Nedendir çağlar çağlar boyu

İnsan adımızla insan olamıyoruz

Uyanamıyoruz gerçek kişiliğimize

Neden...

Nedir bu kıskıvrak yakalandığımız

Sökemediğimiz

Koparıp atamadığımız

Bu dev prangalarla bizi tutsak eden...

Kişiyi namlunun ucundan görmek kolay

Bıçak sırtından, topun ağzından

Kolay bir yumrukta adamı yere sermek

Sonra tepinmek üstünde öldüresiye

Parmakları bir boğazda sıkmak kolay

Önce yem vermek oltanın ucunda

Ve bir yılan gibi sokmak kolay...

Ölüm dediğin ne ki, bir anlık

Zaten güç durur insanoğlu ayakta

Şöyle bir dokunmak ardından

Toprağa yıkmak kolay...

Ama sevmek

Ama yaşatmak, yaşamak zor

Zor be kardeşim!

Yürek mi dayanır, göz mü gönül mü dayanır

Nereye koyarsın bunca insanı, çiçeği, kuşu

İti, çakalı, domuzu, yılanı, akrebi, kurdu

Bir-üç değil, beş değil ki ha diyesin,

Buyur edesin...

Dağ gibi yürek ister adamdan sevmek

Masal değil

Güneşten göz, başaktan el ister

Kurumuş, bir dal değil...

Sevmek ki bir şeyler bölüşmektir Tanrı sofrasında

Bir yerlere ulaşmak, ermektir

Sınırsız gönül evreninden

Vermektir, vermektir, vermektir...

Bu tembellik, bu korku yok mu

Bu işin kolayına kaçmak

Bir parça zorlandın mı çek tetiği

Bas kurşunu

Sıyır hançeri, indir yumruğu!

Ya da bir it gibi ağula kendini

Öyle mi...

Yooo, kazın ayağı bu değil kardeşim

Bu değil...

Canının sıkıldığı yerde ölmeyi bırak

Yaşamak hünerdir,

Bir güçlü, bir anlamlı sanattır yaşamak...

Öyleyse kalk

Silkin yeni bir güçle, insan gibi doğrul

Sonra insan gibi yaşa, yaşat, sev

Gönlünü sayısız parçaya böl

Korkak ve tembel,

Aptal ve hain bin yıl yerine

İnsanca bir gün yaşa, bir an yaşa

Öyle öl...