LOVING YOU ...vol 2
(Junno+Kame, Pee+Jin)
***************************
ตอนหมดคาบเรียน คาเมะมาเกาะแขนจุนโนะ รบเร้าตะแง๊วๆ ให้จุนโนะขึ้นรถไฟเป็นเพื่อนเขาไปที่มหาลัย
MA จุดประสงค์น่ะหรือ ไม่ต้องบอกก็คงเดากันได้
ไปดักรอพบจินไง... ร่างบางบอกด้วยน้ำเสียงที่เขินอาย
บ้า... ทั้งจุนโนะและโคกิร้องออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
แกนี่ถ้าจะเป็นเอามากนะ โคกิยู่ปากใส่ แถมเอามือบีบจมูกโด่งของคาเมะอีกแรงๆ
โอ๊ย...เจ็บน้า....าา...
อยากไปจริงๆ เหรอ หนูเมะจัง? จุนโนะถาม
คาเมะพยักหน้าหงึกๆ นวดแขนและหลังไหล่ของเพื่อนตัวสูงเป็นการประจบเอาใจ
น้า...าา...ไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ แค่ไปดักรอแป๊บเดียวเองง่ะ
แค่ดักเห็นหน้าแค่นั้นน่ะเหรอ จุนโนะถาม
ก็...จะให้ทำอะไรมากไปกว่านี้ล่ะ จุนโนะ...
นายก็เดินเข้าไปหาเขาซิ แล้วบอกขอคบด้วย..ถ้าไอ้หมอนั่นมันไม่ตะเพิดกลับมา นายก็มีหวัง
จุนโนะสั่งสอน ดวงหน้าหล่อเหลาของเขาดูเหมือนจะยิ้มเยาะกรายๆ แต่คาเมะจะสังเกตหรือก็เปล่า...
เขาฉุดจุนโนะไปทางสถานีรถไฟ แต่อีกฝ่ายขืนตัวไว้
ฉันเอารถมานะเมะจัง...เดี๋ยวจุนโนะคนนี้จะเป็นสารถีพานายไปหาเจ้าชายอายแชโดว์เอง....
เขาพูดปนหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าบึ้งตึงของคาเมะ
พูดแบบนี้อีกแล้วนะ จุนโนะ...ชอบพูดให้ฉันใจแป้วเรื่อยเลย
********************************
ทั้งสองมาถึงหน้ามหาลัย ในเวลาไม่นานนัก พอจุนโนะจอดรถปุ๊บ คาเมะก็เปิดประตูรถปั๊บ
เขาเดินมาเมียงๆ มองๆ หน้าประตูรั้วใหญ่ที่มีนักศึกษาเดินเข้าเดินออกกันตลอดเวลา
เข้าไปถามหาที่คณะเลยดีมั้ย? เสียงพูดดังขึ้นทางเบื้องหลัง คาเมะสะดุ้ง หันกลับไปมอง
เห็นปกคอเสื้อสีขาวของจุนโนะอยู่ชิดติดหน้า ไม่รู้ว่าจุนโนะแอบมายืนข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไร
ไหล่กว้างผึ่งผายแนบสนิทกับหลังของเขา ใกล้กันจนคาเมะได้กลิ่นโคโลญจน์หอมอ่อนๆ
โชยมาเข้าจมูก
คาเมะหันกลับไปมองที่เดิม จะให้ไปถามใครล่ะ....แหม จุนโนะนี่ก็พูดไปได้นะ
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเขาเรียนคณะอะไร
ไม่ยาก... จุนโนะพูดแค่นั้น แล้วก็เดินฉับๆ ไปหานักศึกษาคนหนึ่ง พูดอะไรกันสองสามคำ
หนุ่มคนนั้นก็ชี้ไปที่ตึกหกชั้นที่อยู่ค่อนไปด้านในของมหาลัย คาเมะเห็นจุนโนะโค้งให้นักศึกษาคนนั้น
แล้วก็เดินอมยิ้มมาทางเขา
ได้เรื่องล่ะ...ชื่อจินที่หมอนั่นรู้จักน่ะ มีสามคน ...คนหนึ่งน่ะ ตัวเตี้ยๆ ผิวคล้ำ...ก็ไม่ใช่เขาคนนั้นล่ะ
...อีกคนหนึ่งตัวอ้วนๆ มีสิวเต็มหน้า...ก็ไม่ใช่อีกง่ะแหล่ะ ส่วนอีกคนเขาบอกว่ารูปร่างสูงกำลังดี
โปร่งและรูปหล่อ...แต่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะใช่คนเดียวกับที่เราถามหรือเปล่า...ฉันก็เลยบอกเขาไปว่า...........
