2005

Korte impressies van fietstochten

 

6 februari 2005: Holterberg

Op 6 februari maak ik eindelijk de rit die ik al lang in gedachten had. Een rondje Holterberg met de klok mee. Dus de diepe hel van de steilste kant naar beneden.

Het weer is goed, droog, zonnig en een graad of 6.

 

Via Heino en Luttenberg ga ik richting Nijverdal. Het gaat niet snel, zo rond de 30. De klim naar het begin van de Holterbergweg en daarna naar de top van de Noetselerberg gaat met 10 tot 15 km per uur. Een bukfietser haalt me in en is op de top al 200 meter voor. Ik verwacht snel te kunnen dalen en inderdaad, onderaan aan het eind van de heide stuif ik hem weer voorbij.

De volgende klim gaat redelijk en de bukker blijft achter. Ik versnel wat naar de knik van het 10%-gedeelte en ga ruim boven de 30 de afdaling in. Ik kan niet zien hoe snel ik ga. De klep is dicht en later moet ik me volledig concentreren op de snelheid en de bocht.

 

Ik maak vaart tot voor mijn gevoel boven de 80 en durf niet verder te versnellen. De bocht lijkt me dan te krap worden.

Ik voel de middelpuntvliedende kracht, maar kan blijven sturen en heb voldoende grip. Onderaan op het vlakke gedeelte hou ik de snelheid boven de 60 (ik durf even te kijken) en schiet het eerste gedeelte van de volgende klim met volle vaart op. Halverwege, bij de parkeerplaats, stop ik even en zie dat ik 87,6 als hoogste snelheid heb. Met de bukfiets had ik hier een paar maal boven de 70 gezeten en ooit een top van 72, ook tientallen malen tussen de 65 en 70.

 

De bukfietser komt we weer voorbij en ook ik start de Quest weer.

De snelheid zit op dit steile stuk tussen de 6 en 10 km per uur en de bukker loopt zichtbaar uit. Bovenop versnel ik weer tot ruim boven de 30 en ik loop langzaam in. Hij blijft voor tot de afdaling naar Holten. Hier haal ik hem weer in vlak voor de bebouwde kom van Holten en zie hem verder niet terug. Als ik later de computergegevens op de PC uitlees zie ik dat ik hier tussen de 62 en 64 moet hebben gereden.

Ik ga onderaan rechtsaf en neem de binnenweg richting Nieuw Heeten. De Motieweg zal ik later wellicht eens nemen. Jammer dat daar een T-splitsing onderaan is.

 

In Heeten stuit ik nog even op een carnavals-wegafsluiting, maar door de “buitenwijken” van Heeten vind ik snel de weg naar Raalte. De N35 verder volgend, kom ik na 90 km weer terug in Zwolle.

 

13 juli 2005. 36,08.

Op de heenreis van de woon-werk rit ga ik voor het eerst door de magische 36 per uur grens. Het vorige record stond op de datum 25 april ’05 met 35,79 per uur. Nu raffel ik de 61,22 km af in 1 uur en een kleine 42 minuten.

Op zich geen bijzondere omstandigheden. Wel een geringe rugwind uit het noorden (kracht 1), verder bewolkt, een graad of 16 en vrij vochtig. De benen voelden de eerste kilometers over de IJsselbrug niet al te best aan, maar in Wezep stond het gemiddelde al bijna op 34 per uur. Geleidelijk liep het, zoals gewoonlijk, verder op. Uiteindelijk kreeg ik op 3 km voor Barneveld de 36 te pakken.

 

Overigens staat deze rit in het totaal van heen en terug ritten op een bescheiden 44^e plaats. De snelste rit ooit is nog steeds van 7 april 2005 met een gemiddelde van 39,20. Verder nog 2 maal 38+, 21 maal 37+ en 20 maal 36+, waarvan deze van vandaag de laatste is.

 

Nu ik dit noteer is het middag en moet ik over ongeveer een uur nog terug. Maar eens zien hoe het gaat. Het is inmiddels onbewolkt en rond de 24 graden. De wind is een fractie gedraaid naar NNW met kracht 2. Om de snelste woon-werk-dag aller tijden te maken moet ik een gemiddelde hebben van ongeveer 37,75 km/uur.

Om de allersnelste ooit te worden, moet het nog wat sneller. In een grijs verleden, midden jaren ‘80 heb ik eens mee gedaan aan het clubkampioenschap van de KWC in Kampen. Daar heb ik, over 40 km, een gemiddelde gereden van 37,40. Als ik dat wil verbeteren, zal het gemiddelde van de terugrit 38,8 moeten zijn. Dit lijkt me utopisch met een tegenwind.

