Diavolo

Σαν πέσει πάλι η νύχτα η καρδιά σου θα το νιώσει

Το μαύρο πέπλο των σκιών της θα έρθει να απλώσει

Αναδυόμενη απαλά από του ηλίου τη δύση

Η αύρα της γλυκά θα’ ρθεί να σε δροσίσει

Μαγευτική και γελαστή σιγά θα πλησιάσει

Από το χέρι μια στιγμή θα έρθει να σε πιάσει

Το κύμα και ο αέρας ξάφνου θα δυναμώσουν

Καθώς τα χείλη σας σφιχτά θα έρθουν να ανταμώσουν

Και σαν πάλι θα χάνεται γελώντας στο σκοτάδι

Θα νιώσεις τελευταία φορά ένα γλυκό της χάδι

Να σε ακουμπά, να σε τρυπά, να παίρνει την ψυχή σου

Ανήμπορος να αντισταθείς, να την κάνεις δική σου

Ένα όνειρο που έφυγε, στην νύχτα θα γυρίζεις

Και μες στο φως της χαραυγής σιγά θα ψιθυρίζεις:

«Μια όμορφη ανάμνηση, μόνο ένα πράγμα μένει

στην νύχτα όπως απλώνεται το άρωμά σου... »

© 26.06.2002