Londonbrev

Hampstead Heath er den einaste plassen i byen ein kan rote seg bort i eit stort vilnis av tre, brennesle, bj�rneb�rkratt og hundekjeks, og rett og slett gl�mme at ein er i London. Tilogmed brennesla lyser sjarmerande, som symbol p� at her er det ikkje parkmessig strigla og lukt. �, slike gro-krefter det er i brennesla!

P� l�rdag fekk neslene p� "The Heath" musikk til arbeidet, da eit assortert utval skandinavar (og to engelskmenn) kom og sang Bellmannviser for dei.. Picnicen var spleiselag, musikken likes�: medbrakte instrument talde fl�yte, gitar og hardingfele. Danskane hadde dessutan "Folkeh�yskolens sangbog", som imponerte meg med � innehalde alle vers av "Ja vi elsker".

N�r vi ikkje sang, brukte vi tida p� alskens dansargalskap. Dansarar er ikkje s� veldig flinke til � oppf�re seg normalt. Vi sprang rundt p� sletta og �vde l�ft og hopp og kast, og sto p� huet s� lenge vi kunne. Det s�g sikkert spr�tt ut, og det var halve moroa.. Og innbudte, ikkje-dansande kj�raster vart rivne med, og l�fta og vart l�fta like vilt som oss.

� kalle Hampstead Heath for "den ville natur" er vel � overdrive litt. Men det minte om Noreg - og Danmark og Sverige, alt etter kvar vi kom fr�...
Og underteikna gjorde noko han ikkje har gjort p� lenge, lenge: p� veg ut av parken om kvelden, nemnde nokon treklatring. HR slapp fele og ryggsekk og for opp i n�raste og beste tre..
For ein festdag!

--

"Fred er eit tryggare eksperiment enn krig"

Hallvord Reiar Michaelsen Steen, London 
[email protected] - ICQ#35617667


http://www.geocities.com/Athens/Ithaca/5130/


Har du sett Johanne Louise NETTGALLERI?
http://home.sol.no/~gasteen/jl

F�rre

Neste