|
|
AMA |
- Ey sevgililer;
- Bedenlerinizle aynı
masada ruhlarınızla ayrı vadilerdesiniz. Dudaklarınızın şarkısını
duyurabiliyorsunuz birbirinize ama kalplerinizin haykırışları sönüyor
yüreklerinizde.
- Birbirinizn elini tutuyor
ama kalplerinizin kanatları ayrı ayrı ufuklarda çırpınmakta.
- Dudaklarınız
gülümsemekte ama yürekleriniz hissetiklerini anlatamamakta ve ağlamakta.
- Madem ruhlarınız bu
kadar birbirine yabancı ve kapalı , niçin gözlerinize ve ellerinize bu kadar acı
çektiriyorsunuz.
- Bırakalım gitsin...
- Bekleyelim ruhumuz
kılavuz olsun.
- Bizi, bizden olan, ona
"Ey ben" diye hitap edeceğimiz birisine ulaştırsın. Unutmayalım ki; aynı
düzlemde olsa da iki ayrı labirentin insanı birbirini bulamaz...
-
|
|
|