Φιλί Θανάτου

Προχθές άγρια μεσάνυχτα βλέποντας Nosferatu

ξάφνου ένιωσα πάνω μου γλυκό φιλί θανάτου.

Ένα μαχαίρι άρπαξα να βγω να εξακριβώσω

πόσους άθλιους μπάσταρδους μπορούσα να σκοτώσω.

Ευθύς αμέσως σκέφτηκα τον πούστη τον Καρβέλα

μα δεν θα πήγαινα μακριά με αυτή τη μπακατέλα.

Μαχαίρι κάτω πέταξα και πήρα δύο Uzi

καθώς το φεγγαρόφως ένιωθα να με λούζει.

Τεμάχισα, ξεκοίλιασα, πνίγηκα μες το αίμα,

τα εντόστιά τους κράταγα και τη χρυσή τους πένα.

Πίσω στο σπίτι γύρισα μετά απο καμιά ωρίτσα

και αφού τα εντόστια έπλυνα τα έκανα μαγειρίτσα.

Και αφού η ώρα πέρασε και μου’φυγε η ζούρλια

τη μαγειρίτσα έφαγα που είχε γίνει μούρλια.

Έβαλα τηλεόραση στο θρίλλερ του Σαββάτου

και ξάφνου ένιωσα πάνω μου γλυκό φιλί θανάτου.

© 11.04.2001