Hearken to the Witches' rune.
East then South, West then North,
Hear! Come! I call Thee forth!
By all the powers of land and sea,
Be obedient unto me.
Wand and Pentacle and Sword,
Hearken ye unto my word.
Cords and Censer, Scourge and Knife,
Waken all ye into life.
Powers of the Witches' Blade,
Come ye as the charge is made.
Queen of Heaven, Queen of Hell,
Send your aid unto the spell.
Horned Hunter of the night,
Work my will by magic rite.
By all the powers of land and sea,
As I do say, "So mote it be."
By all the might of Moon and Sun,
As I do will, it shall be do
Draken hebben voor het overgrote deel van de geschreven geschiedenis een rol gespeeld in mythen en folklore. Ze werden over het algemeen beschreven als enorme slangen en hadden vaak ondoordringbare schubben, ��n of twee paar poten en koppen. Sommige draken hadden een stel hoorns, geweldige klauwen en een gevorkte of stekelige staart.
Welshe draken waren vaak rood, Duitse wit en weer andere zwart of geel.
Wat vrijwel alle draken gemeen hadden is hun vaardigheid om vuur te spuwen, wat een groten bedreiging vormde. Ze konden bv. in ��n klap een heel land te vernietigen!
In de Middeleeuwen bracht men draken in verband met het bijbelse serpent dat ervoor verantwoordelijk was dat de mens uit het paradijs werd verbannen. Ze werden in de kunst en literatuur afgebeeld als symbolen van zonde, slechtheid en soms zelfs de duivel zelf.
De klassieke strijd van de ridder tegen de draak stond vaak symbool voor het veel grotere gevecht van het goed tegen het kwaad. Veel christelijke heiligen zouden een draak hebben ontmoet.
Draken uit het verre oosten daar en tegen werden ipv veracht of gevreesd met open armen ontvangen. Men zag de draak namelijk als een welwillend wezen dat geluk bracht.
Anders dan zijn soortgenoten in het westen spuwen oosterse draken geen vuur en hebben ze ook geen vleugels, hoewel ze meestal met behulp van magie wel kunnen vliegen.
Een typisch oosterse draak heeft de horens van een hertenbok, de kop van een kameel, de hals van een slang, de klauwen van een adelaar, de oren van een stier en lange snorharen.
In Chinese legenden komen draken voor die de hemel bewaken, regen brengen en beken en rivieren beheersen.
In Japen worden ze vrijwel overal beschouwd als wijs, vriendelijk en behulpzaam.
In de meeste verhalen is een vampier een menselijk wezen dat, eenmaal dood, uit de dood herrijst met een dwangmatig verlangen naar het bloed der levenden om zijn dorst te stillen.
Vampiers maken al honderden jaren deel uit van de folklore, maar werden pas echt bekend na de publicatie van Bram Stokers klassieker Dracula in 1897.
De krachten van vampiers zijn door de eeuwen heen steeds verder uitgebreid. In de 16de eeuw ontdekten veroveraars in Midden- en Zuid-Amerika een soort vleermuis met gewoontes die sterk deden denken aan "graaf dracula" en de zijnen. Sinsdien wordt gezegd dat vampiers de gedaante van vleermuizen kunnen aannemen wanneer ze maar willen. Ook meende men dat ze zichzelf konden veranderen in wolven, ratten of muizen. Van sommigen wordt gedacht dat ze ook met deze wezens kunnen praten en over ze heersen. Vampiers zijn gezegend met een kracht en behendigheid die veel verder reiken dan die van de mens en sommigen kunnen zelfs vliegen. Ten slotte blijken sommige zeer machtige vampiers de fave te bezitten om mensen met hun blik te kunnen hypnotiseren, waardoor ze alle daden van deze persoon beheersen en zelfs door zijn of haar ogen kunnen zien.
Naast al hun krachten hebben vampiers echter ook veel zwakke plekken. Het is algemeen bekend dat een vampier zonlicht niet kan verdragen. Als ze zich blootstellen aan direct zonlicht leidt dit tot de vernietiging en blijft er alleen nog maar een hoopje as van hem over. Andere bekende manieren om een vampier te verslaan zijn onder andere onthoofding, crematie en het doorboren van zijn hart met een houten spies.
