Op 27 januari 2006 was het precies 250 jaar geleden dat Wolfgang Amadeus Mozart ter wereld kwam. En daar kon zelfs de grootste klassieke muziek-leek, niet aan voorbij. De Nederlandse televisie zond 24 uur lang live Mozart-concerten uit van over de hele wereld. En op Radio 4 was het de rest van het weekend ook al Mozart wat de klok sloeg. Klara overtrof haar Nederlandse collega nog: zij organiseerde een Mozart-tiendaagse. Tien dagen lang en 24 op 24 was er Mozart te horen op Klara. Zelfs de meest onbekende werken en arrangementen werden gedraaid.
Het Mozartjaar was nog geen maand oud en ik irriteerde me er al mateloos aan. En ik was niet de enige. Op het forum van Avro Klassiek werd er ook al veel gepleit tegen het Mozartjaar door Roel, Henrici en Raptus. Sommigen dachten dat na januari de grootste hype rond Mozart zou verdwijnen, maar zij werden erop gewezen dat het vorige Bachjaar zelfs meer dan een jaar heeft geduurd.
Natuurlijk is een groot aantal compositie van Mozart ontzettend goed, maar het is ook zo dat de bekendste werken niet altijd de beste zijn. En net die bekende werken zullen dit jaar vaak uitgevoerd worden. Ze zullen stukgespeeld worden en dit twaalf maanden durende Mozartjaar misschien niet overleven. Alleen de allerbeste werken zullen dit jaar doorstaan en dan kunnen we terugkeren naar waar het echt om gaat: de kwaliteit van de muziek.
Op de site van Klara Amadeus (jaja, ze gaan zelfs zo ver dat er een volledige site aan gewijdt is) hebben enkele wel-Mozartfans uitspraken geplaatst, onder ander de volgende. 'Mozart wist, mijn leven is maar kort. Ik schrijf iets lyrisch luchtig, niet episch zwaar. Enkel een kniesoor die daarover mort. Ook dood besta ik nog over driehonderd jaar.' Mozart was een zeer productief componist, hij heeft duizende werken geschreven. Maar dit is voor mij net een knelpunt, want Mozarts muziek is allemaal in dezelfde stijl geschreven. Is het omdat hij echt een wonderkind geweest zou zijn dat iedereen hem kent, of omdat hij zoveel geschreven heeft dat er wel prachtige dingen tussen moest zitten? Ik kies voor het tweede.
Sjostakovitsj daarentegen is voor mij wel een geniaal componist. Hij schreef muziek die goed georkestreerd was en bleef boeien tot het einde. Op 25 september vieren we zijn 100e geboortedag en nog eerder, op 29 juli vieren we de 150e sterfdag van Schumann. Ik hoop van harte dat ook aan deze twee genoeg aandacht wordt besteed in de media en dat we bij het volgende Mozartjaar niet nog eens door zo'n hype heen moeten. Want misschien moeten we besluiten dat klassieke muziek toch wel een beetje elitair is en deze commercialisering niet aankan.