Concerto d'Amore van Jacob de Haan gaat, wat dacht u anders, over de liefde, en meer bepaald de liefde voor de muziek. Het bestaat uit een combinatie van drie verschillende stijlen, namelijk barok, pop en jazz. De statige inleiding klinkt als een barokke ouverture. Daarna volgt een energiek gedeelte in popstijl, dat uitmondt in een karakteristiek adagio. Een motief uit dit agadio wordt vervolgens verwerkt in een swingend gedeelte, waarna het stuk besluit met de terugkeer van het adagio in een andere gedaante. Dit werk is adembenemend, niet alleen figuurlijk, maar voor sommige van de muzikanten ook letterlijk.
Cesare Andrea Bixio werd geboren in Napels in 1902. Hij componeerde op zijn veertiende zijn eerste lied, dat dadelijk succes kende. Vanaf 1920 leefde hij in Milaan, waar hij zeer populair werd. Hij legde de fundamenten voor de eigen identiteit van het Italiaanse lied, dat zich daardoor kon onttrekken aan het stereotype karakter van de Weense operette. Veel van Bixio's liederen worden regelmatig gezongen door de grote lyrische tenoren, zoals Luciano Pavarotti. En ook door de minder struise, zoals onze eigen Helmut (Pava)Lotti. We horen achtereenvolgens Parlami d'Amore Mariu, Lucciole Vagabonde, Violino Tzigano en Mamma. Canta Italia!