จุนโนะหยุดพูด หรี่ตามองคาเมะ
อะไรง่ะ? คาเมะเขย่าแขนจุนโนะยิกๆ ใบหน้าสวยแหงนมองชายหนุ่มด้วยความตื่นเต้น
บอกว่า คนที่เราต้องการพบน่ะ....ทาอายแชโดว์ด้วย...เขาก็เลยร้องอ๋อ........ จุนโนะลากเสียงท้ายประโยคซะยาวเฟื้อย
คาเมะทำหน้างอ..ตีแขนเพื่อนดังเพี้ยะ..
นายนี่ก็บ้า...ไปถามเขาอย่างงั้นจริงๆ เหรอ...
จริงเด่ะ...แล้วไม่หมดแค่นั้นนะ หมอนั่นยังบอกว่า ถ้าเป็นคนนั้นล่ะก็ เขาชื่อ....อะแฮ้ม.....ชื่อ.....อะกานิชิ
จิน...มิสเตอร์อายแชโดว์...หรือมิสเตอร์ไอน์ไลน์เนอร์...หรือเจ้าชายบลัชออน....
จุนโนะหัวเราะเสียงใสเมื่อเห็นคาเมะทำปากยื่น มองค้อนเขาจนตาคว่ำ
จุนโนะ...บ้า..ไปว่าเขา
จุนโนะหัวเราะก๊าก แต่คาเมะขำไม่ออก ได้แต่ยืนเข็ดเขี้ยวเคี้ยวฟัน แล้วจึงถูกคนตัวโตกว่าดึงเข้ามากอดรับขวัญ
โอ๋...โอ๋...หนูเมะจังคนดี...ผู้ชายแต่งหน้าน่ะมีออกเยอะไป ดูซิเห็นมั้ย ฉันยังทาแป้งใส่โคโลญจน์เลย
ไม่เชื่อดมดูก็ยังได้ พูดจบปุ๊บ จุนโนะก็จับหน้าคาเมะให้มาซบซอกคอของเขาทันที
อื้อ...อื้อ....... ร่างบางดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของเพื่อนซี้ แต่จุนโนะกลับยิ่งรัดวงแขนของตัวเองแน่นเข้า
จนคาเมะฝังจมูกสูดดมกลิ่นหอมจางๆ อย่างเต็มที่
เป็นไง หอมมั้ย? จุนโนะปล่อยวงแขนออก คาเมะหน้าแดงก่ำ รีบถอยหลังออกห่างจุนโนะสองสามก้าว
เล่นบ้าๆ..หายใจไม่ออก..ยี๊..ตัวออกจะเหม็นเหงื่อ คาเมะดันตัวออกมาจากอ้อมกอดของจุนโนะจนได้
มีนักศึกษาสามสี่คนเดินผ่านมาเห็นเข้าก็ซุบซิบและก็ยิ้มมาทางพวกเขา
จุนโนะยิ้มให้ แต่คาเมะยิ้มไม่ออก เขาทุบหลังเพื่อนดังปั่ก...
