ABC

Accommodatie :
In India tref je overnachtingsmogelijkheden aan in allerlei prijsklassen : van tot hotel verbouwde paleizen, dure 5-sterren hotels tot zeer primitieve raamloze hokjes die als kamer verhuurd worden. Wij houden het meestal bij de betere budgethotels of de goedkopere middenklasse. Voor een bedrag tussen 150 rupee en 400 rupee kan je een zuivere, ietwat ruimere tweepersoonskamer vinden met bijbehorende badkamer inclusief westerse w.c.

Auto's , motors,      riksja's :
Wanneer je in Zuid-India rondreist heb je af en toe het idee dat je in de vijftiger jaren terecht gekomen bent. Minstens 80% van de auto's zien er uit als oldtimers. Het merendeel van deze wagens zijn van Indische makelij en luisteren naar namen als Ambassador, Premier ... Ze hebben nog die mooie ronde vormen, zoals de wagens van bij ons uit vervlogen tijden.
De Enfield-motoren zijn hier nog altijd zeer populair en zijn zowat de enige zwaardere motors die je ziet rondrijden. Het uitzicht van deze Enfields is geen haar veranderd de laatste 40 jaar.
     Riksja's, die door personen of fietsen (zoals in Vietnam) voortgetrokken worden, zie je hier niet meer. De autoriksja is echter alomvertegenwoordigd. Dit is een driewielig motorvoertuig waar van voor plaats is voor de chauffeur en misschien een smalle medepassagier en vanachter voor ons beiden inclusief onze rugzakken. Dit is voornamelijk ons vervoermiddel van bus- en treinstation naar het hotel. We hebben namelijk weer veel te veel meegenomen op reis , waardoor onze rugzakken nogal zwaar uitvallen.

Afdingen :
Kooplieden bieden vaak hun waar te duur aan, met name in plaatsen waar veel toeristen komen. Wanneer je de indruk hebt dat de prijs te hoog is, noem je een lager bedrag, bijvoorbeeld de helft. Meestal begint dan een sociaal fenomeen, afdingen, dat bij de Indiase cultuur hoort en waarbij de verkoper al zijn acteertalent zal gebruiken. Het verontwaardigde gezicht, wanneer je volgens hem te laag biedt, is een onderdeel van het spel. Je kan proberen de prijs te drukken door te doen alsof je niet meer ge�nteresseerd bent en door verder te lopen. Gegarandeerd dat de verkoper je dan zal terugroepen om een iets lagere prijs aan bieden. Afdingen is een fenomeen dat we in heel Azi� gedurende onze reizen zijn tegengekomen. Persoonlijk houd ik er helemaal niet van, maar het hoort er nu eenmaal bij.

Bedelen :
Als bezoeker van India word je onvermijdelijk geconfronteerd met bedelaars. Aan de in- en uitgangen van door toeristen bezochte monumenten en ook gewoon in drukke straten, staan ze je op te wachten. Het is natuurlijk niet mogelijk om al die bedelaars iets te geven. Vaak ontstaat er zelfs een probleem, wanneer je 1 van hen een paar rupee geeft. Het gevolg van je vrijgevigheid kan zijn dat je een hele groep op je nek krijgt. Voor een groot aantal van hen is bedelen hun beroep, want er zijn georganiseerde bendes die hun leden laten bedelen. Aan het hoofd van die bendes staan leiders die , dankzij het werk van hun ondergeschikten, 'in goeden doen' zijn. De organisatie van Child Right plaatst oproepen in de pers om verminkte kinderen in ieder geval geen geld te geven. De kinderen worden door hun ouders aan bendes verkocht en moedwillig verminkt om het beroep van bedelaar met succes te kunnen uitoefenen. We hebben besloten om niemand geen geld te geven, alleen wat lekkers of een balpen, zodat ze er zelf ook nog iets aan hebben.

Chai :
Chai is de Indiase naam voor thee. Chai wordt meestal met melk en suiker gedronken. Doordat zowat iedereen gedurende de dag geregeld chai drinkt, vind je in elke straat wel een kraampje waar je even kunt stoppen en kunt verpozen met een glaasje chai. Thuis drink ik bijna nooit thee, maar hier ben ik het goedje beginnen appreci�ren.

