Sevmek Neymis Birgun Anlarsin
| Uykularin
kaçar geceleri Bir türlü sabah olmayi bilmez Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya Deli eden bir ugultudur baslar kulaklarinda Ne çarsaf halden anlar, ne yastik Girmez pencerelerden bekledigin aydinlik Kapanir yatagina çaresizligine aglarsin Onun unutamadigin hayali Sigaradan derin bir nefes çekmiscesine dolar içine Sevmek neymis birgün anlarsin Birgün anlarsin aslinda herseyin bos oldugunu Serefin, faziletin, iyiligin, güzelligin Gün gelirde sesini bir kerecik duymak için Vurursun basini soguk tas duvarlara Büyür gitgide incinmisligin, kirilmisligin Duyarsin ta derinden acisini çaresiz kalmisligin Sevmek neymis birgün anlarsin Birgün anlarsin ne ise yaradigini ellerinin Niçin yaratildigini Bu igrenç dünyaya neden geldigini Uzun uzun seyredersinde aynalarda güzelligini Bosuna geçip giden yillarina yanarsin Dolar gözlerin için burkulur Sevmek neymis birgün anlarsin Birgün anlarsin sevilen dudaklarin Sevilen gözlerin erisilmezligini O hiç beklenmeyen saat geldi mi Düser saçlarin önüne ama bembeyaz Uzanir gökyüzüne ellerin Ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin Bir zaman geçmis günlerin uykusuna dalarsin Sonra dizilir birbiri ardinca gerçekler aci Sevmek neymis birgün anlarsin Birgün anlarsin hayal kurmayi Beklemeyi Ümit etmeyi Bir kirli gömlek gibi çikarip atasin gelir Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi Lanet edersin yasadigina Maziden ne kalmissa yirtar atarsin Zaman bir çiçek gibi büyür kabrimde kendiliginden Bir gün seni sevdigimi anlarsin |