เห็นมั้ย...ใครๆ ก็มองแล้ว ฉันอายนะ...มายืนกอดกันอยู่ได้
ไม่เห็นจะแคร์เลย...ก็ฉันชอบกอดนายนี่นา เหมือนกอดเต่านุ่มๆ ตัวเขียวๆ ที่นายเคยซื้อให้ฉันวันเกิดเมื่อหลายปีก่อนไง
บ้า....จะไปกันได้หรือยัง...ว่าแต่ จินเขาเรียนคณะอะไรง่ะ
บัญชี...
.........พรืด......!!!........
คาเมะแทบสะดุด
บัญชี้!! เขาร้องเสียงหลง ทำหน้าเลิ่กลั่ก
ทำไมเรียนบัญชีแล้วเป็นไง จุนโนะถาม
เอ้อ..เปล่า...นึกว่าจะเรียนอะไรที่มันเหมาะกับหน้าตาหน่อย...เอ่อ...ไปเหอะ..
คาเมะฉุดจุนโนะเดินลิ่วๆ ไปทางตึกสีน้ำตาลที่มีป้ายเขียนเอาไว้หน้าตึกว่า คณะบัญชี
********************************
สองหนุ่มต่างก็ยืนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ ด้วยอากัปกิริยาที่แตกต่างกัน คนตัวสูงยืนเอาหลังพิงต้นไม้
มือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้าง เขาเหยาะขาอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเท่แหงนมองใบไม้ที่กำลังร่วงหล่นจากต้น
ส่วนอีกหนุ่มหนึ่งนั้นยืนกระสับกระส่ายอยู่ข้างๆ เพื่อรอคอยใครสักคน..........
อยู่เฉยๆ มั่งได้มั้ยคาเมะ....นายทำท่าแบบนี้ สงวนท่าทีของนายมั่งซิ คนตัวสูงอดรนทนไม่ไหว
เอานิ้วชี้จิ้มๆ ที่บ่าของคาเมะ
นายไม่เป็นอย่างฉันมั่งนี่ จุนโนะ
เฮอะ..รู้จักเขารึก็เปล่า...แห้วกินแล้วจะหัวเราะให้ จุนโนะพูดเสียงเยาะๆ
เออน่า.... คาเมะหันมามองค้อน แล้วก็เลิกสนใจจุนโนะ เขายังคงชะเง้อมองที่หน้าทางเข้าของตึกบัญชี
สักพักหนึ่ง คาเมะก็กระโดดโหยง...
นั่นไง ออกมาแล้ว.....!! เขาหันขวับมาทำหน้าตื่นเต้น จุนโนะก็เลยมองข้ามไหล่ของเพื่อนตัวน้อยไปมองบ้าง
อะกานิชิ จินเดินออกมาแล้ว ร่างสูงโปร่งกับดวงหน้าหล่อเข้ม ท่าเดินทะมัดทะแมง
เฮ้ย!! จุนโนะ...จินเดินมากับใครหว่า? คาเมะแหงะหน้ามาถาม
ผู้หญิง!! สวยซะด้วย!! จุนโนะผ่อนลมหายใจยาว
...หมายความว่าไงเนี่ย...นึกว่าเจ้าหมอนี่จะเป็นพวกเดียวกับคาเมะซะอีก....ดันควงสาวมาซะได้
...
แฟนเหรอ? คาเมะครางเสียงอ่อย นึกเสียใจนิดๆ แต่ก็ดีใจหน่อยๆ ที่ยังเห็นหนุ่มที่ถูกใจควงกับผู้หญิงได้
...แบบนี้แมนชัวร์
ไงล่ะ...เข้าไปสารภาพรักเลยซิ จุนโนะผลักคาเมะออกจากต้นไม้
หวา.......... ไม่เอาง่ะ คาเมะรีบซ่อนอยู่หลังต้นไม้อย่างเก่า
เอาไว้วันหลังดีกว่า แต่โล่งใจนะ....เห็นมั้ยบอกแล้วว่า นายดูเขาผิด ที่แท้ก็แมนเต็มร้อย...
