Bir gün Mark okuldan eve dönerken önünde yürüyen bir çocuğun ayağı taşa takılmış ve elindeki kitapların tümünü, iki süveterini, beyzbol sopasını, beyzbol eldivenini ve küçük bir kasetçalar yere düşürmüş. Mark hemen eğilmiş ve çocuğun yere düşen eşyalarını toplamasına yardım etmiş. Aynı yönde yürüdükleri için de çocuğun eşyalarını taşımasına yardım etmiş. Evlerine doğru yürürlerken, Mark çocuğun adının Bill olduğunu, onun video oyunlarını, beyzbolu ve tarih dersini çok sevdiğini, ama diğer derslerinde çok başarılı olmadığını ve kız arkadaşından yeni ayrıldığını öğrenmiş.

Mark arkadaşını evine bıraktıktan sonra kendi evine gitmiş. Daha sonra okulda arkadaşlık etmeye başlamışlar ve bir-iki kez öğle yemeklerini birlikte yemişler. Sonra da her ikisi de ortaokuldan mezun olmuşlar. Daha sonra aynı liseye gitmeye başlamışlar ve geçen yıllar içinde çok sık olmamakla birlikte görüşmüşler. Sonra liseden mezun olacakları gün gelmiş çatmış. Mezuniyetten üç hafta önce, Bill Mark'la konuşmak istemiş.

Bill ona yıllar önce ilk karşılaşmalarını anımsatmış. "O gün neden o kadar çok şey taşıdığımı hiç merak ettin mi?" diye sormuş Mark'a. "Biliyor musun? O gün okuldaki dolabımı boşaltmıştım, çünkü ardımda hiçbir şey bırakmak istemiyordum. Annemin uyku haplarından kaçırmıştım ve eve gidip intihar edecektim. Fakat seninle konuşup, gülmeye başladıktan sonra, kendimi öldürürsem seninle bir daha öyle hoş vakitler geçiremeyecektim. Mark, şimdi anladın değil mi, kitaplarımı toplamama yardım ettiğin o gün bana çok daha büyük bir iyilik yaptın. Yaşamımı kurtardın."