Democratie en staatsproblemen :
India is de grootste democratie ter wereld, wat op zich een prestatie genoemd kan worden voor een land dat grotendeels omringd wordt door dictaturen. Het land kampt met immense problemen : een bevolking van meer dan een miljard inwoners op een te klein oppervlak, grote armoede, religieuze conflicten en in veel staten corruptie. De regering en het parlement zijn er zich van bewust dat er veel veranderd moet worden, En er is veel veranderd de laatste 50 jaar. De levensstandaard is fors verhoogd. India heeft een geavanceerde industrie en is een kernmacht geworden. De infrastructuur is verbeterd, waardoor het makkelijker is om van de ene stad naar de andere stad te komen. Maar er is nog een lange weg te gaan.
Een van de dingen dat me vooral stoort is de immense vervuiling in dit land. Van gemeentelijke huisvuilophaling heeft men hier nog niet gehoord, zodat iedereen zijn afval gewoon zomaar ergens wegsmijt. In vroegere tijden, toen alles in papier of gewoon in een tas verpakt werd, loste de natuur dat zelf wel op. Maar in deze moderne tijden van plasticflessen en -verpakkingen verwordt dit land langzaam tot 1 grote vuilnisbelt. In zo'n groot land met zoveel inwoners en werklozen moet er toch een oplossing te vinden zijn voor dit probleem. Er zal politiek iets aan moeten gedaan worden, maar ook zal er een totale mentaliteitsverandering moeten plaats vinden. In Kerala heeft men gelukkig al de eerste stap gezet. Sinds 1 november 2002 is het bij wet verboden om nog plastic zakjes te gebruiken in de winkels. In de praktijk heb ik echter nog geen verschil gemerkt. Ik zie de meesten nog altijd rondlopen met hun gekochte waren in een plastic tasje.

Eten :
De Zuid-Indische keuken is gebaseerd op graan, rijst geserveerd met een variatie van nevenschotels. In grotere steden en toeristische oorden vind je ook Noord-Indische schotels zoals tandoori chicken, pilaus, biryani's e.a. Alles bij mekaar maakt dit een zeer gevarieerde keuken, die net als de Chinese en de Franse tot de beste ter wereld behoort.
Veel mensen denken dat een Indische maaltijd uit rijst met veel kerrie bestaat. Wat wij echter kerrie noemen, het gele poeder, kent men in India zelfs niet. Wel gebruikt men als kruiden- en specerijenmengsel 'garam masala', een pittig bruin poeder. Het Engelse woord 'curry' is wel bekend en geeft een mengsel aan van gemalen kruiden en yoghurt (curd genoemd hier). Er zijn verschillende soorten curries. Traditioneel zijn Boeddhisten en Hindoes vegetarisch, maar tegenwoordig wordt wat soepeler met de regels omgesprongen en vind je overal VEG en NON VEG voedsel. India blijft echter voor vegetari�rs een culinair paradijs. Natuurlijk vind je overal wel restaurants van mindere kwaliteit, maar over het algemeen hebben we lekker tot zeer lekker gegeten. Regelmatig hebben we ons ook aan vlees gewaagd, maar dan wel alleen kip. Varkens- en rundvlees blijven we vermijden. Aan de kust heb ik dan weer bijna iedere dag vis of zeevruchten verorbert. Hierbij wel altijd eerst vastgesteld of het daadwerkelijk vers was. Heerlijk !
De prijzen voor het eten zijn dan weer belachelijk laag. Wij spenderen per dag beide samen
ongeveer 600 rupee (=14 euro) voor ontbijt, diner, lunch, snacks en drank te samen. Een voorbeeld : 'Masala Dosa', een typisch Indisch ontbijt dat bestaat uit een soort pannenkoek met een vulling van aardappelen, groenten en kruiden kost gemiddeld maar 15 rupee.
Het enige probleem voor ons is de meestal uitgebreide menu. Er staan zoveel verschillende gerechten op met allemaal exotische, vreemde namen, die dan ook nog eens van streek tot streek verschillen, dat het af en toe gokken wordt wat te nemen. Na meer dan een maand in India, beginnen we toch al veel gerechten te herkennen. Ze zijn trouwens over het algemeen allemaal best lekker.
Ander opvallend feit is dat Indi�rs in tegenstelling tot de andere Aziatische landen, die we bezocht hebben, niet met stokjes of bestek eten maar gewoon met de hand. (de rechterhand, want de linkerhand is onrein) Dit is best wel aanpassen in het begin. De neiging om ook je linkerhand te gebruiken, moet je echt onderdrukken. Toch heeft deze gewoonte van eten ook een pluspunt. Het is net alsof je je eten beter proeft.

     Elektriciteit :
Het voltage in India is 230-240 Volt. Onze stekkers passen gewoon in het stopcontact, wat vooral handig is als ik de foto's op mijn digitaal fototoestel wil nazien (bespaart batterijen). Overal waar we tot nu toe geweest zijn was er een      elektrische voorziening. De manier waarop alles verdeeld wordt en aangesloten is zal waarschijnlijk wel de oorzaak zijn van de vele stroompannes. Naast onze hotelkamer staat een elektriciteitspaal waar stalen kabels (niet geplastificeerd) op een amateuristische manier zijn vastgeknoopt en waarvan men aftakt door gewone      elektriciteitskabeltjes met een platte knoop aan vast te binden. Om het zaakje een beetje te ondersteunen hebben ze het met gewone touw allemaal een beetje uit mekaar getrokken. Geen wonder dat bij de minste regenbui of opstekend windvlaagje alles zonder stroom komt te zitten.