หน้าสวยหันมายักคิ้วให้จุนโนะ แต่อีกฝ่ายกลับเบ้ปากใส่ เขาเองยังไม่มั่นใจเต็มร้อยเหมือนคาเมะหรอก........เสียงที่เอ่ยเตือนจึงออกมาว่า
รอดูไปก่อนละกัน
**************************
ภายใต้ร่มเงาของซากุระสีชมพู....จินหยุดเดินแล้วก็หันมาแตะข้อศอกหญิงสาวสวยที่เดินร่วมทางมาด้วยกัน
ทำไมโทโมะไปเอารถนานจัง... จินชะเง้อมองที่ข้างถนน
เธอก็ทำใจร้อนไปได้ รับรองวันนี้ได้ไปซื้อของแน่นอนน่า หญิงสาวบอกพร้อมกับปัดเศษใบซากุระออกให้ที่บนบ่าของจิน
โดยที่ทั้งสองไม่รู้เลยว่า ได้มีหนุ่มต่างมหาลัยสองคนแอบซุ่มดูอยู่ห่างๆ
ฉันกลัวร้านจะปิดมากกว่านะน้า..... จินจิ๊ปาก แล้วก็แหงนมองซากุระสีชมพู
เออ...นี่เธอว่า ฉันควรจะทาปากสีซากุระดีมั้ยอ่ะ? เขาถาม
หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย เธอจับบ่าจินแล้วก็แหงนมองริมฝีปากสีสดของจิน
เออก็ดีนะ ฉันได้ข่าวว่าชิเซโดเขากำลังออกสีกลีบซากุระด้วยนะ ฉันเพิ่งเปิดเน็ตเจอเมื่อคืน
...จินลองด้วยก็ได้ อย่าลืมปัดบลัชออนให้สีเข้ากันด้วยล่ะ โหย...ไม่อยากจะคิด แค่นี้โทโมะก็หลงเธอจะเป็นจะตายอยู่แล้วนะ...
เพื่อนสาวพูดแล้วก็ปิดปากหัวเราะคิก จินยิ้มเขิน เอากำปั้นจะแกล้งทุบหัวหญิงสาว
เธอคนนั้นจับข้อมือของจินไว้ แล้วก็หัวเราะจนตาหยี
..............
ฝ่ายสองหนุ่มที่ซุ่มแอบอยู่นั้น ไม่ได้ยินหรอกว่า จินกับสาวคนนั้นคุยเรื่องอะไรกัน
แต่เห็นท่าทีที่แสดงต่อกันแล้วก็......
เฮ้อ.....หนูเมะเอ๋ย........ถ้านายนั่นน่ะ ไม่ใช่แฟนไอ้หนุ่มตาโตนั่น ก็เป็นแฟนยายคนนี้ล่ะวะ
จุนโนะทำเสียงปลง ชำเลืองมองหน้าซีดๆ ของคาเมะ
เชอะ......ผู้หญิงคนนั้นก็แค่คู่ล่ะว้า.......ต้องเจอเสน่ห์เมะจังก่อนเห้อ...ขี้คร้านจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้น
คาเมะพูดเสียงขึ้นจมูก
นั่นซิ.....หลงจนโงหัวไม่ขึ้นจริงๆ จุนโนะพูดพึมพำ นิ่งมองเพื่อนคนสวยไม่วางตา
เขาขยับเข้าใกล้คาเมะอีกนิด โดยที่คาเมะไม่รู้ตัวเพราะหันหลังให้เขา คนที่คาเมะสนใจก็โน่นนั่นน่ะ
......หนุ่มร่างสูงที่ยืนหยอกเย้ากับเพื่อนสาวที่ใต้ต้นซากุระริมทางเดินต่างหาก
