Zorg ervoor dat je teksten aantrekkelijk zijn voor het publiek. Dat doe je zo.
-maak de teksten niet te lang (bv. langdradige commentaren van de componist vermijden)
-schotel de mensen niet teveel jaartallen voor
-vertel het publiek geen dingen die ze zeker vergeten
-hou het licht (een beetje humor doet het altijd goed)
-zoek naar pittige anekdotes, dat boeit de mensen
-tussenwerpsels maken de zaal vaak aan het lachen (zie Klarinet Concerto)
Versprekingen doen het ook altijd goed, maar daar kan je meestal zelf niets aan doen. Zo heb ik ooit in de allereerste zin van mijn presentatie 1965 in plaats van 1956 gezegd. Ook de naam Aram Iljitsj Katchaturian waar ik over struikelde zorgde voor heel wat hilariteit.
Wat ik tegenwoordig ook begin te beseffen is dat het vermelden van de arrangeur van een werk helemaal niet nodig is. Degenen die zich daarvoor interesseren kunnen dat daarna altijd komen vragen.
En een laatste tip: zoek een ouwe rot in het vak als voorbeeld. Mijn grote voorbeeld is bijvoorbeeld Fred Brouwers. Hij presenteert elk jaar op het Nieuwjaarsconcert van het zangkoor waarin ik zing. Hij krijgt het publiek altijd mee door zijn inspirerende manier van vertellen en heeft altijd anekdotes klaar die de moeite waard zijn om te bewaren.
Wil je hulp bij het op punt zetten van je programmateksten? Mail me dan gerust.