Educatie :
     Indiaas alfabetisme is gestegen van 18% in 1951 tot 65% in 2001. Zuid-India scoort hoog boven het landsgemiddelde, met een uitschieter voor Kerala, waar 91% geletterd zou zijn. Iedereen in India krijgt de kans om naar school te gaan, maar alleen Kerala heeft schoolplicht. In Zuid-India gaat 85 % van de kinderen regelmatig naar school, alhoewel maar slechts de helft zijn opleiding ook daadwerkelijk afmaakt.

Fotografie :
     Filmpjes en ontwikkelingsmogelijkheden zijn volop beschikbaar in India. Films zijn relatief goedkoop (115 rupee voor een 36 exempl. Kodak Max-Versability 400 film) We hebben nog geen films laten ontwikkelen en gaan daarmee ook wachten tot in Bangkok, waar we uit ervaring weten dat ontwikkelen goed en goedkoop is. Wat betreft mijn digitale camera, ga ik wachten tot mijn 64Mb compactflash-card vol is, om ze dan op ceedee te laten overzetten. Via Internet lijkt me te omslachtig en tijdrovend. Voordeel van digitaal fotograferen is dat je het resultaat onmiddellijk kan bekijken op je schermpje en de slechte foto's kan verwijderen, zodat alleen een selectie van , naar jouw mening, goed gelukte foto's overblijft.

Godsdienst :
De overgrote meerderheid van India is Hindoe (ongeveer 82%). Het percentage moslims bedraagt 11,2 %. Daarop volgen de Christenen met 2,6 %, die vooral te vinden zijn in de vroegere Portugese gebieden en in Kerala en Mizoram. Een bekende groep is die van de Sikhs met 2 %. Hoewel het boeddhisme zich oorspronkelijk vanuit India verbreid heeft, is slechts 0,8 % van de bevolking Boeddhist. Het Jainisme telt met 0,5 % toch nog altijd 4,5 miljoen volgelingen. Kleinere religieuze groeperingen zijn de Parsi's, de Joden en de aanhangers van de Baha'i. Wat mij in India het meeste is opgevallen is dat, of ze nu Hindoe, Christen of iets anders zijn, de meeste mensen hier echt diep gelovig zijn. Waar bij ons nog nauwelijks iemand naar de kerk gaat, zitten hier tempels en christelijke kerken afgeladen vol met mensen die fanatiek met hun geloof bezig zijn.

Gezondheid :
Veel reizigers krijgen te maken met diarree, hier ook wel Delhi-belly genoemd. dit kan veel oorzaken hebben : het lichaam moet zich aanpassen aan het andere klimaat en aan andere bacteri�n of je kan iets verkeerd gegeten hebben. Tot nu toe is dit ons beiden gelukkig bespaard gebleven. Dit komt natuurlijk ook omdat we onze voorzorgen nemen. Ondanks alle berichten die we te horen krijgen, blijft het kraanwater uiterst verdacht. We drinken alleen uit gekoelde, verzegelde flessen met drinkbaar water. We vermijden slaatjes, die in gewoon water gewassen worden, en consumeren alleen voorverpakte ijscremes. We vermijden ijsblokjes in onze dranken en poetsen onze tanden alleen met mineraalwater. Dit alles is natuurlijk geen garantie op het uitblijven van de Delhi-belly, maar tot nu toe is ons dat toch maar mooi gelukt.