ใบไม้ใบหนึ่งปลิดตัวออกจากกิ่ง ร่วงหล่นลงมาตกบนศีรษะของคาเมะ จุนโนะหยิบออกให้
แล้วก็เอามือลูบไล้เส้นผมอ่อนนุ่มสีอ่อนของคาเมะ
อะไรง่ะ? คาเมะแหงะหน้าถาม
เอาใบไม้ออกให้
อ๋อ...เหรอ?...ฮื้อ.....จุนโนะดูเด่ะ หยอกกันอีกแล้วง่ะ.... เต่าน้อยทำเสียงกระฟัดกระเฟียด
ช่างเขาเหอะน่า...กลับกันเถอะ ดูแค่นี้ก็น่าจะพอใจนะ จุนโนะสรุป ดึงแขนเพื่อนรักให้ออกไปจากตรงนั้น
ทั้งๆ ที่คนโดนฉุดไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไร
แหม........วันหลังมาดูอีกนะ..... เขาอ้อน จุนโนะหัวเราะเบาๆ รับปากอย่างใจดี
*************************************
ค่ำคืนนี้ เป็นอีกคืนหนึ่งที่จุนโนะนัดเจอกับเพื่อนๆ โคกิและแฟนหนุ่ม, ..อุเอะดะ
ทั้งสามเข้าไปที่ ลานา เทคชั้นเยี่ยมสำหรับบรรดาวัยรุ่นที่โตขึ้นมาหน่อย
แสงสีเสียงที่กระหน่ำแข่งกันบรรเลงนั้น ทำให้จุนโนะคึกคัก เขามองคู่ของโคกิที่กำลังป้อกับอุเอดะตรงหน้า
นึกอยู่ในใจว่าตัวเองสงสัยจะเป็นก้างของเจ้าสองคนนี้ละมัง
....เขาซัดเบียร์สดไปแก้วหนึ่ง ไม่ทันเมาหรอก ....แต่แข้งขานี่ซิ มันเริ่มกระตุกอยากจะดิ้นเต็มทีแล้ว
จะชวนใครออกไปได้มั่งล่ะนี่
นึกไปถึงคาเมนาชิ ที่วันนี้รับหน้าที่อยู่โยงเฝ้าบ้าน เพราะพ่อกับแม่ยกโขยงกันไปเยี่ยมคุณป้าที่ต่างจังหวัด
ถ้าเต่าน้อยกลอยใจอยู่ก็คงได้ออกไปวาดลวดลายกันกลางฟลอร์แล้วล่ะ จุนโนะนั่งโยกตัวไปมา
ทำเป็นไม่สนใจเพื่อนทั้งสองที่นั่งกันแบบลืมโลกอยู่ตรงหน้า
อยากนักก็ออกไปดิ้นซิวะ ไอ้โนะ โคกิตบโต๊ะเบาๆ...จุนโนะหันหน้ามายิ้มยิบหยีให้
พวกนายไม่ไปหรอ...จีบกันเมื่อไรก็ได้วะ...ที่นี่เขาให้มาดิ้นกับดื่ม เรื่องจีบกันน่ะเอาไว้เล่นที่บ้านก็แล้วกันนะ
นายไปดิ้นคนเดียวเหอะ ....ฉันสองคนสมัครใจจะดูว่ะ
งั้นก็ไม่ง่ะ ฉันก็จะดูเหมือนกัน จุนโนะส่ายหน้า คว้าเบียร์มาดื่ม...แต่แล้วสายตาของเขาก็กระทบกับหนุ่มสองคนที่กำลังจะเดินออกมากลางฟลอร์
เฮ้ย!! เขาอุทาน ทำให้โคกิและอุเอดะหันมามอง
อะไรวะไอ้โนะ?? อุเอดะมองตามสายตาของจุนโนะ แล้วก็ทำปากยื่น
เอ........คุ้นๆ แฮะ...