 

Terug:

Het wordt een rit met veel hindernissen, maar wel snel.

Het begint al als ik het terrein van SSA Global afdraai. Voor de verkeerslichten staat een flinke file en een grote vrachtauto belemmert mij een vlot doorrijden. Als ik de hoofdweg afdraai kom ik in recreatieverkeer terecht dat bij de Zeumerense plas van het mooie weer heeft genoten. Toch staat het gemiddelde bij de oversteek van de voorrangsweg (na 3 km) op ongeveer 31 en dat laat voldoende ruimte voor een vlotte rit.

Langs de campings en de oude doorgaande weg richting Apeldoorn heb ik eerst een kruissnelheid van tegen de 40. Later, als ik op het vals plat kom, zakt het terug. Op de rotonde bij Garderen moet ik 2 maal stilstaan om voorrang te verlenen en in Garderen (na 12 km) is het gemiddelde ruim 32. Weer even stilstaan om de voorrangsweg op te gaan, een klein klimmetje en de afdaling van “de Sol” volgt. Gelukkig zijn er geen toeristen op het fietspad die het tempo belemmeren en ik haal een top van 64,9.

 

Bij het Uddelermeer krijg ik te maken met een situatie die gelukkig niet al te vaak voorkomt. Een groepje fietsers (pa, ma en kind) zijn aan het toeren en vinden de weg oversteken kennelijk te veel moeite en gaan tegen de rijrichting in op het fietspad fietsen. Mij tegemoet dus, op een fietspad van 2 meter breed. Ik zie deze spookrijders aankomen en meestal zij ook mij. Nu echter niet. Pa geniet van de natuur en kijkt alle kanten op, behalve op het fietspad. Ik zie hem van zijn lijn afwijken en steeds verder naar links gaan, recht op mij af.

Ik besluit dat het tijd is voor grof geweld en schreeuw hem in niet al te aardige bewoordingen toe dat hij verkeerd bezig is. Het heeft op tijd effect en zal hopelijk nog wat stof tot nadenken geven als de familie aan het avondeten zit.

2 Kilometer verder is het ook weer raak. In Uddel rijdt een auto achteruit het fietspad op. Ook nu zie ik het aankomen, maar sta wel weer stil.

 

Na Uddel volgt het snelste deel van de rit. Ondanks veel toeristisch verkeer en af en toe wat inhouden om te kunnen passeren, kan ik een kruissnelheid aanhouden van rond de 45. Het gemiddelde halverwege (na 31 km bij het inrijden van Nunspeet) is 37,0.

 

In Nunspeet zijn een 5-tal rotondes die ik moet ronden en dus het tempo drukken. Een motorrijder komt nog even naast mij rijden en zegt “dat gaat lekker hard” terwijl ik maar net boven de 30 zit. Vermoedelijk reed hij eerder al achter mij toen ik nog harder reed.

Na Nunspeet zijn er in de regel weinig problemen. Ik volg de Zuiderzeestraatweg en moet in Doornspijk op het fietspad blijven omdat de hoofdweg te druk is. Ik haal een tweetal racefietsers in en kan in Elburg net voor een tractor nog een ventweg op.

In Oldebroek (na 48 km) zie ik dat ik inmiddels 38 gemiddeld heb en weet ik dat, als ik dit vol kan houden, een nieuwe toptijd mogelijk is.

 

Nog 1 maal fors in de remmen als een automobilist zijn SUV midden op het fietspad parkeert om het hek voor zijn erf open te doen. Het hoort er bij en je wordt er te vaak mee geconfronteerd om verrast te zijn.

In Wezep over het industrieterrein terug naar de Zuiderzeestraatweg. Door Hattemerbroek zoals gebruikelijk over de hoofdrijbaan. Het fietspad is hier aan beide kanten superslecht, maar er is nauwelijks een alternatief aanwezig.

Bij de IJsselbrug even wachten als de verkeerslichten op rood staan. Andere fietsers die staan te wachten vragen mij “wat is dat?” Ik antwoord: “een fiets”, Waarop zij reageren met: “ja, maar hij is zo laag”. Het wordt groen en ik rij door de brug op en weer af. De Spoolderbergweg, eigenlijk verboden om op te fietsen, wordt met 55 per uur genomen en als ik thuis ben klok ik een tijd van ruim 1 uur en 36 minuten. Goed voor een gemiddelde van 38,5.

Het levert twee records op. Het hoogste gemiddelde voor een woon-werk-rit van 37,27 (bijna 0,4 sneller dan de vorige topper) en een totaaltijd van 3:18:30, een verbetering van de vorige snelste tijd met 4 en een halve minuut.

