Αιώνια Σιωπή

Και όμως εγώ σε σκότωσα

μα εσύ ακόμη εκεί,

σιωπηλή, στέκεις και με κοιτάς

και με το δάκτυλό σου δείχνεις

Δείχνεις τις μέρες που αφήσαμε

ενώ δικές μας ήταν

σκισμένες απο το ημερολόγιο

που σου είχα κάνει δώρο

Δείχνεις το φυλακτό μου

όπου είχες χαράξει τις σκέψεις σου

πρωτού φυσώντας δυνατά

μακριά τις παρασύρω

Δείχνεις τα μάτια μου

σκυφτά που είναι στο χώμα

καταραμένα για πάντα να κοιτούν ανέκφραστα

τον κόσμο να αλλάζει

Δείχνεις χλωμή κι ευτυχισμένη

στην αιώνια σιωπή σαν μπαίνεις

καθώς τα χείλη σου γλυκά

για τελευταία φορά μου ψιθυρίζουν σ’αγαπώ.

© 11.04.2001