อะกานิชิ จิน.. จุนโนะตอบข้อข้องใจเพื่อน
อ๋อ...เจ้านั่นที่หนูเมะจังมันชอบ อุเอดะบอกโคกิ
เฮอะ...ไม่น่าเชื่อ มาตั้งแต่เมื่อไร ดูซิจะไปดิ้นกันแล้ว... โคกิชี้ให้ดู
จุนโนะวางแก้วเบียร์ สายตาคมกริบจับนิ่งที่จินและเพื่อนชาย
...........เอ......เมื่อเย็นไปกับผู้หญิง...พอมาตอนดึกมาคึกกับชาย....แถมเป็นนายตาโตคนเดิมซะด้วยซิ.......มันยังไงกันแน่นะ
เออ....งั้นฉันไปดิ้นด้วยดีกว่า.... จุนโนะพูดแค่นั้นก็ลุกขึ้นสะบัดแข้งสะบัดขา
แล้วก็เดินดุ่มๆ ไปยืนดิ้นอยู่ไม่ห่างสองหนุ่มนั่น
จินดิ้นสะบัดตัวไปมา ท่าเต้นแต่ละท่านี่เป็นไปอย่างชำนาญ จุนโนะมองแล้วก็ค่อนข้างจะแน่ใจในข้อสงสัยของตัวเอง
ส่วนคนที่มาด้วยกันเล่า...ก็ใช้ลำตัวแนบชิดกับจินไม่ห่าง มือไม้ไขว่คว้า จับตรงไหนได้เป็นจับ
จินเริ่มเต้นแบบท่ายั่วๆ จนคนแอบมองใจหาย.....จุนโนะเองก็เต้นเก่ง แต่ไอ้ท่าพิชิตใจชายแบบที่นายคนนี้กำลังออกท่าแสดงอยู่นี้
เขาไม่เอาด้วยง่ะ
เสียงหัวเราะต่อกระซิกของสองคนนั่นก็ทำให้จุนโนะเพิ่มความแน่ใจขึ้นอีกจม
....เขาลอบถอนใจกับการแสดงออกของคู่นี้
จินเต้นส่ายสะโพก ส่งยิ้มเซ็กซี่ให้คู่เต้นของเขา จุนโนะขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ได้ยินเสียงหนุ่มตาโตหัวเราะกับจิน
เต้นอย่างงี้ เก็บเอาไว้เต้นให้ฉันดูคนเดียวดีกว่านะจิน...
ฉันก็เต้นกับนายทุกคืนอยู่แล้วนี่นา ...โทโมะ...ะ...ะ....ฮ้าาา....มันส์เป็นบ้าเลย...
จินแนบร่างเข้าหาโทโมะ ขยับเนื้อตัวเสียดสีคู่เต้นตลอดเวลา....
จิน...ฉันจะเต้นไม่จบเพลงแล้วนะ.... โทโมะทำเสียงกระเส่า จินปิดปากหัวเราะ ดวงตาคมมองมาอย่างมีความหมาย
จุนโนะลอบมองเสี้ยวหน้าของจิน แสงสว่างจากไฟดิสโก้เหนือหัว ทำให้เห็นใบหน้าของจินชัดเจน
.......เอาล่ะซิ........
นอกจากจะเป็นเจ้าชายบลัชออน กับมิสเตอร์อายแชโดว์แล้ว วันนี้จินยังพ่วงด้วยตำแหน่งมิสซากุระมาอีกด้วย
แล้วยังเสื้อที่ใส่มาอีกล่ะ พ่อคุณคว้านคอซะแทบเห็นหัวนม....
โห้ย.......เสียดาย...เสียดายจริงๆ ทำไมคาเมะถึงไม่มาด้วยนะ....แล้วนี่ถ้าเขากลับไปบอก
คาเมะคงหัวเราะเยาะเขาตายเลย....
จุนโนะยืนกรอกตาอยู่ได้ไม่นาน เพลงเริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นเร็วขึ้น เขามองไปที่คู่นั้น ...
อ้าว!! หนุ่มที่ชื่อโทโมะหายไปแล้ว.....เหลือจินยืนดิ้นตามลำพัง สงสัยจะไปเข้าห้องน้ำ
ก็เล่นเสียดสีตัวกันซะขนาด ใครจะไปทนไหว.......