 

Morgen lekker uitrusten en carpoolen met Jeroen.

 

18 augustus 2005 (ochtend). Heen-record vergruizeld.

Het is de 145^e keer van een woon-werk rit met de Quest. Het is om 6 uur in de ochtend onbewolkt met weinig wind (ozo 1) en een graad of 12.

Voor het gevoel waren de benen voor de start maar matig, maar zoals wel vaker blijkt de praktijk anders.

Bij het wegrijden ging het als gebruikelijk, maar tegen de IJsselbrug op kon ik lang tegen de 30 rijden. Naar beneden een max. van 58.5 haal ik niet vaak en op de Zuiderzeestraatweg kon ik langer dan normaal rond de 40 blijven rijden.

Meestal zak ik ’s morgens dan terug naar een kruissnelheid van rond de 36 / 37, maar nu kon ik lang 44 vasthouden.

Het resultaat was dat ik bij aankomst in Nunspeet 38 gemiddeld had. Door Nunspeet heen en de klimmetjes daarna deed het gemiddelde zakken tot onder de 37 in Uddel en Garderen, maar het vals plat omlaag naar Harselaar (het industrieterrein van Barneveld) liet zoals gewoonlijk weer een stijging zien van het gemiddelde met ongeveer 1 km per uur.

Uiteindelijk stopte ik op de motor-parkeerplaats na 1:39:23 (snelste tot nu toe was 1:41:48 op 13 juli). Het gemiddelde was echter dik hoger omdat de afstand die ik vandaag reed langer was dan op de 13^e. Nu 37.82 gemiddeld tegen toen 36.15.

Een verbetering dus met ruim 4,6%.

 

Het zal nog moeilijk worden om dit op de terugweg te verbeteren, maar het dagrecord ligt voor het grijpen. De wind is nu (rond half 3) oost 3 en het is al 25 graden. Over een uur of 4 weten we meer.

 

18 augustus 2005 (avond). Ook totaal-record vergruizeld.

Het is kennelijk een erg goede dag. Met de nodige hindernissen maak ik toch een zeer scherpe tijd.

Nadat ik 4 kilometer onderweg was, was er een wegblokkade. De brandweer had een kruispunt afgezet met linten omdat 2 auto’s elkaar aangetikt hadden. Kennelijk nogal heftig, want ik zag dat een van de twee opengeknipt was.

Vermoedelijk al een aardig tijdje geleden gebeurd, want ik kreeg de indruk dat de eventuele slachtoffers al afgevoerd waren.

Terug rijden en een omweg maken is de enige remedie. De omweg gaat via Kootwijkerbroek en ik had zo al 4 kilometer extra te pakken.

10 kilometer verder, bij de rotonde voor Garderen had ik de indruk dat de achterband wat zwabberde. Even stoppen en controleren, maar de band was nog redelijk hard. Dan maar even oppompen en wat blijkt, van de standaard 7,5 bar is nog meer amper 5 bar over. Ook de voorbanden gecontroleerd en opgepompt tot 7,5 en na 10 minuten fiets ik weer. Rustig de bult op om meteen in Garderen in de file terecht te komen. Mooi weer in augustus is natuurlijk garant voor veel fietsend vakantieverkeer. Op het kleine stukje fietspad naar Garderen had ik dat ook al gemerkt. Een goed idee is dan goud waard en ik besluit om de reguliere weg via Uddel-Elspeet te laten voor wat het is en via Speuld-Stakenberg te gaan. Lekker over de hoofdweg.

 

De afdaling naar Speuld verloopt voorspoedig. Achteropkomend autoverkeer rijdt hier veel minder snel dan richting Uddel omdat de weg veel bochtiger is. Het shirt is nu al doorweekt en in Garderen trek ik het dan ook maar uit. In het zweethemd rijden is mij met Lowlands goed bevallen en ook nu gaat het prima.

Langs Speuld gaat het licht dalend met 50 in het uur en ook verderop loopt het goed. In Nunspeet staat het gemiddelde al weer op 38 en het record gloort. Nu nog consolideren en het kan.

 

Consolideren lukt, sterker nog: ik kan het tempo vrijwel continu tussen 40 en 45 houden. Thuis aangekomen staat het gemiddelde op 39.18. De op een na snelste rit. Het totale daggemiddelde is 38.52. Een verbetering van alle bestaande records met meer dan 1 km gemiddeld. De benen voel ik nu wel.

 

Morgen weer lekker met de auto.

 

21 augustus 2005. 200 km in 5 ½ uur

Vandaag moet ik een tocht controleren in Gorssel. De Omloop van Gorssel staat te boek als een 2-sterrenrit en kent twee afstanden: 50 en 100 km. Ik kies meestal voor de 100. Dit wordt dan inclusief Zwolle – Gorssel vice versa, in totaal 200 km.

