อร์ เริ่มมองเห็นการล่มสลายของอาณาจักร ไรค์ที่สามอย่างลางๆ..เพียงแต่วิธีแก้ปัญหาของเขาในยามนั้น คือ แกล้งทำตาบอดตาใส มองไปทางอื่นซะก็หมดเรื่อง.. ปากก็ยังชักยนตร์บอกทหารไปปาวๆเหมือนเดิมว่า จะไม่มีการถอยแม้แต่ก้าวเดียว.. ปลายเดือนกรกฎาคม ฮิตเล่อรืได้สั่งการไปยังแม่ทัพ ฟอน เกสเซลริ่งว่า..กองทัพต้องเตรียมการปกป้องสู้รบในแนวชายแดนเทือกเขาอัลไพน์ โดยใช้แผนที่จะนำเอา ประชาชนมาร่วมสู้รบประเภทร่วมด้วยช่วยกัน..แม่ทัพเกสเซลริ่งจะดูแลแนวรบทางด้านชายแดนสวิส และ แอนเดรียติค จากนั้นเขาก็วาดแผนงานสู้รบในฝัน ถึงขนาดสมมุติตัวเองว่าเป็นประชาชนพื้นเมืองที่รักชาติที่อยู่ตามแนวนั้น คราวนี้ฮิตเล่อร์ก็กลับมาเป็นฮิตเล่อร์คนเดิม ที่เพ้อเจ้อในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องอย่างคราวที่แม่ทัพต่างไปรบเย้วๆอยู่นั้น เขากลับมาเสียเวลาวาดแปลนภายในบังเกอร์ ที่ละเอียดยิบถึงขนาดว่าต้องมีตะปูกี่ตัว..ทหารจึงจะใช้แขวนเสื้อผ้าและสัมภาระได้อย่างเพียงพอ.. หรือ ครั้งที่เขาสั่งฆ่ายิวนับแสนนับล้าน แต่ก็ยังมาเสียเวลา เสียสมอง คิดวาดแปลนสร้างพิพิทธภัณฑ์ แต่ยามที่แม่ทัพเกสเซลริ่งถามคำถามที่สุดสำคัญยิ่งนั้น..ว่า..จะเอาอย่างไรกับสงครามครั้งนี้..เขากลับไม่ได้ใช้สมองมากมายอย่างกับสิ่งเล็กๆน้อยๆที่กล่าวมา เขาเพียงแต่ตอบว่า..สู้ให้สุดฤทธิ์.. มาถึงตอนนี้..ศัตรูคนสำคัญของชาวเยอรมัน และทหารทั้งหมดนั้น ไม่ใช่ใครอื่นไกล..กลับเป็นผู้นำฮิตเล่อร์ของเขาคนนี้นี่เอง.. ผู้นำที่ไม่เคยแคร์กับชีวิตทหารว่ามันจะตายหรืออยู่กินเป็นอย่างไร..คำว่าสู้ให้สุดฤทธิ์ นั้น สู้อะไร และสู้เพื่อใคร..ในเมื่อ อนาคตจะเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ได้.. จากคุณ : WIWANDA - [ 23 ก.ค. 47 11:58:33 ]

ความคิดเห็นที่ 86 วันที่ 21 กรกฎาคม 1944 ฮิตเล่อร์ได้ประกาศแต่งตั้งแม่ทัพ คูเดอเรียน นายพลรถถังให้เป็นผู้บัญชาการรบทางด้านสงครามตะวันออก.. ซึ่งขณะที่เขาเข้ามารับจ๊อบนั้น กองทัพเยอรมันก็อ่อนแอ..นับวันรอแต่ปาฏิหาริย์บังเกิดเท่านั้น..อีกซ้ำยังโดนตลบหลังจากกการลุกฮือของชาวโปล์ที่ก่อการปฏิวัติขึ้นมาภายในกรุงวอซอว์นำโดยนายพล Tadeusz ซึ่งการก่อการครั้งนี้ได้ทำลายศูนย์โทรคมนาคมของเยอรมันเสียหายมากมาย อีกทั้งการสู้รบปฏิวัติในครั้งนี้ ทำให้ชาวโรเมเนียได้ลุกขึ้นมาร่วมต่อต้านด้วยเช่นกัน แม่ทัพ คูเดอเรียนจึงรีบส่งรายงานไปยังฮิตเล่อร์ เพื่อขออนุมัติการตั้งศาลทหารพิจารณาคดีพวกผู้ก่อการ แต่รายงานไปตกอยู่ที่ ฮิมม์เล่อร์ ที่ได้แปลงสาสน์ข้อความจนฮิตเล่อร์เห็นว่า สมควรที่จะต้องส่งกองทัพหน่วย SS เข้าไปจัดการให้เด็ดขาด โดยส่งฮิมม์เล่อร์ไปเป็นผู้บัญชาการปราบกบฏ นั่นก็หมายถึง เหล่า SS จะเข้าไปควบคุมดูแลพื้นที่ในกรุงวอซอว์ อย่างเด็ดขาด โดยที่แม่ทัพ คูเดอเรียนไม่มีส่วนรู้เห็นแม้แต่นิดว่าอะไรได้กำลังจะเกิดขึ้น.. และทันทีที่เขาได้ยินเสียงลือเล่าอ้างแว่วๆ เขาก็รีบไปเจรจากับท่านผู้นำว่า...กรุงวอซอว์นั้นถือว่าจุดยุทธศาสตร์สำคัญสำหรับเยอรมัน..ที่สมควรต้องตั้งมั่นรักษาไว้ ฮิตเล่อร์ไม่ได้ตกปากรับคำแต่อย่างใดกับท่านแม่ทัพ เพราะเขาได้สั่งการไปให้หน่วย SS ทำหน้าที่นั้นแล้ว..โดย..สั่งฆ่ามันทุกผู้ที่ขวางหน้าอย่างอำมหิต ขณะที่ การสู้รบระหว่าง เยอรมันกับผู้ก่อการปฏิวัติดำเนินไปอย่างดุเดือดนั้น..กองทัพรัสเซียที่อยู่ประชิดชายแดนโปแลนด์ก็หยุดชะงักกึก.. ฝ่ายเยอรมันดีอกดีใจ ต่างคิดว่า เพราะแรงต้านทานที่แข็งขันจึงสามารถหยุดกองทัพแดงไว้ได้..แต่ ป๊าวววว.. ที่รัสเซียหยุดนั้น เพราะ นายพลซูคอฟ บอกว่า จะบุกทำไมให้เหนื่อยวะ..ปล่อยให้มันฆ่ากันตายไปก่อน แล้วที่เหลือเราค่อยเข้าไปกวาดล้างทีหลัง.. แก้ไขเมื่อ 23 ก.ค. 47 13:43:27 จากคุณ : WIWANDA - [ 23 ก.ค. 47 13:38:35 ]

ความคิดเห็นที่ 87 จะแยกประเด็นเล่าเรื่อง ไวน์..ไวน์ ตรงนี้นะคะ.. ความคิดเห็นนี้ได้แตกไปยังกระทู้ K2928094 จากคุณ : WIWANDA - [ 24 ก.ค. 47 05:35:07 ]

ความคิดเห็นที่ 88 แตกกระทู้กันจ้าละหวั่น..เอ้า..เฮ...!!! ความคิดเห็นนี้ได้แตกไปยังกระทู้ K2928114 จากคุณ : WIWANDA - [ 24 ก.ค. 47 07:13:58 ]

Hosted by www.Geocities.ws