2004

Korte impressies van fietstochten

 

17 juni: Eerste woon-werk rit naar Barneveld.

Om 6 uur in de ochtend stap ik in en rijd weg. Er staat veel wind uit het zuidwesten (kracht 4), dus zwaar tegen. De eerste kilometers verlopen dan ook niet al te snel. Bij Wezep staat het gemiddelde dan ook pas op 30.0 en dat is in ‘t Harde niet veel hoger. Ik rijd de route zoals ik die ook op de racefiets gereden zou hebben en merk dat de diverse wegoversteken veel tijd kosten.

De kruissnelheid ligt ondanks de tegenwind rond de 32 a 33 km/uur. Op het stuk naar Nunspeet kan ik goed tempo maken en in Nunspeet is het gemiddelde 30.5. Dit blijft zo rond dit getal schommelen tot ik in Uddel ben. Daarna stijgt het iets. Na Garderen gaat de weg omlaag en merk ik het voordeel van de aërodynamische vorm.

Op de weg naar Voorthuizen blijf ik moeiteloos boven de 40 en als er een bromfiets achter me opduikt, kan ik deze voorblijven door een tijdje 50 te gaan rijden.

Dit doet het gemiddelde fors stijgen en aangekomen op het werk is het gemiddelde 31.5. De afstand is ruim een kilometer korter dan ik gewend was, maar dat zal te maken hebben met een niet al te zuivere afstelling van het racefiets-tellertje.

 

Op de terugweg is de wind aangewakkerd tot windkracht 5 a 6 en gedraaid naar het westnoordwesten. Veel zijwind dus. Ik merk dat tijdens het fietsen behoorlijk, maar kan toch profiteren van de wind en vlak voor Zwolle is het gemiddelde ruim 36. Uiteindelijk zakt dit door de verkeerslichten en de IJsselbrug tot 35.9.

De terugweg kostte minder dan 1 uur 3 kwartier. Ik was om half 7 weer thuis. Een half uur eerder dan gewoonlijk.

 

13 augustus: Vrijdag de 13^e ?

-Feit is dat ik in de ochtend bijna op het werk was toen de Quest een schuiver maakte. De weg was nat en ik had inmiddels al 4000 km gereden in de Quest.

Toen ik bij Harselaar de haakse bocht nam naar de weg die naast de snelweg ligt, brak de achterkant uit (zoals Rick dat noemt). In feite ging de achterkant van de Quest harder de bocht in dan de voorkant.

Door bij te sturen kon ik op de weg blijven, maar het voelde niet lekker aan. Mijn vermoeden was dat de achterband zacht geworden was door een lek. Controle, 1 km later op het SSA-terrein, gaf ook aan dat zowel de achterband als de voorbanden wat zacht waren. Na 4000 km is een eerste lekke band niet slecht.

Toen ik in de middag een band wilde wisselen, bleek echter dat alle banden nog even hard waren als in de ochtend.

Uiteindelijk besloot ik om de boel de boel te laten.

-Feit: Oppompen lukte niet omdat ik de pomp niet klem om het ventiel kreeg (risico voor onderweg!!!!!).

Dan maar hopen dat de thuisrit goed gaat en daar oppompen en een andere pomp voor onderweg mee nemen.

 

-Feit: Op de terugweg kreeg ik een bui te verwerken. De klep er op en door Garderen. Daarna in Uddel even naar huis bellen dat het wat later wordt voor ik thuis ben. De bui was over.

In Elspeet was het echter goed raak geweest. Eerst een cm of 10 water op de weg, maar plots iets van 25 cm.

Het water steeg tot boven het zitje.

Toch maar rustig doorfietsen. Met een gangetje van 5 km/uur maalde ik door het water. Het duurde iets van 400 meter voor het wegdek weer zichtbaar was. Veel mensen aan de kant van de weg die een foto van mij hebben gemaakt. Het moet ook een vreemd gezicht zijn geweest. Een fiets waar de wielen niet meer zichtbaar van waren en die de vorm heeft van een klomp. Alsof ik voorbij aan het varen was.

Uiteindelijk nog ruim 34 gemiddeld op de teller toen ik thuis was.

 

15 december 2004:Het is zover: Serieuze schade.

Op zich geen byzondere rit. Misschien was ik wat overmoedig doordat het eindelijk weer eens mooi (helder) weer was. Het is wel op het kortst van de dagen, dus inmiddels de hele rit, zowel heen als terug, is het donker.

Terug van Barneveld in Nunspeet de Zuiderzeestraatweg genomen. In Doornspijk, zoals ik dat wel vaker doe, over de hoofdrijbaan door het dorp. Het fietspad ligt wat afgezonderd van deze hoofdrijbaan en er staan vaak auto’s tussen geparkeerd. Ook enkele zijwegen zonder veel uitzicht. Geen al te overzichtelijke situatie. Vandaar dus de hoofdrijbaan.

 

Afijn, aan het eind van het dorp zie ik achter mij auto’s naderen en ik wil terug naar het fietspad. Met een vaartje van tegen de 40 schiet ik over een parkeerplaats, althans dat denk ik. Het is echter een lage stoep en ik ram vol de stoeprand. Ik schiet een stuk door de lucht en weet nog net de Quest op de wielen te houden. Een paar meter verder zet ik de Quest aan de kant.

Achteraf denk ik dat de oranje straatverlichting de schaduwen wat verdoezeld heeft. Maar,… ik ben natuurlijk te impulsief geweest en wilde zonder snelheid te minderen het fietspad op. Dan zie je dus wel eens wat over het hoofd.

 

Een snelle inspectie laat zien dat de linkervoorvelg een forse deuk heeft en de rechter een wat kleinere. Links voor zit ook een behoorlijke slag in het wiel, wat normaal ronddraaien niet mogelijk maakt. Ik probeer door wat stevig sjorwerk de velg wat rechter te krijgen en het lukt me na een kwartiertje om de wielen zonder aanlopen rond te laten draaien.

De banden zijn niet eens lek!!

 

Ik stap weer in en rij weg. Dit gaat moeilijk. Vaart maken lukt niet. Ik kan amper de 20 halen. Het is nog ruim 20 kilometer naar huis en dat kost me dus zeker nog een half uur extra. Ik bel naar huis en calculeer een uur vertraging, inclusief de tijd die ik stil heb gestaan. Uiteindelijk kan ik de laatste kilometers maar 15 a 16 per uur halen en moet regelmatig even stoppen om op adem te komen. Ik kom bijna anderhalf uur later thuis dan onder normale omstandigheden.

 

De volgende dag (donderdag) bel ik de jongens van Velomobiel.nl en ik kan vrijdag meteen al langs komen. Vrijdagmorgen dus eerst naar Dronten. Ik doe over deze 32 kilometer, inclusief een paar pauzes, meer dan 2 uur.

De Allert en Ymte storten zich op Q101 en de beide voorvelgen moeten vervangen worden. De ophanging van de voorwielen heeft de grootste klap opgevangen en deze is dan ook fors verbogen waardoor de wielen absoluut niet meer sporen. Dit veroorzaakt de moeizame vooruitgang op de weg.

Ongeveer 2 uur na aankomst in Dronten, kan ik weer op weg richting Barneveld.

 

In het vervolg toch maar wat voorzichtiger zijn onderweg.

 

Terug naar de Verhalenpagina:     http://www.geocities.com/gerinri/VerhalenAlg.html