Gezien de snelheid van donderdag jl. gok ik er op dat dit binnen de 6 uur moet kunnen (33,3 gemiddeld). Tot op heden was de snelste 200-plusser met 32,44 (300 km brevet in 1999).

 

Om 7 uur vertrek ik. Tegelijk met Rick die met de auto op vakantie gaat.

Ik pak de hoofdweg (N35) via Heino naar Raalte. Het gaat lekker en ik hou een kruissnelheid van 37 a 38 aan. Na Raalte een stukje N348 en N332 tot aan Heeten, daarna binnendoor via Lettele en Bathmen naar Gorssel. Een bekende route en ik vind moeiteloos de startplek in Gorssel (aan de weg waarop ik binnenkom). Meteen weer vele bewonderende blikken voor de Quest en de bekende vragen van hoe snel dat wel niet gaat, of ik droog blijf en hoeveel wielen er in zitten.

 

Na inschrijving ga ik op pad. Lekkere rustige binnenwegen en het tempo blijft rond de 38.

Bij Holten krijg ik de Motieweg en de Diepe Hel (beide een 10% helling) op de Holterberg voor de kiezen. Daarna nog de Hellendoornse berg (ca 5%) en Sanatoriumberg (ca 8%). Een snelle afdaling van deze laatste bult wordt in de kiem gesmoord omdat we onderaan meteen rechts af een smal weggetje in moeten slaan.

Dit alles drukt het gemiddelde wat en halverwege bij de controlepost in Nijverdal staat er 36,5 als gemiddelde.

 

Na de controle gaat het via een smal fietspad door de Holterberg naar Holten. Daar zijn nog wat kleinere hellingen te nemen voor ik na wat geslinger over binnenweggetjes in Markelo kom. Hier komt de Markelose berg met nog een serieuze kuitenbijter over klinkers en een stijging van maximaal 8%. Daarna is het over allerlei binnenwegen terug naar Gorssel. Ik mis een richtingaanduiding in de buurt van Harfssen en ga via een alternatieve route terug. Het maakt in kilometers niet veel uit.

Na ongeveer 3 uur, inclusief de pauze, ben ik terug bij de WTC Gorssel en heb nog een gesprek met de penningmeester over mijn bevindingen. Het was een perfect uitgepijlde rit. De deelnemers zullen tevreden zijn. Als controleur moet ik echter meer nagaan en in de marge waren er nog een paar opmerkingen.

 

Rond kwart voor 1 stap ik weer in voor de laatste 50 kilometer. Ik heb nu 4 uur en 4 minuten gedaan over 150 km. Als ik in anderhalf uur over ben kom ik dus ruim binnen de 6 uur terug. Uiteindelijk ben ik terug in Zwolle na 5 uur 27 minuten.

Gemiddeld 37,01. Als maximum snelheid staat 82,5 (op de Holterberg) op de teller.

 

19 september 2005. De eerste 40 plusser

YES.

Op de terugrit van vandaag ging het meteen goed. Na een paar kilometer al 36 gemiddeld. Omdat ik aanvoelde dat meer mogelijk was en het al weer een tijdje geleden was dat de banden opgepompt waren, heb ik de Quest maar even op de zijkant gelegd om de bandenspanning op gewenst niveau te brengen. Veel was het niet, maar ook kleine beetjes helpen. Het weer was lekker met een graad of 19, onbewolkt en vrijwel geen wind.

 

In Stroe had ik de 38 te pakken, waarna het in de klim naar Garderen terugzakte tot 37. Daarna de hoofdweg omlaag naar Speuld om het verloren terrein goed te maken. Niet op het fietspad fietsen gaat het sneller en na Speuld kwam de 40 in zicht. Dit stabiliseerde zich eigenlijk de volledige rit.

Vanwege wegwerkzaamheden koos ik niet de snelste weg over de Zuiderzeestraatweg, maar ging over de Bovenheigraaf naar ’t Harde. Daar zakte het gemiddelde weer terug onder de 40 Dit herhaalde zich weer richting Wezep: tot boven de 40 voor Wezep, maar na stilstand bij de verkeerslichten er weer onder. Na Wezep kruisen met 45 naar Zwolle levert weer winst op en vanaf de Ijsselbrug kan ik de winst behouden. In Zwolle zelf verlies ik wel wat, maar houd voldoende over voor een gemiddelde van 40.13.

In totaal 19 seconden winst op het 40-gemiddeld schema.

 

Terug naar de Verhalenpagina:     http://www.geocities.com/gerinri/VerhalenAlg.html