Hindoe�sme :
Misschien is het een beetje moeilijk om Hindoe�sme hier in 't kort te bespreken, maar ik ga toch een poging wagen om de essentie summier weer te geven.
Het Hindoe�sme is een godsdienst met veel tegenstrijdige elementen en heeft in de loop van de geschiedenis aspecten van de religies, waarmee de aanhangers mee in contact kwamen, in zich opgenomen. Hindoe�sme is de 3e grootste religie ter wereld, na het Christendom en de Islam, maar heeft merkwaardig genoeg geen specifieke stichter, geen kerkelijke hi�rarchie en geen centrale autoriteit. Het Hindoe�sme is pluriform, bevat allerlei soorten riten en aanbidding, die behoorlijk tegenstrijdig kunnen zijn. Opmerkelijk is dat al deze religieuze procedures rustig naast mekaar kunnen bestaan. Er zijn groeperingen die tijdens ingewikkelde ceremonies goden, demonen, geesten en helden vereren. Anderen zijn meer contemplatief en filosofisch van aard. Er zijn talrijke goden en godinnen, maar eigenlijk functioneren deze goden als symbool. Door eerbied te betuigen aan het goddelijk symbool leert de mens het goddelijk aspect van het bestaan kennen. Boven alle goden staat de Ene : het Absolute Brahmaan, dat 3 aspecten kent : Bhrama, Vishnu en Shiva. Alle drie zijn dan weer gehuwd met andere godinnen. Aan Bhrama zijn weinig tempels gewijd, maar Shiva- en Vishnutempels zijn wijd verspreid. 't Is teveel om alle andere goden op te sommen, maar geloof me, het zijn er veel. In India hebben de gelovige Hindoes een huisaltaar, ook zijn er veel straattempeltjes. Het leven van de hindoe wordt omgeven door een reeks van rituelen, die bij de belangrijkste gebeurtenissen in hun leven worden uitgevoerd, zoals de geboorte,huwelijk, een nieuw huis en de dood. Wij hadden het geluk om zo'n ritueel mee te maken toen we als eerste gasten verwelkomd werden in het nieuwe hotel in Varkala.

Internet en e-mail :
In elke stad in India, waar we tot nu toe geweest zijn, liggen wel een aantal cybercafees. Kabel of ADSL zijn nog niet doorgedrongen tot India. Soms vind je ISDN-verbindingen tot 256 kbps, maar meestal moet je het stellen met gewone 56 kbps-modemverbindingen. Uit ervaring weet ik dat alleen tussen 8u en 11u a.m. de verbindingen enigszins aanvaardbaar zijn. Na de middag zitten zoveel mensen op het net, dat de verbinding tergend langzaam wordt. Dit heeft tot gevolg dat ik alleen maar 's voormiddags deze website kan bijwerken. Alleen al Pagebuilder opstarten (het programma dat ik online gebruik om deze website te construeren), duurt al een tiental minuten. Bijkomend probleem wordt natuurlijk om foto's toe te voegen aan de verhalen. Ik ben nog geen computer tegengekomen die zowel een      Cd-rom als een USB-aansluiting aanwezig heeft. (Wat onontbeerlijk is voor het uploaden van de foto's) En moest ik er toch zo eentje tegenkomen zou het uren duren eer ik alle foto's op het net gezet zou hebben. Dus nog even geduld. Misschien komen we toch nog zo'n exemplaar tegen en kan ik mijn digitaal fototoestel ten volle benutten.
Mijn geheugenkaartje van mijn toestel is 64Mb groot en ik heb nog 2 anderen van 8 Mb. Ik ga proberen deze in Thailand op een cd-rom te laten zetten, om dan foto per foto langzaam aan de website toe te voegen.

Jarig :
Ik kon echt niets anders verzinnen onder de letter J.
De vaste gasten op onze beruchte, jaarlijkse fuiven zal ik in 2003 moeten teleurstellen. Je zal het vliegtuig naar Thailand of Laos moeten nemen, om eind januari met ons mee te vieren. Ik beloof wel dat we in 2004 (met Hildes 40e verjaardag) er weer duchtig tegen aan zullen gaan en dat de traditie in ere hersteld zal worden.

Kleding :
Zowat alle vrouwen in Zuid-India dragen nog altijd de traditionele sari. Dit is een lange doek die op een speciale manier (er blijken wel een 100-tal verschillende methodes te bestaan) om het lichaam gedrapeerd wordt. Het wordt gedragen met een choli, een soort blousje (topje) met korte mouwen. De mannen daarentegen zijn al wat meer verwesterd en dragen een broek en een hemd (T-shirts zie je bijna niet). Toch dragen ook nog veel mannen (in Kerala zeker meer dan de helft) de tradionele lendendoek. Er zijn meerdere soorten waarvan de belangrijkste zijn : de dothi, een enkel stuk stof dat rond het middel gedragen wordt en halverwege door de benen opgetrokken wordt (een pisdoek volgens Hilde) en de lungi, een gekleurd stuk textiel, dat meer als een sarong gedragen wordt.

Klimaat :
Zuid-India heeft voornamelijk droge en natte seizoenen, maar, tropisch zijnde, heeft het niet de grote temperatuurschommelingen die je in Noord-India aantreft. In Kerala, bijvoorbeeld, schommelt de temperatuur gedurende het ganse jaar maar met een paar graden. Eind mei of begin juni waait vochtige lucht vanuit de oceaan vanaf het zuidwesten het land binnen. Het begint te regenen of beter : de moesson barst los. Deze zuidwesten-moesson begint in Kerala en bereikt in een kleine 2 maanden het Noordoosten van India. In de loop van de weken verliest de moesson aan kracht. In Kerala duurt de moesson 5 maanden en droge gebieden, zoals Rajasthan, kunnen 1 of meerdere jaren overgeslagen worden. Van oktober tot december wordt dan weer de Oostkust geteisterd door stormen en cyclonen. Deze winden noemt men de noordoost-moesson. Hopelijk dat het dit jaar allemaal een beetje meevalt, want laat dat nu net onze reisrichting zijn voor de komende maand.

