23 – 27 augustus
1999
Een verslag van een
fietstocht van 1260 km
Door Gerrit Schotman
Om halftwaalf nam ik afscheid van Ineke en Rick en ben vertokken uit Zwolle. Zonder oponthoud draaide ik om 17.00 uur in Parijs de Peripherique op. De route naar St. Quentin en Yvelines was vrij eenvoudig en om halfzes kom ik aan bij de ”Base de Loisirs” waar de camping is. Om 6 uur heb ik een plek toegewezen gekregen en om halfzeven staat de tent.
’s Avonds wat kennisgemaakt met andere campinggasten en heb ik gegeten bij McDonalds. Toen het donker was naar bed. (11 uur ongeveer).
Inventarisatie tijdens de periode op de camping leerde dat ik toch dingen vergeten was om mee te nemen, maar het waren geen zaken van wezenlijk belang. Een bezoek aan een nabijgelegen supermarkt loste alles op.
De camping staat vol met fietsers hun begeleiders. Tegenover staan Fransen met een Nederlands sprekende in Frankrijk wonende Duitser. Naast me een stel Nederlanders en aan de andere kant een Belg. De Fransen fietsen. Zij (Françoise) is een goede amateur en wil in 57 uur klaar zijn om zo mogelijk de beste dame te zijn. Hij fietst tot Brest met haar mee om haar te steunen en zal dan afstappen. De Duitser gaat met de camper mee als begeleiding. De Nederlander (Martijn) die gaat fietsen is uit Nederland gekomen op de fiets (430 km). De twee anderen begeleiden hem met de auto. De Belg, zijn naam is me ontschoten, is ook alleen. Alleen Martijn start maandagavond, de rest op dinsdagochtend.
Het luchtbed is lek. Ik lig tegen de ochtend voor een deel op de grasvlakte. Dit betekent elke avond pompen en misschien ook nog wel eens in de nacht.
Vroeg wakker dus en om 9 uur er uit. Een half baguette gegeten en rond de middag de fiets in orde gemaakt (het licht monteren en andere banden er op). Daarna een uurtje de omgeving verkend. Tegen vieren nogmaals op de fiets en na een ommetje naar de verzamelplaats om de fiets te laten keuren. Reflecterend hesje laten zien, evenals het zakje met de reservelampjes. Naar de lampjes zelf werd niet gevraagd. Vervolgens werd de fiets door een “kenner” grondig bekeken en mocht ik hem vervolgens weer meenemen: zonder commentaar goedgekeurd.
Hierna de fiets gestald op het middenterrein. In de grote zaal kreeg ik het startboekje, een kaart met magneetstrip en nog wat dingen die verder niet van belang zijn.
Na nog een tijdje wat rondgekeken te hebben tussen de diverse fietsen weer op pad. Voor het Gymnasium is een verzamelplaats van allerlei mensen. Opvallend veel Engelstaligen (Amerikanen, Engelsen, Canadezen, Australiërs). Iedereen moet op de foto. Voor veel buitenlanders is het evenement vaak nog veel groter. Vaak zijn ze voor het eerst in Europa. Ikzelf ben inmiddels dit jaar voor de vierde maal in Frankrijk, dus dat telt niet zwaar aan.
In de plaats hier wordt het straatbeeld nog net niet beheerst door fietsers maar je ziet ze wel bijna continu. Op weg naar de controle, weer terug naar de verblijfplaats of zomaar de omgeving verkennen. Op de camping zitten vooral Nederlanders en Engelsen, maar ook Spanjaarden, Denen en Fransen. Ook enkele Belgen, Polen en zelfs een Hongaar, hoewel op de lijst van de organisatie niemand uit Hongarije stond aangegeven. Hij heeft overigens wel het meest moderne fietsje dat ik op de camping ben tegengekomen. Zo’n carbongeval waarbij de zitbuis ontbreekt.
Vandaag start om 09.00 uur de proloog. In totaal doen er zo’n 1000 fietsers aan mee.
Alain Prost die deel zou nemen aan de proloog heb ik niet gezien. Wel de oudste deelnemer die aan PBP mee zou doen.
Het is een kras oud baasje dat geniet van de extra belangstelling rondom zijn persoon. Hij blijkt geboren te zijn in november 1909 en is dus bijna 90 jaar. De proloog van 35 kilometer zal wel geen probleem zijn maar of hij de totale PBP zal voltooien betwijfel ik.
Oudste deelnemer, bijna 90 jaar
De proloog gaat door de 6 (of zijn het er 7) gemeentes die samen St. Quentin en Yvelines vormen en gaat in groepen van 200 fietsers in een gezapig tempo van ca 25 km/u.
Na de proloog is het wachten op de gezamenlijke maaltijd met andere deelnemers. Natuurlijk is het hoofdingrediënt van de maaltijd pasta. Vervolgens kunnen de snelle jongens (circa 650 fietsers met de rode nummers) om 20.00 uur starten. Zij moeten de rit binnen de 80 uur volbrengen en hebben geen vaste openingstijd voor de controleposten. Om 21.45 uur start een groep overige fietsen (tandems, driewielers etc.) en om 22.00 uur start de eerste groep van ca 600 man die er beiden 90 uur over mogen doen. Ook om 22.15 uur, 22.30 uur en 22.45 uur starten er weer groepen voor maximaal 90 uur. Zij hebben allen groene nummers.
De volgende ochtend zal ik starten met nog 500 andere fietsers voor 84 uur. Wij hebben blauwe nummers.
In totaal starten 3519 fietsers van de ruim 3700 ingeschrevenen.
Redenen om niet te starten waarvan ik gehoord heb zijn blessures en familieomstandigheden, maar er kunnen meer redenen zijn.