3 mei 2008
Na de controle van
de zuidlus is nu de noordlus aan de beurt. Wat later dan oorspronkelijk
gepland, maar het is nu wel beter weer. De verwachting luidt circa 16 graden als
maximum, zonnig en droog met een geringe zuidoostenwind.
Bij het vertrek om
kwart voor 7 is het een graad of 6 en wat mistig.
Ik fiets door een
stille polder naar Mastenbroek en vandaar naar hasselt
en Staphorst. Hier breekt de zon goed door en verdwijnt de mist. Middenin
Staphorst is de weg opgebroken, maar je kunt er met de fiets wel langs. De
straatklinkers rammelen onder de wielen door en ik kan me goed aan het vooraf
gemaakte schema van 32 gemiddeld houden.
Het is een route die
ik al vaker gedaan hebm onder andere vorig jaar bij het 400-brevet. Toen kwam
ik in Groningen aan met bijna 40 gemiddeld. Ik snap nu nauwelijks hoe dat toen
mogelijk was. Maar goed, ook met dit tempo gaat het wel vlot.
Na Ruinerwold neem
ik een korte plaspauze en bij Havelte pak ik de Drentse Hoofdvaart die me over
ruim 30 kilometer tot vlak bij Assen zal brengen.
In Norg is ook een
weg opgebroken en hier moet ik de omleiding volgen. Deze is niet echt duidelijk
en even later sta ik voor een opgebroken weg, nadat ik eerst al een stuk terug
moest fietsen. Weer terug en nog een stuk omleiding brengt me wel op de juiste
route. Het gaat nu in vlot tempo verder en via onder andere Donderen, Yde, De
Punt en Glimmen ga ik naar Groningen voor het eerste controlepunt.
Ik neem een kop
koffie en hang wat rond. 20 minuten later ben ik weer op weg, dwars door
Groningen. Het is nu druk, maar vermoedelijk zullen de deelnemers aan
Lowlands1000 hier in de nacht langskomen en dan is het rustig.
Bij Hoogkerk probeer
ik een alternatieve route uit, maar dat werkt niet. De doorgaande weg blijkt
alleen maar voor auto’s te zijn en gaat via een tunnel een ander kant op dan
waar ik langs kan.
Via allerlei kleine
plaatsjes kom ik de Provincie Friesland binnen en na anderhalf uur doorkruis ik
Leeuwarden. Vergeleken met Groningen is dit een erg rustige
Provinciehoofdstad. Pas aan het eind van Leeuwarden hoef ik af te slaan
en daarna ga ik via Franeker en Harlingen richting Afsluitdijk.
Kort voor de
Afsluitdijk neem ik bij Zurich weer een pauze bij een tankstation. Het zal, op
het restaurant op de Afsluitdijk zelf, een van de laatste mogelijkheden zijn.
De Afsluitdijk zelf
gaat goed. De wind is van opzij en het wordt een van de snelste gedeeltes van
de route met gemiddeld net boven de 34.
Naar Den Helder toe
vind ik een van de saaiste stukken en biovendien was het wegdek van het
fietspad in Den Helder erg slecht. Dat laatste blijkt voor een klein gedeelte
te zijn verbeterd, maar op een ander stuk rammelen
bijna de vullingen uit je kiezen. In het centrum van Dan Helder slalom ik door
de resterende marktkramen. Ze zijn ze net aan het opruimen. Verder trekt het
hier mij niet en ik fiets dan ook zonder pauze door. Ik zie wel waar ik ga
pauzeren.
Na Den Helder gaat
het voor een deel door de duinen, waarbij je een goed zicht hebt op het
omringende, lager gelegen, land. Hier staan de bollen volop te bloeien en het
is dan ook een aaneenschakeling van kleuren, hoewel geel en rood de boventoon
voeren.
In de buurt van
Schagen worden de bollenvelden minder in aantal en volgt een lang stuk om Noord
Holland in de breedte door te steken naar Medemblik. Vaak neem ik in het
centrum van Medemblik een pauze om wat soep te eten, maar het gaat goed en ik
ga door tot Enkhuizen. Dit stuk duurt overigens altijd langer dan je verwacht.
Ook in Enkhuizen heb
ik een vaste pleisterplaats en hier pauzeer ik voor de laatste etappe. Ik koop
wat fris en een sportdrank. Door het droge en zonnige weer drink ik mer dan
normaal. Een volgende keer kan ik ook een bezoek brengen aan de MacDonalds die
een kilometer verderop staat.
Een kwartiertje
later fiets ik weer en bij het begin van de dijk bel ik even naar huis om te
zeggen hoe het er voor staat. Het is kwart over 8 en ik moet nog 90 kilometer. Met wat pauze en gemiddeld een kleine 30 (ik moet tegen de wind in)
kan het wel eens tegen twaalf uur worden voor ik thuis ben.
Het begin vsn de
dijk gaat goed. Alleen zijn erg erg veel kleine vliegjes die boven het fietspad
hangen. Uiterst links of rechts rijdend en je hoofd wat scheef houden en je kunt
ze redelijk ontwijken.
Na een kilometer of
6 gaat het fietspad van de zuidkant van de dijk (waar de auto’s ook rijden)
naar de noordkant. Net als ik over de top ga, zie ik iets geels aan de andere
kant. Het lijkt wel of ik in een spiegel kijk.
Dat is ook bijna zo
want van de andere kant komt ook een gele Quest. We stoppen en maken kennis met
elkaar. Het blijkt Meindert Valeteyn te zijn die aan een wedstrij meegedaan
heeft in Biddinghuizen op de daar aangelegde ijsbaan “Flevonice”. Deze heeft
een lengte van 5 kilometer en kan in de zomerperiode worden gebruikt om op te
fietsen of skeeleren.
Na 5 minuten gaan we
verder. Ik laat de vliegjes achter me en hoop net voor het donker wordt langs
Lelystad te kunnen. Het fietspad op deze dijk is de laatste jaren sterk
verbeterd en mag nu best redelijk genoemd worden. Ik kan een kruissnelheid
aanhouden van boven de 30.
Aan het eind van de
dijk is de situatie weer eens veranderd. Ik moet nu eerst richting Emmeloord
aanhouden, tot de spoorlijn. Daar blijkt zonder aankondiging of omleiding de
route opgebroken en ik moet een halve kilometer terug om de oude route op te
kunnen pakken.
Het wordt nu donker,
maar de weg is bekend en eenvoudig. Eerst naar Swifterbant, een stukje door het
dorp fietsen en dan er om heen richting Dronten. Gewoon de weg volgend kom je
dan vanzelf in Kampen.
In Kampen was er een
4-baansweg die dwars door de stad liep. Met de komst van de N50 blijft het doorgaand verkeer weg en is de 4-baans een 2 baans geworden
met rotondes. En deze rotondes blokkeren een vlot doorfietsen. Je moet goed
uitkijken hoe de weg loopt. Maar hopen dat de dan vermoeide deelnemers er geen
problemen bij ondervinden.
Het gaat niet
rechtstreeks naar Zwolle, waar de eindcontrole op circa 10 kilometer afstand
ligt. Dit zou te weinig kilometers opleveren en het totaal bij ongeveer 990
houden. Een lusje via de dijk langs de Ijssel een de westkant zorgt voor extra
tiental kilometers en zo komen we ook nog even terug in Gelderland.
Het laatste gedeelte
tussen de IJsselbrug en finishlocatie sla ik over. Dat doe ik wel een keer op
een avond en om half 12 ben ik weer thuis. Het laatste suk ging allemaal lekker
vlot.
In totaal 443
kilometer met een gemiddelde van net boven de 31.