Literatuur onderweg :
Voornaamste bron voor deze 'Indrukken' vormen de reisgidsen die ik me voor de reis aangeschaft had. De bijbel van de rugzaktoerist 'The Lonely Planet' ontbreekt natuurlijk niet en verder hebben we ook nog 'Elmars reishandboek India' en ' Footprints Goa Handbook' bij ons. De Nederlandstalige romans die we meegenomen hadden, had ik natuurlijk na korte tijd al verslonden. Overal zijn er wel bookshops te vinden, waar je tweedehands Engelstalige literatuur vindt, maar Nederlandstalige boeken kom je toch maar zelden tegen en als je ze vindt zijn het meestal van die flut-liefdesromannetjes. In Varkala heb ik dan eindelijk geluk gehad (meer toeristen, meer keuze) en momenteel ben ik dan ook 2 boeken gelijktijdig aan 't lezen : 'Heilige Koeien' van David Tomory, een geschiedkundig overzicht van het leven in Goa, en 'Ver van hier', een bundel reisverhalen van Carolijn Visser.

Money, money, money :
1 euro is ongeveer 46 tot 47 rupee waard.(1 US $ = 47 tot 48 rupee)
De rupee bestaat uit 100 paisa. Bankbiljetten zijn er van 1,2,5,10,20,50,100,500 en 1000 rupee (alhoewel deze laatste nog nieuw zijn en je ze maar zelden tegenkomt) Munten bestaan er van 1,2 en 5 rupee en 5,10,20,25,50 paisa.
Zoals altijd gebruiken wij traveler cheques als we reizen. Traveler cheques zijn het veiligste betaalmiddel. Ze zijn verzekerd tegen verlies en diefstal en bijna overal kan je ze inruilen. We hebben ook nog 200 $ aan cash bij ons, in geval van onmiddellijke nood. Met je Visa kaart en zelfs met je Mister-Cash kaart kan je op vele plaatsen terecht bij de lokale ATM machines. De kredietkaarten houd ik echter alleen maar bij me als back-up, in geval de traveler cheques niet toereikend zouden zijn, omdat we over ons budget gegaan zijn. De ervaring heeft me geleerd dat het makkelijker wisselen is bij een klein wisselkantoor dan bij een grote bank. De wisselkoers is dan misschien een klein beetje beter bij de banken, maar de moet je wel de beruchte Indische bureaucratie op de koop toe nemen. 1 cheque van 100 $ wisselen in ' The bank of India' in Kochi kostte me bijna een uur van mijn tijd. Na 4 loketten en een dito aantal formulieren invullen, mochten we eindelijk gaan aanschuiven bij de ellenlange rij van het uitbetalingloket. In Varkala wisselden we in een piepklein wisselkantoortje, tegen dezelfde koers, 1000 $ in om onze vliegtickets naar Thailand te betalen en alles was beklonken in 2 minuten.

Naamsveranderingen :
Lastig voor de bezoeker is dat veel plaatsen in India niet meer hun Britse naam hebben, maar de namen in de desbetreffende streektaal. Beide namen worden door mekaar gebruikt en ook straten hebben dikwijls dubbele namen. Erg verwarrend dus ! Komt er nog eens bij dat die meeste Indische namen ellenlang zijn en moeilijker uit te spreken. Enkele voorbeelden :
Nieuwe naam - Oude Naam :
Thiruvananthapuram - Trivandrum
Alappuzha - Allepey
Kochi - Cochin
Udhagamandalam - Ooty
Chennai - Madras
Mumbai - Bombay
Kozhikode - Calicut

Ongedierte :
Zoals alle warme landen is ook India niet gevrijwaard van een hele resem vieze en schadelijk diersoorten. Kwallen, slangen en bloedzuigers hebben ons pad al gekruist, maar hebben ons gelukkig nog niet gebeten. Ook de      insecten hebben ons nog betrekkelijk met rust gelaten, maar dat komt voornamelijk omdat we goed onze voorzorgen nemen. 's Avonds proberen altijd klederen te dragen die tenminste de benen bedekken. Ook de armen bedekken zou wenselijk zijn, maar probeer dat eens vol te houden in deze hitte. Parfums, deodorants en aftershaves vermijden we omdat die insecten aantrekken. In Mysore hebben een flesje waterlelie-olie gekocht, wat zeer effectief tegen de muggen blijkt te zijn. Gecombineerd met onze Autan anti-muggenstick laten alleen nog de echte doorzetters om de paar dagen een steekje achter. Geregeld laten we ook nog gedurende een paar uren zo'n anti-mosquito-coil branden. D.i. een soort spiraal die je als een wierookstokje moet laten branden en die zo de muggen zou doden. We hebben een klamboe (muskietennet) bij, maar in de praktijk hebben we die nog maar nauwelijks kunnen gebruiken, omdat in India meestal een grote ventilator boven je bed hangt, die je beter laat draaien als je niet uit je bed wil drijven doorweekt van het zweten. Air conditioning zou ook effectief zijn tegen muggen, maar, ten eerste, vinden wij A.C. ongezond en, ten tweede. is de prijs voor een kamer met A.C. gevoelig hoger dan eentje zonder.

