verhaal

1e akte
Thomas Andrews, de ontwerper van de Titanic, buigt zich over de
tekeningen van zijn ultieme droom; een drijvende stad,
een nieuw wereldwonder, een schip dat de mensheid versteld zal
doen staan.

Woensdag 10 april 1912. In Southampton ligt de majestueuze Titanic klaar voor haar eerste reis. De bemanning, waaronder kapitein Smith die na deze overtocht en 43 dienstjaren met pensioen zal gaan, gaat aan boord, gevolgd door de derde-, tweede- en eerste klas passagiers. Ook ontwerper Andrews en de eigenaar van de White Star Line Bruce Ismay, zullen de Titanic op haar eerste reis vergezellen. De laatste vracht en bagage worden aan boord gebracht, waarna een vaarwel klinkt tot de mensen op de kade.

Donderdag 11 april 1912. Op de brug zet Kapitein Smith koers in de richting van New York met een snelheid van 19 knopen. Bruce Ismay verschijnt op de brug en maakt hem duidelijk dat hij verwacht de oversteek in een recordtijd van 6 degen te voltooien. Ismay zet de kapitein onder druk de snelheid te verhogen. Stoker Frederick Barret schept ondertussen ver benedendeks de kolen in de ketels van de Titanic. Hij maakt zich zorgen over de opgevoerde snelheid, denkt terug aan zijn tijd in de mijnen en hoopt op licht in zijn donkere bestaan. Tweedeklas passagiere Alice Beane wil niets liever dan deel uitmaken van de rijken en machtigen der aarde. Ze vergaapt zich aan de miljonairs en de enorme luxe aan boord. Twee andere tweedeklas passagiers zijn blij Engeland achter zich te hebben gelaten. Pas in Amerika kan middenklasser Charles zonder problemen met zijn rijke geliefde Caroline trouwen. De eerste klas passagiers, waaronder vele miljonairs zoals Isidor Straus en zijn echtgenote en Benjamin Guggenheim en zijn minnares, juichen de ongekende mogelijkheden van de bijzondere eeuw waarin zij leven toe. Ze genieten van de overtocht en een heerlijk copieus diner aan de kapiteinstafel. Tijdens een van deze diners ontvangt Kapiteit Smith een eerste ijswaarschuwing.

Zaterdag 13 april 1912. Vele derdeklas passagiers hebben hun huis en haard achter zich gelaten en zijn op weg naar Amerika in de hoop op een beter leven. Onder hen de Ierse Kate McGowan. Zij heeft haar oog laten vallen op de jonge Jim Farrell die nog niets weet van het geheim dat ze bij zich draagt. In de telefonistenkamer ontvangt Marconist Harold Bride diverse ijswaarschuwingen die hij doorgeeft aan de brug. Bride verwondert zich over de ongekende mogelijkheden van de radio-telegrafie waarmee hij contact kan maken met de hele wereld. Stoker Barrett vraagt Bride een telegram te versturen naar zijn liefje. Hij mist zijn Darlene en laat haar weten bij terugkomst met haar te zullen trouwen.

Zondag 14 april 1912. Op het dek dansen de eersteklas passagiers The Rag op de klanken van het orkest van bandleider Wallace Hartley. Tweedeklas passagiere Alice Beane mengt zich vol overgave en jaloerzie tussen de dansende miljonairs en maakt haar echtgenoot Edgar duidelijk meer uit het leven te willen halen dan hij haar kan bieden. Die avond voert kapitein Smith overmoedig de snelheid op tot 23 knopen waarna hij zich terugtrekt voor de nacht. Vanuit het kraaiennest tuurt uitkijk Frederick Fleet die avond over de kalme Atlantische oceaan naar de horizon. Het is donker, koud en er staat nauwelijks wind. Plots ziet Fleet een ijsberg recht voor de Titanic. Een botsing is onvermijdelijk.

2e akte
Zondag 14 april/ maandag 15 april 1912. Vlak na de botsing worden alle eerste- en tweedeklas passagiers wakker gemaakt en verzocht zich, met zwemvesten, te verzamelen in de Grand Salon voor een 'doodgewone reddingsoefening'. De derdeklas passagiers moeten ondertussen wachten op verdere instructies en weten nog niet dat ze ver benedendeks zitten opgesloten als ratten in de val. Hofmeester Henry Etches doet zijn uiterste best paniek onder de passagiers te voorkomen en de evacuatie zo ordelijk mogelijk te laten verlopen. Maar onrust en speculaties maken zich langzaam maar zeker meester van iedereen. Op de brug rapporteert Andrews aan kapitein Smith dat het onvoorstelbare is gebeurd: de Titanic is zinkende. Ze hebben nog anderhalf uur.
Terwijl kapitein Smith, Andrews en Ismay in de telegrafistenkamer ruzieen over de vraag van schuld en verantwoordelijkheid, stuurt marconist Bride onvermoeid een S.O.S.-bericht de wereld in. Enkel het schip de Carpathia reageert, maar is nog ver van de Titanic verwijderd. Terwijl derdeklas passagiers Kate McGowan en Jim Farrell op zoek gaan naar een vluchtweg, worden de eerste- en tweedeklas passagiers naar het bootdek geleid om de reddingsboten te betreden. Aldaar worden de mannelijke passagiers gescheiden van hun geliefden en zijn geluiden hoorbaar van hoop op een spoedige hereniging. Bruce Ismay weet in paniek een plek in een reddingsboot te bemachtigen. Mrs. Ida Straus weigert aan boord van een reddingsboot te gaan. Na 40 gelukkige huwelijksjaren besluit ze ook nu bij haar man te blijven. Hofmeester Etches opent een fles champagne voor Mr. en Mrs. Straus die hij bedankt voor de jaren dat hij ze heeft mogen dienen. Vlak daarna verklaart kapitein Smith de Titanic voor verloren. In de verlaten rookkamer herziet en bestudeert Thomas Andrews ondertussen zijn ontwerpen voor de Titanic. Hij begrijpt wat er fout is gegaan en wat er met het schip zal gebeuren. De Titanic zet koers in de richting van een onafwendbaar noodlot en verdwijnt in de diepte van de kalme oceaan.

Aan boord van het ter redding toegesnelde schip de Carpathia doen enkele overlevenden verslag van het zinken van de Titanic en het verlies van hun dierbaren. Ze denken terug aan de droom van een drijvende stad, een wereldwonder, een schip dat de mensheid versteld zou doen staan. Ze denken terug aan hun vrienden, collega's en geliefden en de prachtige dag waarop de Titanic vertrok vanuit Southampton.

De foto die op deze pagina staat is eigendom van Joop van den Ende Theater Producties.
De foto is gemaakt door Deen van Meer.

Titanic: de musical over een van de grootste rampen van de 20e eeuw