Euscorpius italicus
Angermann 1957
Deze schorpioen behoort tot de familie Chactidae ( Lauri, 1896 ) Dit is een van de weinige europese schorpioenensoorten. Het is een kleine schorpioen die niet agressief is. Ookal zou deze schorpioen agressief zijn, hoeven mensen er toch niet bang voor te zijn. De angel van deze schorpioen is namelijk veel te klein om door de huid van een mens heen te dringen. Het gif is ook zeer zwak. In de natuur komen deze schorpioentjes, die maar 3 a 4 centimeter lang worden, voornamelijk voor in Italie en in het zuiden van Zwitserland. Een neefje van E. italicus, E. flavicaudis komt op het moment nog meer voor. E.italicus wordt in de natuur namelijk bedrijgt door de afbraak van zijn leefgebied. Dit leefgebied bestaat uit natuurlijke stenen muurtjes, waar hij tussen de stenen schuilt en zich opwarmt in de zon. Deze muurtjes zijn vrij droog, en deze schorpioenen behoren dus ook vrij droog gehouden te worden in gevangenschap.
Geef ze veel schuilplaatsen, en een klein waterschaaltje. Van juni tot augustus, kan het vrouwtje jongen baren. Dit zijn er meestal tussen de 20 en de 30, de jongen verlaten meestal na 10 dagen moeders rug. Kweek de jongen een stuk vochtiger op als dat de ouders gehuisvest zijn. De E. italicus kan in groepen worden gehuisvest, zolang de bak groot genoeg is. Reken voor elke schorpioen, 3 x de lengte van de schorpioen voor de breedte, en 2 x de lengte van de schorpioen voor de lengte. |