ขณะที่เขาเห็นจินยืนเต้นอยู่คนเดียวนั้น จุนโนะก็รีบสวมรอยหมับทันที แว้บหนึ่งของความคิด
...อยากจะลองพิสูจน์ด้วยตัวเองดูซะที
เต้นคนเดียวหรือครับ? จุนโนะเปิดฉากถาม
จินหันมามอง ...พบจุนโนะยืนโยกตัวอยู่ใกล้ๆ เขาก็อึ้ง มองจุนโนะไม่วางตา
จินมอง......มองแบบว่า............อึ้ย..ย...ย..
.....................
XXXX.........ใครอ่ะ.......ล้อ.........หล่อ..........XXXX จินยืนยิ้มหวานจ๋อย
หยุดเต้นไปแล้ว มองหนุ่มร่างสูงด้วยสายตาที่จุนโนะเองก็หนาวๆ ร้อนๆ
จุนโนะส่งสายตาเซ็กซี่ให้ แน่ใจเลยล่ะว่า จินจำเขาไม่ได้แน่นอน.....ก็วันนั้นหมอนี่คงจะมัวเขม่นคาเมะละมั้งเลยไม่ทันมองเขา.........
หวัดดีครับ... จินยิ้มให้เขาอีกแล้ว ขยับตัวมาใกล้ จากนั้นก็เริ่มเต้นด้วยท่าทางธรรมดา
ชื่ออะไรครับ... จุนโนะถาม พร้อมขยับลีลามันส์ ที่จินเห็นแล้วแอบใจเต้นริกๆ
อะกานิชิ จินครับ.. จินบอก
อะไรนะครับ?? จุนโนะแกล้งไม่ได้ยิน เขาเอียงหน้าไปใกล้จิน ทำเอาจินเขินหน้าแดง
ชื่อจินครับ...คุณล่ะ
จุนโนะสุเกะ...ยินดีที่ได้รู้จักครับ จุนโนะยื่นมือให้จินจับ
จินไม่รอช้า
........หมับ!!!.....
.
มือสองมือจับกันแน่น จินชักใจสั่น ไอ้หนุ่มคนนี้ตัวสูงโปร่ง ท่าทางเท่ชะมัดยาด....จะเท่กว่าโทโมะซะอีกละมัง...เขาเหลียวไปทางทางไปสุขา
โทโมะยังไม่ออกมา ไม่รู้จะเจอเพื่อนคนอื่นฉุดไปคุยที่ไหนหรือเปล่า งั้น.........เต้นกับนายรูปหล่อคนนี้ล่ะวะ.......
จุนโนะยังจับมือนิ่มๆ ของจินอยู่ จับไม่จับเปล่า เขาใช้นิ้วชี้แอบสะกิดที่ฝ่ามือจินยิกๆ
เป็นการส่งซิกให้รู้ว่า ......ผมสนใจคุณนะครับ....
แล้วก็ให้ตายเหอะ!!!
จุนโนะรู้สึกถึงนิ้วชี้ของจินสะกิดที่ฝ่ามือของเขาตอบกลับมาบ้าง.........
อ๊ะ?? จินอุทานออกมา เขาเห็นโทโมะออกมาจากห้องน้ำแล้ว ก็เลยรีบปล่อยมือจากจุนโนะ
นึกเสียดายเป็นบ้า...อยากรู้จักหนุ่มหล่อร่างสูงเท่คนนี้ต่อจัง.....
ผมไปเต้นกับเพื่อนก่อนนะฮะ ...ยินดีที่ได้รู้จัก... จินบอกอย่างเสียดาย แล้วก็ส่ายร่างไปยืนเต้นกับโทโมะอีกทาง
จุนโนะเดินกลับโต๊ะด้วยความรู้สึกที่ยากที่จะบรรยาย
.......ชัวร์!!!.........
ไม่อยากเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์ เพราะความชัวร์มันอาจจะทะลุร้อยก็ได้........
........หนูเมะเอ๊ย.......แย่แล้วเพื่อน........
*********************
to be continue