Planning :
Zoals altijd hadden we onze reisroute op voorhand nauwelijks uitgestippeld. Sommige plaatsen hadden we wel aangestipt als 'must do', maar een echte geplande route met datums erbij, maak ik nooit op voorhand. Zo kan je ook niet teleurgesteld zijn als er iets niet volgens planning verloopt. De echte reis en het eerste plannen begint pas in het vliegtuig op weg naar de eerste bestemming. Verder proberen we zo veel mogelijk van dag tot dag te leven. Onderweg hoor je van andere reizigers waar het goed toeven is en wat je zeker gezien moet hebben. Deze informatie is meestal betrouwbaarder dan die in je reisgids, omdat alles snel kan veranderen en de informatie uit je reisgids meestal al enkele jaren oud is. De route door Thailand en Laos hebben we dus nog niet bepaald. We moeten zelfs onze reisgidsen nog aanschaffen. Tips van andere reizigers worden opgeschreven en zorgvuldig bewaard, maar de echte routeplanning begint pas als we in Bangkok aankomen.

Questions :
Hello, how are you ? Where are you from ? What's your name ? Je kan geen 10 meter wandelen in India of dit soort vragen komen op je af. Onschuldige vragen, zal je denken. Dat klopt, maar meestal worden die vragen alleen maar gesteld met de intentie geld van je los te krijgen. Te veel is echt te veel en gevolg is dat je meestal rondloopt alsof je doof bent en oogkleppen op hebt.
Toch bedoelen Indi�rs helemaal niets slechts met al die vragen. 't Zit hem in hun cultuur ingebakken om je te overladen met allerlei persoonlijke vragen. (of je getrouwd bent, hoeveel kinderen je hebt, hoeveel je verdient ...) Veel westerse toeristen vinden al die vragen maar onbeleefd, maar voor Indi�rs is dit de normaalste zaak en als je hen hetzelfde soort vragen stelt, zullen ze je met veel enthousiasme beantwoorden. Zo heb ik, op een van mijn wandelingen, in een klein vissersdorpje, op zo'n 7 km van Varkala, een gesprek gehad met een visser van meer dan een uur. De meest triviale vragen kwamen op me af . Hij wou bijvoorbeeld zich echt voorstellen hoe een Belgisch dorp er uit ziet. Groeien er bomen langs de weg ? Is er altijd elektriciteit en water ? Zijn de wegen in goede staat ? Ligt er altijd sneeuw op de bomen ?...etc.
Omgekeerd ben ik dan ook weer veel te weten gekomen over de levenswijze in een vissersdorpje aan de kust van Kerala.

Reizen per trein :
Het spoorwegennet in India is 1 van de grootste ter wereld en Indian Railways mag er zich op beroemen de grootste werkgever ter wereld te zijn met anderhalf miljoen werknemers.
Het gaat er wel een beetje anders aan toe dan bij ons. Je kan niet zo maar een kaartje kopen en in een trein gaan zitten. Neen, je moet een ticket en een reservering kopen. In drukkere periodes moet je soms dagen of weken op voorhand je plekje reserveren. (dit geldt vooral voor 1e klasse en 2e klasse slaapplaatsen) Vooral in grote stations kan dit reserveren tijdrovend zijn en behoorlijk op je zenuwen werken. De Indiase bureaucratie komt weer boven drijven en formulieren dienen weer ingevuld te worden. Kwestie is op voorhand te weten welke trein (nummer, tijd...) je nodig hebt, om te weten voor welk loket je moet postvatten. Het komt er dan op neer om, net als de rest, door te duwen en te dringen bij de loketbediende te geraken. Toch is reizen per trein een ideale manier. Je ziet een prachtig land aan je voorbij glijden en krijgt schilderachtige taferelen voorgeschoteld op de perrons.

