Net met onze grote rugzak van de ferrieboot gestapt voor ons laatste nachtje in Griekenland.
We hebben een heerlijk weekje vakantie gehad op de camping met stralende zon en een heerlijk zwembad.
Het niks doen stond in groot contrast met de rest van de reis, maar na een paar dagen waren we er al volledig aan aangepast. Van het eiland Andros hebben we dan ook werkelijk niks gezien behalve ons eigen dorpje.
Ten eerste vond ik het te warm om ook maar een teen te bewegen tenzij die zich in het water bevond, maar de honger om op elke nieuwe plek de lokale bezienswaardigheden te bezoeken is ook zwaar afgenomen. Afgelopen jaar hebben we zoveel gezien en volgende maand worden we weer in het 'normale' leven gegooid. Het valt niet te ontkennen dat we deze week uiterst lui zijn geweest, maar het is ook de perfecte gelegenheid tot een beetje reflectie.
Als ik de site er op nalees dringt het nog maar eens door wat een ervaring het is geweest.
Maar hoe romantisch een wereldreis ook klinkt, de essentie is zoals het leven thuis.
Het gaat met een lach en een traan.
Soms is het heerlijk om even de ultieme vrijheid te voelen, dan weer vloek dat je zo ver bent van de mensen die je graag ziet.
Soms kunnen Han en ik de wereld aan, dan weer wil je mekaar achter het behang plakken.
Je komt de heerlijkste mensen tegen, anderen zijn alleen geinteresseerd in iets aan je verdienen.
Dat is niet goed of slecht, maar een gegeven waar je mee om moet gaan.
Meestal geen probleem, af een toe even moeilijk.
Omdat we geen zin hadden om vannacht in Athene te slapen, gaan we voor een keertje ons budget te boven aan een mooi hotelletje in de haven om morgen de bus van 6 am naar de luchthaven te nemen.
Als geen terrorist het ons belet vliegen we om 8.20 am naar Madrid waar een huurautotje ons staat op te wachten.
Twee weekjes Spanje waar ik weer heerlijk Spaans kan praten...buenisimo!!
chau a todos
xx
Eigenlijk niet zo veel te melden.
Alles goed.
We lopen van onze tent naar het zwembad en terug.
Meer dan een (rood) kleurtje krijgen gebeurd er momenteel niet.
Onze asociale buren houden ons 's nachts wakker en had daarnet woorden met Hanne omdat ik altijd verlies bij dammen. En mens moet iets doen met zijn dag.
