| Mijn eigenste reisverslag: hellas 2001 |
| Dag 1: 12 juli 2001 |
| Onze reis voer ons met Axon Airlines naar het nachtelijke Athene. Truien zijn hier overbodig en airco is de boodschap! Maar toch, een bus met maximale airco is ook een beetje t� frisjes... Volgens mij gaan ze hier heel laat slapen. Veel mensen zaten nog op de terrasjes ( wij natuurlijk ook!) en toen wij in onze hotelkamer wat probeerden te slapen, kwam de vuilniskar rond drie uur in de morgen gezellig en lawaaierig langs. |
| Dag 2: 13 juli 2001 |
| De ochtend begon voor ons door een rinkelende wakkermaker- de telefoon dus. Konden we gelijk ons eerste woordje Grieks oefenen: Kalim�ra! Helaas geen ontbijt op bed in het Omiros Hotel waar we verbleven. Waar we overigens drie nachten zouden verpozen. We kregen in een eetzaaltje hard stokbrood -van brood hebben ze in Griekenland blijkbaar nog nooit gehoord, zoals later zou blijken-, toast, vreemde limonade,... Smakelijk! Na ons ontbijt vertrokken we naar de Akropolis. Eindelijk konden we de Kareatiden en het Nik�-tempeltje eens in het echt bewonderen. In plaats van dat ze ons vanuit onze duffe handboeken aanstaarden! We kregen een rondleiding van een gids, die een zeer verdienstelijke poging deed om Nederlands te spreken. We zijn nu al heel wat meer over Athene, de Kor�/Kourosbeelden en de tempelzuilen te weten gekomen. 's Middags konden we onze honger stillen met spinazie in wijnbladeren en slaatje en spaghetti. En hops we gingen weer aan de wandel. Dit maal een zeer lange tocht naar een museum. Er waren natuurlijk mooie beelden en voorwerpen te bezichtigen. We bleven hangen bij het dodenmasker van Agamemnon. Echt is toch altijd nog het mooist! Laten we eens resumeren: Normaal gezien zeggen we Athenae, een meervoudsvorm, want het bestaat uit 15 gemeenten. Alle beelden en tempels werden vroeger in de meest schreeuwerige kleuren geschilderd! Terug in hetzelfde restaurant, ditmaal kregen we iets kaasachtigs, een slaatje, zoute aardappels met rijsttomaten en 1 bolletje aardbijenijs geserveerd. Maar het echte dessert volgde pas op het einde: een coupe sirtaki, ol�! Op de terugweg, wilden er nog een groot aantal de "berg" op. Voor mij liever een terrasje! |
| de rest volgt nog!!!!!!! |
| Dag 3: 14 juli 2001 |
| Vandaag onze eerste ervaring met de Griekse metro. Wat een boemeltreintje, naar het schijnt het oudste metronet van Europa! En dat was te merken! Een tochtje op de boot volgde en zo belandden we op het eiland Egina. Na wat voor ons een verschrikkelijke en gevaarlijke busrit leek met een roekeloze chauffeur konden we een bezoekje brengen aan de tempel van Aphaia. De zuilen waren enorm aangetast omdat men het lokale gesteente had gebruikt voor de bouw van de tempel. Men had de rotsblokken kunnen optillen door aan de zijkanten een hoefijzervorm te slijpen zodat er gemakkelijk touwen inkonden. Hoe ingenieus! Toen een steile afdaling nar de zee. Daar beneden aten we frietjes en daarna konden we in het koele water van de zee duiken. Maar helaas, wat was dat water zout! En helaas, het duurde niet lang! Een "wankelende" boot bracht ons weer terug naar Athene. Opnieuw namen we de metro, ditmaal naar Monastiraki. Dat is een van de gemeenten van Athene. We aten nog een hapje in een restaurant dat helemaal overdekt was door een grote boom. Ik kreeg (weeral) een met rijst gevulde "tomaat". Ja... Na het eten gingen we direct naar het theater voor een balletvoorstelling. Het verhaalde over een prinses met tutu en zij droomde van een knappe prins �n kreeg een nachtmerrie over een Moorse prins die haar ontvoerde. Uiteindelijk overwon de knappe grijze prins de oranje Moor. De laatste sc�ne ging over hun huwelijk. Wat een pirouettes, onze prins bleef maar in de lucht zweven... En zo kwam het dat we pas laat in ons bedje doken. |
 |
| het ticket... |