|
jueves 8 de junio: Ubud
de tijden zijn veranderd. Hanne is in Nederland en ik zit nog steeds in Bali. nee, er is geen acute relatiecrisis opgedoken.... de opa van Han is zwaar ziek en het is beter dat ze bij hem is. naar verwachting komt ze de 16de weer terug, mais on vera.
dus, alle mensen in Nederland: ze is in Rotterdam!
Han was een beetje emo bij het vertek naar huis, maar wegens verhoogde security aan de luchthaven van Denpasar (bomaanslagen Kuta) mogen alleen de passagiers de inkomhal in. we waren er met Ketut en haar man Wayan naartoe gegaan om haar uit de zwaaien en mochten niet binnen. maar: geen probleem! we zijn tenslotte in Indonesie waar alles kan. maw: Ketut heeft de Rupiahs boven gehaald en de security omgekocht. :) 3 euro later liep ik gezellig met Hanne een colatje te drinken IN de luchthaven alvorens afscheid te nemen. iedereen gelukkig!
ondertussen moet ik hier de dagen vullen en dat lukt gelukkig aardig goed. na al 1,5 week in Ubud en dagelijks fantastisch onderricht van Ketut in de Balinese kookkunst maak ik sambal goreng alsof ik nooit anders gedaan heb en ben ik begonnen met Indonesche les! elke dag 2u les van leraar Wayan (iedereen heet hier Wayan, Made of Ketut) en dan huiswerk maken. voel me precies weer in Cordoba, zwoegend op Spaanse woordjes leren. hoewel Wayan achterover viel dat ik 4 talen spreek en nu helemaal overtuigd is dat Indonesisch geen probleem zal zijn, ben ik het daar toch niet helemaal mee eens. en das een understatement.
gelukkig heb ik goede vooruitzichten, want als de studiestress me teveel wordt, ligt er morgen om 4u (jam empat) een Balinese massage en facial op me te wachten. aaaaaaah dat lijkt mss een luxe, maar na al dat reizen in enigzins 'primaire' omstandigheden in mijn velleke wel toe aan een grondige scrub. als er maar een paar huidcellen overblijven :)
maar genoeg gezeverd, nu het serieuze werk: de Hindu-initiatie!
ten eerste is ketut van plan ons mee te nemen naar een 'special man' om Hanne ritueel te laten zuiveren als ze terug is. volgens Ketut is haar ziel vestoord door al wat er gebeurt in haar familie waardoor ze haar ziel moet reinigen van negatieve invloeden. het is een hele eer.
verder ben ik bezig met een ceremonie-marathon. er is nu in Ubud 4 dagen lang 's avonds een grote ceremonie die 2 keer/jaar gehouden wordt en dient om alles (mensen, rijstvelden,..) te reinigen.
gisteren was de eerste en liep ik om 7pm volledig in sarong gwikkeld naar de tempel.
Ketut wilde dat ik haar alles zou vertellen achteraf. zij hebben pas een sterfgeval gehad in de familie en mogen nu 12 dagen niet naar ceremonies.
en wat een ervaring! Gamelan muziek, Legong en andere dans, priesters, prachtige offergaves, overal de geur van wierook, biddende Hindus in de mooiste kledij die besprenkeld worden met heilig water,...
ongelooflijk. er waren slechts enkele toeristen omdat het een ceremonie is voor de lokale gemeenschap wat het des te specialer maakte. en de volgende dagen weer!
ben niet zo goden en reincarnatie-achtig, maar de wijze waarop deze mensen de verering van en het samenleven met de natuurelementen beleven, is innemend.
water is bijvoorbeeld heilig en het reinigen van lichaam en de ziel is hier van dagelijks belang.
ze gaan daar veel bewuster en spiritueler mee om dan wij en ik heb me al vaak de 'arme' Westerling gevoeld. maar ik ben op de goede plaats om bij te leren.
wederom, power to the peaceful.
Han, geniet van thuis, denk aan je xx |
|