Mereu te caut,
Te astept pe mal
Cantand din flaut,
Visand autumnal.
Oglinda apei creste,
O frunza se framanta,
Acum intregul se opreste
Si nimeni nu mai canta.
Negrul e-atotstapanitor,
Se-asterne amorteala.
E frig, e trist si ma-nfior,
Doar eu sunt imortala!
Tu esti pierdut.
Spre ce te-ai indreptat?
Totul in jurul meu e mut.
De ce, de ce-ai plecat?
Concluzie:
Singuratatea e macabra,
Dar numai singur te inalti.
Veti trai intr-o lume stearpa,
Voi, toti cei ce acum negati!
(noiembrie 1998)