Na de goede zorgen bij Ketut in Bali zijn we nu weer in de drukke wereld.
Hong Kong is groot, heet, druk, Westers, modern en heel efficient. Iedereen loopt hier rond met de nieuwste gsm's die waarschijnlijk nog 300 andere functies hebben, nog nooit zoveel dames met lelijke Louis Vuiton tassen gezien en een metro waar flatscreen TV's omhoog hangen.
Neen, in Bali zijn we duidelijk niet meer.
Maar er zijn ook voordelen. Aangezien wij geen reisgids over de stad hebben, maar er bij aankomst op de luchthaven een enorme informatiestand met vriendelijke hostessen is, weten wij al snel hoe we ons de volgende dagen goed en goedkoop kunnen bezig houden.
We hebben een boekje met stadswandelingen door verschillende wijken bemachtigd en gaan morgen naar een gratis lichtspektakel op en rond de skyline van Hong Kong die je vanaf de andere kant van het water kan bewonderen. Het is de langstlopende lichtshow en ze staan zelfs in het Guiness Book of records.
Wij zijn vooral blij dat het niks kost en weten wat er morgenavond op het programma staat.
Nu eerst snel naar ons bedje en hopen dat de airco werkt, want het zal nodig worden in deze broeierige hitte.
De stadswandeling is een succes geworden! We zijn langs de 'medicine street' gelopen, de 'seafood street' en hebben nog nooit zoveel gedroogd voedsel gezien waarvan we absoluut geen idee hebben wat het is.
Het wou nog leuker geweest zijn met een gids die een beetje uitleg geeft, maar raden wat het kan zijn heeft ook zijn charmes.
's Avonds op tijd de metro genomen om een mooi plekje te vinden aan de kade voor het lichtspektakel. Het was prachtig: lasers vanuit de toppen van de torens, overal spots, vuurwerk en effecten...keiflashy! Als twee meisjes in Disneyland stonden we mee te wiegen op het Aziatische dance/jengelmuziekje op de achtergrond. Daarna moesten we snel naar huis, want morgen vertrekken we alweer naar Vietnam en de wekker gaat onverbidderijk om 5.30am..
Met slaapoogjes staan we super op tijd bij de incheckbalie op Hong Kong International Airport.
Ho Chi Ming City here we come!
Of toch niet...
Het schattig meisje achter de balie die bovendien niet wist wat Cambodia was, maar dat even terzijde, vraagt waar ons visum voor Vietnam is.
- huh? dat kopen we toch als we aankomen?
- nope, dat moet vooraf geregeld worden. u zult naar de Vietnamese ambassade in HK moeten gaan, jammer dat het vandaag bovendien zondag is en een paar werkdagen moet wachten op het visum.
- slik. dat valt tegen.
We kunnen nu wel veel vloeken, maar er zal niets anders op zitten dan langer in Hong Kong blijven en nog een paar standswandelingen te doen, onze brochure is immers nog niet uit.
Ik zie het niet goed zitten, maar heb vooral spijt dat ik zo vroeg uit mijn harde bed gekomen ben voor niets..
Laat het een les zijn, ik hoor het mijn moeder al zeggen.
Ja ma...
