De keienvanger
Een zinloos stuk plaatwerk met vele roestplekken. Nieuw is nog te koop, maar wel voor 100 Euro. Ik twijfel
tussen geld uitgeven en stukjes inlassen. Voorlopig heeft het lage prioriteit.
21 december 2003
|
De kogel is door de kerk, nu het blijkt dat gelaste plaat toch wel heel snel kromtrekt...
Een nieuwe keienvanger gekocht van Harry Drenth, de oude er vlot afgeslepen.
22 mei 2005
|
De rand waar de onderkant van de nieuwe keienvanger aan vastgelast moet worden, is ongelooflijk slap en dun. Ik maak een stripje om het te verstevigen.
4 april 2006
|
6 april 2006
|
Dat ziet er een stuk degelijker uit.
6 april 2006
En dan is er nog een berg van die kleine gaatjes in het front, vlak boven de keienvanger. Hoewel het later allemaal achter de voorbumper verdwijnt,
wil ik het toch een beetje netjes dicht maken, en dan ziet het er zo uit:
4 april 2006
|
4 april 2006
|
4 april 2006
|
4 april 2006
|
En nu mag de keienvanger erop. Het is een hele lasklus, vooral wanneer er drie randen vastzitten en blijkt dat de vierde rand een spleet van ongeveer 1 cm moet dichten.
Met (te) veel geweld buig ik de randen naar elkaar toe, maar helaas trekken er dan (symmetrisch) twee welvingen in de plaat.
Op de foto zie je het niet, maar een plamuurlaagje is onvermijdelijk. Hoe dan ook, het is volbracht.
6 mei 2006
Nog een laatste (?) detail: de verstralers hebben andere bevestigingspunten dan in de keienvanger zijn aangebracht. Slijpen, nieuwe lipjes maken en lassen, passen en klaar.
En zo ziet het resultaat er dan uit:
5 oktober 2006
