 |
| Help, daar komen de Belgen! Donderdagavond 12 juli. Twee�ndertig Belgen (24 meisjes en jongens uit het vijfde en het zesde jaar en 8 begeleiders) landen in de splinternieuwe luchthaven van Athene. De allereerste indrukken zijn warm � toen we in de open lucht kwamen - en ijskoud in de bus met airco. De Akropolis is vermoeiend groot en prachtig met haar tempels en Kariatiden. Verwacht je maar aan veel klimmen en dalen in Griekenland, wat nogal een verschil is met ons Vlaamse platte land. Het eiland Egina verdiende ook een bezoekje. We belandden bij de tempel van Aphaia na een helse busrit. Daarna konden we een duik nemen in het zeer zoute zeewater. Later op de avond bewonderden we de zwierige bewegingen van de dansers in het oude Odeon van Athene. Van Athene ging het naar Delphi. Daar bevindt zich, prachtig gelegen in de bergen, een archeologisch tempelcomplex, waar de Pythia orakelde. Ondertussen hadden we ook een tussenstop bij het klooster van Hosios Loukas. Lange broek of rok waren verplicht! De volgende morgen konden de �dapperen� meedoen aan de dauwtrip, om naar de zonsopgang te kijken. Op een berg nota bene van waar men destijds de ter dood veroordeelden naar beneden gooide. De minder heldhaftigen konden gelukkig wat bijslapen. Na het mooie en bekende museum van Delphi (met onder andere het beroemde beeld van de wagenmenner) ging het naar Olympia. Jawel, het Olympia van de Olympische Spelen! Helaas is daar niet zoveel te doen, buiten het zwembad dan! De groepsbal (bestemd voor het zwembad) belandde in de distels, wat een mooie hoed opleverde voor Senne! Ook in Olympia konden we zeer bekende beelden bewonderen, denk maar aan de Nike van Paionios en de Hermes van Praxiteles. Op naar Kreta, en hoe! We vaarden met een prachtig �cruiseschip�. E�n en al luxe, plotselinge schaamte voor onze povere kleren en pure bewondering voor deze tijdelijke zaligheid. Op Kreta bezochten we het met fresco�s versierde kerkje in Kritsa. Na het middagmaal aan een zoetwaterbaai bezochten we Spinalonga, het melaatseneiland. Nogal vervallen, maar wel met een zeer mooie Venetiaanse burcht. Opnieuw konden we gaan zwemmen in het heldere zeewater. De volgende morgen ontbijt in een zakje op de bus. En dan� de Samariakloof. Hels en prachtig tegelijk. Met een zeer steile afdaling in het begin, maar verder ging het langzamer naar beneden. Gelukkig waren er genoeg bronnetjes. Na de veeeele kilometers konden we eindelijk �Thalassa! Thalassa!� roepen. De zee bracht echt verkoeling. Helaas helaas, staking in Knossos! We zijn zelfs tot aan de poort geweest maar we mochten niet binnen. We kregen enkel een uitleg van een gids, later probeerden we door de hekken een glimp op te vangen� �s Middags mochten we Heraklion verkennen en wat winkelen. We verlieten Kreta en legden midden in de nacht aan op Santorini. We verbleven in een �Belgisch� jeugdhuis met echt heel vriendelijke mensen. �s Middags konden we gaan zwemmen en �s avonds toeristje spelen in de smalle straatjes. We bewandelden de berg van de profeet Elias en we konden opnieuw een verfrissende duik nemen in de zee of op een terrasje cocktails drinken. Die zondag was ook een dag om te bezinnen, �s avonds lazen we teksten op het dak van het jeugdhuis. Later zongen we honderden liedjes of keken we naar de sterren. De volgende ochtend daalden we een zeer steil pad af, vol ezelstront� Met de boot bezochten we daarna de vulkaan Ifestio en een warmwaterbron. We legden aan op het eilandje Thirassia en keerden ten slotte weer terug naar het jeugdhuis. De ezels hielpen ons om de trappen weer op te klimmen. Die laatste avond op het prachtige Santorini brachten we door met een wel zeer snel ondergaande zonsondergang en een heleboel cocktails in �Murphy�s�� Rond 5 uur moesten we opstaan om met de boot terug naar Athene te vertrekken. Iedereen was moe en die boot was smerig. En we kwamen pas in de late namiddag aan in de haven. De busrit naar Kalamiki (bij Korinthe) was opnieuw �slaperig�. Maar gelukkig, op het domein van Fratelzon was alles heerlijk Belgisch, incluis het eten. We sliepen in hutjes en er waren daar schone douches en toiletten! De laatste zware dag. Eerst hielden we even halt bij het kanaal van Korinthe. Dat kanaal is alleen maar zeer diep, voor de rest kun je heel gewoon het begin en het einde ervan zien. In Oud-Korinthe zaten alle �mannen� op de groepslatrines en bewonderden we de mooie overblijfselen (uit de Griekse oudheid, niet van de latrine-activiteiten wel te verstaan!). Mycene stond ook op het programma. Daar bevindt zich onder andere de leeuwen- (of leeuwinnen-)poort en wat verder zeer speciale koningsgraven. Na het eten bezochten we Nafplio met de Palamidi-burcht. Daar daalden we zeeeer veel trappen af (meer dan 900) en ondertussen konden we van het uitzicht genieten. En toen ook nog naar Epidavros. In het theater voerden we zelf een aantal fragmenten uit �Antigone� op en stond het ons vrij ook andere dingen ten tonele te brengen, als daar zijn een �Ode aan het water� en de Plop-dans. De laatste dag was een rustdag, bovendien was Ilse jarige en dat moest gevierd worden. Verder zwommen we en lagen we aan het strand. �s Avonds was het genieten van de zelfgemaakte sketches en de �muziek�. Jammer, maar de laatste dag was aangebroken. Na een late brunch vertrokken we naar Athene. We landden weer veilig op Zaventem en na een laatste zangstonde (�Zestien dagen Griekenland, zoveel pret en ambiance�, zo galmde het door de luchthaven) namen we afscheid van elkaar� Ja, Griekenland zal nog een tijdje blijven nazinderen. De hitte, de eeuwige watermeloen, de krekels, de airco die er soms wel maar vaak ook niet was, de sfeer in de groep, de schoonheid van het land en haar cultuur� en lang leve Santorini! Sita Vreeling |
|