| yıldızlar gözlerinin
pırıltısını kıskanırdı, güneş gülümsemesini... minik serçenin sevinç çığlıkları, sesini andırırdı, gülümdü... gül yüzlümdü... Ama gün geldi, kara bulutlar yağmuru getirdi, yıldızlar bir anda sönüverdi, güneş bir daha hiç bir zaman gülümsemedi, hüzünle ağladı bu kez minik serçe, ve baharın ortasında güller soluverdi, gül yüzlüm, minicik yüreğime sığamadı, uçuverdi... |