UITVAART  GEORGE  GILBERTUS  VAN  DER VELDEN

“Zij dragen nog vrucht als zij oud zijn;

zij blijven steeds fleurig en fris”

Deze twee regels uit het Boek der Psalmen schijnen  geschreven te zijn over George van der Velden. Tot op hoge leeftijd bleef hij vrucht dragen; was hij steeds fleurig en fris.

Hij bleef vrucht dragen, en zoals er in het Evangelie staat: aan de vruchten zul je de boom kennen. Dat is gemakkelijk gezegd, maar toch niet zo eenvoudig. Kennen wij eigenlijk George van der Velden ? We weten natuurlijk dat hij ontzettend veel gepresteerd heeft, maar wat voor een boom was hij ?

Die vraag heeft me lang bezig gehouden en pas langzamerhand kreeg ik er meer greep op. Een moeilijkheid was ook dat hij al meer dan 30 jaar in De Bongerd woonde en je hem dus niet meemaakte in het dagelijkse reilen en zeilen van het convent.

 Ik kreeg de gelukkige inval het boekje in de hand te nemen, dat gepubliceerd werd toen hij 75 jaar Norbertijn was. Dat boekje verscheen 7 oktober 2001. Het draagt als titel: Toelichting bij de Apostolische Geloofsbelijdenis. Je zou het kunnen beschouwen als zijn geestelijk testament: hoe hij als Norbertijn en priester in het leven stond. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik nogal sceptisch stond tegenover deze tekst. Maar na lezing dezer dagen komt hij in dat boekje voor mij naar voren als een zeer gelovig mens. Diepgelovig, maar ook zeer kritisch. Hij zoekt de objectieve werkelijkheid en gaat zeer verstandelijk en - naar mijn mening – soms weinig emotioneel te werk. In de conclusies die hij trekt en in de stellingen die hij poneert blijft hij net binnen de grenzen van de gangbare orthodoxie. Hij was zeer blij met een lovende brief van de bisschop van Den Bosch, aan wie hij het boekje had toegestuurd.  In alles toont hij zich een onderzoekende geest met een grote openheid naar het nieuwe.

Deze drang naar vernieuwing, het verlangen om baanbrekend bezig te zijn is kenmerkend voor zijn leven. Steeds weer ontwikkelde hij nieuwe initiatieven en wist daar ook vorm en voortgang aan te geven. Zo doende, dat het nu eigenlijk nog niet mogelijk is om een overzicht te geven van dit rijk gevulde leven.

Dat leven nam een aanvang in Breda op 27 februari 1908. Zijn middelbare studies maakte George van der Velden op het Serafijnsch Seminarie van de Paters Capucijnen. De directeur van het Seminarie, pater Maximilianus, beval hem van harte aan, maar schreef erbij dat de jonge van der Velden een zwakke constitutie had. Met die zwakke constitutie heeft hij het toch bijna 99 jaar volgehouden. Hij trad in in de Abdij van Berne op 8 oktober 1926. Na zijn professie werd hij door Mgr. Heijlen van Namen  priester tot gewijd op 15 augustus. In aansluiting op zijn studies aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen gaf hij les aan het Gymnasium Sint Norbertus en gedurende 10 jaar doceerde hij wijsbegeerte in de abdij. Van 1945 tot 1951 verbleef hij in Frankrijk, eerst  als prior van Nogent l’Artaud, een nieuwe stichting van de Abdij van Berne en daarna als novicemeester in de abdij van Mondaye in Normandië. De taak van novicemeester nam hij ook op zich in de Abdij van Berne. In die functie trad hij ook vernieuwend op.Hij hield zich niet aan de oude klassieke handboeken over het religieuze leven en baseerde zijn lessen aan de novicen vooral op de H. Schrift en op de rijke teksten van de liturgie. 

In 1963 kwam er opnieuw een wending in zijn leven als Norbertijn toen hij tot pastoor werd benoemd van de voor de Abdij historisch zeer belangrijke parochie van Bokhoven. Twaalf jaar vervulde hij daar zijn pastorale taak en trad tevens op als waarnemend pastoor van Hedikhuizen. Na zijn eervol ontslag wegens ziekte in 1975 vestigt hij zich dan in De Bongerd

Door en tijdens zijn verblijf in Bokhoven krijgt zijn belangstelling voor geschiedenis nieuwe impulsen. En in De Bongerd kan hij daarvoor nu nog meer tijd vinden. Van zijn hand verschenen talloze publicaties en met zijn gedegen kennis van het Latijn schreef hij meer dan duizend archiefstukken af.

Intussen vermeerderden zich de jaren en ging hij behoren tot de mannen met grijze haren, zoals de eerste lezing van vandaag zegt. Zo staat het in het boek Jezus Sirach:

“Hoe aantrekkelijk is het, als oudere mensen goede raad weten ! Hoe aantrekkelijk is wijsheid bij oude mensen en doorzicht en goede raad bij mannen van aanzien ! Rijke ervaring is de kroon van oude mensen en de vrees voor de Heer is hun roem”. 

Maar ondanks zijn grijze haren bleef hij jong van hart en met het grootste gemak zat hij als negentigjarige achter de computer. Met Huub van Bavel, de archivaris van de Abdij besprak hij de resultaten van zijn werk en deze gaf hem weer nieuwe archiefstukken in handen om te ontcijferen.

Dat ging zo door jaar in, jaar uit en er scheen geen einde te zullen komen aan zijn ontembare werklust. Ook een ernstige crisis vanwege maagkanker kwam hij te boven en vol energie ging hij weer door.

De laatste twee jaar echter ging het allemaal niet meer zo goed. Zijn toenemende en op het einde bijna volledige doofheid maakte de communicatie met hem zeer moeilijk

Dit jaar vierde hij zijn laatste jubileum. Op 8 oktober was hij toen 80 jaar Norbertijn. Hij was de senior van de Orde, de oudste van alle Norbertijnen en Norbertinessen.Hij had alle concurrenten van zich afgeschud. Maar echt feest was het niet meer. Daarvoor was hij te zeer verzwakt. Hij sprak er niet meer over 100 jaar te worden. Dat was een veeg teken

Der dagen zat is hij op Tweede Kerstdag in de aanwezigheid van zijn nicht Agnes, die hem vele jaren lang iedere week trouw bezocht in de Heer ontslapen.

Hij heeft de talenten, die hem waren toevertrouwd, op een excellente manier gebruikt.

Zonder twijfel heeft de Heer hem nu binnengeleid in het eeuwige leven en hem gezegd:”Uitstekend, goede en trouwe knecht, in het kleine ben je betrouwbaar geweest, over veel zal ik je aanstellen. Kom delen in de vreugde van je Heer”.

We vertrouwen erop, George, dat je met ons verbonden blijft in het jaar dat voor ons ligt, het jaar waarin we het 150-jarig verblijf van de abdij in Heeswijk gaan gedenken. Met je 80 jaar Norbertijn zijn heb je daarvan de langste tijd meegemaakt. Je hebt de mooie en de moeilijke tijden meegemaakt. Help ons voort te bouwen op het fundament waarvan jij een van de grondleggers bent. Heb dank voor alles wat je voor onze gemeenschap en voor vele mensen betekend hebt en leef bij God !

À  Dieu. AMEN.

Introductie

Bericht van overlijden

Bidprentje

Zijn Credo Full Text