Gülümseme

Kücük kiz, hüzünlü bir yabanciya gülümsedi. Bu gülümseme adamin kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava icinde yakin gecmiste kendisine yardim eden bir dosta tesekkur etmedigini hatirladi. Hemen bir not yazdi, yolladi. Arkadasi bu tesekkürden o kadar keyiflendi ki, her öglen yemek yedigi lokantada garson kiza yüklü  bir bahsis birakti. Garson kiz ilk defa böyle bir bahsis aliyordu. Aksam eve giderken, kazandigi paranin bir parcasini her zaman köse basinda oturan fakir adamin sapkasina birakti. Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki. Iki gündür bogazindan asagi lokma gecmemisti. Karnini ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki tek odasinin yolunu islik calarak tuttu. Öyle neseliydi ki, bir sacak altinda titresen köpek yavrusunu görünce, kucagina aliverdi. Kücük köpek gecenin sogugundan kurtuldugu icin mutluydu. Sicak odada sabaha kadar kosusturdu. Gece yarisindan sonra apartmani dumanlar sardi. Bir yangin basliyordu. Dumani koklayan köpek öyle bir havlamaya basladi ki, önce fakir adam uyandi, sonra bütün apartman halki.  Anneler, babalar dumandan bogulmak üzere olan yavrularini kucaklayip, ölümden kurtardilar. Bütün bunlarin hepsi, bes kurusluk bile maliyeti olmayan bir tebessümün sonucuydu.