Staren :
Veel reizigers worden nerveus van het voortdurend aangestaard worden door een zwijgende Indi�r. Ook dat is iets wat bij de cultuur hoort. Wanneer je eenmaal het object bent van een Indi�r, zal hij naar je blijven kijken. Ook terugstaren helpt niet. Hij bedoelt er overigens niets kwaad mee. 't Blijft toch een enerverend iets, voortdurend begaapt worden. Aan het strand ervaren we dit toch als het vervelendst. Wij zijn al op bijna verlaten stranden geweest en nadat we ons een mooi eenzaam plekje hadden uitgekozen, bleek er binnen de 5 minuten enkele meters verderop een groepje      Indi�rs te hebben post gevat, die niets zeggen, maar je alleen maar voortdurend beloeren. Vanuit Mumbai worden voor   Indi�rs busreizen georganiseerd die alleen maar tot doel hebben de buitenlandse toeristen, die op het strand liggen, te bekijken. Alleen maar op en neer langs het strand wandelend en de halfblote lichamen van westerse toeristen observerend zal je hen nooit zien zwemmen of zonnebaden.

Taal :
Volgens de grondwet zijn er 15 offici�le talen in India. In werkelijkheid zijn er meer dan 1000 talen. De offici�le staatstaal van India is Hindi, dat de offici�le taal is in 5 deelstaten, want elke deelstaat heeft dan weer zijn eigen      offici�le taal zoals het Malayalam in Kerala en het Konkani in Goa. In het parlement wordt Engels gesproken, wat wil zeggen dat iedere Indi�r die hogerop wil, Engels moet leren. En wij dachten dat alleen in Europa zoveel verschillende talen werden gesproken en dat we daarin uniek waren. Veel Indi�rs (vooral die in de toeristische sector) spreken Engels, maar het is soms wel moeilijk verstaanbaar. Ze spreken ontzettend vlug (ik veronderstel dat door de zeer lange woorden die in de meeste Indische talen zitten, ze wel vlug moeten spreken om binnen aanvaardbare tijd een zin gezegd te krijgen :-) ) en hebben toch wel een zwaar accent. Toch is het, met kennis van de Engelse taal, makkelijk reizen door India.

Tijdsverschil :
In India is de Indian Standard Time (IST) van kracht. Er zijn in heel India geen andere tijdszones. Ze lopen 4 1/2 uur voor op Belgi�. Als het in Vlaanderen 7u30 is, dan is het in India 12u. Wanneer er in Belgi� zomertijd is, dan is het verschil 3 1/2 uur.

Uitgaan :
Als je houdt van dancings of gewoon tooghangen, dan blijf je maar beter weg uit India. Buiten aan de stranden van Goa en Kerala zijn er weinig plekken om een nachtje door te zakken. De caf�cultuur is er onbestaande en een bar of disco vind je alleen in de dure hotels. Als je een avondje wil doorbrengen gedrumd tussen de plaatselijke yuppies, mij niet gelaten.
Alcohol is sowieso zeer moeilijk te verkrijgen buiten de toeristische zones en meestal zelfs verboden. Zo staat ook in Varkala nergens bier vermeld op de menu's. Je kan het wel verkrijgen, maar het goedje wordt dan eerst in een theepot gegoten en 'special tea' genoemd. De fles zal niet op tafel komen te staan. Wat we het meeste missen, is dat, buiten bovenvernoemde strandplaatsen, je bijna nergens een terrasje kan vinden, waar je rustig gezeten met je verfrissing, het dagelijkse leven kan observeren. In tegenstelling tot bij ons en in de andere Aziatische landen die we bezochten, kan je in de restaurants ook niet rustig buiten je maaltijd verorberen, maar zijn de zitplaatsen altijd binnen.

Veiligheid :
Ondanks alle berichten in de pers, blijf ik Zuid-India 1 van de veiligste streken vinden die ik al bezocht heb. We hebben ergens wel bewust voor het zuiden gekozen, omdat de strubbelingen zich voornamelijk in het noorden afspelen (grensgebied Pakistan - Nepal), maar toch heb ik ook reizigers ontmoet die heel Kasjmir door getrokken waren, zonder noemenswaardige problemen. Ook de Nepal-reizigers brachten geen alarmerende berichten mee.
Zoals overal ter wereld (ook in Vlaanderenland) moet je natuurlijk goed op je spullen letten, maar toch reizen we hier met een veiliger gevoel dan pakweg in Mexico. Na meer dan een maand Zuid-India heb ik nog nergens een vorm van agressie mogen ontdekken. Een gevecht heb ik nog niet gezien, zelfs geen verhitte woordenwisseling. Misprijzende blikken heb ik eigenlijk alleen nog maar in de moslimwijk in Kochi gekregen. Voor de rest werden we overal vriendelijk en welgemoed bejegend. Diefstal en overval komen minder voor dan in West-Europa, als je Westerse toeristen teveel aanrekenen en ze proberen op te lichten buiten beschouwing laat. Maar dat is dan ook de nationale sport in elk armer, toeristische land.
Zoals elke Indi�r doet, ketenen wij onze rugzakken vast aan ons bed in slaaptreinen, bewaren wij onze belangrijke documenten en geld op ons lichaam, en laten we nooit iets onbeheerd achter. Al bij al, als je goed op je spullen let en niets argeloos laat rondslingeren is Zuid-India best veilig om te reizen.

W.c. :
     Indi�rs houden er over hygi�ne een andere opvatting op na dan wij. Zij vinden ons vies omdat wij papier gebruiken en onze handen niet altijd wassen na gebruik van het toilet. Hoe gaat een Indi�r naar het toilet ? Hij doet zijn behoefte in 't veld of op een hurk-w.c. Hij neemt een kannetje gevuld met water mee, genoemd een lota. Dat gebruikt hij om zich af te spoelen en een beetje water gebruikt hij om zijn handen te wassen. Dat wij het water soms vies vinden, begrijpt hij niet. Water is zuiverend, ook al is dat water in onze ogen vies. De Indi�r spoelt zich schoon en gebruikt daarbij de linkerhand. De linkerhand is daarmee een verdacht lichaamsdeel. Daarom gebruik je je linkerhand ook nooit om te eten en ook niet om iemand een hand te geven. Toiletpapier is wel te verkrijgen, maar alleen waar ook toeristen komen en het is, in vergelijking met de rest, duur (1 toiletrol = 40 rupee).

XL :
Deze maat wordt in India niet echt veel gebruikt. De gemiddelde volwassen      Indi�r is ongeveer zo groot als onze grootouders, d.w.z. ergens tussen 1,6m en 1,7m. Problematisch voor de lange Europeaan, want, bijvoorbeeld, bij de afstanden tussen de zetels in de bussen is alleen rekening gehouden met korte mensen. Met geen mogelijkheid pas ik in die krappe ruimte, wat wil zeggen dat ik mijn benen in het gangpad moet zetten. Ook vervelend omdat deze gangpaden meestal al volgepropt zijn met dozen, bagage en nog meer mensen.

Yin en Yang :
Omdat wij onze mails regelmatig ondertekenen met yin en yang, hier een woordje uitleg. Eigenlijk is het wel een chinees begrip, maar we gaan niet muggenziften.

Alle aspecten van het universum worden bepaald door de voortdurende wisselwerking tussen twee oerprincipes. Zo ook de mens. Deze Chinese filosofie gaat uit van het bestaan van twee tegengestelde en onafscheidelijke principes, die Yin en Yang worden genoemd. Yin is het vrouwelijke, het negatieve, het ontvangende, het chronische, het gevolg. Yang is het mannelijke, het positieve, het scheppende, het acute, de oorzaak.
GEZONDHEID
Wanneer yin en yang in evenwicht zijn, is de mens gezond; verstoring van dit evenwicht betekent ziekte. Al het bestaande is gebaseerd op dit oerprincipe. Ook in het lichaam kan men elk orgaan en diens functie verdelen op basis van yin-dominantie of yang-dominantie. Hart, longen, lever, milt, nieren zijn yin-organen. Dunne en dikke darm, galblaas, maag en blaas zijn yang-organen.
VOEDING
De twee principes vindt men ook terug in de voeding. Men kan aan de hand van factoren als smaak, samenstelling, herkomst en werking vaststellen of een voedingsmiddel yin of yang is. Bijvoorbeeld zoet en zuur zijn yin, zout en bitter zijn yang, vruchten zijn heel sterk yin, groenten zijn minder sterk yin, granen zijn overwegend yang. Uiteindelijk moet men trachten een uitgebalanceerde voeding te verkrijgen, waarin yin en yang in evenwicht zijn.

Zwemmen :
     Indi�rs zijn geen zwemmers. Moesten de Westerse toeristen de prachtigste stranden niet ingepalmd hebben, werden die, zoals vroeger, alleen maar gebruikt om visserboten en -netten te parkeren. Een Indische vrouw zal je ook nooit in badpak zien, laat staan in bikini. Als, bij uitzondering, een Indische vrouw in het water zal gaan, zal ze dat volledig gekleed doen,in haar mooie zijden sari. Zonnebaden is natuurlijk ook niets voor Indi�rs. Waarom zou je in de vlakke zon gaan zitten, als er een palmboom in de buurt is die voor een mooie, frisse schaduw zorgt. Voor het kleurtje hoeft het zeker niet. Ik kan me voorstellen dat ze die westerlingen maar rare individuen vinden, die halfnaakt uren in de vlakke zon gaan liggen bakken, daar waar zij liever een bleker tintje zouden willen hebben.

Algemene indrukken van Zuid-India
gezien door de (zonne)bril van een reizende (g)Limburger.